Mens en Gezondheid

 

     Hans Anders         VoordeelDrogisterij          Flinndal           DokterOnline         Bekijk nu
Hevige buikkrampen: mogelijke oorzaken hevige buikkrampen
Hevige buikkrampen in de buik (buikkrampen onderbuik of buikkrampen bovenbuik) kunnen worden veroorzaakt door diverse aandoeningen. De meest voorkomende oorzaken van hevige buikkrampen zijn een ileus (ook wel 'darmafsluiting' of 'darmobstructie' genoemd), diverticulitis, galstenen, gastro-enteritis (buikgriep), inflammatoire darmziekten, prikkelbare darm syndroom (PDS), dysmenorroe (pijnlijke menstruatie) en nierkoliek. Hevige buikkrampen kunnen —afhankelijk van de oorzaak— gepaard gaan met klachten als diarree (al dan niet met bloed en slijm), misselijkheid, overgeven (braken), darmgeluiden, koorts, vermoeidheid, enz. Hevige buikkrampen kunnen wijzen op zowel acute als chronische aandoeningen. Hevige buikkrampen: mogelijke oorzakenHevige buikkrampen door ileus Een ileus, ook wel een 'darmafsluiting' of 'darmobstructie' genoemd, is een acute verstoring in de voedselpassage door de dunne of dikke darm vanwege een belemmering of obstructie van de doorgang. Wanneer de ontlasting je lichaam niet kan verlaten, kunn je last krijgen van ernstige klachten. Er kan zelfs een levensbedreigende situatie ontstaan. Een volledige darmafsluiting wordt 'ileus' genoemd en die gevallen waarbij er nog in enige mate passage mogelijk is, wordt een 'sub-ileus' genoemd. Eén van de meest voorkomende symptomen zijn aanvallen van hevige buikpijn of hevige buikkrampen (kolieken).Buikpijn door inflammatoire darmziekten Inflammatoire darmziekten (IBD) is een verzamelnaam voor de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Deze aandoeningen zijn chronische ontstekingen van het maag-darmkanaal en gaan gepaard met terugkerende klachten, zoals diarree, buikpijn en vermoeidheid.Pijn links in de onderbuik door diverticulitis Diverticulitis is een aandoening waarbij er divertikels —uitstulpingen aan de buitenzijde van de darm— optreden, welke ontstoken zijn. Deze uitstulpingen ontstaan doordat het slijmvlies, wat de binnenzijde van de darm bedekt, door de spierlagen van de darm heen puilt. Divertikels treden vooral op in de dikke darm, met name in het laatste gedeelte, de endeldarm. Divertikels ontstaan door vezelarme voeding, te weinig lichaamsbeweging en andere factoren waardoor de ontlasting te veel indikt. als gevolg waarvan de druk in de darm om de hoeveelheid ontlasting voort te masseren oploopt. Hierdoor kan de binnenzijde plaatselijk door de buitenwand van de darm puilen. Divertikels hoeven geen klachten te geven. Een courante klacht is lokale pijn, wat gepaard kan gaan met koorts. Veelal zul je (hevige) buikkrampen in de linker onderbuik voelen, aangezien op deze plek de endeldarm zich bevindt.Hevige buikkrampen door het prikkelbare darm syndroom Prikkelbare darm syndroom (PDS) is een veelvoorkomende aandoening, waar de oorzaak nog niet van bekend is. PDS valt onder de zogeheten 'functionele buikklachten'. Dat zijn klachten die ontstaan als gevolg van een abnormale darmbeweging. Deze klachten kunnen de levenskwaliteit behoorlijk belemmeren. PDS is de meest voorkomende chronische darmstoornis. Ten minste 8% van de Nederlandse bevolking heeft PDS, en de meerderheid hunner is vrouw. Ook kinderen kunnen PDS krijgen. PDS uit zich in klachten als buikpijn, vaak links onder in de buik, al dan niet hevige buikkrampen, een opgeblazen gevoel en afwisselend obstipatie (verstopping) en diarree. De buikpijn vermindert na ontlasten of het laten van windjes.Koliekpijn door galstenen Galstenen komen relatief vaak voor: bij maar liefst 10 procent van de volwassenen. Galstenen worden gevormd uit bestanddelen van de gal, maar er is (nog) weinig bekend over de precieze oorzaak van het ontstaan van galstenen. Galstenen veroorzaken meestal geen klachten, tenzij bijvoorbeeld de galgang naar de darm verstopt raakt. In dat geval kun je last krijgen van koliekpijnen: heftige pijnen in de bovenbuik, welke soms kan uitstralen naar de schouder.Hevige buikkrampen door gastro-enteritis Wat in de volksmond 'buikgriep' heet, is vaak een maag-darminfectie, ook wel 'gastro-enteritis' genoemd. Buikgriep kent velerlei oorzaken, maar de meest voorkomende oorzaak is een infectie met een bacterie of virus. Wanneer deze lastpakken een ontsteking aan het slijmvlies van maag en darmen veroorzaken, kun je last krijgen van één van de volgende klachten: (hevige) buikkrampen, maagpijn, misselijkheid en overgeven, borrelingen in de darmen, diarree (al dan niet met bloed en slijm) en gewichtsverlies.Hevige buikkrampen door dysmenorroe Dysmenorroe is een pijnlijke menstruatie die je flink in je normale, dagelijkse activiteiten kan belemmeren. Een vrouw met dysmenorroe heeft tijdens haar maandstonden last heeft van een krampende pijn in de onderbuik, een scherpe pijn die komt en gaat, of een zeurende pijn, die eventueel gepaard gaat met rugpijn.Nierkoliek Bij een nierkoliek heb je acuut last van een hevige krampachtige pijn in de nierstreek. Vaak gaat dit gepaard met bewegingsdrang; je kan dan niet stilzitten van de pijn. Je moet rondlopen of kruipen. Vaak is er ook neiging tot overgeven. Bij een nierkoliek is sprake van nierstenen die de urinewegen verstoppen. De urineleider raakt hierdoor verkrampt en de nier reageert hierop door actiever te worden en meer urine te produceren. De urine kan door de blokkade echter niet goed weg en hoopt zich daardoor op in de nieren, wat weer extra druk op de nierstenen kan geven. De plotselinge afsluiting van de afvoer van de nier is een zeer pijnlijke en vervelende aangelegenheid. Lees verder
zondag, 24, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Watervergiftiging: symptomen, oorzaak en behandeling
Watervergiftiging, ook wel bekend als waterintoxicatie, treedt op wanneer een teveel aan water en te weinig elektrolyten worden ingenomen. Watervergiftiging kan aanvankelijk niet herkend worden, omdat de symptomen niet direct gekoppeld worden aan een teveel aan water. Er kan sprake zijn van verwarring, desoriëntatie, misselijkheid en braken, maar ook veranderingen in de mentale toestand en psychotische symptomen. Vroegtijdige herkenning van watervergiftiging is cruciaal om ernstige hyponatriëmie te voorkomen, wat kan leiden tot convulsies, coma en overlijden. WatervergiftigingWat is watervergiftiging? Watervergiftiging of waterintoxicatie is vorm van een tekort aan natrium in het bloed (hyponatriëmie). Er is sprake van een overmatige inname van water en te weinig inname van elektrolyten. Watervergiftiging kan optreden wanneer je in korte tijd te veel water en te weinig natrium consumeert.Veilige hoeveelheid waterinnameDe maximale veilige hoeveelheid water per dag is voor de meeste gezonde volwassenen met een normaal voedingspatroon waarschijnlijk maximaal 15 liter per dag. Voor degenen die geen natrium gebruiken (bijvoorbeeld tijdens het vasten), is het waarschijnlijk veilig om maximaal tot 5 liter water per dag te drinken. Overigens raden veel gezondheidsinstanties aan om (onder normale omstandigheden) ongeveer 2 liter water (vocht) per dag te drinken (8 glazen), en niet meer.Maximale hoeveelheid water per uur De maximale veilige hoeveelheid water per uur (wanneer je gedurende enkele uren achterelkaar water inneemt), is voor de meeste gezonde volwassenen ongeveer 1,4 liter. Slechts 700 ml water per uur gedurende enkele uren achter elkaar, kan al teveel zijn, vooral als je weinig natrium inneemt. Dit kan al resulteren in hyponatremie door waterretentie (het vasthouden van water), omdat het maximale wateruitscheidingsvermogen van de nieren bij sommige mensen slechts 600 ml urine per uur is. Gezonde volwassenen kunnen gemiddeld 600-1.500 ml urine per uur uitscheiden.Wat is het probleem als te teveel water inneemt? De kwestie komt neer op het natriumgehalte. Door grote hoeveelheden water te drinken, neemt het volume van het bloed toe. Tevens daalt de concentratie van natrium in het bloed. Het gevolg is dat water uit het bloed lichaamscellen zoals de hersencellen instroomt, die kunnen gaan opzwellen. Hersenoedeem geeft verhoogde druk in de schedel en kan zeer ernstige gevolgen hebben. Zwelling in de hersenen vereist onmiddellijke behandeling.Verschillende soorten waterintoxicatie Er zijn twee hoofdvormen van waterintoxicatie:Verhoogde waterinname Dit gebeurt wanneer je meer water drinkt dan je nieren via de urine kunnen verwijderen. Dit kan ervoor zorgen dat er zich te veel water in je bloedbaan terechtkomt.Vocht vasthouden Dit gebeurt wanneer je lichaam niet goed vocht kan afvoeren. Verschillende medische aandoeningen kunnen ervoor zorgen dat je lichaam vocht vasthoudt. Ook het gebruik van XTC zorgt er voor dat je water vasthoudt omdat de nieren minder water uitscheiden.Beide soorten zijn gevaarlijk omdat ze het evenwicht tussen water en natrium in je bloed verstoren.Oorzaken en risicofactoren Onder meer de volgende omstandigheden kunnen leiden tot watervergiftiging:Vasten, waarbij je niets eet en alleen kruidenthee en water drinkt, soms ook aangewend als detoxdieet (ontgiftingsdieet) of als een methode voor gewichtsverlies; Waterdrinkwedstrijden (bijvoorbeeld tijdens een ontgroening); Psychische aandoeningen met dwangmatig drinken (psychogene polydipsie), waarbij het vaak gaat om een psychose (vooral bij schizofrenie). Hierbij kan zowel een veranderd dorst-verzadigingsmechanisme alsook verhoogd dorstgevoel als gevolg van de medicijnen leiden tot verhoogd dorstgevoel, veel drinken (polydipsie). Overmatige waterinname kan ook bij gezonde mensen voorkomen na extreme lichamelijke inspanning (marathon of triatlon, hardlopen, fietsen, langdurige legeroefeningen of zwaar lichamelijk werk, voor de duur van meer dan 5 uur), bij XTC-gebruik (MDMA). Een verhoogde ADH-secretie. ADH staat voor antidiuretisch hormoon, ook bekend als vasopressine, en het heeft de regulatie van water en vocht in het lichaam tot taak. Bij een verhoogde ADH productie wordt water vastgehouden; de nieren scheiden minder water uit. Verhoogde ADH-secretie treedt op bij onder meer een traag werkende schildklier (hypothyreoïdie), diabetes insipidus, bijnierschorsinsufficiëntie of bij gebruik van bepaalde geneesmiddelen (antipsychotica, antidepressiva), XTC en nicotine. Een gestoorde, afgenomen waterexcretie als gevolg van nierfalen.Watervergiftiging symptomen Symptomen van watervergiftiging zijn:misselijkheid; braken; algehele malaise; gezwollen handen en voeten; hoofdpijn doordat opgezwollen hersencellen tegen de zenuwen drukken; verminderd bewustzijn; in ernstige gevallen: spierkrampen, piepende ademhaling (als gevolg van longoedeem) en verwardheid; later: convulsies, bewusteloosheid (doordat de cellen de bloedvaten dichtdrukken en er zuurstofgebrek ontstaat), coma en soms overlijden (als gevolg van hersenoedeem).Een ernstige hyponatriëmie kan aanleiding geven tot blijvende hersenschade.Diagnose De symptomen van uitdroging en watervergiftiging lijken heel erg op elkaar. Bij watervergiftiging is echter het natriumgehalte in het bloed verlaagd.Behandeling waterintoxicatie Behandeling van watervergiftiging kan bestaan uit toediening van hypertone zoutoplossing, diuretica (plaspillen), steroïden en andere medicijnen. Hierbij is een ziekenhuisopname geboden.Preventie en voorkomen Te weinig drinken is niet goed en leidt tot uitdroging, maar te veel drinken is evenmin goed. De maximale hoeveelheid water die nieren per uur kunnen verwerken, bedraagt circa 0,8 tot 1,0 liter. Het is dan ook belangrijk om niet meer dan één liter water per uur te drinken. Als je langer dan een uur sport beoefent, zijn sportdranken een optie. Deze dranken bevatten suiker, samen met elektrolyten zoals natrium en kalium, die je deels verliest via het zweten. Bij tekenen van dorst is het belangrijk om te drinken. Als je een medische aandoening hebt, zoals diabetes of een nierziekte, overleg dan met je arts over de beste behandeling. Neem ook contact op met je arts als je buitengewoon veel dorst hebt. Dit kan een teken zijn van een medisch probleem dat moet worden behandeld. Lees verder
zondag, 24, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Kortademigheid bij inspanning of rust: vormen en oorzaken
Kortademigheid of dyspnoe is een onaangenaam en vooral angstig gevoel dat de ademhaling tekortschiet. Men spreekt in dat geval ook wel van 'benauwdheid'. De belangrijkste oorzaken van kortademigheid zijn aandoeningen van de luchtwegen en longen, problemen aan het hart, ziekten van het strottenhoofd of de stembanden en andere oorzaken zoals een slechte lichamelijke conditie en/of zwaarlijvigheid. Een groot aantal mogelijk oorzaken van kortademigheid. De lijst van oorzaken is niet uitputtend. Aanhoudende klachten van kortademigheid is een reden de huisarts te bezoeken. Wanneer kortademigheid en vermoeidheid samen voorkomen, is het zeker aangeraden zo snel mogelijk een bezoek te brengen aan de huisarts. Dit kan bijvoorbeeld duiden op problemen met het hart. KortademigheidKortademigheid bij inspanning of rust Kortademigheid wordt ook wel dyspneu genoemd, wat letterlijk 'bemoeilijkte ademhaling' betekent. Hierbij treedt een onaangenaam en vooral angstig gevoel op dat de ademhaling tekortschiet; dyspneu is een bewuste ervaring van een verstoring van de ademhaling. Kortademigheid kan wijzen op een mogelijk hart- of longprobleem of een ander probleem. Er wordt vaak een onderscheid gemaakt tussen dyspneu bij inspanning of in rust. Bij kortademigheid bij inspanning ben je ineens buiten adem na een fietstocht of het beklimmen van een trap. Bij kortademigheid in rust, ben ja al kortademig terwijl je niets doet, dus niet na inspanning.Vormen van kortademigheid Kortademigheid kan geleidelijk of plotseling optreden, wat acute dyspneu wordt genoemd. De klachten kunnen kortere tijd duren of continue aanwezig zijn. Dit onderscheid kan helpen om de precieze oorzaak van kortademigheid op te sporen. Een gemiddelde volwassene haalt in rust per minuut 12 tot 15 keer adem. Bij kortademig, gaat iemand sneller ademen.De acute vorm karakteriseert zich door het opeens (of binnen een aantal uren) opkomen van de klachten. Bij langzaam toenemende of chronische benauwdheid ontwikkelen de klachten van kortademigheid zich over langere tijd en je lichaam kan hier gewend aan raken, waardoor directe behandeling niet nodig is. Het is belangrijk om onderscheid te maken tussen deze twee vormen van kortademigheid, omdat acute kortademigheid bedreigender is dan de langzaam toenemende kortademigheid.Dyspnoe Er is geen duidelijk verband tussen kortademigheid, het zuurstofgehalte in het bloed of het prestatievermogen. Een ieder beleeft dit anders en wat voor de een als ernstig wordt ervaren, hoeft voor de ander niet zo te zijn. De patiënt is zo dyspnoïsch, als hij zelf zegt te zijn. Ditzelfde geldt voor pijnklachten. De mate waarin men dyspnoe ervaart, is ook niet afhankelijk van de ernst van de onderliggende oorzaak.Belangrijkste oorzaken van kortademigheid De belangrijkste oorzaken van kortademigheid zijn:aandoeningen van de luchtwegen en longen; problemen aan het hart; ziekten van het strottenhoofd of de stembanden; en andere oorzaken zoals een slechte lichamelijke conditie en/of zwaarlijvigheid.Oorzaken van kortademigheid in vogelvlucht Mogelijke oorzaken van kortademigheid -in willekeurige volgorde- zijn onder meer:Slechte lichamelijke conditie Een gebrekkige conditie kan leiden tot kortademigheid bij inspanning.Inspanningsastma Het kan zijn dat je benauwd raakt door inspanning, bijvoorbeeld bij het sporten of als je een sprintje trekt naar de bus. Inspanningsastma treedt vooral op als je te snel in beweging komt. Bij inspanningsastma is het dan ook belangrijk om rustig aan te beginnen met een activiteit, zodat de longen kunnen wennen aan de overgang van rust naar inspanning. Ook stress en hevige emoties kunnen, vooral bij inspanningsastma, de klachten verergeren. De temperatuur en de vochtigheid van de lucht kunnen ook invloed hebben bij inspanningsastma. Koude en vochtige lucht zijn vaak vervelend voor mensen met inspanningsastma.Pneumothorax of klaplong Dit is een aanwezigheid van lucht tussen de vliezen van de long en borstwand. Een deel van de long of de hele long is ingeklapt, wat tot pijn of een beklemd gevoel op de borst, benauwdheid en kortademigheid leidt.Pleuravocht Hierbij is er te veel vocht tussen de vliezen die om de longen heen zitten. Het opgehoopte vocht drukt de long eronder in, wat geleidelijk kortademigheid veroorzaakt.Longfibrose Voortschrijdende verdikking en ontsteking van de wanden van de longblaasjes, wat tot kortademigheid, hardnekkige, droge hoest en gewrichtspijn leidt.Hartfalen Hartfalen leidt tot een geleidelijk ontstaan van kortademigheid. Eén van de oorzaken van hartfalen is een lekkende hartklep. Als gevolg van een lekkende hartklep stroomt het bloed terug en moet het hart meer kracht zetten om dezelfde hoeveelheid bloed rond te pompen. Dit leidt tot klachten als vermoeidheid en kortademigheid bij inspanning. De patiënt is zich bewust van het krachtig kloppen van het hart.COPD COPD staat 'chronic obstructive pulmonary disease', wat voorheen chronische bronchitis en longemfyseem heette. Bij chronisch obstructief longlijden raken luchtwegen en longen geleidelijk beschadigd, wat toenemende kortademigheid veroorzaakt. Deze aandoening wordt vooral veroorzaakt door langdurige blootstelling van de longen aan schadelijke stoffen zoals tabaksrook.Extrinsieke allergische alveolitis Dit is een allergische reactie op geïnhaleerd stof of chemicaliën, waarbij meestal binnen vier tot acht uur na de eerste blootstelling symptomen ontstaan. Deze klachten omvatten koorts en rillingen, hoesten en piepende ademhaling en een beklemd gevoel op de borst en mogelijk kortademigheid.Overgewicht Doordat er bij overgewicht sprak is van een stapeling van vetten onder het middenrif en de borstwand, wordt de ademhaling gehinderd waardoor kortademigheid ontstaat. Kortademigheid kan na inspanning ontstaan, zoals na een stuk wandelen of fietsen, maar men kan ook al kortademig worden bij dagelijkse activiteiten zoals aankleden of traplopen.Leukemie Leukemie is de verzamelnaam voor verschillende soorten beenmergkanker. Er kunnen vele klachten optreden bij leukemie, waaronder vermoeidheid, bleke huid en kortademigheid bij inspanning vanwege bloedarmoede.Longkanker Longkanker is een verzamelnaam voor een aantal kwaadaardige tumoren die uitgaan van de longen. Kortademigheid is één van de klachten van longkanker.Longontsteking Longontsteking is een ontsteking van de longblaasjes, dat vaak door een infectie wordt veroorzaakt. De boosdoener is niet zelden aan bacterie. Eén van de kenmerken van een longontsteking is kortademigheid, een snelle oppervlakkige ademhaling, in rusttoestand.Bronchiëctasieën Dit is een abnormale verwijding van de bronchiën als gevolg van beschadiging van de bronchuswand. Een veel voorkomende oorzaak is een telkens terugkerende bacteriële luchtweginfectie bij patiënten met taaislijmziekte (cystische fibrose). Ook recidiverende infecties bij COPD kunnen leiden tot bronchiëctasieën.Pulmonale hypertensie Bij deze aandoening treedt er abnormaal hoge druk in de bloedvaten naar de longen op. Allerlei hart- en longziekten kunnen dit veroorzaken. Symptomen zijn kortademigheid die erger wordt bij inspanning en vermoeidheid.Bloedarmoede of anemieBloedarmoede of anemie is een medische aandoening waarbij er te weinig rode bloedcellen in het bloed aanwezig zijn en/of de rode bloedcellen werken niet naar behoren. Bij wat meer ernstige bloedarmoede kunnen de volgende symptomen optreden: vermoeidheid, gevoel van slapte, bleke huid, kortademigheid bij lichte inspanning of soms zelfs al in rust, hartkloppingen, oorsuizen, duizeligheid, licht in het hoofd, hoofdpijn en koude handen en voeten.Bijwerking van sommige medicijnen Sommige medicijnen kunnen als bijwerking kortademigheid geven.Sarcoïdose Sarcoïdose is een aandoening waarbij ontstekingen ontstaan in verschillende delen van het lichaam. Het wordt ook wel ziekte van Besnier-Boeck of ziekte van Besnier-Boeck-Schaumann genoemd, naar de ontdekkers ervan. Sarcoïdose in de larynx (strottenhoofd) bestaan uit kortademigheid, slikstoornissen en hoesten. Sarcoïdose in de longen kan ook klachten geven zoals kortademigheid of droge hoest.Keelkanker (strottenhoofdkanker of hoofdhalskanker) Bij keelkanker zit er een kwaadaardige tumor in of bij het strottenhoofd. Keelkanker veroorzaakt in een later satdium chronische hoest en veel slijm in de keel. Bij een grote tumor kan men ook last krijgen van kortademig en kunnen er slikklachten optreden.Hyperventilatie Kortademigheid kan ook veroorzaakt worden door hyperventilatie, wat vaak het gevolg is van angst of stress, waardoor je snel gaat ademhalen of diep gaat zuchten. Angst, hyperventilatie en paniekaanvallen verhogen de kans op dyspneu.Veteranenziekte Legionella Pneumophila is een bacterie die de veteranenziekte kan veroorzaken, waarbij er een longontsteking of een lichtere vorm van infectie -de legionellagriep- optreedt. Je kan geïnfecteerd raken door het inademen van besmet waternevel afkomstig uit een besmette waterbron.Hartaanval of hartinfarct Kortademigheid is een belangrijk symptoom van een hartaanval.Hartritmestoornis Bij een hartritmestoornis is een steeds terugkerende verstoring van het hartritme, waarbij het hart te snel, te langzaam of te onregelmatig klopt. Eén van de symptomen die kunnen optreden is kortademigheid.Bronchitis Bronchitis is een acute ontsteking van de bronchiën en kan onder meer aanleiding geven tot kortademigheid.Lage bloeddruk en hoge bloeddruk Zowel hoge bloeddruk als lage bloeddruk kunnen leiden tot kortademigheid.Vitamine B12 tekortHet lichaam in staat is grote reservehoeveelheden vitamine B12 op te slaan. Daarom ontstaat een tekort geleidelijk. Het kan een waaier aan klachten geven, waaronder kortademigheid.Hyperthyreoïdie Een te snel werkende schildklier kan aanleiding geven tot een scala aan klachten, waaronder kortademigheid.Tuberculose (tbc) Tuberculose is een bacteriële infectieziekte die onder meer kan leiden to kortademigheid. Andere klachten zijn aanhoudende hoest (soms met bloed), koorts, pijn op de borst, zweten tijdens de slaap (nachtzweten), vermoeidheid, verminderde eetlust en gewichtsverlies.Behandeling Behandeling van kortademigheid richt zich primair op de onderliggende oorzaak ervan.Medicatie De arts kan medicatie voorschrijven om het overmatige slijm uit de luchtwegen te verwijderen en de ademhaling te verbeteren. De arts schrijft corticosteroïden of luchtwegverwijdende geneesmiddelen in om de luchtwegen te openen zodat de ademhaling beter verloopt. Astma reageert normaal gezien goed op medicijnen. Bij een bacteriële infectie, zoals een bacteriële longontsteking, kan antibiotica zinvol zijn. De arts kan zo nodig ook opiaten, anti-inflammatoire medicijnen (ontstekingsremmers) en medicijnen tegen angst voorschrijven.Dieet en lichaamsbeweging Als overgewicht of obesitas en een slechte conditie de oorzaak zijn van de kortademigheid die je ervaart, dan is het belangrijk om onder leiding van een diëtist veranderingen in leefstijl door te voeren, zoals dieetveranderingen en meer bewegen. Als er een medische aandoening waardoor je een bewegingsbeperking hebt, bespreek dan met de huisarts wat voor jou een geschikt bewegingsprogramma is. Mogelijk biedt fysiotherapie uitkomst.Extra zuurstof COPD en andere longproblemen vereisen de zorg van een longarts, een arts die gespecialiseerd is in de gezondheid van je longen en ademhalingsstelsel. Je hebt wellicht extra zuurstof nodig. Er zijn verschillende zuurstofssystemen voor thuis met verschillende eigenschappen. Daarnaast zijn er allerlei mobiele systemen op de markt. Alle soorten hebben met elkaar gemeen dat de zuurstof via een slangetje je neus ingaat, waar het zich vermengt met de lucht die je inademt. Extra zuurstof kan de kwaliteit van je leven sterkverbeteren. Dit kun je zelf doen om de therapie te bevorderen:Rook niet. Beweeg voldoende. Volg de voorschriften van je arts goed op.Longrevalidatie Longrevalidatie kan ook zinvol zijn. Dit is een programma met ademhalingsoefeningen, waarbij goede verbeteringen van de symptomen bereikt kunnen worden. Het programma richt zich op:Meer kennis over je ziekte. Het verkrijgen van een betere conditie, door bijvoorbeeld fietsen, wandelen en krachttraining. Het leren omgaan met je longziekte en je beperkingen binnen je gezin, werk of in je vrije tijd. Het goed verdelen van energie over de dag.Cardiale revalidatie Kortademigheid is een van de symptomen van hartfalen. Cardiale revalidatie kan je helpen om te herstellen en je klachten te verbeteren. Het programma bestaat uit fysieke trainingen voor patiënten die werden opgenomen voor hartproblemen.LeefstijlaanpassingenHet doorvoeren van aanpassingen in de leefstijl is belangrijk om de ernst van de symptomen te verminderen zoals:Gewicht verliezen indien nodig; Stoppen met roken; Vermijden van blootstelling aan verontreinigende stoffen en een rokerige omgeving; Meer bewegen.Preventie en voorkomen Stoppen met roken Het voorkomen van kortademigheid betekent het vermijden of onder controle krijgen van de vele mogelijke oorzaken. De meest voor de hand liggende risicofactor voor kortademigheid is roken. Als je rookt, vraag je huisarts dan om hulp bij het stoppen met roken. Er zijn anno 2017 veel effectieve producten en therapieën beschikbaar die je kunnen helpen om te stoppen. Het is nooit te laat. De gezondheid van je hart en longen verbetert binnen enkele uren nadat je je laatste sigaret hebt uitgedrukt.Luchtvervuiling Luchtvervuiling en blootstelling aan chemicaliën, kunnen ook leiden tot ademhalingsproblemen. Dus als je in een omgeving met slechte luchtkwaliteit werkt, overweeg dan het gebruik van een masker en zorg ervoor dat je werkplek goed geventileerd is. Woon je vlak naast een snelweg, overweeg dan om te verhuizen.Gezond gewicht Het behoud van een gezond gewicht kan je helpen bij het voorkomen van een aantal gezondheidsproblemen. Als je hulp nodig hebt om gewicht te verliezen, schakel dan een voedingsdeskundige of diëtist in. Lees verder
zondag, 24, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Griep 2017/2018: symptomen, oorzaak en behandeling
Wat brengt de griep in het seizoen 2017/2018? Welke griepvirussen kunnen we in het griepseizoen 2017/2018 verwachten, wat zijn de griepverschijnselen, heerst er op dit moment griep en wat kun je doen om te voorkomen dat je besmet raakt met een griepvirus? Vanaf december 2016 brak de griep los en medio februari 2017 is de griepepidemie nog niet ten einde. Griep of influenza is een besmettelijke ziekte van de luchtwegen. Griep wordt veroorzaakt door het griepvirus, ook wel 'influenzavirus' genoemd. Hier te lande komt griep elk jaar voor, meestal gedurende de wintermaanden: november, december, januari en februari. Er zijn verschillende soorten griepvirussen die steeds veranderen. Daarom kan je telkens opnieuw griep krijgen. Griep 2016/2017Griepseizoen 2017/2018 Griepprik seizoen 2017/2018 Kinderen en volwassenen met een medische indicatie voor de griepprik en iedereen boven de 60 jaar, krijg ieder jaar een uitnodiging van de huisarts voor de griepprik. Deze prik verkleint de kans dat je griep krijgt. Je ontvangt in oktober of november een uitnodiging voor de griepprik. Het is verstandig om hieraan gehoor te geven. Het verkleint de kans op complicaties of een ernstig beloop.Stand van zaken: september 2017 Er is in september 2017 nog weinig griep in Nederland. In de week van 4 tot en met 10 september 2017 gingen 17 mensen op de 100.000 inwoners met griepachtige klachten naar de huisarts. Dit ligt nog ver onder de epidemische grens van 51 per 100.000 patiënten.Griepseizoen 2016/2017 Stand van zaken: november 2016 Het aantal mensen met griepachtige klachten in de week van 21 tot en met 27 november (week 47) 2016 is met 44 per 100.000 ingeschreven patiënten gedaald tot onder de epidemische drempel van 51 per 100.000 ingeschreven patiënten. De voorgaande week was deze nog boven deze grens (54/100.000 inwoners in week 46), maar dit heeft niet voor een tweede week doorgezet, waarmee geen sprake is van een influenza-epidemie.Officieel een griepepidemie in december 2016 Er is sprake van een griepepidemie als er twee weken achter elkaar meer dan 51 op de 100.000 mensen last hebben van griepklachten en het griepvirus bij een deel hunner wordt aangetoond. In de week van 5 tot 12 december gingen 61 op de 100.000 mensen naar de huisarts met griepachtige klachten. In de week van 28 november tot en met 4 december waren dat er 58. Hierdoor is er officieel sprake van een griepepidemie. Vooral influenza A/H3N2 heerst er dit griepseizoen.Griepexpert en oud-huisarts Ted van Essen voorspelt dat de epidemie pas na de kerstvakantie goed zal losbarsten. Tegen RTL Nieuws zei hij. "Je zult zien dat het nu nog even zal sudderen. Tijdens de kerstdagen zit iedereen gezellig dicht op elkaar en als de scholen na de vakantie weer beginnen, wordt het een duidelijke epidemie."RS-virus en buikgriep grijpen ook om zich heen In december 2016 circuleert ook het RS-virus hevig en worden er bovengemiddeld veel symptomen die wijzen op darmklachten door bijvoorbeeld buikgriep gemeld. Het RS-virus treft vooral jonge baby's tot 1 jaar oud en (zeer) jonge kinderen.Stand van zaken: eind december 2016 In week 51 werden maar liefst 110 mensen op de 100.000 inwoners met griepachtige klachten gerapporteerd. Dat is voor de vierde achtereenvolgende week boven de epidemische grens van 51 per 100.000.Overvolle ziekenhuizen door griep (12 januari 2017) Grieppatiënten, vooral ouderen, zorgen voor overvolle ziekenhuizen. In diverse ziekenhuizen zijn opnamestops afgekondigd. Opnamestops zijn onder meer afgekondigd in Brabant: het Jeroen Bosch ziekenhuis in Den Bosch en het Bernhoven in Uden.Griep houdt aan (18 januari 2017) Nederland blijft last houden van een milde griepepidemie. Afgelopen week gingen 122 op de 100.000 mensen naar de huisarts met griepachtige klachten, terwijl de week daarvoor er nog een stuk minder mensen ziek. Toen ging het om 92 mensen met griepverschijnselen. Groningers zijn samen met Friezen de afgelopen week het meest getroffen door de griep, blijkt uit cijfers van onderzoeksinstituut Nivel.Meer ouderen gestorven door kou en griep (26 januari 2017) In januari 2017 zijn er meer 75-plussers gestorven dan normaal in deze periode, aldus het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM). Volgens het RIVM ligt dit aan de rondwarende griep liggen en/of aan de recente kou. Kou kan voor ouderen met een chronische hartaandoening of andere kwalen, heel gevaarlijk zijn.Griepepidemie neemt langzaam af (2 februari 2017) Hoewel de griepgolf langer duurt dan normaal, spreekt het Nivel van een milde epidemie. De griepepidemie die al negen weken aanhoudt, lijkt langzaam op z'n retour.Griepgolf in Nederland heerst al elf weken (14 februari 2017) De griepepidemie in Nederland is zijn 12e week ingegaan. Uit de laatste cijfers van het Nivel blijkt dat er nog steeds een milde griepepidemie in Nederland heerst.Aanhoudende griepepidemie (18 maart 2017) De griepepidemie heerst al bijna twee keer zo lang als normaal. Afgelopen week kwamen vooral jonge kinderen tot vier jaar en 65-plussers naar de huisarts. met griepklachten.Griepepidemie na vijftien weken voorbij (28 maart 2017) De griepepidemie is officieel voorbij. De griepepidemie heeft in totaal 15 weken geduurd. Gemiddeld duurt een griepepidemie 9 weken.Griepseizoen 2015/2016 Begin november 2015 werd in Nederland het eerste griepgeval vastgesteld. Het influenzavirus werd aangetroffen in één van de neus- en keel monsters die is afgenomen door de Peilstations van huisartsen die deelnemen aan de NIVEL Zorgregistraties eerste lijn. Het Nederlands instituut voor onderzoek van de gezondheidszorg (NIVEL) verzamelt de gegevens uit de eerstelijnszorg in opdracht van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS), teneinde de gezondheid en gezondheidszorg in Nederland te monitoren. Bij het onderhavige ziektegeval ging het om het influenzavirus A(H1N1)pdm09, in de volksmond 'Mexicaanse griep' genoemd. Deze griepvariant circuleert nog steeds. Mensen die deze vorm van griep in de afgelopen jaren niet hebben gehad, kunnen hem nu nog steeds krijgen. Wie zich heeft laten vaccineren tegen griep middels de jaarlijkse griepprik, is er grotendeels tegen beschermd. In de griepprik 2015/2016 is ook dit virus opgenomen. Voorts biedt deze griepprik bescherming tegen:A/Switzerland/9715293/2013 (H3N2); en B/Pukhet/3073/2013.Beide nieuwe virussen staken het vorige griepseizoen de kop op, maar konden toen niet meer worden opgenomen in het griepvaccin. Dat was de reden dat het griepseizoen 2014/2015 erg lang duurde. De griepepidemie in dat seizoen was zelfs de langste in de afgelopen 40 jaar en duurde in totaal 21 weken (bron: RIVM).Stand van zaken griep: december 2015 Er is weinig griep in Nederland. In de week van 30 november tot en met 6 december (week 49) 2015 werden 36 mensen op de 100.000 inwoners met influenza-achtig ziektebeeld (IAZ) gerapporteerd door de Huisarts Peilstations participerend in NIVEL Zorgregistraties eerste lijn. In de week van 7 tot en met 13 december (week 50) 2015 werden 51 mensen op de 100.000 inwoners met griepachtige klachten gerapporteerd; dat is op de epidemische grens. Men spreekt van een 'epidemie' als er twee weken achtereen meer dan 51 per 100.000 inwoners naar de huisarts gaan met griepachtige klachten, en er griepvirus wordt aangetoond in de afgenomen monsters. In de week van 21 tot en met 27 december (week 52) 2015 werden 42 mensen op de 100.000 inwoners met griepachtige klachten gerapporteerd door de Huisarts peilstations participerend in NIVEL zorgregistraties eerste lijn. Dit is onder de epidemische grens.Stand van zaken griep: januari 2016 Er heerst nog geen griep (4-1-2016). In het noorden van ons land lijkt griep de kop op te steken. Het is nog wel allemaal net onder de epidemische grenswaarde. In de week van 28 december 2015 tot en met 3 januari 2016 (week 53) werden 46 mensen op de 100.000 inwoners met griepachtige klachten gerapporteerd. Dit is onder de epidemische grens. In de week van 4 tot en met 10 januari 2016 (week 1) werden 83 mensen op de 100.000 inwoners met griepachtige klachten gerapporteerd wat boven de epidemische grens is. Er wordt echter pas over een epidemie gesproken als deze grens twee achtereenvolgende weken wordt overschreden.Sinds 20 januari 2016 heerst er officieel een griepepidemie in Nederland, zo meldt het RIVM. In de week ervoor bezochten 72 per 100.000 mensen de huisarts in verband met griepachtige klachten. In de week van 4 tot en met 10 januari 2016 waren dat er 82 per 100.000. Er komen dit seizoen verschillende soorten griepvirussen voor. Het type A(H1N1)pdm09 wordt op dit moment het meest gevonden. Het griepvirus houdt vooral het oosten van het land in de greep.Stand van zaken griep: februari 2016 In week 4 is de griep verder toegenomen. Dat geld voor heel Nederland. Afgelopen week lag het aantal aan de Grote Griepmeting gerapporteerde influenza-achtige ziektebeelden op 845 gevallen per 100.000 inwoners.Het Algemeen Dagblad (AD) berichtte op 8 februari 2016 dat het griepvaccin dat ouderen en (chronisch) zieken moet behoeden voor de griep, evenals vorig jaar niet volledig aansluit bij de virussen die rondwaren. Mensen die een griepprik hebben gehaald zijn goed beschermd tegen het type A-virus dat heerst, maar het type B-virus dat in het vaccin zit, komt niet overeen met de B-griep die nu geconstateerd wordt, aldus het AD.Griep houdt Nederland voorlopig nog in zijn greep, zo berichtten de media op 11-2-2016. RTL Nieuws meldt dat de griepgolf heftiger wordt en nog meer mensen ziek zijn. Van november tot 7 februari hebben meer dan 885.000 Nederlanders last gehad van griepverschijnselen. Vorig jaar waren dat er in totaal 2 miljoen. In de provincies Overijssel, Limburg, Zeeland, Groningen en Zuid-Holland is het op dit moment het hevigst. In Gelderland, Flevoland en Utrecht is het aantal griepgevallen vorige week juist afgenomen.Het aantal griepgevallen neemt de laatste weken niet verder toe. De epidemie lijkt zijn piek te hebben bereikt, zo meldt het Nivel op 18-2-2016.Normaal gesproken heeft Ziekenhuis Rijnstate Arnhem gemiddeld 5 patiënten met griep tijdens een griepepidemie. Het ziekenhuis heeft dit jaar echter meer grieppatiënten dan voorgaande jaren. Het ziekenhuis opende daarom op 23-02-2016 een aparte griepafdeling. Op de afdeling zijn volgens het ziekenhuis dagelijks tussen de 8 en 16 bedden bezet.Stand van zaken griep: maart 2016 De al weken durende griepgolf leidt tot problemen in het Limburgse basisonderwijs. Vervangende leerkrachten zijn niet meer te vinden, aldus de Limburger (07-03-2016).Stand van zaken griep: april 2016 Vooral jonge kinderen van nul tot vier jaar hebben nog griep. Verder vlakt de griepepidemie die al maanden heerst af, maar voorbij is hij nog niet. Dat meldt het Nivel (Nederlands instituut voor onderzoek van de gezondheidszorg) op 1 april 2016.De griepepidemie in Nederland is voor de tweede achtereenvolgende week net onder de epidemische grens van 51 per 100.000 inwoners. Dat betekent dat er nog wel griep is, maar dat de elf weken durende griepepidemie voorbij is, aldus het Nivel (05-04-2016). Op 7 april 2016 was de griepepidemie officieel ten einde.Wat is griep? Griep ofwel influenza is een virusinfectie van de bovenste luchtwegen; je neus, keel en longen. De term 'griep' wordt nogal eens ten onrechte gebruikt wanneer men zich een beetje gammel voelt en snottert, doch echte griep is een infectie van de bovenste luchtwegen, welke wordt veroorzaakt door het influenzavirus. Een griep duurt meestal een week, maar voordat je helemaal bent hersteld, kan dat wel drie weken duren. Sommige mensen kunnen echter ernstig ziek worden als gevolg van de griep. Zij behoren tot een zogenaamde 'risicogroep' en kunnen ieder jaar 'gratis' de griepprik krijgen.Mensen met een hoger risico op het ontwikkelen van complicaties zijn:Jonge kinderen onder de 5 jaar, en vooral onder de 2 jaar; Volwassenen ouder dan 65 jaar; Bewoners van verpleeghuizen en andere zorgfaciliteiten; Zwangere vrouwen; Mensen met een verzwakt immuunsysteem; Mensen met chronische ziekten, zoals astma, hart- en vaatziekten, nierziekten en diabetes; Mensen die heel zwaarlijvig zijn, met een body mass index (BMI) van 40 of hoger.Wat zijn de symptomen van griep? In eerste instantie kan de griep veel weghebben van een gewone verkoudheid met een loopneus, niezen en keelpijn. Maar verkoudheid ontwikkelt zich meestal langzaam, terwijl griep de neiging heeft om plotseling op te komen. En hoewel een verkoudheid hinderlijk kan zijn, voel je je meestal stukken slechter als je griep hebt.Veelvoorkomende tekenen en symptomen van de griep zijn:Wat veroorzaakt griep? Griep ontstaat door het influenzavirus. Er worden drie influenzavirussen onderscheiden: A, B en C. Type C-influenzavirussen kunnen bij mensen weliswaar ziekte veroorzaken, doch dit komt zeer weinig voor. Vooral type A en B zijn de boosdoeners. Het influenzavirus zit in de luchtwegen en veroorzaakt daar een infectie. Dit heeft ook gevolgen heeft voor de rest van het lichaam. Griepvirussen veranderen snel, zodat iemand telkens opnieuw griep kan krijgen.Het virus is aanwezig in druppeltjes snot, slijm en speeksel en door te praten, hoesten en niezen kan het virus zich via de lucht verspreiden. Dit gebeurt vooral in ruimten waar mensen dicht op elkaar zitten en in ruimten waar slecht geventileerd wordt. Voorbeelden hiervan zijn een trein of bus, een school of kinderdagverblijf. Ook via de handen kan het virus van de een naar de ander overgaan. Bijvoorbeeld door iemand de hand te geven of door een besmet voorwerp aan te raken, zoals een deurklink waar het virus op zit. Het virus verspreidt zich vervolgens in je hele lichaam, waardoor de bekende griepklachten ontstaan. De incubatietijd is 1 tot 3 dagen.Hoe kun je voorkomen dat je griep krijgt? Mensen die tot een risicogroep behoren, worden jaarlijks opgeroepen voor de griepprik. Aangezien er elk jaar andere griepvirussen rondwaren waardoor mensen griep krijgen, heb je elk jaar weer een griepprik nodig.Griep is erg besmettelijk en het virus kan snel worden overgedragen via aanraking of via de lucht. Je kunt een aantal maatregelen nemen om te voorkomen dat jij of een ander besmet raakt en ziek wordt. Toch kun je nooit helemaal uitsluiten dat je ziek wordt. Om griep te voorkomen is het belangrijk om op het volgende te letten:Hygiënisch hoesten en niezen door gebruik te maken van een papieren zakdoekje en deze na gebruik weg te gooien, of door te hoesten of te niezen in de holte van je elleboog. Handen wassen: na hoesten of niezen handen altijd wassen. Was sowieso regelmatig de handen met water en zeep. Houd je huis goed schoon en let daarbij vooral op deurknoppen, kranen en de trapleuning. Vergeet het speelgoed en de knuffels van de kinderen niet schoon te maken. Ventileer goed door ventilatieroosters open te laten, ook in de wintermaanden! Iedere dag goed luchten door eenmaal per dag 10 minuten een raam en/of deur open te zetten. Lees verder
zondag, 24, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Te dik kind: overgewicht kinderen behandeling en preventie
Een te dik kind: het komt steeds vaker voor. Overgewicht hij kinderen is een wereldwijd groeiend probleem. In de afgelopen twee decennia is het aantal jonge kinderen met overgewicht of obesitas is met ongeveer 60% toegenomen, zo meldt de WHO in een uitgebracht rapport in 2010. Overgewicht en obesitas bij kinderen vormen een serieus probleem voor hun gezondheid. Overgewicht en obesitas veroorzaakt of verergert op termijn een groot aantal gezondheidsproblemen. De bevindingen bevestigen de noodzaak van effectieve interventies en programma's om dit groeiende probleem het hoofd te bieden. Te dik kind: aantal neemt wereldwijd toe Het aantal jonge kinderen met overgewicht of obesitas is met ongeveer 60% toegenomen in de afgelopen 20 jaar, aldus de Wereldgezondheidsorganisatie (Engels: World Health Organization, afgekort WHO) in een nieuw rapport.(¹) Overgewicht en obesitas bij kinderen vormen een serieus probleem voor hun gezondheid. Kinderen met overgewicht hebben twee- tot tienmaal zoveel kans op als volwassene overgewicht te krijgen in vergelijking met leeftijdsgenootjes met een normaal gewicht. Dat risico ligt hoger bij kinderen en adolescenten met obesitas.(²)Meer dikke kinderen Volgens de WHO hadden in 1990 4,2% van de kinderen onder de 5 jaar overgewicht of obesitas. Dat cijfer is alarmerend gestegen tot 6,7% in 2010. De verwachting van de onderzoekers is dat dit verder zal stijgen naar maar liefst 9,1% in 2020. Het probleem is erger in de ontwikkelde landen dan in ontwikkelingslanden. De WHO schat dat 43 miljoen kinderen wereldwijd te kampen hebben met overgewicht of obesitas, en dat 81% van hen in ontwikkelingslanden woont. Dit aantal zal het volgende decennium naar verwachting stijgen tot ongeveer 60 miljoen. Deze bevindingen bevestigen de noodzaak van effectieve interventies en programma's, zowel gericht op behandeling als preventie en voorlichting, teneinde dit groeiende gezondheidsprobleem het hoofd te bieden. Het onderzoek is gepubliceerd in het novembernummer van het American Journal of Clinical Nutrition.Veel dikke kinderen in Egypte en Libië Het geschatte percentage kinderen met overgewicht of obesitas is in Azië lager dan in Afrika, maar in absolute aantallen heeft Azië het hoogste aantal kinderen met overgewicht en obesitas. Noord-Afrika heeft met 17% de hoogste prevalentie van overgewicht / obesitas kinderen. Dit is vooral te wijten doordat er in Egypte en Libië veel dikke kinderen rondlopen. De prevalentie in Egypte in 2008 is 20,5%, en in Libië in 2007 zelfs 22,4%. De risico's van overgewicht en obesitas Overgewicht en obesitas veroorzaken of verergeren op termijn een groot aantal gezondheidsproblemen. Zwaarlijvigheid wordt in het bijzonder geassocieerd met de ontwikkeling van type 2 diabetes, coronaire hartziekten (waarbij de kransslagaderen vernauwd zijn door afzetting van vetstoffen uit het bloed), een toename van verschillende kankers, het Obstructieve Slaap Apneu Syndroom (OSAS) en gewrichtklachten van zowel de kleine als grote gewrichten. Overgewicht en obesitas zorgen voor een afname van de levensverwachting. Daarnaast zorgt de aandoening voor een significante toename van de kosten van de gezondheidszorg. Bovendien zijn mensen met obesitas minder (goed) inzetbaar in het arbeidsproces en vertonen zij meer arbeidsverzuim.Beschermende factoren en risicofactoren voor overgewicht en obesitas Overgewicht komt tot stand door een disbalans tussen energie-inname enerzijds en verbruik van energie door voornamelijk lichamelijke inspanning anderzijds. Een energierijke voeding met relatief veel verzadigd vet en suiker in combinatie met te weinig beweging (te weinig sport, lichamelijke activiteit, te veel zittende activiteiten zoals tv kijken en achter de computer zitten), leidt op den duur tot overgewicht.Borstvoeding lijkt tegen het optreden van overgewicht/obesitas op latere leeftijd te beschermen.(³) Risicofactoren zijn onder andere:een lage opleidingsgraad van de ouders; wonen in verstedelijkte gebieden; het overslaan van het ontbijt; obese ouders.Behandeling, preventie en voorlichting te dik kind Overgewicht en obesitas vormen een ernstige bedreiging voor de volksgezondheid die niet onderschat moet worden. Vroegtijdige signalering en behandeling is geboden om de verdere stijging van het aantal gevallen tegen te gaan. Ouders met een te dik kind worden bij voorkeur in een zo vroeg mogelijk stadium verwezen naar een multidisciplinair samenwerkingsverband, waar zij voedingsadviezen, beweegadviezen en zonodig opvoedingsondersteuning krijgen.Vijf pijlers Preventie en voorlichting is gestoeld op vijf pijlers:het promoten van borstvoeding; het belang duidelijk maken van ontbijten; het meer laten buitenspelen van kinderen; minder frisdrank en vruchtensap voor kinderen; en minder televisiekijken en computeren.Ouders herkennen overgewicht kind niet ook al is een kind duidelijk stevig, voor ouders is het moeilijk dat te herkennen. Minder dan de helft (38%) van de ouders herkent overgewicht bij hun eigen kroost. Vooral bij jonge kinderen (2 tot 6 jaar) is de herkenning slecht, concludeerden Rotterdamse onderzoekers. Of overgewicht bij andere kinderen wel herkend wordt, is niet duidelijk.[4]Kind te dik door slaaptekort Kinderen kunnen overwicht ontwikkelen doordat ze te weinig slapen. Dat zegt neuroloog Hans Hamburger van het WaakSlaapCentrum in het Slotervaartziekenhuis. "Als je structureel te weinig slaapt, raakt de stofwisseling verstoord," zegt Hamburger. "De afgifte van insuline werkt niet goed, en de maag en het vetweefsel produceren stofjes die hongerig maken. Kinderen die 's avonds lang gamen en dus te kort slapen, kunnen in hun lagereschooltijd dikker worden. De kans is groot dat ze dat nooit meer kwijtraken."[5]Meer kinderen levensbedreigend te dik Het aantal kinderen met morbide obesitas, een levensbedreigende vorm van overgewicht, is de laatste 30 jaar toegenomen. In Nederland zijn er 18.500 kinderen in de leeftijd van 2 tot 18 jaar met morbide obesitas. Dit komt naar voren uit onderzoek van TNO in samenwerking met VUmc en het LUMC.[6] Noten: Onis, de et al.: Global prevalence and trends of overweight and obesity among preschool children; Am J Clin Nutr.2010; 0: ajcn.2010.29786v1-ajcn.29786 Singh, A.S., Mulder, C., Twisk, J.W., Mechelen, W. van, Chin a Paw, M.J.M.: Tracking of childhood overweight into adulthood - A systematic review of the literature. Obes Rev 2008;9:474-88 Armstrong, J., Reilly J.J.: Breastfeeding and lowering the risk of childhood obesity. Lancet 2002;359:2003-4 Marloes Rietmeijer-Mentink, Winifred D. Paulis, Marienke van Middelkoop, Patrick J.E. Bindels, Johannes C. van der Wouden. Difference between parental perception and actual weight status of children: a systematic review. 1 oktober 2012. DOI: 10.1111/j.1740-8709.2012.00462.x www.parool.nl, Kind te dik door slaaptekort, 13 maart 2014 Algemeen Dagblad, 16 april 2004 Lees verder
zondag, 24, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Infectie: Oorzaken, symptomen & diagnose van infectieziekten
Bacteriën, virussen, schimmels of parasieten veroorzaken mogelijk een infectieziekte. Een infectie tast mogelijk elk orgaan of lichaamssysteem aan. De klachten komen meestal enkele dagen tot weken na de besmetting tot uiting, al zijn hierin afwijkingen mogelijk. Talloze mogelijke symptomen en tekenen verschijnen door een infectie. Een grondig vraaggesprek van de patiënt, een lichamelijk onderzoek en diverse andere onderzoeken zijn nodig om de infectieplaats(en) te identificeren. Met behulp van de resultaten van deze onderzoeken, is de arts in staat om de geschikte infectiebestrijdende en ondersteunende geneesmiddelen voor te schrijven en een eventueel bijkomende behandeling op te stellen. De meeste infecties verdwijnen vanzelf of met behulp van medicatie, maar af en toe ontstaan levensbedreigende complicaties. Dankzij enkele adviezen is het tot slot mogelijk om de kans op het krijgen van een infectie te verkleinen. Oorzaken van infecties Ziekmakende organismen Een infectie treedt op wanneer een vreemd organisme het lichaam van een patiënt binnendringt en daar schade veroorzaakt. Bacteriën veroorzaken mogelijk een urineweginfectie of tuberculose. Ook virussen leiden mogelijk tot een infectie, zoals een verkoudheid. Verder zijn schimmels verantwoordelijk voor heel wat schimmelinfecties, zoals voetschimmel of tinea corporis (ringworm). Tot slot zijn parasieten andere ziekmakende organismen. Een voorbeeld van een parasitaire infectieziekte is malaria.Overdracht De overdracht van de infectie gebeurt door direct contact (persoon op persoon, dier op persoon of moeder op ongeboren kind) of door indirect contact (voorwerp aanraken van zieke patiënt). Ook insectenbeten, het consumeren van besmet voedsel of drinken van besmet water zijn bekende overbrengers van een infectieziekte.Risicofactoren van een infectie Patiënten met een zwak immuunsysteem, patiënten die langdurig corticosteroïden (krachtige ontstekingsremmers) nemen of patiënten die chemotherapie als kankerbehandeling krijgen, zijn vaker getroffen door een infectieziekte. Ondervoeding, geïmplanteerde medische hulpmiddelen en uitersten in leeftijd (zuigelingen en ouderen) zijn andere risicofactoren.Veel symptomen, ook aan huid Tal van milde tot ernstige symptomen komen voor aan alle mogelijke lichaamsdelen. Koorts, diarree, vermoeidheid, spierpijn en hoesten zijn enkele algemene tekenen. De huid is eveneens vaak aangetast door een infectie. Op de huid zijn typische huidafwijkingen zichtbaar: blaasjes, netelroos, een rode huid, stipjes/puntbloedingen en vlekjes en/of bultjes.Blaasjes NetelroosRoodheid Stipjes / puntbloedingen Vlekjes en/of bultjes Anderen teek tyfus (eschar) primaire syfilis (weke sjanker) miltvlies (zwerende papule)Symptomen bij patiënten met een verzwakt immuunsysteem Chemotherapie voor de behandeling van kanker, het gebruik van immunosuppressieve geneesmiddelen en de wereldwijde aidsepidemie hebben bijgedragen aan veel patiënten met een verzwakt immuunsysteem. De presentatie van deze patiënten is vaak zeer atypisch (met weinig of geen tekens of symptomen). Een infectie is dan het gevolg van organismen die normaal gesproken niet ziekmakend zijn (zoals omgevingsbacteriën en schimmels). De normale fysiologische reacties op een infectie (bijvoorbeeld koorts, neutrofilie) zijn hierdoor verminderd of afwezig. Het ontstaan van symptomen is mogelijk plotseling en het verloop van de ziekte soms zeer explosief.Symptomen bij intraveneus drugsgebruik Door intraveneus drugsgebruik (drugs injecteren via een ader) ontstaan mogelijk verscheidene lokale en systemische infecties. Abcessen en zachte weefselinfecties op de injectieplaats zijn gebruikelijk, vooral in de lies, en tasten mogelijk aangrenzende vasculaire en benige structuren aan. Systemische infecties zijn ook gebruikelijk, meestal veroorzaakt door stafylokokken en groep A streptokokken (beiden bacteriën), maar een grote verscheidenheid aan andere bacteriële en schimmelinfecties zijn mogelijk bij drugsgebruikers die zichzelf injecteren via een ader.Diagnose en onderzoeken Geschiedenis van patiënt Een gedetailleerde geschiedenis met specifieke vragen over epidemiologische risicofactoren voor een infectie zijn nodig. Zo zijn mensen die onlangs naar een tropisch klimaat zijn gereisd, vaker getroffen door een tropische aandoening. De arts wil tevens informatie met betrekking tot de voedsel- en watergebruik, omdat de overdracht van systemische en gastro-enterische infecties (buikgriep) via deze weg plaatsvindt. Bij het reizen naar andere landen vertelt de patiënt op vraag tevens de bad- en zwemgewoonten, contact met dieren en insecten en contact met zieke mensen. Informatie over de beroepsgeschiedenis van de patiënt is eveneens nuttig. Verder is een zoönotische infectie (overdracht van dier op mens) mogelijk; daarom wil de arts weten met welke huis-, boerderij- en wilde dieren de patiënt contact heeft. De arts wil ook weten of de patiënt seksueel actief is omdat mogelijk sprake is van een seksueel overdraagbare ziekte zoals HIV, hepatitis B en hepatitis C. Intraveneus drugsgebruik, een bloedtransfusie, lichaamspiercing en tatoeëring zijn andere risicofactoren voor een infectieziekte die door het bloed is overgedragen. Verder zijn bepaalde vrijetijdsactiviteiten gerelateerd aan bijvoorbeeld watergebonden infecties of zoönoses.Lichamelijk onderzoek Een grondig onderzoek van alle lichaamssystemen is essentieel. Een huiduitslag en lymfadenopathie (gezwollen lymfeklieren) zijn algemene kenmerken van besmettelijke ziekten. De arts moet voorts de oren, de ogen, de mond en de keel inspecteren. Een digitaal rectaal onderzoek, een vaginaal onderzoek of een onderzoek van de penis zijn vereist bij seksueel overdraagbare infecties.Diagnostisch onderzoekBij sommige infecties zoals waterpokken is de klinische presentatie zo onderscheidend dat bijkomende onderzoeken niet nodig zijn om de diagnose te bevestigen. In andere gevallen is verder onderzoek nodig, maar deze variëren naargelang de omstandigheden.Mogelijke onderzoeken zijn:een biopsie of aspiratie van weefsel voor microbiologisch onderzoek (gebeurt mogelijk door middel van begeleiding van echografie of een CT-scan) een CT-scan een echocardiografie (hartfilmpje) een echografie een lumbale punctie (ruggenprik: voor het verzamelen van hersen- en ruggenmergvocht) een MRI-scan een ontlastingsstaal (voor het opsporen van parasieten en andere organismen): Een ontlastingsstaal is echter niet nuttig voor virussen bij het onderzoek naar gastro-enteritis (buikgriep). De virussen die hiervoor verantwoordelijk zijn, groeien niet in standaard weefselkweek. Antigene- of nucleïnezuurdetectietechnieken zijn meer geschikt, vooral bij het onderzoek naar een uitbraak van diarree en braken. een PET-scan (Positron emissie tomografie) een radionuclidescan na injectie van indium- of technetium-gemarkeerde witte cellen (is sporadisch nuttig voor het lokaliseren van de infectie): Dit onderzoek is het meest effectief wanneer de perifere witte celtelling verhoogd is in het bloed, en is van bijzondere waarde bij het lokaliseren van occulte (verborgen) abcessen. een röntgenfoto een SPECT-scan (single foton emissie tomografie) een sputummonster (slijmen) een standaard of uitgebreid bloedonderzoek een urineonderzoekBehandeling van infectieziekte (Nog) niet-gediagnosticeerde infectie De behandeling van een patiënt met aanhoudende koorts is gericht op de onderliggende oorzaak. Indien mogelijk moet de arts alleen een symptomatische behandeling gebruiken totdat een diagnose gemaakt is. Blinde antibioticatherapie maakt de diagnose van een verborgen infectie moeilijker, en steroïde therapie maskeert mogelijk een ontstekingsreactie zonder de onderliggende oorzaak te behandelen. Bij een paar patiënten is de arts niet in staat om de oorzaak van de koorts op te sporen, ondanks vele maanden onderzoek en opvolging. In de meeste gevallen verminderen de symptomen uiteindelijk spontaan. Als de arts geen definitieve oorzaak vastgesteld heeft na twee jaar, is de lange termijnprognose goed.Gediagnosticeerde infectie De basis voor de behandeling voor de meeste besmettelijke ziekten is antimicrobiële medicatie. Veel virale infecties verdwijnen spontaan zonder behandeling, al zijn ook ondersteunende en antivirale medicijnen beschikbaar. Bij ernstige bacteriële infecties vormt antibiotica een goede ondersteunende therapie. Het geniet de voorkeur dat de arts een definitieve microbiële diagnose heeft voordat hij met de behandeling begint, zodat hij een juist antibioticum kan inzetten. Sommige patiënten voelen zich echter ongemakkelijk omdat ze op resultaten moeten wachten (soms duurt het enkele dagen om een resultaten van een cultuurkweek te kennen). Bij ziekten zoals meningitis of sepsis is een vertraagde behandeling mogelijk fataal en moet de arts de therapie op basis van een vermoeden reeds opstarten. Voor de eerste dosis antibiotica moet hij passende monsters voor een kweek nemen en een antibioticumtherapie kiezen op basis van de meest waarschijnlijke veroorzakende organismen. Gewoonlijk voelen patiënten zich dan al beter en is het mogelijk om de specifieke therapie uit te stellen in afwachting van de resultaten. Veroorzaakt een schimmel de infectie, dan zet de arts schimmelbestrijdende medicijnen in (antimycotica). Ook zijn geneesmiddelen beschikbaar om parasieten uit het lichaam te verwijderen. Wormdodende geneesmiddelen (anthelmintica) schrijft de arts tot slot ook voor.Patiënten met een verzwakt immuunsysteem Patiënten met een zwak afweersysteem hebben meestal vroege en agressieve antibioticatherapie nodig zonder te wachten op de resultaten van onderzoeken. De arts moet cultuurmonsters laten onderzoeken voordat hij begint met de behandeling, maar de therapie mag zeker niet uitgesteld worden. De keuze van antibiotica moet de arts baseren op de meest waarschijnlijke veroorzakende organismen.Complicaties Complicaties komen bij de meeste infecties niet voor. Sommige infecties zijn echter potentieel levensbedreigend, zoals een longontsteking, aids en meningitis (hersenvliesontsteking met hoofdpijn en een stijve nek). Verder zijn enkele infecties gekoppeld aan een langdurig verhoogd risico op kanker: Daarnaast houden sommige infecties zich langdurig verborgen in het lichaam, waardoor patiënten bijvoorbeeld eerst lijden aan waterpokken en later in het leven gordelroos ontwikkelen.Preventie Een infectieziekte voorkomen is op geen enkele manier mogelijk, maar volgende tips verminderen het risico op de verspreiding van het ziekmakend organisme:aanbevolen vaccinaties laten zetten antibiotica uitsluitend nemen wanneer deze voorgeschreven zijn en deze eveneens op de juiste manier nemen (ook wanneer de symptomen verdwenen zijn) een gezonde, actieve levensstijl (houdt het immuunsysteem sterk waardoor het et lichaam beschermd is tegen verschillende soorten infecties) geen persoonlijke voorwerpen delen zoals een tandenborstel, een haarborstel, een scheermes, drinkglazen en keukengerei medische adviezen of reizen of gaan werken opvolgen bij ziekte, omdat patiënten anders mogelijk anderen gaan besmetten oppervlakten reinigen ruimten desinfecteren waar zich mogelijk hoge concentraties bacteriën bevinden (zoals in de keuken en in de badkamer) vaak de handen wassen, vooral voor en na het bereiden van eten en na toiletgebruik. veilige geslachtsgemeenschap beoefenen (condoom gebruiken en zich regelmatig laten testen op een seksueel overdraagbare aandoening) voeding op kamertemperatuur niet op het aanrecht laten staan
zondag, 24, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Epiglottitis: Levensbedreigende ontsteking van strotklepje
Bij een epiglottitis is het strotklepje achteraan de tong ontstoken. Infecties evenals diverse externe factoren leiden tot deze gevaarlijke aandoening. Ademhalingsproblemen en slikproblemen komen frequent voor, maar ook andere symptomen treden op. De medische noodsituatie vereist een dringende medische behandeling want zonder een juiste en snelle diagnose en behandeling komt een patiënt te overlijden. De vooruitzichten zijn wel goed wanneer de behandeling vlot en correct gebeurt. Epiglottitis werd voor het eerst beschreven in de 18de eeuw, maar werd gedetailleerd gerapporteerd door de arts Le Mierre in 1936. Een bekende persoon die vermoedelijk in 1796 overleden is aan epiglotitis is George Washington. Synoniem epiglottitis Epiglottitis is eveneens gekend onder deze synoniemenlaryngitis supraglottica supraglottitisEpidemiologie ontsteking van strotklepje Epiglottitis is vrij zeldzaam omdat de meeste patiënten reeds zijn gevaccineerd met H. influenzae type B (Hib) vaccin (H. influenzae is een veroorzaker van de ontsteking). Voordat deze vaccinatie bestond, kwam dit vaak voor bij kinderen tussen de twee en zes jaar. In zeldzame gevallen komt epiglottitis tot stand bij volwassenen. De ziekte komt tot slot vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.Functie epiglottis De epiglottis (strotklepje) bevindt zich aan de achterkant van de tong. Dit weefsel - dat uit kraakbeen bestaat - sluit de luchtpijp bij het slikken, zodat voedsel niet in de luchtwegen terechtkomt. De epiglottis voorkomt hoesten of stikken na het slikken. Epiglottitis is een ontsteking van het strotklepje, in medische termen gekend als “epiglottis”. Het strotklepje, het weefsel dat de luchtpijp bedekt, zwelt wanneer dit ontstoken is. Bij de ontsteking van het strotklepje ontstaan bijgevolg ernstige problemen met de ademhaling.Oorzaken: Infectie en andere omgevingsfactoren Bij kinderen is epiglottitis meestal te wijten aan een besmetting met de bacterie Haemophilus influenzae (H. influenzae) type B. Ook bij parainfluenza (virale infectie met symptomen aan luchtwegen) komt epiglottitis tot stand. Bij volwassenen komt epiglottitis vaak tot stand door de besmetting met andere bacteriën zoals Strepcoccus pneumoniae of virussen zoals herpes simplex virus en varicella-zoster (waterpokken: meestal milde virale infectie met algemene symptomen en huiduitslag). Een andere factor die epiglottitis veroorzaakt is de verbranding van de keel door het drinken van warme dranken of door het inslikken van chemische stoffen. Het roken van drugs zoals crack-cocaïne en marihuana, en het inslikken van een vreemd voorwerp leiden tot slot soms ook tot de ontsteking van het strotklepje.Risicofactoren Patiënten met een verzwakt immuunsysteem zijn meer vatbaar voor bacteriële infecties die epiglottitis veroorzaken. Ook lopen patiënten zonder een adequate vaccinatie risico op het ontwikkelen van de symptomen. Ouderen, een body mass index (BMI) van meer dan 25,0 kg / m 2, en de aanwezigheid van diabetes mellitus (suikerziekte), een epiglottische cyste of een longontsteking (= pneumonie: ontsteking onderste luchtwegen) zijn andere risicofactoren.Symptomen: Koorts en pijn in de keel Bij kinderen ontwikkelen de symptomen zich in enkele uren terwijl de symptomen bij volwassen meestal in enkele dagen tot stand komen. Epiglottitis begint met hoge koorts en ernstige keelpijn. Andere symptomen zijn:ademhalingsproblemen (de patiënt wil graag rechtop zitten en voorovergebogen zitten om te ademen) angstig, onrustig gedrag een blauwe huidskleur (cyanose) een hartstilstand en de dood (doordat de luchtwegen volledig geblokkeerd zijn) een hoog, gierend geluid bij de inademing (stridor) een milde hoest een versnelde hartslag (tachycardie) kwijlen rillingen slikproblemen (dysfagie) stemveranderingen (heesheid, een schorre of gedempte stem) uvulitis (gezwollen huig van de tong)Diagnose en onderzoeken Lichamelijk en diagnostisch onderzoek Epiglottitis is een medische noodsituatie. Medische hulp is met andere woorden onmiddellijk nodig. Het eerste onderzoek is een pulsoximetrie, een eenvoudig en snel onderzoek waarbij de arts het zuurstofgehalte in het bloed meet. De arts onderzoekt voorts het strottenhoofd met behulp van een kleine spiegel die hij tegen de achterkant van de keel houdt. Ook een laryngoscopie (onderzoek keel, strottenhoofd en stembanden) is nuttig. Dit is de medische term voor een inwendig kijkonderzoek van de larynx (het strottenhoofd). Dit onderzoek gebeurt in de operatiekamer waarbij de arts indien nodig plotselinge ademhalingsproblemen kan behandelen. Bijkomende onderzoeken omvatten een bloedonderzoek en een röntgenfoto van de nek of borstkas.Differentiële diagnose De inname van een bijtende stof, een peritonsillair abces (abces rond de keelamandelen) en een retrofaryngeaal abces (abces achter de keel) vormen de differentiële diagnoses voor epiglottitis. De symptomenreeks van deze aandoeningen lijkt namelijk sterk op de symptomenreeks van epiglottitis.Behandeling: beademing, zuurstof en medicatie De patiënt verblijft meestal in het ziekenhuis voor de behandeling van epiglottitis. De arts intubeert de patiënt (hij krijgt een ademhalingsbuis in de keel). Ook krijgt hij zuurstof toegediend. Andere medicamenteuze behandelingen omvatten antibiotica om de infectie te behandelen en corticosteroïden om de zwelling van de keel te verminderen. Daarnaast krijgt de patiënt via een ader (intraveneus) vocht toegediend.Prognose is goed bij tijdige en snelle behandeling Epiglottitis is een levensbedreigende noodsituatie. Met de juiste en vooral ook tijdige behandeling is het resultaat meestal goed. De arts koppelt de meeste patiënten van de beademing af binnen enkele dagen. Niet of niet tijdig herkende epiglottitis leidt snel tot geblokkeerde luchtwegen waardoor de patiënt komt te overlijden.Complicaties levensbedreigende ontsteking Complicaties van epiglottitis omvatten: Lees verder
zaterdag, 23, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Wortels, kracht voor de winter. En ik bedoel met wortels, niet alleen onze oranje peentjes, maar alles wat er in de grond zit. Andere grondgroenten zoals rapen en rode bieten, maar ook paardenbloemwortel, engelwortel, look zonder look en zeker ook valeriaan en smeerwortel. Voor de plant zelf zijn de ondergrondse delen reservevoedsel voor het volgend voorjaar, van dat bulkvoedsel maken wij gebruikt om onszelf te voeden of te genezen. Wortels voor hoofd en zenuwstelsel Maar er is meer! Volgens antroposofische en andere filosofieën heeft ieder deel van de plant een bijzondere relatie met een bepaald deel van het menselijk lichaam. In lang vervlogen tijden wisten artsen en kruidendokters dat wortels van een plant een bijzondere uitwerking op het zenuwstelsel van de mens hebben. Planten waarbij de wortel uitgesproken sterk ontwikkeld zijn, hadden een versterkende uitwerking op het hoofd en het zenuwstelsel. Die ritmische beweging die de plant door de seizoenen heen vertoont, namelijk het afsterven en terugtrekken in de wortels, om vervolgens weer uit te lopen en uitbundig te groeien en bloeien, ja, dat ritme kent de mens eigenlijk ook, zeker in vroeger tijden.In het donkere deel van het jaar trok de mens zich terug, zoals de plant zich terugtrekt in haar wortels. Een lichamelijke, maar geen spirituele winterslaap. Iets van een verinnerlijking, een activering van de processen in het hoofd. En hoe verinnerlijkte de mens zich dan wel in zijn hoofd? Door in de winter­maanden vooral gericht te zijn op meer intellectuele en spirituele arbeid. In de zomer werd er gereisd, er was volop beweging en men was bezig in de natuur. In de wintermaanden werden dan al deze ervaringen via het denken en dromen verwerkt. De mens leefde mogelijk, veel meer dan wij tegenwoordig, nog helemaal mee in die ritmen van de natuur!Volgens deze filosofie zouden we dan ook net voor de winter wortels moeten verzamelen die ons in die koude en donkere periode zowel lichamelijk als geestelijk tot voedsel kunnen dienen. Niet alleen om ons tot rust te brengen maar ook om ons geestelijk evenwicht te vinden. Sedativa zoals valeriaan maar ook adaptogenen zoals ginseng en rozenwortel konden en kunnen ons daarbij helpen.Mooie theorieën die, zelfs als ze niet waar zouden zijn, ons toch kunnen helpen om wat evenwicht, wat natuurlijk ritme in ons leven te brengen.Valeriaantinctuur Maak eens een ritmische tinctuur van valeriaanwortel, best is natuurlijk dat je die wortel zelf in de tuin of nog spiritueler in de natuur, gaat oogsten, beleef de vreemde, muffe geur. Ontdek de wirwar van harige wortels die via een korte wortelstok verbonden zijn met mekaar. Moederwortel met kroost, een nest als het ware. Neem het moederdeel van die wortels, scheuren noemt men dat in teeltjargon, in meer romantische, dramatische termen, haal de kleintjes weg van de moeder. Zet de moederwortel in alcohol en plant de jonge wortels terug in de grond. De eenvoudigste tinctuur verkrijg je door 100 gram grof gesneden wortelstukjes te overgieten met 500 cc alcohol van 45%, dit mengsel 14 dagen koel en donker te laten trekken (macereren) en dit regelmatig en ritmisch te schudden. Na die 14 dagen zeven en uitpersen, het mogelijk verlies aan alcohol weer aanvullen tot 500 cc. Van deze drank gedurende 3 weken, smorgens en savonds 20 druppels in de mond langzaam laten oplossen.Dezelfde bereidingswijze kun je ook toepassen op andere wortels, vooral Angelica archangelica, de aartsengelwortel geeft een bijzondere aromatische tinctuur met een harmoniserende werking op zenuwstelsel en spijsvertering.En dan hebben we natuurlijke nog onze adaptogene planten, zoal Ginseng en Rozenwortel, helaas groeien deze planten bij ons niet in het wild. De Rozenwortel kan wel in Scandinavie en in de Alpen gevonden worden. Ver weg dat wel, maar zo'n expeditie, bedevaart of ritueel uitvoeren is het summum van beleving. Het bewust bezig zijn met wat dan ook, is zo wie zo gezonder dan welk natuurlijk of chemisch medicijn dan ook.
zaterdag, 23, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Geschiedenis van yoga – de begrippen yoga en yogi
Yoga bevordert de gezondheid en maakt de mens waakzaam en ontvankelijk, opdat hij op een positieve wijze zijn leven kan inrichten. De meeste yoga-beoefenaars zullen die stelling volmondig beamen. De lichamelijke en geestelijke oefeningen van deze duizenden jaren oude wetenschap zijn door de eeuwen heen aangepast aan de wisselende omstandigheden en behoeften van de mens. Yoga is een individuele techniek die zelfontwikkeling beoogt, zowel fysiek als geestelijk. De talrijke aspecten van yoga zijn op bloemrijke wijze beschreven in de Bhagavad Gita, een filosofisch werk uit de 6de eeuw v.C. 'Niets zonder moeite,' luidt een westers gezegde. Dat geldt zeker voor yoga, gelet ook op het feit dat het woord als zodanig verwant is aan het begrip 'juk'. InhoudEtymologische afleiding van yoga De Rigveda (1700-1100 v.C) mag in spiritueel opzicht als een van de oudste literaire wegwijzers van India worden beschouwd. Het woord yoga wordt er vaak in vermeld en is etymologisch afgeleid van het Sanskriet-werkwoord yuj, wat 'samenvoegen' of 'onder een juk brengen' betekent. In die zin duidt yoga op de inspanning die de beoefenaar ervan zich moet getroosten om tot een bepaalde levensdiscipline te komen die tot zelfrealisatie leidt, ofwel samadhi.Samenhang der dingenEen van de belangrijkste aspecten van de yoga-beoefening is dat de yogi zich vroeg of laat tot in het diepst van zijn ziel bewust wordt van de onderlinge afhankelijkheid en samenhang der dingen, wat tot een intens mededogen leidt. In dat opzicht heeft 'onder een juk brengen' ook alles te maken met 'unie', ofwel 'vereniging': twee begrippen die nauw verwant zijn aan yoga.Samadhi Er zijn veel woorden die zijdelings naar het begrip yoga verwijzen, zoals eenwording, moeizame poging en middel om tot iets te komen, maar ook de woorden truc, tovenarij en yogische magie horen in dat rijtje thuis. Ook is het woord yoga verwant aan het Engelse yoke, het Spaanse yugo en het Latijnse iugum.Yoga bestaat uit verschillende paden Yoga is de algemene duiding voor verschillende Indiase spirituele paden die tot 'eenwording' leiden, of zo men wil tot de 'transformatie van het bewustzijn' met als doel samadhi, een hoger bewustzijn dat in de hindoefilosofie wordt geïnterpreteerd als eenwording met Brahman, de alomtegenwoordige, universele geest. Het is een persoonlijke beleving, waarvan de beschrijvingen opvallend veel lijken op de mystieke (religieuze) ervaringen uit andere culturen.Yoga, yogi en yogini Het woord yogi – beoefenaar van yoga – is eveneens afgeleid van het werkwoord yuj (Sanskriet). Hiermee wordt zowel de beginneling als de adept bedoeld. Een yogini, ofwel yogabeoefenaarster, speelde in vroeger tijden in bepaalde tantrische sekten een cruciale rol. In de Yoga-sara-samgraha van de Vedanta-filosoof Vijñana Bhikshu (16de eeuw) kenmerkt de yoga-beoefening zich door drie gradaties:Zij die verlangen naar geestelijke levensdiscipline (arurukshu). Zij die zich bekwamen in yoga (yuñjana). Zij die gevorderd zijn in yoga (arudha). Deze yogi's worden 'de onder het juk gebrachten' (yukta) genoemd, ofwel 'gezeteld in wijsheid'.Pad naar samadhi In de Indiase geschriften wordt tevens een ander onderscheid gemaakt tussen de stadia waarin de yogi zich beweegt om tot samadhi te komen. In de Yoga-bhashya, het oudste commentaar op de geschriften van Patañjali, is een viervoudige indeling te vinden:De beginneling (prathama kalpika). Degene die het pad (yoga) is gaan bewandelen (madhu-bhumika). Zij die al doende het 'licht van de wijsheid' beginnen te zien (prajña-jyotis). Zij die op het punt staan de wereld te transcenderen en samadhi bereiken (atikranta-bhavaniya).Bhagavad Gita en Patanjali Naast de Veda's is de Bhagavad Gita (Lied van de Heer) een van de bekendste teksten over yoga. Dit werk bestaat uit 18 hoofdstukken (puranas) die samen 700 verzen omvatten. Het is in dichtvorm geschreven, waarschijnlijk in de 6de eeuw v.C., en maakt deel uit van het epos Mahabharata. Feitelijk betreft het een lange dialoog tussen Arjuna en Krishna, de incarnatie van het kosmische aspect van Brahman, over de praktische beoefening van yoga. Dat geldt ook voor de Yogasoetra's van Patanjali, waarin yoga wordt gedefinieerd als een manier om de 'wervelingen van het denken' stil te leggen. Aldus realiseert de yogi een van de bekendste uitspraken uit de Upanishads: Dat zijt gij (Tat tvam asi), ofwel 'de mens als een soort kristallisatie van de kosmos'.Mystieke ervaring De rust die deze bewustwording met zich meebrengt, wordt als zodanig als een mystieke ervaring gezien waarbij de yogi zich realiseert dat zijn subjectieve werkelijkheid niet los staat van de object-gerichte werkelijkheid. Het is dit mystieke en alomvattende eenheidsbesef waarnaar ook de Indiase yogi zo verlangt: het besef dat 'ik dat ben, en dat ik'. Een besef dat hij als de kern van de yoga-beoefening beschouwt. Lees verder
zaterdag, 23, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Fijne tandpasta's zonder fluor
Veel tandpasta's bevatten fluoride, dat zou gaatjes in het gebit kunnen voorkomen. Maar wist je dat fluoride helemaal niet zo gezond is om binnen te krijgen in het lichaam? Daarom is het wellicht erg verstandig eens rond te kijken naar een tandpasta zonder fluor erin. En echt, die tandpasta's zijn ook gewoon goed voor de tanden. Het is natuurlijk ook mogelijk om zelf een soort van tandpasta te maken, dat kan al heel simpel. Ook voor implantaten wordt vaak een tandpasta zonder fluor aangeraden. Van steeds meer merken zijn er nu ook tandpasta's te verkrijgen zonder fluoride erin, gewoon omdat er steeds meer vraag is naar tandpasta zonder fluor. Daarnaast is het ook mogelijk om zelf een soort van tandpasta te maken, helemaal op basis van natuurlijke ingrediënten. De onderstaande merken hebben allemaal wel één of meerdere soorten tandpasta in hun assortiment zonder fluor.Weleda Weleda is een merk dat wat meer bekend staat als een product met natuurlijke bestanddelen erin. Deze fabrikant werkt ook veel met verschillende kruiden. Weleda heeft meerdere soorten tandpasta's zonder fluor erin. De keuze hangt af van het feit of je bijvoorbeeld last hebt van gevoelige tanden en kiezen of misschien meer van gevoelig tandvlees etc..de volgende tandpasta's van Weleda zijn allemaal zonder fluoride:Weleda calendula tandpasta is speciaal gemaakt voor mensen die niet met een mintsmaak of pepermunt willen poetsen. Bijvoorbeeld omdat ze homeopatische middelen innemen. Munt staat erom bekend dat het de werking van homeopathische middelen vermindert. Weleda Planten tandpasta is speciaal ontwikkeld tegen terugtrekkend tandvlees en blootliggende tandhalzen. Voor gevoelige tanden en kiezen dus. Weleda Ratanhia is voor mensen met gevoelig tandvlees, terwijl Weleda Saline een tandpasta is met een zoute smaak en ook goed werkt tegen tandplak en tandsteen. Voor kinderen is er een tandpasta van Weleda zonder fluor, kindertandpasta.Lavera De tandpasta van Lavera zonder fluoride erin bevat ook Echinacea en propolis voor een gezond tandvlees.Sensodyne Sensodyne is een "gewone" tandpasta waarvan er één ook zonder fluor gemaakt is, Sensodyne Original genoemd.Parodontax Parodontax is een tandpasta met een vrij zoute smaak. Dat is vaak even wennen, maar wel heerlijk fris. Ook Parodontax heeft een variant zonder fluoride erin, te herkennen aan de blauwe verpakking.Eigen merk Veel drogisterijen hebben ook een eigen merk tandpasta zonder fluoride.Bluem Bluem is een tandpasta oorspronkelijk ontwikkeld door Nederlandse tandartsen en kaakchirurgen in verband met implantaten. Maar deze tandpasta is ook gewoon goed te gebruiken voor mensen die geen implantaten hebben. Dit is de enige tandpasta in Nederland die toegevoegde zuurstof bevat. Dit werkt enorm goed tegen bacteriën.Wel is deze tandpasta behoorlijk aan de prijs, houd rekening met ongeveer 12,50 euro per tube.Zelf tandpasta maken Als je echt precies wilt weten wat er in je tandpasta zit of je vindt het gewoon leuk om te doen, dan is het vrij simpel om zelf een tandpasta te maken.De benodigdheden hiervoor zijn:En eventueel ook:xylitol paar druppels etherische olieKokosolie is zelf al goed werkend tegen bacteriën. Het is alleen wat moeilijk te verwerken omdat kokosolie bij kamertemperatuur hard is. Voor het maken van tandpasta is het handig de kokosolie even wat te verhitten en dan de verdere ingrediënten naar keuze toe te voegen. Ook kan je de kokosolie wat zachter maken door er wat olie aan toe te voegen en goed te mixen met elkaar.Natrium bicarbonaat heeft een wat schurend effect. Sommige mensen krijgen er wat last door van gevoelige tanden, dan is het aan te raden of geen bica te gebruiken of maar een paar keer per week. Want bica werkt wel erg goed tegen de vorming van tandsteen. Ook zeezout werkt als een schuurmiddel voor de tanden.Als je wat meer of een andere smaak wilt toevoegen kan je denken aan bijvoorbeeld xylitol. Xylitol lijkt een vreemde toevoeging, maar de xylitol gemaakt van berkenbast is een goede bacterieremmer en tegelijkertijd maakt de xylitol je eigen gemaakte tandpasta wat zoeter van smaak. De smaak van de tandpasta kan je ook beïnvloeden door het toevoegen van een paar druppels etherische olie, bijvoorbeeld perpermuntolie. Lees verder
zaterdag, 23, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Licht en bewegen, tegen winterdip, depressie, herfstklachten
De bladeren vallen van de bomen en de dagen worden korter. Voor velen niet de meest favoriete periode van het jaar. De winterse somberheid staat weer voor de deur. Soms is het slechts een tijdelijke dip, maar ook komen er echte winterdepressies voor. Er zijn therapieën waardoor je als patiënt de toekomst wat zonniger kunt inzien. Sommigen hebben er baat bij de spreekwoordelijke roze bril op te zetten, maar dan in de kleur oranje. Als de bladeren weer van de bomen vallen Uit onderzoek van de winterdepressiepolikliniek van het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG) blijkt dat drie procent van de Nederlanders kampt met een winterdepressie en acht procent met een mildere winterdip. Gelukkig is er ook goed nieuws, want beweging, zoals hardlopen heeft een positief effect op de winterse somberheid.Dip of depressie Sinds eind jaren tachtig van de vorige eeuw neemt de belangstelling voor de winterdepressie en winterdip toe. Volgens psycholoog Ybe Meesters, hoofd van de winterdepressiepolikliniek van het UMCG en auteur van het boek “Leven met een winterdepressie” is de aandoening niet iets van de laatste tijd. Zelfs de oude Grieken beschreven het fenomeen al uitgebreid. Tegenwoordig maken we wel onderscheid tussen een dip en een depressie. Mensen die te kampen hebben met een winterdepressie, ook wel seasonal affective disorder (SAD) genoemd, hebben te maken met ernstige stemmingsdalingen. Die kunnen dusdanig hevig zijn dat zij worden belemmerd in hun dagelijks leven. De simpele dip komt veel vaker voor maar is natuurlijk minder heftig. Je voelt je lusteloos, moe, hebt weinig energie en een grotere slaapbehoefte. Maar je vindt het leven waarschijnlijk nog wel de moeite waard, wat bij een depressie lang niet zeker is.Lichttherapie Ondanks de vele onderzoeken is het nog steeds niet duidelijk wat eigenlijk de oorzaak van de winterdepressie en dip is. In de Groningse polikliniek belanden jaarlijks maar liefst driehonderd mensen die lijden aan een depressie, dip of een niet seizoensgebonden depressie. De ervaring is dat een lichttherapie in alle gevallen succesvol uitpakt. Maar waarom licht helpt is niet duidelijk. De conclusie dat een somberheid wordt veroorzaakt door een tekort aan licht is volgens de kliniek te kort door de bocht. Er zijn namelijk ook patiënten met een winterdip/depressie die hoegenaamd geen tekort aan licht hebben omdat ze dagelijks in de buitenlucht werken. (Lichttherapie gaat via de huisarts)."Roze bril" helpt soms Er zijn personen die een bril met gekleurde glazen opzetten als ze bij somber weer naar buiten gaan. Vaak is het de kleur oranje, die de wereld er voor hen zonniger doet uit zien. Maar je zou proefondervindelijk moeten vast stellen of dat bij je helpt en welke kleur dan het meeste effect heeft, alvorens je een definitief exemplaar bestelt.Bewegingstherapie in plaats van pillen slikken Naast licht heeft ook bewegen een duidelijk positieve invloed op de klachten. Ruud Bosscher, bewegingswetenschapper aan de Vrije Universiteit (VU) te Amsterdam, hield zich als een van de eerste wetenschappers in Nederland bezig met de therapeutische werking van hardlopen. Op basis van het positieve effect van joggen op de stemming van mensen, ontstond de gedachte om het hardlopen ook in therapeutisch verband toe te passen. Dat gebeurde voor het eerst in Amerika, waarna het naar Europa overwaaide. In het proefschrift “Runningtherapie bij de depressie” van de heer Bosscher uit 1991, is één van de conclusies dat met looptraining even goede resultaten werden behaald als met medicijnen.Waarom is bewegen zo goed Waarom hardlopen een positief effect op de stemming heeft en sommige mensen er mentaal enorm van opknappen is een raadsel. Volgens de geleerden is er niet één specifieke verklaring, maar eerder een combinatie van factoren. Getwijfeld wordt aan het nut van de endorfinen die tijdens het hardlopen vrijkomen en voor een euforisch gevoel zorgen. Ongetwijfeld spelen endorfinen een rol, maar wel altijd in combinatie met psychologische factoren. Misschien is het wel het positieve zelfbeeld en het gevoel van eigenwaarde, dat je krijgt als je kunt hardlopen, die de sombere gevoelens mede te lijf gaan. Of het genieten van de natuur om je heen, terwijl je actief bezig bent in de gezonde zonnige buitenlucht. En dan is er nog het feit dat je afleiding hebt en je moet concentreren tijdens het lopen, waardoor je niet aan verkeerde dingen kunt denken. Ook is er het sociale contact en de prettige spanning als je aan een wedstrijd meedoet. Of je wordt blij omdat je lichamelijk ook fitter wordt en misschien afvalt. Kortom als je begint met hardlopen, doorbreek je misschien wel een vicieuze cirkel. Eindelijk een gezonde geest in een gezond lichaam. Lees verder
zaterdag, 23, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Zijn bubbelbaden goed voor je?
Het kan heerlijk en zeer ontspannend zijn om gebruik te maken van een bubbelbad. De water- en luchtstralen van het bubbelbad masseren je lijf en geven je een heerlijk relaxed gevoel. Van een bubbelbad knap je helemaal op. De vraag is natuurlijk: Is het bubbelbad ook voor iedereen gezond? Of misschien ook niet? Bubbelbaden Een bubbelbad is een verwarmd bad, met temperaturen rond de 37-38 graden Celsius. In het bad worden door middel van lucht bellen gevormd, die uit verschillende openingen in de onder- en/of zijkant van het bad opstijgen. Vaak wordt gebruik gemaakt van waterstralen om de luchtbellen wat meer kracht bij te zetten. De bellen en waterstralen masseren het lichaam, doordat je in water toch al meer drijfvermogen hebt kunnen de bellen en waterstralen overal goed bij. In plaats van de term bubbelbad wordt ook de Engelse term whirlpool wel gebruikt. Een Amerikaans merk van deze bubbelbaden, Jacuzzi, is zo bekend, dat sommigen in plaats van de term bubbelbad of whirlpool ook wel spreken over een Jacuzzi, ook al gebruiken ze een bubbelbad van een heel ander merk.Een schoon bubbelbad, graag Een bubbelbad wordt vaak buiten geplaatst. Het is heerlijk om in de open lucht te genieten van het ontspannende bubbelbad, maar aan het schoonhouden van het bad worden wel extra eisen gesteld. Een bad is prima, maar liefst niet tussen de takjes, de bladeren en wat er allemaal nog meer in het bad terecht kan komen. Het bubbelbad is daarom voorzien van actiefkoolfilters, die haren, bladeren, takjes en zand uit het water filteren. Om het water helder te houden en bacteriën geen kans te geven, wordt gebruik gemaakt van chloor, meestal in tabletvorm. Nog beter wordt het, als gebruik gemaakt wordt van een ozongenerator of ultraviolet licht, om ongewenste organismen te doden. Je bent met al deze maatregelen al een heel eind, maar nog niet helemaal. De zuurgraad van het water en de concentratie van het chloor moet regelmatig gecontroleerd worden. Teveel chloor of zuur leidt tot lichamelijke klachten. Voor deze controles zijn testbuisjes in de handel.Extra Een bubbelbad zorgt voor ontspanning van spieren en gewrichten. Hierdoor krijg je een heerlijk relaxed gevoel, dat je kan helpen over wat stress heen te komen. Je kunt het effect nog versterken, door gebruik te maken van etherische oliën. Dit zijn oliën, die gewonnen zijn uit kruiden, bloemen, vruchten of bladeren. Bepaalde oliën bevatten stoffen, die een gunstige uitwerking hebben op lichaam en geest. In sommige gevallen kan er van deze stoffen zelfs een genezende werking uitgaan. Voor extra ontspanning kun je bijvoorbeeld een paar druppels lavendel-olie aan het badwater toevoegen. Op deze manier creëer je je eigen aromatherapie!Alles goed? Het nemen van een bubbelbad heeft dus een ontspannen werking, stressverlagend, en door de toevoeging van etherische oliën kun je het effect nog versterken. Dat klinkt prima. Zijn er echter ook nadelen of aandachtspunten, als je gebruik gaat maken van een bubbelbad? Er zijn situaties waar aandacht nodig is:Als je zwanger bent Mannen minder vruchtbaar? Schadelijke bacteriënAls je zwanger bent Het is niet waarschijnlijk dat het nemen van een bubbelbad op zich een bezwaar is voor de zwangerschap. Toch moet je er rekening mee houden, dat langere tijd in water boven de lichaamstemperatuur inhoudt, dat het lichaam langzaam maar zeker opwarmt. Het is daarom aan te bevelen niet al te lang in een bubbelbad te zitten, hooguit een 10-15 minuten. Dat geldt overigens voor baden in het algemeen. Als je zwanger bent, moet je ook altijd uitkijken niet in aanraking te komen met schadelijke bacteriën. Zie hiervoor het kopje 'schadelijke bacteriën', hieronder.Mannen minder vruchtbaar? Volgens onderzoek zou er een negatief verband zijn tussen het vaak nemen van bubbelbaden en de spermakwaliteit. Uit dat onderzoek blijkt niet, dat dit iets te maken heeft met de lucht- en waterstralen, maar met de temperatuur van het water. Dat is niets nieuws, het is al langer bekend, dat een te hoge temperatuur niet goed is voor het sperma. Precies dit is ook de reden, dat sperma niet ín het lichaam zelf wordt aangemaakt, maar in de testes, nét een beetje lager en koeler. Als je samen besluit voor kinderen te gaan, is het misschien verstandiger het gebruik van bubbelbaden wat te beperken.Schadelijke bacteriën Bacteriën ontwikkelen zich graag bij een beetje warmte. De badtemperatuur van het bubbelbad is voor veel bacteriën erg prettig. Vooral in de openingen, waar water en lucht door naar binnen wordt geblazen, kunnen zich deze bacteriën ontwikkelen, zeker als het bad soms niet zoveel wordt gebruikt. Dat zou kunnen leiden tot legionella, infecties van urinewegen of de huid. Om dat allemaal te voorkomen, moet het bad netjes volgens de regels worden schoongehouden. Na langere het bad niet gebruikt te hebben is een extra schoonmaakbeurt aan te bevelen, en het goed doorspoelen voor het weer in gebruik wordt genomen. Loop je toch een infectie op, dan ga je even langs de huisarts. Met antibiotica kn het probleem weer worden opgelost.Goed of niet goed? Over het algemeen is er geen enkel probleem met het nemen van een bubbelbad, zeker niet als de nodige voorzorgsmaatregelen worden genomen, het bad goed wordt onderhouden en schoongehouden. In sommige gevallen is het verstandig de bubbeltijd niet te overdrijven.Openbare baden In veel zwembaden of wellness-oorden heb je ook de mogelijkheid tot het nemen van een bubbelbad. Je mag ervan uitgaan, dat deze instellingen de schoonmaak van hun bubbelinstallaties keurig op orde hebben, dat het water dus schoon en veilig is.
zaterdag, 23, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Een toupim voor als je haar uitvalt na chemotherapie
Na een chemobehandeling of plotseling haaruitval kan een kaal hoofd het gevolg zijn. Er zijn vele manieren om dit te verbergen of juist niet. Ook een kaal hoofd is mooi om te zien. Voor wie een kaal hoofd liever wil verbergen zijn er petjes, sjaaltjes, pruiken en onder ander toupims te koop. Een toupim is een zachte haarband met daaraan eigen haar of echt haar vastgemaakt. Haaruitval en chemotherapie Nog niet bekomen van de vreselijke schrik dat er kanker in het lichaam zit, hoor je gelaten aan dat er begonnen wordt met chemotherapie. Chemotherapie met zogenaamde cytostatica. Cytostatica zijn medicijnen die de snel delende kankercellen in het lichaam moeten afbreken en doden. Alleen de goede cellen, die ook snel groeien, lopen het risico om ook vernietigd te worden. Dit zijn de cellen in de haarzakjes die zorgen voor de haargroei. Elk haar heeft een eigen haarzakje net iets onder de huid waar een haar uitgroeit. Nergens in het lichaam worden zoveel cellen aangemaakt als in een haarzakje. De cellen worden vernietigd en het haar zal uitvallen.Geeft chemotherapie altijd haaruitval? Een kaal hoofd en wenkbrauwen zonder haren, is een heel vervelende bijwerking van de chemotherapie. Het medicijn is de reden van het haarverlies. Ook het schaamhaar, okselhaar en haren op armen en benen verdwijnen daarna. Verdere bijwerkingen die kunnen optreden zijn: misselijkheid, braken, diarree, ontsteking van het mond- en darmslijmvlies, geen zin aan eten hebben, verminderd immuunsysteem en verminderde vruchtbaarheid. De bijwerkingen zijn afhankelijk van de dosis medicijnen, de combinatie van medicijnen en de persoon zelf die de chemotherapie ondergaat. Hoe gaat degene ermee om?Hoofdhuid koelen Niet elke chemotherapie maakt gebruik van een bepaalde combinatie van medicijnen. Of het haar uitvalt ligt er dus aan welke mix van medicijnen er toegediend wordt. Er zijn ook chemotherapieën die geen tot weinig haarverlies met zich meebrengen. Je arts zal jou het beste kunnen vertellen in welke mate jij je haar zal verliezen. En misschien is bij jouw de optie mogelijk om je hoofdhuid te koelen. Dit geeft een mogelijkheid om niet kaal te worden. Voor, tijdens en na de chemotherapie krijg je een koelkap op je hoofd waardoor de temperatuur van de hoofdhuid daalt tot 15-25 graden. Hoofdhuidkoeling voorkomt haaruitval of maakt het een stuk minder. Hoe goed het zal werken is afhankelijk van het soort chemo en van de persoon.Je haar verliezen Na de eerste chemotherapie lijkt het allemaal nog mee te vallen. Je haar zit nog vast. Het kussen is nog schoon en geen plukken haar die eruit vallen. Maar ongeveer twee weken na de eerste kuur begint de hoofdhuid pijn te doen. Een week later, wanneer ongeveer de tweede afspraak eraan komt, valt het haar met plukken uit. Het wordt tijd om het bestelde haarstukje op te zetten. De keuze in hoofdbedekking is ruim. Er zijn:mutsjes te koop. Mutsjes die niet geknoopt hoeven te worden, niet gewikkeld hoeven te worden en gemaakt zijn van zachte stof. Mutsen in allerlei kleuren of printen en mutsjes met een extra versiering zoals een strik of met plooien. sjaaltjes en bandana's. Een knoopsjaal die achter in het midden van het achterhoofd vastgeknoopt wordt of een sjaalpet. Ook zijn er sjaaltjes om een mutsje persoonlijk te maken. Of een bandana wat een grote zakdoek is. pruiken of haarstukjes. Pruiken van echt haar of synthetische vezels. petten of beanies, zowel voor de winter als de zomer. toupims. Gecombineerd met een mutsje, pet of hoofddoekje.Een toupim Beeldend kunstenaar en initiatiefnemer van het project, Sylvia Holstijn, bedacht een toupim. Ze bedacht het voor een lieve vriendin die in 2003 na chemotherapie een pruik droeg. Het maakte haar oud en een duidelijk een ziek persoon. De naam die ze de haarband met haren eraan gaf was toupim. Een afleiding van het woord toupet en Pim (haar bijnaam). Nu is de keuze uitgebreid met eigen haar. Voor vrouwen die een toupim laten maken van hun eigen haar kan het een enorme troost geven. Je eigen haar in een moeilijke, zo niet de moeilijkste periode van het leven. Vertrouwd is het en troost kan het geven. Een mooie pet op en niemand ziet dat het niet in de haarzakjes zit. Een toupim kan natuurlijk ook met echt haar van donors. Wat is nog mooier om je haar te doneren voor je allerliefste vriendin. Of samen als school je haar doneren. Voor meer informatie of om haar te doneren kun je op haar site terecht.Weetjes Informeer van te voren bij je verzekering of ze een 'Toupim van eigen haar' vergoeden. Haarverlies veroorzaakt door chemotherapie is tijdelijk. Reactie Sylvia Holstijn, 15-03-2016 15:32 #1Wie heeft dit mooie artikel geschreven? Hartelijk dank voor het perfect verwoorden en verbeelden van de aanleiding van mijn uitvinding 'de Toupim'. Ik maak ze met heel veel passie en liefde. We hebben inmiddels heel wat vrouwen en meisjes heel gelukkig gemaakt met een Toupim, vaak van hun eigen haren, en hopen dat voor iedereen te kunnen doen die in een het nodig heeft. Nogmaals dank! Sylvia Holstijn - Toupim Reactie infoteur, 16-03-2016Hallo Silvia,Het is gewoon geweldig dat dit kan en mogelijk is. Veel respect voor het geweldige idee, de passie en liefde die voelbaar is voor de medemens die het zo moeilijk heeft. Ga zo door.Groet, Ria.
zaterdag, 23, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Yogahoudingen – padahastasana (voet-handhouding)
In padahastasana buigt u vanuit de heupen en met een rechte rug voorover, waarbij u de handen onder de voeten plaatst, gezicht tussen de knieën. Een uitstekende yogahouding die de rug zo lenig maakt als van een kat. Een variant van deze klassieke stretchoefening maakt deel uit van surya namaskar, de 'zonnegroet'. Padahastasana kan een therapeutische asana zijn voor mensen met verschoven rugwervels. De yogahouding corrigeert vervormingen en verlicht rugklachten in het algemeen. Mensen met rugproblemen, hartklachten en hoge bloeddruk kunnen beter eerst medisch advies vragen alvorens aan padahastasana te beginnen. InhoudOorsprong van padahastasana (voet-handhouding) Het Sanskriet-woord pada betekent 'voet' en hasta wil zeggen 'hand'. In de voet-handhouding, of padahastasana, plaatst u de handen onder de voeten en brengt u het hoofd naar de knieën. In deze klassieke yogahouding uit de hatha yoga staat u feitelijk deels op de handen. Padahastasana is een voortzetting van padangusthasana, maar veel inspannender dan de laatstgenoemde asana. De weldadige effecten op de rug en andere organen zijn min of meer hetzelfde.Techniek Zoals bij veel soortgelijke 'rugoefeningen', waaronder padangusthasana, wordt in padahastasana de onderrug flink uitgerekt. Dit kan heilzaam zijn bij mensen met een hernia. Als ondersteunende therapie bij rugklachten mag padahastasana alleen worden uitgevoerd na advies van de arts en onder toezicht van een ervaren yogaleraar.Ga in tadasana, voeten tegen elkaar aan, het lichaamsgewicht gelijk verdeeld over de voeten, de armen losjes langs het lichaam. Plaats nu de voeten ongeveer 20 centimeter uit elkaar. Adem uit. Buig onderwijl langzaam voorover vanuit de heupen, zonder te forceren. Houd de rug zo recht mogelijk tijdens de buiging. Probeer eerst met de handen aan de grond te komen. Oefening baart kunst. In combinatie met de voorbereidende yogahouding uttanasana zal het voor sommige mensen met een stramme rug mogelijk maanden duren alvorens ze na dagelijks oefenen met de handen bij de vloer kunnen. Leg het hoofd in de nek terwijl u naar voren buigt. Probeer de rug al doende hol te maken. Houd de knieën recht terwijl u voorover buigt. Leg de handen onder de voeten, nadat u eerst geoefend hebt om met de vingers onder de tenen te komen. Buig verder door en plaats het hoofd tussen de knieën, of zover als mogelijk is. Blijf een halve minuut tot een minuut in padahastasana. Adem rustig door in de volledige yoga-ademhaling. Concentreer u op de rugspieren en forceer ze niet. Kom in omgekeerde volgorde terug in tadasana. Rust eventueel uit in savasana.Aandachtspunten Houd tijdens het uitvoeren van padahastasana de rug en de knieën recht. De neiging bestaat immers om enigszins door de knieën te zakken om maar met de handen bij de voeten te kunnen. Laat u daar niet toe verleiden. Het is een fout die vaak gemaakt wordt. Kies voor de weg van de geleidelijkheid, laat uw rugspieren langzaam wennen aan de inspanning. Tijd mag geen rol spelen in de correcte beheersing van padahastasana.Voorbereidende yogahoudingen Goede voorbereidende yogahoudingen zijn uttanasana en padangusthasana. Ontspanning tijdens het vooroverbuigen vormt daarbij de kern. Win eerst medisch advies in bij rugklachten die niet het gevolg zijn van vermoeidheid, zoals een hernia. De therapeutische waarde van deze yogahouding kan alleen beoordeeld worden door een arts. Oefen vervolgens onder begeleiding van een ervaren yogaleraar. Dat geldt ook bij hartproblemen, hoge bloeddruk en maagklachten.Uitwerking Padahastasana is een moeilijke variant van padangusthasana. De effecten zijn soortgelijk, maar de asