Mens en Gezondheid

 

HansAnders   Drogisterij   Flinndal   Zorgkiezer   Zorgthuiswinkel    Arganwinkel     Bekijk nu

Quinoa: gezondheidsvoordelen, voedingsstoffen en bereiding
Quinoa komt van nature uit Zuid-Amerika en het was het basisvoedsel van de Inca's in Peru en Bolivia. Daar werd het duizenden jaren verbouwd. Quinoa is geen graansoort, maar het is een gezond zaad dat officieel behoort het tot de groentes. Quinoa is een voedingsmiddel dat uitstekend rijst, aardappelen of pasta kan vervangen. Quinoa is een glutenvrij zaad dat rijk is aan vitamines en mineralen. Vanwege de hoge voedingswaarde en de lage eisen die de plant stelt aan bodem en klimaat, wordt de teelt in armere berggebieden (buiten Zuid-Amerika) bevorderd. In 2013 werd quinoa door de Verenigde Naties uitgeroepen tot plant van het jaar. Ondertussen wordt ze onder andere in Nepal gekweekt. De quinoaplant behoort tot de amarantenfamilie (Amaranthaceae). Net als amarant en boekweit is het een zogenaamde pseudo-graan, omdat het niet tot de grassen behoort (echte granen zijn de zaden van grassen). Als zodanig is quinoa glutenvrij. Het past dus prima in een glutenvrij dieet. Wat is quinoa? Oorsprong en teelt Quinoa wordt ook wel gierstmelde genoemd. Quinoa (Chenopodium quinoa) is een eenjarige plant uit de amarantenfamilie (Amaranthaceae), een familie van tweezaadlobbige kruidachtig planten en struiken. De plant is vanuit botanisch oogpunt verwant met spinazie en rode biet. Quinoa vindt zijn oorsprong in Chili, Argentinië, Peru, Bolivia, Ecuador en Colombia. Quinoa werd in 1907 in de Verenigde Staten (VS) geïntroduceerd en is sindsdien steeds populairder geworden. Bolivia, Peru en Ecuador zijn tegenwoordig een van de belangrijkste teeltgebieden van de plant. Het wordt echter ook gekweekt in de VS en Europa. De populariteit van quinoa nam in de jaren 10 van de 21e eeuw in Nederland een hoge vlucht en er kwamen dan ook steeds meer Nederlandse quinoa-telers bij. De plant kan zeer goed onder koude, voedselarme en droge omstandigheden groeien.Groei en uiterlijk Het uiterlijk van quinoa varieert sterk in termen van gestalte, korrelgrootte, bloeiwijzen en kleur. Meestal is de plant groenachtig en heeft geelachtige tot roodachtige bladeren. De afzonderlijke korrels zijn ongeveer 2 millimeter groot en kunnen ook verschillende kleuren hebben. In de meeste gevallen worden zaden verkocht die beige tot geelachtig wit zijn. Deze worden meestal gemengd met een hoeveelheid donkere quinoakorrels. Quinoa wordt gekenmerkt door een lichte nootachtige smaak. Quinoa is het hele jaar door beschikbaar in Nederland. Naast de zaden zijn de bladeren ook geschikt om te eten.Gezondheidsvoordelen van quinoa Quinoa bevat veel eiwitten Quinoa is een hoogwaardige plant voor je gezondheid. Quinoa is een bron van eiwit. Afhankelijk van de variëteit varieert het eiwitgehalte tussen 12 en 15 procent, wat aanzienlijk hoger is dan het eiwitgehalte van echte granen. Om deze reden is quinoa ideaal voor veganisten, vegetariërs en plantaardigers (mensen die een plantaardig dieet volgen), omdat de plant een waardevolle eiwitbron is. Het eiwit in quinoa is bijzonder gunstig voor de gezondheid omdat het alle essentiële aminozuren bevat die mensen nodig hebben. Mensen zijn niet in staat om ze zelf te produceren, daarom moeten ze via voedsel worden ingenomen. Het aminozuur lysine ondersteunt bijvoorbeeld het herstel van vernietigd bindweefsel.Gaat ontsteking en aderverkalking tegen Ook ontstekingsprocessen zoals atherosclerotische processen (slagaderverkalking) kunnen worden verminderd door de consumptie van quinoa.Past in een glutenvrij dieet Bovendien is quinoa een optimaal alternatief voor mensen met een glutenintolerantie ofwel coeliakie. De zaadjes van de plant zijn glutenvrij. Het hoge calciumgehalte komt ook ten goede aan mensen die geen melk mogen consumeren vanwege lactose-intolerantie.Ingrediënten en voedingsstoffen Quinoa voorziet het lichaam van alle noodzakelijke stoffen vanwege het hoge gehalte aan voedingsstoffen, vitaminen en mineralen. Vandaar dat de plant door de Inca's werd gebruikt als basisvoedsel. Quinoa bevat bijvoorbeeld fosfor en ijzer, evenals een bovengemiddelde hoeveelheid calcium. Bovendien is quinoa een van de meest eiwitrijke plantaardige voedingsmiddelen en is het ideaal voor bijvoorbeeld sporters. De zaden bevatten ook relatief grote hoeveelheden koper, magnesium en mangaan, evenals onverzadigde vetzuren. Vanwege zijn waardevolle ingrediënten staat quinoa bekend als superfood.De zaden bevatten alle essentiële aminozuren, vooral lysine, die anders vooral in dierlijk voedsel voorkomt. Quinoa krijgt ook een pluspunt in calorieën. Ondanks het feit dat de kleine zaadjes zoveel voedingsstoffen bevatten, bevatten ze minder calorieën dan rijst, pasta of couscous en het past daarom goed in een caloriebewust dieet. Zo'n 100 g gekookte quinoa bevat slechts 104 kcal en vergeleken met rijst levert dit minstens 130 kcal op.Bereiding van quinoa Spoelen In Zuid-Amerika worden zowel de zaden als de bladeren van de quinoaplant gegeten, bijvoorbeeld als spinazie of sla. In Nederland komen anno 2019 vooral de nootachtig-mild smakende zaden op tafel. Voordat je quinoa kan koken, moet je quinoa spoelen. Gebruik hiervoor een fijne zeef.Koken De bereiding is heel eenvoudig: een kopje quinoa met twee kopjes water. Zouten hoeft desgewenst pas aan het einde. Het mengsel wordt in een gesloten pan aan de kook gebracht en vervolgens op laag vuur gekookt. Het duurt ongeveer 15 minuten (en soms korter). Daarna nog even vijf minuten uit laten dampen met de deksel erop. De gekookte korrels zien er dan enigszins glazig uit en moeten nog steeds knapperig zijn.Op smaak brengen De gekookte quinoa kan nu naar believen worden gebruikt. Als het als bijgerecht wordt geserveerd, moet je het eerst een beetje lichter maken met een vork; een scheutje goede olie verfijnt de smaak. Maak bijvoorbeeld een dressing van olijfolie, een beetje citroen- of limoensap, peper en zout of meng er wat verse kruiden door.Quinoa als een glutenvrij alternatief voor granen Mensen die gevoelig zijn voor gluten of die vanwege hun intolerantie voor gluten veel granen moeten laten staan, kunnen hun dieet op smaak brengen met quinoa. Dit geldt niet alleen voor de zaden: je kunt ook bakken met quinoameel, bijvoorbeeld pannenkoeken, muffins of brood.Quinoa heeft op zichzelf veel voordelen: de zaden hebben een hoge voedingswaarde, zijn snel bereid en kunnen op vele manieren worden gecombineerd. Niet alleen vegetariërs, veganisten en mensen met coeliakie zouden het van tijd tot tijd op het boodschappenlijstje moeten zetten.Intoleranties Quinoa bevat tal van saponinen, ook wel zeepstoffen genoemd. Dit zijn natuurlijke bitterstoffen die intolerantie kunnen veroorzaken, vooral bij zuigelingen. Om deze reden wordt aanbevolen dat baby's en jonge kinderen geen quinoa eten totdat ze ongeveer de leeftijd van twee jaar hebben bereikt. Bij oudere kinderen en volwassenen veroorzaken de bitterstoffen in quinoa meestal geen problemen.
dinsdag, 12, november, 2019
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Waterige afscheiding: oorzaken waterige vaginale afscheiding
Een heldere waterige afscheiding is voor elke vrouw een normaal verschijnsel. Heldere, waterige afscheiding is niet meteen iets om je zorgen over te maken. Normale vaginale afscheiding bestaat uit vloeibaar, kleurloos, een beetje waterig slijm dat door de vaginawand wordt afgescheiden. Nadat het is opgedroogd is het een beetje wit-gelig van kleur. Normale vaginale afscheiding is geurloos of het ruikt licht zurig. Deze wat zurige geur is normaal; de vagina is namelijk van nature een zure omgeving. De vagina reinigt zichzelf. De afscheiding wordt afgegeven door de vaginawand en de baarmoederhals. Dit doorzichtige, waterige vocht en slijm voert dode cellen en schadelijke bacteriën af. Op deze manier helpt het om vaginale infecties te voorkomen. Vaginale afscheiding zorgt ook voor een gezonde pH-balans. Een overmatig jeukende of vies ruikende afscheiding is een teken van een infectie. Wat is vaginale afscheiding? Vaginale afscheiding is een vloeibare en kleurloze of witte substantie. Het is een natuurlijk verschijnsel. Het helpt dode cellen en schadelijke bacteriën af te voeren. Het houdt zo de vagina schoon en infecties worden voorkomen. Het zorgt voor een juist evenwicht tussen de bacteriën en schimmels die in de vagina voorkomen. Een heldere waterige vaginale afscheiding is normaal, maar sommige vrouwen maken zich zorgen over de hoeveelheid (te veel of te weinig), de kleur (wit, rood, bruin, etc.) en ook de geur. Witte vloed kan verschillen in kleur, geur en viscositeit. Dit hangt samen met een groot aantal factoren, waaronder:je menstruatiecyclus; gebruik van de anticonceptiepil of oestrogenen; seksuele opwinding; zwangerschap; en overgang. Hoeveelheid varieert per vrouw De hoeveelheid vaginale afscheiding varieert per vrouw en per periode. Er zijn vrouwen die relatief weinig vaginale afscheiding produceren, terwijl andere vrouwen juist weer veel meer afscheiding produceren.Abnormale waterige afscheiding Een abnormale afscheiding kan wit, troebel, gekleurd, dik, elastisch, kleverig of helder zijn. Je afscheiding kan als abnormaal beschouwt worden als het één of meer van de volgende kenmerken heeft:Het is gekleurd (geel, bruin of groen); Het heeft een vieze geur, de afscheiding stinkt bijvoorbeeld naar vis (een vislucht) of kaas; De vagina en vulva jeuken; Brandend gevoel bij het plassen of tijdens de geslachtsgemeenschap; De afscheiding loopt of druppelt uit je vagina en je moet een tampon of iets anders gebruiken om het op te vangen. Enkele andere ongewone symptomen zijn pijn in de onderbuik, krampen, koorts, misselijkheid en braken.Mogelijke oorzaken van overvloedige waterige afscheiding Vaak is abnormale vaginale afscheiding te wijten aan een infectie, maar als je een waterige afscheiding hebt zonder geur of verder ongemak, zoals jeuk of een branderig gevoel, hoef je je in principe geen zorgen te maken. Waterige afscheiding kan een symptoom zijn van een onderliggende aandoening zoals bacteriële vaginose, een vaginale schimmelinfectie, bijwerkingen van bepaalde medicijnen en baarmoederhalskanker.Waterige afscheiding door ovulatie De ovulatie of eisprong duidt op het gereedkomen van een eicel uit de eierstok en deze periode biedt de ideale omgeving om zwanger te worden. Het vindt één keer per menstruatiecyclus plaats. Een slijmprop sluit je baarmoeder af om je te beschermen tegen bacteriën, maar tijdens je vruchtbare periode heeft het slijmvlies van je baarmoeder een andere samenstelling waardoor zaadcellen sneller naar je eileiders kunnen. De vaginale afscheiding is als gevolg hiervan wat waterig en draderig in plaats van de dikkere roomwitte afscheiding die je anders hebt. Het baarmoederslijm zorgt voor een slierterige, waterige omgeving die het sperma toelaat om door de baarmoeder te zwemmen terwijl het beschermd wordt. Naarmate de eisprong nadert, verlies je dan ook steeds meer slijm en je kunt daardoor vanonder enigszins nat aanvoelen; je slipje kan daarom wat nat worden. In je meest vruchtbare periode verlies je geurloos slijm dat op vloeibaar eiwit lijkt en als je het tussen je vingers neemt, kun je er een sliert van trekken. Na de ovulatie wordt de afscheiding weer minder.Waterige afscheiding tijdens de zwangerschap Sommige vrouwen krijgen waterige afscheiding als ze zwanger zijn. Deze afscheiding vindt plaats door hormonale veranderingen, waarbij het lichaam zich voorbereidt op de zwangerschap. De afscheiding zal daardoor meer slijmerig en plakkerig zijn. Het oestrogeengehalte in het lichaam stijgt bijna direct na de bevruchting. Deze hormonen bereiden het lichaam voor op de zwangerschap, en dit zal uiteindelijk leiden tot een belangrijke toename van het baarmoederhalsslijm. Het slijm wordt zo zwaar dat er een zogenaamde slijmprop voor de baarmoedermond ontstaat. Deze slijmprop sluit tijdens de zwangerschap de baarmoedermond af, houdt bacteriën buiten de deur en beschermt zodoende de baarmoeder, de vliezen, de placenta en het ongeboren kindje voor infecties. Normale afscheiding tijdens je zwangerschap is doorzichtig of wit en vloeibaar, slijmerig en plakkerig, maar hoe verder je in de zwangerschap komt, hoe wateriger en dunner de afscheiding wordt.Streepje bloed De afscheiding kan zelfs wat streepjes bloed hebben. Dat betekent niet per se dat er iets mis is. Gedurende de eerste maanden van je zwangerschap kun je door hormonale veranderingen en innesteling van het eitje wat bloedverlies ervaren. Ok kan er sprake zijn van een wondje aan de baarmoedermond. Raadpleeg altijd verloskundige of huisarts bij afwijkende afscheiding tijdens de zwangerschap. Zeker vaginaal bloedverlies tijdens de zwangerschap dien je serieus te nemen.Schimmelinfectie Afwijkende afscheiding kan ook een teken zijn van een schimmelinfectie. Dit komt tijdens de zwangerschap relatief vaak voor. In de zwangerschap kan namelijk door de hormoonveranderingen de hoeveelheid schimmel toenemen.Geslachtsgemeenschap Vaginale afscheiding tijdens de geslachtsgemeenschap is een normaal verschijnsel. Dit wordt veroorzaakt door seksuele opwinding. Een vrouw die seksueel opgewonden raakt, krijgt een vochtige vagina. Dit vocht is heel nuttig en zorgt er namelijk voor dat de wrijving tussen de vagina en de penis vermindert tijdens geslachtsgemeenschap. Tevens wordt de penetratie daardoor vergemakkelijkt. Een vrouw heeft soms enkele uren na de geslachtsgemeenschap nog steeds afscheiding. Lees verder
dinsdag, 12, november, 2019
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Loopneus: Afscheiding uit neus door zwelling en ontsteking
Een loopneus is een symptoom waarbij een overvloedige afscheiding uit de neus komt. De neusafscheiding is afkomstig van de neusweefsels, de aangrenzende weefsels en de bloedvaten in de neus. De consistentie varieert van een waterige afscheiding tot een dik slijm. In principe is van een loopneus echter enkel sprake bij een waterige, heldere afscheiding, maar vaak wijzen mensen eender welke neusafscheiding toe aan een loopneus. Heel wat aandoeningen en omgevingsfactoren leiden tot dit vervelende symptoom. In de meeste gevallen volstaan enkele zelfzorgtips, maar soms is het nodig om een medicamenteuze behandeling in te zetten, waarbij de arts ook de eventueel onderliggende aandoening aanpakt. Synoniemen loopneus Diverse termen zijn gangbaar voor een loopneus, zoals ‘neusloop' of ‘lopende neus'. Ook diverse medische bewoordingen zijn mogelijk zoals ‘rhinorrhoea', ‘rhinorroe', ‘rhinorree', ‘rinorroe', ‘rinorree' en ‘hydrorrhoea nasalis'. Een lopende neus is vrijwel steeds het gevolg van een ontsteking van de weefsels en vaten in de neusgang. Daardoor is wetenschappelijk gezien de term ‘ernstige rinitis / rhinitis' ook correct.Oorzaken: Door zwelling en ontsteking in neus Bij rinorroe is een zwelling (congestie) van de bekleding van de neusgangen en sinussen aanwezig. Deze zwelling is het resultaat van ontstoken bloedvaten. Een loopneus is vaak toe te wijzen aan een aandoening of een omgevingsfactor. Heel wat aandoeningen en omgevingsfactoren leiden mogelijk tot rinorroe.Aandoeningen Diverse aandoeningen veroorzaken rinorroe.AllergieënBij een allergische reactie, bijvoorbeeld door hooikoorts of door het inademen van vreemde lucht of contact met irriterende stoffen, komt vaak een loopneus tot stand. Ook andere allergenen (uitlokkende stoffen) zijn bekend, zoals haren van huisdieren, latex, pollen, schelpdieren, soja, tarwe, … soms is een patiënt zelfs allergisch voor vlees door een tekenbeet (alfa-gal-syndroom). Neusloop veroorzaakt door allergenen, is eveneens gekend als 'allergische rhinitis / rinitis'.InfectiesDiverse infecties veroorzaakt door virussen, bacteriën, schimmels en parasieten veroorzaken rinorroe. Enkele voorbeelden zijn: SinusitisSinusitis (ontsteking van de neusbijholte(n)) leidt heel vaak tot rhinorroe, en dit zowel bij acute als chronische sinusitis (chronische ontsteking van de neusbijholte). Verkoudheid en griep zijn de meest voorkomende oorzaken van acute sinusitis. Hierbij zwellen de neusgangen namelijk op. Chronische sinusitis komt vooral tot stand bij een afwijkend neustussenschot of bij neuspoliepen (goedaardige gezwellen in neus of sinussen).Trauma aan hoofd / gezichtBij een hoofdwonde ontstaat sneller neusloop. Soms is dit zelfs een zeer ernstig symptoom waarbij hersenvocht uit de neus lekt. Bij een trauma aan het gezicht ontstaat bovendien mogelijk rinorroe. Dit verschijnt dan mogelijk in combinatie met een gebroken neus.VerouderingBij het verouderen gaan de zenuwen van de speekselklieren soms opnieuw ingesteld worden. Ouderen gaan dan niet meer kwijlen wanneer ze eten zien of ruiken, maar ze krijgen last van neusloop. Hierdoor moeten ouderen vaak de hele tijd de neus afvegen wanneer ze aan tafel zitten.Andere aandoeningenRhinorroe verschijnt eveneens bij een aantal andere aandoeningen, zoals onder andere:Omgevingsfactoren AlcoholOvermatig alcohol drinken doet mogelijk de neusslijmvliezen zwellen en ontsteken hetgeen leidt tot een neusafscheiding. De gerst in bier en sommige chemicaliën in wijn veroorzaken bovendien allergische reacties waardoor een loopneus verschijnt.Irriterende stoffenIrriterende stoffen in de omgeving zoals zenuwgas of traangas staan er om bekend om neusloop te veroorzaken. Andere chemische stoffen zoals sommige gassen, producten om de nagellak mee te verwijderen, verfgassen, cosmetica, afval, dampen en roken zijn tevens belangrijke oorzaken van rinorroe. Beroepsastma (stoffen in werkomgeving vernauwen luchtwegen) en berylliose (metaalvergiftigingdoor blootstelling beryllium) zijn enkele voorbeelden van aandoeningen waarbij neusloop bijvoorbeeld tot stand komt. Een overgevoelige reactie op dergelijke irriterende stoffen resulteert in ‘vasomotorische rhinitis'.(Onttrekking van) medicatiegebruikRinorree ontstaat mogelijk bij als onttrekkingssymptoom van medicatiegebruik. Stopt de patiënt met andere woorden met het nemen van bepaalde medicijnen, dan krijgt hij soms een loopneus. Verder is neusloop een mogelijke bijwerking van het gebruik van antibiotica of van het overmatig gebruik van decongestiva (zwelling van slijmvliezen in de neus verminderen).(Pittig) voedselEen aantal voedingsmiddelen en voedingsproducten zijn rijk aan specerijen zoals capsaïcine en chilipepers. Ook enkele irriterende stoffen, zoals verbindingen van disulfide (aanwezig in knoflook, sjalotten en uiten) zijn bekend voor het veroorzaken van rinorroe. Hierdoor ontstaat namelijk een ontsteking van de neusweefsels, waardoor vaak een waterige afscheiding uit de neus komt. Voedselallergie en voedselintolerantie zijn aandoeningen waarbij een loopneus tot uiting komt. Vooral bij het eten van brood en kaas ontstaat sneller neusloop, al is het anno augustus 2017 onduidelijk waarom dit precies gebeurt.WeerDroog weer en een koude lucht zijn enkele andere oorzaken van een loopneus.Symptomen bij neusloop: Afscheiding Een neusafscheiding is helder, geel, groen of bruin. Een heldere neusafscheiding is echter het typische kenmerk van rinorree. Neusloop is zelf een symptoom van infectieziekten, allergieën, irritatie of een vorm van een neusontsteking, maar soms gaan wel andere symptomen gepaard met een loopneus, zoals:Bij een hoofdwonde ontstaat mogelijk neurologische schade; dan zijn nog diverse neurologische symptomen mogelijk zoals tintelingen in de ledematen, wazig zien, coördinatie- en evenwichtsproblemen, …Diagnose en onderzoeken De arts brengt de symptomen in kaart en voert daarna een lichamelijk onderzoek uit, waarbij hij grondig het gezicht en de neus inspecteert. De aard en kleur van de afscheiding van de neusslijmvliezen zijn daarnaast belangrijk voor het stellen van een diagnose en het inzetten van een gepaste behandeling. Soms verwijdert de arts dan ook een beetje neusafscheiding wat hij dan in een laboratorium laat onderzoeken (sputumcultuur). Ook een allergietest, bloedonderzoek en/of keelcultuur zijn in sommige situaties geïndiceerd. Verder is af en toe een röntgenfoto van de borstkas (thoraxfoto) en/of de sinussen vereist. In een aantal gevallen is een CT-scan wel aanbevolen. Dit gebeurt vooral bij patiënten die lijden aan invasieve sinusitis of diabetes mellitus (suikerziekte), bij patiënten met een verzwakt immuunsysteem, en bij patiënten met langdurige of terugkerende rinorree.Behandeling loopneus Rinorroe kent diverse oorzaken en daarom is de behandeling vooral toegespitst op de onderliggende oorzaak. Meestal is echter geen professionele medische behandeling vereist omdat een loopneus spontaan stopt. Maar bij ernstige (neurologische) aandoeningen is een professionele medische behandeling veelal wel vereist. Enkele zelfzorgtips zijn voorhanden voor het verbeteren van neusloop, maar soms is een medicamenteuze behandeling wel nodig.Zelfzorg Enkele tips helpen patiënten die een loopneus hebben als gevolg van een eenvoudige ziekte, zoals een verkoudheid of de griep. Sommige patiënten zijn namelijk gebaat bij het spoelen van de neus met een zoutoplossing. Wat eveneens nuttig is voor een aantal patiënten, is het plaatsen van een verdamper of luchtbevochtiger omdat droge lucht soms een loopneus veroorzaakt. Verder is het verstandig om veel vruchtensappen of water te drinken om het slijm (sputum) in de neus te verdunnen. Een andere tip bestaat uit het inademen van vochtige kruidenlucht. Hiervoor brengt een patiënt een pot gevuld met water aan de kook. Hij voegt hier enkele druppels eucalyptusolie aan toe en vervolgens ademt hij de vochtige lucht in die verdampt uit deze kookpot. Het is wel nodig om het hoofd met een handdoek te bedekken. Het vermijden van roken, pittige voedingsmiddelen en alcoholische en cafeïnehoudende dranken is bij een deel van de patiënten effectief. Het is tot slot aanbevolen om zo veel mogelijk recht te blijven staan aangezien een liggende positie de symptomen verergert. Bij het slapengaan is het bijgevolg nuttig om het hoofd te verhogen.Professionele medische zorgDe arts zet antihistaminica (geneesmiddelen tegen allergische reacties) in voor de behandeling van een loopneus. Topische decongestiva (geneesmiddelen om de zwelling van de neus verminderen) hebben soortgelijke effecten. Soms schrijft de arts sympathomimetica voor als behandeling van rinorree. Verder is het gebruik van neussprays effectief bij allergieën, maar dit enkel voor een beperkte periode. Overmatig gebruik verergert namelijk neusloop of leidt tot ‘rhinitis medicamentosa' (rinitis veroorzaakt door medicatiegebruik). Veel van deze medicijnen zijn vrij verkrijgbaar, maar zeker bij langdurige of ernstige symptomen, of wanneer een aantal andere symptomen gepaard gaan met neusloop, is medisch advies aanbevolen. Lees verder
dinsdag, 12, november, 2019
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Jeukende (kriebelende) keel: Oorzaken en behandelingen
Een jeukende keel is meestal het gevolg van een aandoening maar ook enkele omgevingsfactoren zijn bekend voor dit vervelend gevoel. De keeljeuk gaat vaak met zwelling en een krassend gevoel gepaard, wat vervolgens resulteert in hoesten. In de meeste gevallen zijn deze symptomen niet ernstig. Eenvoudige behandelingen volstaan bijgevolg voor een jeukende keel. Treedt de jeuk in de keel echter op in combinatie met enkele ernstige symptomen of houden de klachten aan, dan is het raadzaam om professionele medische zorg in te roepen. Aandoeningen en jeukende keel Aandoeningen van andere organen Een aantal andere aandoeningen van nabijgelegen organen veroorzaken jeuk in de keel zoals:Bacteriële-, virale en schimmelinfecties Een keelontsteking of bacteriële tonsillitis (keelamandelontsteking) start bij de meeste patiënten met een jeukende keel, om daarna verder te evolueren naar keelpijn. Ook een virale infectie zoals een verkoudheid of de griep resulteert mogelijk in een keel die jeukt. De keelpijn als gevolg van de griep is meestal ernstiger dan deze van een verkoudheid, en is dan ook vergezeld van koorts, pijn in het lichaam en pijn op de borst. Kroep (virale infectie met blaffende hoest bij kinderen), wat het gevolg is van een allergie of een virale of bacteriële infectie, komt voornamelijk voor bij kinderen. Kenmerkend naast de jeukende keel is de blaffende hoest. Spruw (candidiasis), mucormycosis (schimmelziekte aan sinussen, hersenen en longen) of andere schimmelinfecties manifesteren zich mogelijk in de keel, en dit vooral bij patiënten met een verzwakt immuunsysteem. Enkele kortdurende symptomen gaan eveneens gepaard met bacteriële, virale en schimmelinfecties zoals een verstopte neus, hoesten, hoofdpijn, koorts, niezen, opgezwollen klieren, spierpijn en/of zwakte.Brandend maagzuur Keelproblemen komen eveneens tot stand bij een aantal patiënten die lijden aan chronische zure reflux of brandend maagzuur. Deze aandoening treedt op wanneer maagzuur terugvloeit van de maag in de slokdarm. Een jeukende of een pijnlijke keel is niet het enige symptoom van de ziekte. Bij brandend maagzuur komen normaal gesproken nog volgende klachten tot stand:Niettemin lijden een aantal patiënten aan de chronische of stille vorm van reflux waardoor ze een jeukende keel als enige klacht ervaren.Hooikoorts en andere allergenen Hooikoorts (allergische rinitis) is een aandoening die erg vaak een jeukende keel veroorzaakt. Hierbij reageert het lichaam overdreven op een anders onschadelijke stof, waardoor de chemische stof histamine vrijkomt. Gebruikelijke uitlokkende factoren (allergenen) zijn pollen, (bijvoorbeeld huidschilfers van honden), chemische stoffen en irriterende stoffen zoals cocaïne, marihuana, pesticiden, sigarettenrook, schoonmaakproducten of uitlaatgassen. Een jeukende keel veroorzaakt door hooikoorts is niet het enige symptoom; bij de patiënt presenteert zich nog één of meer van volgende tekenen:Nekproblemen Keelirritatie ontstaat eveneens bij nekproblemen zoals een vergrote schildklier en lymfeknopen, een abces, een tumor. Keel- en nekproblemen komen ook tot stand na een verwonding of na een operatie.Psychische problemen Sommige mensen lijden aan een psychische stoornis waardoor ze aandacht willen trekken of vragen. Dit doen ze door zonder oorzaak herhaaldelijk een droge hoest te produceren wat dan ook gepaard gaat met een jeukende keel.Systemische ziekten Keeljeuk treedt bovendien op bij systemische bindweefselziekten, zoals:Tumoren Wanneer een tumor in de keelholte of het strottenhoofd verschijnt, veroorzaakt dit bij sommige patiënten een kriebelende keel. Zangers of mensen die veel luid spreken, krijgen vaker te maken met kleine goedaardige (benigne) tumoren. Ook kwaadaardige (maligne) tumoren komen soms tot stand, en dit dan voornamelijk bij mensen boven de vijftig jaar die roken. Lymfomen (kanker van lymfocyten), (uitzaaiingen van kanker) (metastasen) in de lymfeklieren in de hals, of kanker in de hals en de borst leiden af en toe ook tot een kriebelende keel.Uitdroging Bij uitdroging (dehydratie) verliest het lichaam meer vocht (water) dan het opneemt. Deze situatie gebeurt vaak bij warm weer, na het sporten of bij een ziekte. Een patiënt met uitdroging presenteert zich met een droge mond (xerostomie). Dit tijdelijk symptoom komt tot stand omdat de mond en keel over onvoldoende speeksel beschikken. De droge mond veroorzaakt een jeukend gevoel in de keel. Een aantal andere symptomen komen nog tot uiting bij uitdroging zoals af en toe donkere urine en veel dorst.Omgevingsfactoren en kriebelende keel Allergische reactie op medicatie Veel patiënten reageren allergisch op bepaalde medicijnen. Vooral penicilline en andere antibiotica zijn vaak de veroorzaker van deze allergische reactie die variabel is ernst. Een jeukende keel start meestal kort nadat de patiënt de medicatie heeft ingenomen.Medicatie en bijwerkingen Het gebruik van medicatie brengt soms bijwerkingen met zich mee, waaronder een droge hoest en een jeukende keel. Deze zijn niet het gevolg van een allergische reactie maar enkel een bijwerking van dit geneesmiddel. ACE-remmers zijn medicijnen die de arts inzet als behandeling voor een hoge bloeddruk (hypertensie) en hartziekten. Deze medicijnen staan erom bekend dat ze een jeukende keel veroorzaken als bijwerking. De bijwerkingen van medicatie starten meestal ook vrij snel na het nemen hiervan. Ook andere bijwerkingen zijn mogelijk na medicatiegebruik; deze komen overeen met deze van 'voedselallergie'.Spreken en zingen Een pijnlijke, jeukende keel is ook mogelijk bij het langdurig spreken, zingen of schreeuwen. Enkele dagen rust zijn nodig om deze problemen te verhelpen. Pijnstillers zijn zelden nodig bij deze vorm van een kriebelende keel.Voedselallergie Soms krijgt iemand ook te maken met een allergische reactie op voedselinname, wat vooral voorkomt bij het eten van onder andere aardbeien, eieren, melk, pinda's en boomnoten, schaaldieren, sojasaus, tarwe en vis. Meestal ontwikkelen de symptomen hiervan zich binnen enkele minuten tot uren na de inname van het uitlokkende voedsel. De milde tot ernstige symptomen gaan met een jeukende keel of mond gepaard. De symptomen die optreden bij voedselallergieën omvatten:ademhalingsproblemen buikpijn diarree een daling van de bloeddruk een dromerig gevoel een verlies van bewustzijn een zwelling van de lippen, de tong en de keel jeukende oren misselijkheid en braken netelroos: een rode, jeukende huiduitslag die gepaard gaat met de vorming van bultjes roodheid van de huid rond de ogen slikproblemen Vreemd voorwerp Soms leidt een vreemd voorwerp in de keel tot jeuk in de keel. Dit is bijvoorbeeld te wijten aan een stukje visgraat, een zaadje of een scherp stuk glas dat blijft zitten aan de keelwand. Wanneer het uithoesten, inslikken met water of gorgelen met zout water niet lukt, is medische hulp nodig. Pijnstillers mag de patiënt hierbij eveneens nemen, maar meestal verdwijnen de vreemde voorwerpen in de keel spontaan.Behandelingen van keeljeuk, hoesten en andere symptomen Veelal helpen wat huismiddeltjes of zelfzorgmaatregelen om de jeukende keel te verminderen, maar de behandeling is wel afhankelijk van de oorzaak. In sommige gevallen is namelijk professionele medisch zorg vereist.Zelfzorg Zelfzorgmaatregelen die vaak helpen om de symptomen van een jeukende keel te onderdrukken, zijn:antihistaminica (geneesmiddelen voor de behandeling van een allergische reactie) nemen appelciderazijn drinken een hete thee met citroen, honing of gember drinken een lepel honing nemen als bescherming van de keel een luchtbevochtiger gebruiken een neusspray gebruiken langdurig of overdreven luid praten, zingen en/of schreeuwen vermijden stoppen met roken uitlokkende factoren vermijden vrij verkrijgbare of op doktersvoorschrift verkrijgbare medicijnen nemen bij een verkoudheid of griep warm zoutwater / zuiveringszout gorgelen zuigtabletten en hoestbonbons nemen Professionele medische zorg Treden volgende symptomen op, dan is het raadzaam om meteen een arts te raadplegen omdat deze symptomen mogelijk wijzen op een infectie of een allergische reactie:Ook wanneer de symptomen van een jeukende keel meer dan tien dagen aanhouden, steeds verergeren of niet reageren op de zelfzorgmaatregelen, is het nodig om een arts op te zoeken.Antivirale geneesmiddelen, antibiotica (geneesmiddelen tegen bacteriële infecties), antimycotica (geneesmiddelen tegen schimmelinfecties), corticosteroïden (krachtige ontstekingsremmende medicijnen) en andere medicijnen en behandelingen zijn voorhanden wanneer de patiënt lijdt aan een ernstigere aandoening. De arts moet altijd eerst goed de oorzaak van de symptomen identificeren via een keeluitstrijkje, een huid-, bloedonderzoek en/of urineonderzoek. Op deze manier weet hij goed welke behandeling hij moet inzetten voor het verlichten van de kriebelende keel.Preventie Een jeukende keel voorkomen is niet altijd mogelijk, maar een gezonde levensstijl hanteren vermindert het risico op een jeukende keel. Dit houdt in dat de patiënt niet rookt, veel water drinkt, alcohol en cafeïne vermijdt, regelmatig de handen wast tijdens het seizoen van de verkoudheden en griep en ramen gesloten houdt en zo veel mogelijk binnen blijft tijdens het hooikoortsseizoen. Lees verder
dinsdag, 12, november, 2019
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Tintelingen aan tong: Oorzaken van tintelende gevoelens tong
De tong is een zeer gevoelig orgaan. Dit lichaamsdeel is rijk aan bloedvaten en zenuwuiteinden. Bij tongtintelingen hebben patiënten een verdoofd, tintelend, brandend of prikkend gevoel aan de tong. Afhankelijk van de oorzaak treden nog andere symptomen. Elk vreemd gevoel in de tong is een teken van een probleem dat te maken heeft met de sensorische receptoren van de tong. Dit houdt in dat er iets mis is met de ontvangen prikkels uit de omgeving die naar de neuronen (zenuwcellen) gaan. In de meeste gevallen is de oorzaak snel te achterhalen en verdwijnt het onderliggend probleem spontaan. Af en toe is sprake van een ernstigere onderliggende aandoening waardoor meermaals episoden van tongtintelingen optreden in combinatie met andere tekenen. De arts diagnosticeert en behandelt steeds het onderliggend probleem zodat ook het tintelend gevoel aan de tong verdwijnt. Oorzaken van tintelend gevoel aan de tong De tinteling van de tong is een vorm van paresthesieën. Tongtintelingen zijn bijgevolg het resultaat van een wijziging van de gevoeligheid, of een abnormale sensatie. Een tintelende tong is in de meeste gevallen toe te schrijven aan een zenuwbeschadiging aan de sensorische receptoren van de tong, maar soms zijn ook andere delen van het zenuwstelsel aangetast. De vaak beschadigde sensorische receptoren van de tong zijn onder andere:mechanoreceptoren: Deze receptoren ervaren een mechanische druk. nociceptoren: Deze sensorische zenuwuiteinden genereren pijn als reactie op specifieke prikkels. smaakreceptoren: Deze receptoren helpen bij het ervaren van de smaak. thermoreceptoren: Dit zijn zenuwuiteinden die warme en koude temperaturen of veranderingen in de temperatuur detecteren. Risicofactoren van tongtintelingen Aften Bij een aantal patiënten ontstaan aften. Afteuze mondzweren zijn kleine, ovale en ondiepe zweren op of rond de tong, in de wagen of op het tandvlees. De oorzaak van deze pijnlijke aften is niet meteen duidelijk, maar aften komen sneller tot stand bij lichte verwondingen aan de mond, hormonale veranderingen, virussen, de inname van onvoldoende voedingsstoffen, allergieën of voedselgevoeligheden. Meestal zijn de zweren binnen de tien dagen spontaan genezen. Pittig, zuur of knapperig voedsel consumeren is geen goed idee wanneer aften aanwezig zijn in de mond. Een zoutoplossing en vrij verkrijgbare pijnstillers verlichten de pijn die gepaard gaat met afteuze mondzweren.Allergische reactie Sommige mensen reageren allergisch door het eten van bepaalde voedingsmiddelen. Bij een voedselallergie denkt het immuunsysteem ten onrechte dat het voedsel schadelijk is. Dit gebeurt vooral bij volgende voedingsproducten: eieren, melk, pinda's en boomnoten, schelpdieren, sojasaus, tarwe en vis. Ook het eten van bepaalde noten, rauwe groenten en fruit veroorzaakt mogelijk allergieklachten. Hierbij valt dan te denken aan jeuk, tintelingen en/of zwelling van de lippen, de tong, het gehemelte of de keel.Beroerte Een beroerte (onvoldoende bloedtoevoer naar de hersenen met mentale en lichamelijke symptomen) en een TIA (transient ischemic attack: tijdelijke functie-uitval met neurologische problemen) veroorzaken mogelijk een doof en tintelend gevoel aan de tongDiabetes mellitus Hypoglykemie (verlaagde bloedsuikerspiegel)Vooral tijdens hypoglykemie (verlaagde bloedsuikerspiegel) krijgen patiënten te maken met tongtintelingen. Hypoglykemie treedt vooral op na het vasten of bij het overmatig gebruik van insuline of andere medicijnen. Zwakte, vermoeidheid, honger, overmatig zweten (hyperhidrose), duizeligheid, irritatie en verwardheid zijn enkele typische kenmerken van een verlaagde bloedsuikerspiegel, maar een tintelende tong behoort ook tot de mogelijke symptomen. Het is belangrijk om iets met suiker te eten of drinken wanneer de bloedsuikerspiegel te laag is.Diabetische neuropathieDiabetische neuropathie is een complicatie van diabetes mellitus. Hierbij zijn de zenuwen van veel lichaamsdelen aangetast, zoals de ogen (zoals diabetische retinopathie en diabetisch maculaoedeem), de voeten (zoals een diabetesvoet en diabetische blaren) en het gezicht. Het veroorzaakt sensorische symptomen zoals tintelingen, een brandend gevoel en gevoelloosheid.Geneesmiddelen Het per ongeluk inslikken van topische (op de huid aangebrachte) verdovende middelen, bijtende stoffen en andere voorgeschreven geneesmiddelen leiden tot een tintelende tong. Hoewel de tintelingen meestal van voorbijgaande aard zijn, is het soms nodig om de arts te raadplegen. Hij stelt de diagnose en schrijft eventueel een ander medicijn voor.Gifstoffen (toxinen) Zowel natuurlijke als kunstmatige toxische stoffen veroorzaken mogelijk bij het inslikken een gevoel van gevoelloosheid of tintelingen van de tong. Een vergiftiging met zware metalen als gevolg van visconsumptie leidt ook tot gevoelloosheid of tintelingen van de tong of van andere lichaamsdelen.Linguaal neurofibroom Linguaal staat voor 'van de tong'. Een neurofibroom is een goedaardige tumor in de mondholte die is afgeleid van de cellen die de zenuwschede vormen. Deze zeldzame aandoening veroorzaakt dysesthesie (verminderd gevoel) en irritatie van de tong. De tumor en de symptomen verdwijnen nadat de arts het neurofibroom chirurgisch verwijderd heeft.Lokale anesthesie Tandheelkundige ingrepen voert de arts bijna altijd uit met lokale anesthesie (plaatselijk verdovende geneesmiddelen). Deze medicijnen gebruikt hij bij bijvoorbeeld een tandextractie (tand verwijderen), een wortelkanaalbehandeling of andere, meer complexe chirurgische procedures. Anesthesie leidt tot tijdelijke, korte of langdurige of permanente zenuwschade, wat zich mogelijk presenteert als tintelingen of gevoelloosheid van de tong of andere delen van de mondholte. Een arts voert soms voor het toedienen van een lokaal anestheticum een allergietest uit om te kijken of patiënten allergisch reageren op veel gebruikte anesthetica. Een anafylactische shock is een mogelijk levensbedreigend resultaat van een ernstige allergische reactie op een anestheticum.Mondbranden Bij het brandend mond-syndroom ontstaat een brandend gevoel aan de tong, de lippen en de mond. Dit gaat vergezeld met een droge mond (xerostomie), een metaalachtige smaak in de mond en smaakveranderingen. Medicijnen verlichten deze symptomen.Raynaudfenomeen Bij het fenomeen van Raynaud is de bloedtoevoer naar de vingers, tenen en minder vaak ook naar de lippen en tong aangetast. De tong krijgt bij een aanval een blauwe, erg rode of erg bleke kleur, en gaat tevens kortstondig tintelen. Deze vervelende, onschuldige aandoening komt in de primaire vorm spontaan tot stand, terwijl de secundaire vorm het gevolg is van een andere aandoening zoals systemische lupus erythematosus, reumatoïde artritis (ontsteking van gewrichten en organen) of sclerodermie (opbouw van littekenweefsel in huid en organen). Iets warm drinken en stress verlichten zijn enkele behandelingen voor het Raynaudfenomeen waarbij de tong tintelt of gevoelloos is.Tekorten aan voedingsstoffen Bepaalde vitaminen en mineralen zijn van essentieel belang voor de mondgezondheid, en dan vooral vitaminen B, ijzer en zink. Vitamine B12 en ijzer zijn betrokken bij de productie van rode bloedcellen en zorgen voor zuurstof voor de weefsels, organen en spieren, dus ook voor de tong. Zink is belangrijk voor het immuunsysteem waardoor deze in staat is om infecties te bestrijden of te verlichten, zoals infecties die mogelijk leiden tot zenuwschade. Tongtintelingen en gevoelloosheid van de tong komen soms ook tot stand door een tekort aan calcium (hypocalciëmie), natrium (hyponatriëmie), kalium (hypokaliëmie) en magnesium (hypomagnesiëmie). Deze elektrolyten bevorderen namelijk de gezondheid van de zenuwen en garanderen een goede communicatie van elektrische impulsen aan zenuwuiteinden en spieren. Tekorten aan voedingsstoffen en elektrolytenstoornissen leiden overigens ook tot andere symptomen en aandoeningenVerwonding en trauma Elke vorm van letsel en trauma aan de tong veroorzaakt mogelijk blijvende schade aan de sensorische receptoren. Klappen op het gezicht, tongbijten of tongpiercings houden allemaal een zeker risico in op sensorische schade waardoor tintelingen, gevoelloosheid en voorbijgaande tongpijn tot stand komen.Ziekte en infecties Tongpiercings en toevallig tongbijten zijn risicofactoren voor een infectie wanneer menen geen goede mondhygiëne hanteren. Dit veroorzaakt op zijn beurt dan gevoeligheidsproblemen. Glossitis (ontsteking van de tong) veroorzaakt een zwelling, roodheid, gladheid en pijn van de tong en wijzigt mogelijk de sensorische receptoren. Virale infecties zoals herpes simplex-infecties veroorzaken naast pijnlijke blaren en koortsblaasjes mogelijk een tongontsteking, wat resulteert in gevoelloosheid. Het varicella-zoster-virus veroorzaakt voorts gordelroos (infectie met huiduitslag en symptomen aan het gezicht), wat eveneens zorgt voor zenuwschade met tongtintelingen als gevolg.Andere oorzaken aanvallen of convulsies (stuipen: oncontroleerbare fysieke bewegingen en veranderingen in het bewustzijn) alcoholmisbruik angst complicatie van een tandheelkundige procedure of tandchirurgie een dalende lichaamstemperatuur bijvoorbeeld van binnen naar buiten gaan gezichtsverlamming een hersentumor hyperventilatie hypoparathyreoïdie (een te traag werkende bijschildklier) migraine (eenzijdige hoofpijn en/of aura): De aura gaat mogelijk gepaard met tintelingen aan de tong, maar ook aan het gezicht, de armen en de lippen. multiple sclerose (auto-immuunaandoening waarbij de hersenen en het ruggenmerg aangetast zijn met zwakte, vermoeidheid, loop- en zichtproblemen) nekpijn radiotherapie aan het tonggebied (normaalgezien probeert de radiotherapeut om zo weinig mogelijk gezonde weefsel te beschadigen, maar de stralen soms wel zijn wel in staat om gezonde cellen te beschadigen. roken Symptomen Patiënten met tongtintelingen ervaren vooral zoals de naam doet vermoeden een tintelende gevoel aan de tong. Anderen een brandend, prikkend, kietelend gevoel ervaart aan de tong. Af en toe lijkt het gevoel zelfs op naaldjes of speldjes die op de tong komen of het gevoel dat de tong elektrische schokjes krijgt. Gevoelloosheid en het onvermogen om iets op te tong te voelen, behoort ook tot de mogelijkheden. Zowel gevoelloosheid als schoksensaties zijn mogelijk het resultaat van een zenuwcompressie ((beknelde zenuw)) en zenuwbeschadiging of problemen met de sensorische centra van de hersenen. Afhankelijk van het onderliggend probleem verschijnen nog andere milde tot ernstige tekenen.Alarmtekens Bij volgende waarschuwingssignalen is het belangrijk om een arts te raadplegen:duizeligheid een verlies van evenwicht ernstige hoofdpijn gezichtsverzakking het verlies van gezichtsvermogen moeite met spreken slecht begrijpvermogen verwardheid zwakte of gevoelloosheid in de arm, het been of het gezicht of aan één kant van het lichaam Prognose van tintelingen aan de tong Wanneer een patiënt kampt met terugkerende tintelende gevoelens aan de tong, laat hij dit best medisch onderzoeken om ernstigere onderliggende aandoeningen uit te sluiten en de precieze oorzaak vast te stellen. Op basis van deze informatie is de arts in staat om de geschikte behandeling voor het onderliggend probleem van tongtintelingen aan te pakken.Preventie van gevoelens en vreemde sensaties aan de tong Niet altijd zijn tintelende gevoelens aan de tong te voorkomen. Het is echter van cruciaal belang om voldoende essentiële voedingsstoffen in te nemen om voedings- en vitaminetekorten te voorkomen die mogelijk leiden tot het tintelende gevoel aan de tong. Lees verder
dinsdag, 12, november, 2019
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Allergieën en allergische reactie: Contact met allergenen
Ongeveer één op de vijf mensen in de bevolking krijgt tijdens het leven te maken met een allergie, ook gekend als 'hypersensitiviteit'. Een allergische reactie treedt op wanneer het immuunsysteem overreageert op een uitlokkende stof die doorgaans niet schadelijk is, zoals plantaardige pollen, huisstofmijt, schimmels, insectensteken of voedsel. Allergieën veroorzaken verschillende milde tot ernstige symptomen, zoals onder andere een loopneus, niezen, jeuk, een huiduitslag, tranende ogen en zwelling. Anafylaxie is een levensbedreigende vorm van een allergische reactie. De arts behandelt de allergie door de uitlokkende factor te vermijden. Ook medicijnen zijn beschikbaar. Een allergie komt vaak voor als gevolg van een immuunrespons of een reactie op stoffen (allergenen die normaliter niet schadelijk zijn. Genetische factoren en omgevingsfactoren spelen hierbij eveneens een rol. Als beide ouders namelijk allergieën hebben, heeft het kind ook een grote kans om een allergie te krijgen. Het immuunsysteem beschermt het lichaam normaal gesproken tegen schadelijke stoffen, zoals schimmels, bacteriën en virussen. Het afweersysteem reageert tevens op vreemde stoffen (allergenen). Deze zijn meestal onschuldig en bij de meeste mensen veroorzaken allergenen geen probleem. Bij een persoon met allergieën is het immuunrespons overgevoelig. Wanneer een allergeen het immuunsysteem herkent, lanceert het immuunsysteem een reactie en komt histamine vrij. Deze chemische stoffen veroorzaken allergische symptomen.Allergenen: Stoffen die leiden tot een allergie Veel voorkomende allergenen zijn onder meer:Allergieën verergeren soms bepaalde medische aandoeningen, zoals sinusinfecties, eczeem (chronische huidziekte met droge huid en jeukende huid) en astma.Symptomen aan huid, ogen, ademhaling en lichaam Inademen Wanneer iemand allergenen inademt, veroorzaakt dit:HuidWanneer allergenen de huid aanraken, krijgt de patiënt mogelijk te maken met een huiduitslag, netelroos, jeuk, blaren, een afgeschilferde huid of een zwelling van de huid, zoals bij een gezwollen bovenlip. Wanneer de patiënt bijvoorbeeld een chemisch product aanraakt met de handpalmen, ontstaat hier een huiduitslag. Pijn komt hierbij soms ook tot stand, bijvoorbeeld pijn aan de oksel. Wanneer de patiënt bijvoorbeeld een allergische reactie ontwikkelt op tandpasta, ontstaat stomatitis (ontsteking van slijmvlies in en rond mond).Lichaam Bij het gebruik van medicatie, verschijnt de allergische reactie meestal op het gehele lichaam wat dan diverse symptomen met zich meebrengt. Sommige geneesmiddelen (bijvoorbeeld aspirine en ampicilline) veroorzaken een allergische reactie, waaronder huiduitslag. Een loopneus, hoesten, ochtendhoofdpijn of hoofdpijn is zelfs mogelijk als gevolg van een infectie.Ogen Allergenen die in contact komen met de ogen, veroorzaken oogallergieën met een huiduitslag rond de ogen. Allergische conjunctivitis is bijvoorbeeld een ontsteking van het oogbindvlies die tot stand komt als gevolg van een allergische reactie. Make-up en oogcosmetica veroorzaken bijvoorbeeld ook een allergische reactie aan de ogen. Symptomen hiervan omvatten jeukende ogen, tranende ogen, rode ogen, wallen onder de ogen en/of gezwollen ogen. Ook glazige ogen en een wit bultje op het ooglid komen soms tot stand.Voeding Het eten van een voedingsproduct waarvoor iemand allergisch is, leidt tot misselijkheid, braken, buikpijn, krampen, diarree of een ernstige, levensbedreigende reactie (anafylaxie).Diagnose en onderzoeken Lichamelijk onderzoek De arts voert een lichamelijk onderzoek uit en stelt vragen of de mogelijke oorzaak van de allergie, en wanneer deze zich voordoet. Vaak zijn allergietesten nodig zijn om de symptomen te linken aan een echte allergie of om andere problemen uit te sluiten. Het eten van besmet voedsel (voedselvergiftiging) veroorzaakt namelijk symptomen die doen denken aan voedselallergieën.Diagnostisch onderzoek HuidtestEen huidtest (priktest) is de meest voorkomende methode om een allergie op te sporen. De arts plaatst hierbij een kleine hoeveelheid van de verdachte allergie veroorzakende stoffen op de huid, en prikt dan op het gebied zodat de stof onder de huid terechtkomt. Daarna bekijkt de arts de huid op tekenen van een reactie zoals zwelling en roodheid.PlaktestBij de plaktest plaatst de arts een plakker met het verdachte allergeen op de huid. Ook hierbij let de arts nauwlettend op mogelijke tekenen van een reactie.Intradermale testDe intradermale test omvat het injecteren van een kleine hoeveelheid allergeen onder de huid, waarna de arts de huid inspecteert op tekenen van een allergische reactie.EliminatietestHet elimineren van bepaalde mogelijk uitlokkende factoren is nuttig om te kijken of de allergische reactie nog tot stand komt wanneer de patiënt voedsel of medicijnen vermijdt.Andere testenOok is het mogelijk om fysieke uitlokkende factoren toe te passen, zoals warmte, koude, of andere stimulatie. Een bloedonderzoek is ook nodig, waarbij de arts het niveau van immunoglobuline E (IgE) opspoort (meting van allergiegerelateerde stoffen).Behandeling via medicijnen en vermijden van allergenen De beste manier om de symptomen van allergie te verminderen is om te de uitlokkende factoren te vermijden (voedsel, geneesmiddelen, …). Daarnet zet de arts mogelijk diverse soorten medicatie in tegen allergische reacties.Antihistaminica De arts schrijft eventueel antihistaminica voor; medicatie om allergische reacties te vermijden.Corticosteroïden Ook corticosteroïden zijn sterke ontstekingsremmers die mogelijk in te zetten zijn bij een allergische reactie.Decongestiva Decongestiva zijn medicijnen die een zwelling van de neus verminderen (verstopte neus).Epinefrine bij anafylaxie Ernstige allergische reacties (anafylaxie) behandelt de arts door middel van het geneesmiddel epinefrine. Anafylaxie is een zeldzame maar ernstige allergische reactie. Deze treedt mogelijk plots op en verergert snel. Netelroos (huidziekte met jeukende bultjes), ademhalingsproblemen, zwelling, een afgesloten keel, een schorre stem, misselijkheid, braken, buikpijn, diarree, duizeligheid, flauwvallen, een lage bloeddruk (hypotensie), een hoge hartslag (tachycardie) en een hartstilstand zijn de belangrijkste symptomen van een anafylactische schok. Dit is een medische noodsituatie waaraan de patiënt zonder behandeling met epinefrine komt te overlijden.Immunotherapie Immunotherapie is soms ook aanbevolen door de arts indien de patiënt niet in staat is om het allergeen te vermijden en de symptomen moeilijk te behandelen zijn. Bij deze behandelingsvorm injecteert de arts regelmatig steeds grotere hoeveelheden allergeen in het lichaam waardoor de patiënt leert omgaan met het allergeen. Dit werkt wel niet voor iedereen even effectief en regelmatige doktersbezoeken zijn bovendien vereist. Immunotherapie is het meest effectief voor de behandeling van hooikoorts en allergieën voor insectensteken. De injecties zijn niet bruikbaar voor voedselallergieën vanwege het gevaar van een ernstige reactie.Leukotriene remmers Andere inzetbare geneesmiddelen zijn leukotriene remmers (antagonisten) (blokkeren de stoffen die allergieën veroorzaken).Prognose allergie is meestal goed De meeste allergieën zijn gemakkelijk te behandelen met medicijnen. Sommige kinderen ontgroeien een (voedsel)allergie. Immunotherapie werkt meestal vrij goed, al zijn wel jarenlange doktersbezoeken nodig. Bijwerkingen zijn netelroos, een huiduitslag en anafylaxie.Complicaties: Anafylaxie Complicaties die voortvloeien uit allergieën of de behandeling zijn:ademhalingsproblemen en ongemak tijdens de allergische reactie anafylaxie (levensbedreigende allergische reactie) slaperigheid en andere bijwerkingen van geneesmiddelen Preventie allergieën Borstvoeding gedurende voorkomt of vermindert allergieën, maar dit enkel gedurende vier tot zes maanden. Meestal valt een allergie niet te voorkomen door het wijzigen van voeding. Blootstelling aan bepaalde allergenen (zoals huisstofmijt en huidschilfers van katten) in het eerste jaar van het leven voorkomt sommige allergieën. Kinderen die leven op boerderijen hebben minder allergieën dan kinderen die opgroeien in meer steriele omgevingen omdat ze al vroeg in het leven zijn blootgesteld aan de allergenen. Bij de aanwezigheid van allergieën, is het vermijden van uitlokkende factoren de belangrijkste preventie voor een allergische reactie. Lees verder
dinsdag, 12, november, 2019
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Jeukende benen: Oorzaken van jeuk aan been of benen
De menselijke huid is soms getroffen door andere gewaarwordingen, zoals pijn, een brandend gevoel, gevoelloosheid, tintelingen en ook jeuk. Jeuk aan de benen is een veel voorkomend symptoom dat mensen van alle leeftijden treft. Eén of beide benen zijn getroffen door de jeuk. De jeuk is variabel in ernst, duur en ook locatie. Jeuk komt voor bij een aandoening of infectie, maar ook diverse omgevingsfactoren zoals het dragen van panty's, zijn bekende risicofactoren voor jeukende benen. Veelal zijn enkele huismiddeltjes inzetbaar voor het verlichten van de klachten. Blijft de jeuk aan het been of de benen aanhouden, verergeren de symptomen of is sprake van andere bijkomende klachten, dan is medisch advies nodig om andere (huid)ziekten of complicaties uit te sluiten. Allergieën voor schoenen en sokken Jeuk aan de enkels (jeukende enkels) en/of jeuk aan de voeten (jeukende voeten) is mogelijk het resultaat van een allergie voor schoenen en sokken. Een sokkenallergie is vergelijkbaar met het jeukende broek-syndroom, waarbij de patiënt reageert op de stof van sokken. Schoenenallergieën zijn te wijten aan veel verschillende lijmen, kleurstoffen en leerlooiermiddelen. Een allergietest is soms nodig om de oorzaak te achterhalen. Op deze manier is de patiënt in staat om schoenen te vinden die gemaakt zijn zonder deze chemicaliën.Cholinergische urticaria en jeuk aan been Cholinerge urticaria (warmte-urticaria) resulteert uit een stijging van de lichaamstemperatuur tijdens inspanning maar ook bij het nemen van een bubbelbad of het bezoeken van een sauna. Jeuk, zwelling en milde netelroos komen hierbij tot uiting. Dit leidt zelden tot anafylaxie, de levensbedreigende bloeddrukdaling die fataal is bij ernstige allergische reacties. De behandeling voor cholinerge urticaria bestaat uit:antihistaminica (geneesmiddelen voor de behandeling van een allergische reactie) stoppen met trainen bij het eerste teken van blozen, een jeukende huid of netelroos vermijden van sporten op warme of vochtige dagen verminderen van de intensiteit van de training Door inspanning veroorzaakte anafylaxie Hierbij ontstaat een levensbedreigende allergische reactie wanneer een patiënt een inspanning levert na het eten van bepaalde voedingsmiddelen of het nemen van medicijnen waarvoor hij allergisch is. Schaaldieren, tarwe, hazelnoten, druiven, niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's zoals ibuprofen), antibiotica, vrij verkrijgbare medicijnen tegen een verkoudheid en kruidensupplementen zijn mogelijk uitlokkende middelen. De patiënt krijgt te maken met vermoeidheid, warmte, jeuk en roodheid van de huid. Hierna volgen ernstige netelroos, flauwvallen en bewusteloosheid. De patiënt ervaart mogelijk een zwelling van de keel, ademhalingsproblemen, verstikking, misselijkheid en braken. Ook bij mildere symptomen is medisch advies nodig. Enkele behandelingsmethoden zijn:altijd epinefrine bijhebben en weten hoe dit te gebruiken een uitgebreid actieplan voor anafylaxie een medische identificatie of waarschuwingsarmband dragen oefenen met een persoon die op de hoogte is van de situatie en bereid is om hulp te bieden indien nodig uitlokkend voedsel of uitlokkende medicatie vermijden op de dag voor en de dag van de trainingssessie Diabetes mellitus (suikerziekte) en jeukende benen Patiënten met suikerziekte lijden sneller aan jeuk aan de benen. Diabetes mellitus gaat gepaard met veel tekenen waaronder bijvoorbeeld:Ook andere aandoeningen die zenuwschade veroorzaken, veroorzaken soms jeuk aan het been of de benen zoals neurodermitis.Droge huid en beenjeuk Aandoeningen Jeukende benen resulteren vaak uit huidaandoeningen die leiden tot een uitgedroogde huid, zoals onder andere:eczeem (chronische huidziekte met droge en jeukende huid) ichthyosis vulgaris (huidziekte met droge, schilferende huid). keratosis pilaris (goedaardige huidaandoening met kleine rode papeltjes vlak bij de haarzakjes op de dijen, de armen en andere lichaamsdelen) psoriasis (chronische huidziekte met droge huid en schilfers) statis dermatitis (huid boven de enkels is vaak droog en jeukend als gevolg van een slechte bloedsomloop) Een huid die droog aanvoelt ontstaat ook bij andere aandoeningen zoals:Omgevingsfactoren De natuurlijke huidveroudering zorgt eveneens sneller xerose, de medische term voor een droge huid. Het dragen van panty's veroorzaakt sneller een droge huid met jeuk aan de benen als gevolg. Verder spelen genetische factoren een rol bij de totstandkoming van een huid die droog is. Het gebruik van zeep, ook in combinatie met veel douchen is een andere boosdoener van een droge huid. Het is belangrijk om de huid voldoende vochtig te houden met een vochtinbrengende crème.Infecties en jeukende benen Folliculitis Na het scheren of harsen van de haren op de benen, ontstaat mogelijk een infectie van de haarzakjes, beter bekend als 'folliculitis'. Door de huidinfectie ontstaan pijnlijke rode bultjes met kleine puskopjes op de benen die jeuken. Veelal is de stafylokokkenbacterie ‘Staphylococcus aureus' de boosdoener. Voor deze infectie schrijft de arts antibiotica voor.Tinea cruris Wanneer een schimmel aanwezig is op de benen en in de liezen, wijst dit mogelijk op tinea cruris (liesschimmel). Deze huidschimmelinfectie, die vaak atleten treft, leidt tot brandende benen, jeuk, rode tot bruine huidvlekken en/of een schilferende, loslatende huid met scheurtjes. De dijen, geslachtsorganen en billen zijn eveneens vaak getroffen. Een schimmelinfectie behandelt de arts met antimycotica (antischimmelmiddelen).Insectenbeten of insectensteken Een andere veel voorkomende oorzaak van een jeukende huid zijn insectenbeten of insectensteken, bijvoorbeeld veroorzaakt door vlooien of bedwantsen. Vaak gaat dit gepaard met rode bultjes, netelroos en intense jeuk.Jeukende broek-syndroom Bepaalde broeken veroorzaken een jeukend, stekend en geïrriteerd gevoel aan de benen (vooral in de dijen). Dit gebeurt sneller bij een broek die niet gemaakt is van katoen. Dit is vermoedelijk te wijten aan de textielafwerking of de aanwezigheid van formaldehyde in de broek. De patiënt draagt best enkel voorgewassen, katoenen broeken. Rokken dragen is een andere optie. Voor de jeuk aan de benen mag de patiënt vrij verkrijgbare anti-jeukmedicatie gebruiken.Rusteloze benen-syndroom Bij het rusteloze benen-syndroom (rustelozebenensyndrom) krijgen de beenspieren onvoldoende bloedtoevoer waardoor een zuurstoftekort optreedt. Hierdoor krijgt de patiënt te maken met krampen, pijn, tintelingen en/of jeuk in de onderbenen en/of bovenbenen.Andere aandoeningen Bij enkele andere aandoeningen ontstaat sneller een jeukende huid aan het been of de benen:Geassocieerde symptomen Mogelijk ontstaat een huiduitslag op het been of de benen. Deze is soms aanwezig waardoor jeuk ontstaat, maar soms ontstaat de huiduitslag ook juist door het krabben. Jeuk aan de benen veroorzaakt mogelijk problemen bij het uitvoeren van de dagelijkse activiteiten. Sommige patiënten moeten zelfs hun training stopzetten wanneer ze jeuk ervaren aan de benen. Ook komen slaapproblemen voor door de constante of intermitterende (met tussenpozen optredende) jeuk. Wanneer tintelingen en/of gevoelloosheid aan de benen optreden, wijst dit vaak op een neurologisch probleem, zoals bij diabetische neuropathie (zenuwschade veroorzaakt door diabetes met pijn). Patiënten met jeuk aan de benen melden ook nog gezwollen benen of netelroos op de benen, de armen, de romp of de nek. Bij sommige patiënten verergert de jeuk waardoor een anafylactische shock ontstaat. Deze levensbedreigende allergische reactie bestaat uit onder andere bewusteloosheid of een afsluiting van de luchtwegen met ademhalingsproblemen tot gevolg.Behandeling via huismiddeltjes en zelfzorg Een heet bad nemen is bij jeuk aan de benen niet aanbevolen. Vochtige crème royaal inbrengen is een nuttig advies voor het verminderen van een droge huid. De crème bevat best lactaat, menthol en fenol voor het verlichten van de jeuk. Voorts is het gebruik van een zachte en neutrale huidreiniger in plaats van zeep aanbevolen. Tot slot vermijden patiënten best stress. Lees verder
dinsdag, 12, november, 2019
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Anafylaxie: Ernstige allergische reactie
Anafylaxie (anafylactische reactie / anafylactische shock) is de medische term voor een ernstige allergische reactie. Een anafylactische reactie is vaak het gevolg van een allergie voor voedsel, insectenbeten of bepaalde medicijnen, maar andere risicofactoren zijn eveneens bekend. Diverse problemen aan het ademhalingsstelsel, het hart, de huid, de keel, mond en neus komen tot stand. Het is belangrijk om bij tekenen van een ernstige allergische reactie meteen contact op te zoeken met een arts. De patiënt heeft ook eerste zorgen nodig om de anafylactische reactie te bestrijden. De prognose is meestal goed, maar onbehandeld leidt anafylaxie soms snel tot de dood. Terminologie De termen ‘anafylaxie' en ‘anafylactische shock' gebruiken artsen vaak om dezelfde situatie aan te duiden, namelijk een ernstige allergische reactie. Een anafylactische schok komt tot uiting wanneer de bloeddruk zo laag daalt dat de cellen (en organen) niet voldoende zuurstof krijgen (hypoxie). Een anafylactische shock is een schok die resulteert uit anafylaxie.Oorzaken van ernstige allergische reactie Anafylaxie treedt op wanneer het immuunsysteem (vecht tegen een infectie) overdreven reageert op een ongevaarlijke stof, zoals bijvoorbeeld gifstoffen, medicatie of voedsel. Deze anafylactische reactie treedt niet altijd meteen op maar ontwikkelt zich mogelijk geleidelijk.Risicofactoren: Medicatie, stoffen en voedsel Een anafylactische reactie treedt vaak op na het eten van voedsel, door het oplopen van gifstoffen in het lichaam of als bijwerking van medicijnen. Bij kinderen is de meest voorkomende oorzaak voedsel. Voor volwassenen is de belangrijkste oorzaak medicatie.MedicatieEen anafylactische reactie treedt soms op als bijwerking van medicatiegebruik zoals antisera (gebruikt bij een vaccinatie tegen tetanus, difterie), anesthetica (verdovingsmiddelen), dextran, anticonvulsiva (tegen aanvallen), niet-steroïdale anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's) zoals ibuprofen en aspirine en sommige antibiotica.Stoffen Door een steek van wespen, bijen, horzels of brandmieren krijgt een patiënt mogelijk anafylaxie. Verder is een anafylactische reactie mogelijk bij contact met stuifmeel of latex (dit bevindt zich in ziekenhuishandschoenen, spuiten, kleefband, ballonnen, condooms en rubberen banden). Ook het inademen van latex veroorzaakt mogelijk reeds een reactie. Verder reageren sommige mensen ernstig allergisch op contrastmiddelen. Dit zijn speciale kleurstoffen die de arts inzet bij bepaalde beeldvormende onderzoeken waarbij de arts normaal gezien een contrastmiddel injecteert in een ader zodat hij op een scan beter bepaalde lichaamsdelen kan beoordelen.Voedsel Bij het consumeren van bepaalde voedingsmiddelen ontstaat mogelijk anafylaxie. Sommige mensen zijn zo gevoelig dat zelfs de geur van het voedsel een reactie veroorzaakt. Een aantal patiënten is bovendien allergisch voor bepaalde conserveermiddelen in voedsel. Volgende voedingsstoffen veroorzaken mogelijk een anafylactische reactie:ei groenten en fruit: citrusvruchten, mango, aardbeien, tomaat (zelden) noten: pinda's, walnoten, hazelnoten, cashewnoten, pistachenoten, pijnboompitten en amandelen sojasaus tarwe vis, schelpdieren, garnalen, kreeft zuivelproducten, melk Symptomen Anafylaxie is zeldzaam en veroorzaakt een gevarieerd klinisch beeld. De eerste symptomen zijn vaak vrij onschuldig en starten tien minuten tot één uur na blootstelling aan de uitlokkende stof: tintelingen, warmte en jeuk. De daaropvolgende effecten op het vaatstelsel resulteren in vasodilatatie (verwijding van de bloedvaten) en oedeem (zwelling). Binnen ongeveer dertig minuten verschijnen meer ernstige tekenen aan het ademhalingsstelsel, het hart, de huid, de mond en keel en neus. Daarnaast zijn ook algemene klachten mogelijk, die vaak ook verschijnen als gevolg van een lage bloeddruk.Ademhaling en longen ademhalingsproblemen bronchospasmen (samentrekking van de spieren binnen de bekleding van de luchtwegen wat gepaard gaat met ademnood) een luchtwegobstructie (verstopping van de luchtwegen) een zwelling van het strottenhoofd hoesten kortademigheid pijn, jeuk of een drukkend gevoel op de borst wheezing (piepend geluid bij de uitademing) Hart een hartinfarct een snelle hartslag (tachycardie) een verlies van bewustzijn een zwakke pols flauwvallen hartfalen (slecht rondpompen van bloed door het hart) hartritmestoornissen hypotensie (een verlaagde bloeddruk) Huid Keel, mond en neus Algemeen Ongeveer twintig procent van de patiënten krijgt binnen de twaalf uur na de eerste anafylactische reactie opnieuw een anafylactische reactie. Dit is gekend als een 'bifasische anafylaxie'.Behandeling van acute anafylaxie EHBO Onmiddellijke medische hulp is nodig bij een ernstige allergische reactie. Eerst moet indien mogelijk het allergeen (uitlokkende stof) van de ernstige allergische reactie worden verwijderd. De begeleider moet de patiënt daarna op de rug leggen met de voeten in een hogere positie. Indien de patiënt een epipen (adrenalinepen) bij zich heeft, moet de begeleider dit toedienen in de dij. Verder stelt de begeleider de patiënt gerust.Ziekenhuis Bij ernstige ademhalingsproblemen is het belangrijk om de luchtwegen vrij te maken en zuurstof toe te dienen. In het ziekenhuis volgt de arts de bloeddruk op. De arts injecteert in de spier (van de dij) epinefrine (adrenaline) en herhaalt dit elke vijf minuten als de schok aanhoudt. Ook geeft de arts intraveneus (via een ader) langzaam antihistaminica; medicijnen die een allergische reactie tegengaan. Ook dient de arts intraveneus hydrocortison (corticosteroïden) toe. Houdt de lage bloeddruk aan, dan is intraveneuze vochttoediening nodig. Bij ernstige hypoxie (tekort aan zuurstof in de weefsels) is soms beademing nodig. Dit is mogelijk door het plaatsen van een buisje in de neus of mond. Lukt dit niet, dan is een tracheostomie noodzakelijk. Bij deze chirurgische ingreep plaatst de arts rechtstreeks in de luchtpijp een buisje.Preventie anafylactische shock Een vroege herkenning en behandeling zijn essentieel voor de behandeling van anafylaxie. De beste behandeling bestaat eigenlijk uit de preventie van anafylaxie. Het is namelijk belangrijk om uitlokkende voedingsmiddelen te vermijden, en dan vooral noten en schelpdieren. Verder is het soms nodig om patiënten te leren om zelf adrenaline (epinefrine) toe te dienen en de patiënt zelf volle spuiten mee te laten nemen. De inhoud van de spuit vervalt na ongeveer één jaar dus de patiënt moet dan steeds een recente spuit op zak hebben.Prognose van anafylactische reactie Anafylaxie is zeldzaam. De meeste patiënten herstellen, maar soms leidt de ziekte zonder snelle herkenning en behandeling tot de dood. Ongeveer één procent van de patiënten met anafylaxie komt hieraan te overlijden. Verder zijn patiënten die eerder reeds een anafylactische reactie gehad hebben, vatbaarder voor een nieuwe anafylactische reactie. Het risico op anafylaxie stijgt eveneens bij een positieve familiegeschiedenis van anafylaxie of astma (chronische ontsteking van luchtwegen in de longen) alsook bij een oudere leeftijd. Lees verder
dinsdag, 12, november, 2019
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Jeukende tong: Oorzaken van jeuk aan tong (tongjeuk)
De tong is een complexe spier, die nodig is voor het kauwen en proeven van voedsel. Op het tongoppervlak liggen diverse receptoren (smaakpapillen). Sommige patiënten ervaren een jeukende tong, hetgeen erg vervelend is. Diverse onderliggende oorzaken zijn bekend voor jeuk aan de tong. In de meeste gevallen betreft het een mild probleem dat met enkele huismiddeltjes te verhelpen valt. Wanneer patiënten een branderig gevoel in de tong ervaren dat niet verdwijnt, of wanneer daarnaast andere ernstigere klachten optreden, is het raadzaam om een arts te raadplegen. Oorzaken van tongjeuk Diverse oorzaken zijn bekend voor een tong die jeukt. Het symptoom heeft echter niet altijd een bekende oorzaak. Artsen bestempelen dit als ‘idiopathische tongjeuk'.Allergische reactie Wanneer de tong jeukt na het eten, is mogelijk sprake van een allergische reactie op het voedingsmiddel. Deze allergievorm staat bekend als ‘het oraal allergiesyndroom'. In sommige groenten en fruit bevinden zich eiwitten, die mogelijk leiden tot een allergie. Dit geldt vooral voor ananassen, appels, bananen, courgettes, kersen, kiwi's, komkommers, meloenen, nectarines, peren, pruimen en wortelen. De voedselallergie ontstaat mogelijk ook door het eten van noten, eieren, schaaldieren, soja, tarwe, melk en vis. In ernstige geval is sprake van een anafylactische reactie (anafylaxie); een zeer ernstige allergische reactie.Contactdermatitis Sommige producten bevatten irriterende stoffen voor de weefsels van de tong. Hierin zitten namelijk ‘sterke' ingrediënten. Voorbeelden van deze middelen zijn cosmetica, tandpasta en medicijnen. Een ontstoken tong en een jeukende tong zijn het gevolg van het contact met deze irriterende stoffen. Contactdermatitis veroorzaakt een huiduitslag met roodheid en jeuk.Diabetes mellitus Bij diabetes mellitus (suikerziekte) treedt mogelijk een brandende en jeukende tong op. Diabetici krijgen sneller een schimmelinfectie in de mond. Onbehandelde tongjeuk leidt tot een mond- en keelontsteking. Daardoor is het voor de patiënt lastig om voedsel te kauwen en dit door te slikken.HPV (humaan papillomavirus) Een jeukende en gezwollen tong in combinatie met pijn, een branderig gevoel en ongemak is mogelijk geassocieerd met het humaan papillomavirus. Dit virus tast namelijk de slijmvliezen aan. De verspreiding van deze infectieziekte verloopt vooral via orale seks.Mondbranden Patiënten met het brandende mond syndroom ervaren pijn in de mond. Ze beschrijven het vaak als een ‘brandend' of ‘kokend' gevoel. Bij sommige patiënten leidt de aandoening tot jeuk in de mond en tong.Mondkanker Patiënten met mondkanker hebben een gezwollen tong die jeukt en slikproblemen. Dit type kanker komt het vaakst tot uiting bij patiënten die langdurig tabak roken, evenals bij alcoholmisbruik.Orale candidiasis en een mondziekte Orale candidiasis is een schimmelinfectie in de mond veroorzaakt door de schimmel Candida albicans. Deze infectie, afteuze mondzweren en andere problemen in de mond gaan gepaard met pijn, een brandend gevoel en ongemak in de tong en mond. Soms komt tongjeuk ook tot stand (vooral het gebied onder de tong). Andere mogelijke symptomen bij de schimmelziekte zijn een witte tong, een gele tong, andere tongafwijkingen en een metaalsmaak in de mond.Overmatige inname van alcohol en zwaar roken van tabak Wanneer menen te veel alcohol drinken of overmatig veel roken, ontstaat sneller een jeukende tong en een jeukend gehemelte. Langdurig roken verhoogt tevens het risico op tongpijn, afteuze mondzweren en zelfs mondkanker.Geassocieerde symptomen met jeuk aan tong Patiënten met een jeukende tong ervaren mogelijk een pijnlijke tong en een tintelend gevoel in de mond en keel. De aanwezige symptomen variëren in frequentie alsook in ernst, afhankelijk van de etiologie van de jeuk. De gehele tong of een gedeelte van de tong zoals de tongpunt) jeukt. Verder is de jeuk aan de tong constant of met intervallen. Andere bijbehorende symptomen zijn de volgende:blaren op de tong en de omliggende structuren, waardoor de tong soms gaat bloeden een zwelling van de tong (macroglossie) gezwollen lippen, gezwollen mond en gezwollen keel pijnlijke tong (tongpijn) richels in de tong rode, jeukende bultjes op de tong Behandeling van jeukende tong De onderliggende oorzaak van een jeukende tong is belangrijk om te weten want de behandeling is hierop afgestemd.Allergie Wanneer een allergeen (uitlokkende stof) een allergische reactie opwekt en hierdoor tongjeuk ontstaat, is het raadzaam om het allergeen te elimineren of beperken. Veroorzaken medicijnen jeuk aan de tong, dan is het raadzaam dat een arts andere medicijnen voorschrijft. Bij een ernstige allergische reactie is een antihistaminicum vereist. Dit medicijn vermindert de jeukende tong. Lijdt de patiënt aan een anafylactische shock, dan is een toediening met epinefrine (adrenaline) (eventueel via een epipen) meteen nodig.Infectie Jeukt de tong omwille van een infectie, dan behandelt de arts dit met antibiotica wanneer sprake is van een bacteriële oorzaak. Bij virale infecties ze de arts medicijnen in die de klachten verminderen. Daarnaast schrijft de arts ontstekingsremmende medicijnen en antivirale geneesmiddelen voor. Wanneer een schimmel de tong doet jeuken, is antischimmelmedicatie vereist, in medische termen gekend als ‘antimycotica'. Bij contactdermatitis is een behandeling met corticosteroïden (krachtige ontstekingsremmers) nodig. Verder is het raadzaam om antiseptisch mondwater te gebruiken. Hierdoor vermindert de ontsteking en de jeuk en voorkomt de patiënt een verspreiding van de infectie.Huismiddeltjes voor tong die jeukt AppelsapKoud appelsap verlicht jeuk en een branderig gevoel aan de tong, en mindert pijn en irritatie aan de tong en keel. Appelsap heeft ontstekingsremmende eigenschappen. De koude temperatuur is belangrijk om de jeuk en pijn te ‘verdoven'.Essentiële olieLavendelolie staat er voor bekend om een ontsteking te remmen. De tongjeuk vermindert en tevens bestrijdt deze olie infecties en ontstekingen.HoningHoning heeft antibacteriële eigenschappen, wat nuttig is om tongjeuk door een bacteriële infectie te bestrijden.IJsschilfersStukjes ijs verzachten de jeuk aan de tong en de structuren rond de tong.KruidenboterKruidenboter bevat een natuurlijke substantie die jeuk en ontsteking aan de tong verlicht.MuntblaadjesMuntblaadjes verminderen de intensiteit van de jeuk. Hiervoor kauwt de patiënt twee keer per dag op enkele muntblaadjes.YoghurtYoghurt (eventueel met lijnzaad) zit boordevol vitamine B5, wat helpt bij de productie van steroïde hormonen. Hierdoor ontstaat een natuurlijk ontstekingsremmend middel dat de jeuk aan de tong vermindert, het immuunsysteem van het lichaam verstevigt en tevens het herstel bevordert. Lees verder
dinsdag, 12, november, 2019
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Soja-allergie: Allergische reactie op soja en sojaproducten
Soja is een product van sojabonen, die in de peulvruchtenfamilie zitten (samen met bonen, linzen, erwten en pinda's). Het is een veelgebruikt ingrediënt in zuigelingenvoeding en veel andere bewerkte voedingsmiddelen. Sommige patiënten, en dan vooral jonge kinderen, reageren allergisch op soja en sojaproducten. Misselijkheid, huiduitslag en een verstopte neus zijn enkele veel voorkomende tekenen van een soja-allergie. Zeer sporadisch ontstaat een ernstige, levensbedreigende reactie met ademhalingsproblemen en andere ernstige tekenen. Een medicamenteuze behandeling is inzetbaar bij zowel milde als ernstige symptomen. Bronnen van soja Naast sojamelk, soja-ijs, sojakaas, sojayoghurt, sojameel en sojasaus, bevindt soja zich in sommige zuigelingenvoedingen, ingeblikte bouillons, soepen, ingeblikte tonijn, verwerkte vleeswaren en hotdogs, energierepen, ontbijtgranen, gebak en vele andere bewerkte voedingsmiddelen. Soja is ook een veelgebruikt ingrediënt in de Aziatische keuken en is soms aanwezig in kipnuggets, magere pindakaas, alternatieve notenboter en wodka. Patiënten met een soja-allergie mogen evenmin sojamelk, soja-yoghurt of -ijs, edamame, miso, tempeh en tofu gebruiken.Epidemiologie van allergie voor soja en sojaproducten Bij jonge kinderen is een soja-allergie één van de meest voorkomende voedselallergenen. Allergische reacties verschijnen meestal eerst bij zuigelingen en kinderen onder de drie jaar, maar de meeste van deze patiënten ontgroeien de allergie door de leeftijd van tien jaar. Ongeveer één op de vierduizend kinderen lijdt aan een soja-allergie.Oorzaken van soja-allergie Voedselallergieën zijn het gevolg van een reactie van het immuunsysteem. Bij een soja-allergie denkt het immuunsysteem dat bepaalde soja-eiwitten schadelijk zijn. Als reactie hierop worden immunoglobuline E (IgE)-antistoffen geproduceerd tegen het soja-eiwit (allergeen = uitlokkende stof van een allergische reactie). De volgende keer dat de patiënt in contact komt met soja, herkennen deze IgE-antilichamen het allergeen en geven ze het immuunsysteem de opdracht om histamine en andere chemicaliën in de bloedbaan vrij te geven. Histamine en andere lichaamseigen stoffen veroorzaken een reeks allergische symptomen. Histamine is gedeeltelijk verantwoordelijk voor de meeste allergische reacties, waaronder een loopneus, jeukende ogen, een droge keel, een huiduitslag en netelroos, misselijkheid, diarree, ademhalingsmoeilijkheden en een anafylactische shock.Risicofactoren Als bij familieleden andere allergieën, zoals hooikoorts, astma, netelroos of eczeem (chronische huidziekte met droge huid en jeukende huid) aanwezig zijn, krijgt een patiënt sneller te maken met een allergische reactie op soja en sojaproducten. Daarnaast zijn patiënten die lijden aan andere allergieën zoals een tarweallergie, een bonenallergie, een melkallergie of andere voedselallergieën sneller getroffen door een soja-allergie.Symptomen Milde tekenen Een allergie voor soja en sojaproducten produceert meestal milde symptomen zoals:blozen een huiduitslag, roodheid van de huid, een huidontsteking, een schilferende huid, een jeukende huid of netelroos (urticaria) een piepende ademhaling of andere symptomen van astma (chronische ontsteking van de luchtwegen in de longen) een verstopte neus of een loopneus een zwelling van de lippen, het gezicht, de tong en de keel, of andere lichaamsdelen jeuk in en rond de mond jeukende ogen, waterige ogen, gezwollen ogen, rode ogen, een oogbindvliesontsteking misselijkheid, braken, buikpijn of diarree Ernstige tekenen In zeldzame gevallen veroorzaakt een allergie voor soja anafylaxie, een mogelijk levensbedreigende reactie waarbij volgende mogelijke tekenen tot stand komen:ademhalingsproblemen door een ernstige zwelling van de keel bewustzijnsverlies duizeligheid een plotselinge daling van de bloeddruk een shock een snelle, zwakke pols kwijlen slikproblemen Deze ernstige allergische reactie is potentieel fataal dus een snelle behandeling is nodig.Diagnose en onderzoeken De allergoloog doorloopt de medische geschiedenis en voert daarna een lichamelijk onderzoek uit.Voedingsdagboek Mogelijk moet de patiënt (of de ouder) een voedingsdagboek bijhouden, waarbij de patiënt niet alleen opgeeft wat hij heeft gegeten, maar ook welke symptomen optreden nadat het voedsel is geconsumeerd.Huidpriktest Daarnaast adviseert de allergoloog een huidpriktest. Bij de huidpriktest plaatst de arts een kleine hoeveelheid van een vloeistof met soja-eiwit op de rug of onderarm. Vervolgens prikt hij met behulp van een kleine, steriele sonde de vloeistof in de huid zodat de vloeistof hier insijpelt. Wanneer binnen vijftien tot twintig minuten na deze prik een verhoogde, roodachtige plek ontstaat, duidt dit op een allergie.Bloedonderzoek Een patiënt met een vermoedelijke soja-allergie krijgt soms ook een bloedonderzoek. De arts stuurt het bloedmonster naar een laboratorium waar ze dit testen op de aanwezigheid van IgE-antilichamen.Orale voedseluitdagingstest Als een bloedonderzoek, een huidpriktest en een voedseldagboek onvoldoende bewijs geven voor de aanwezigheid van een soja-allergie, voert de arts een orale voedseluitdaging uit. Onder medisch toezicht eet de geteste patiënt dan kleine hoeveelheden van een sojaproduct om te zien of zich symptomen ontwikkelen. Doordat de mogelijkheid bestaat dat de patiënt een ernstige reactie krijgt, gebeurt dit onderzoek in het ziekenhuis waar ook noodapparatuur en medicijnen bij de hand zijn.Behandeling van vorm van voedselallergie Soja vermijden Net als bij andere voedselallergieën is de beste manier om een soja-allergie te behandelen, het vermijden van het consumeren van soja en producten die soja bevatten. Het is bijgevolg verstandig dat de patiënt nauwkeurig de etiketten leest. Ook gefrituurd voedsel in elk type olie is een mogelijke risicofactor die de patiënt het beste vermijdt, daar het risico op kruiscontact ontstaat. Als soja bevattend voedsel in olie wordt gefrituurd, zal die olie bepaalde soja-eiwitten opnemen. Als een ander voedsel dat geen soja bevat dan in dezelfde olie wordt gebakken, leidt het consumeren van dit product mogelijk tot een allergische reactie.Medicatie innemen Antihistaminica zijn medicijnen die de tekenen van milde soja-allergieën verminderen. Het nemen van een antihistaminicum na blootstelling aan soja houdt de reactie onder controle en verlicht het ongemak van de klachten.Anafylaxie behandelen De enige medicatie voor het behandelen van anafylaxie is epinefrine (adrenaline), wat de patiënt toegediend moet krijgen via een injectie zodra de symptomen duidelijk zijn.Prognose van allergische reactie op soja Zeventig procent van de kinderen ontgroeien uiteindelijk een soja-allergie voor tienjarige leeftijd. Andere patiënten houden de tekenen langer aan en soms zelfs tot in de volwassenheid. Lees verder
dinsdag, 12, november, 2019
Source: InfoNu Mens en Gezondheid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *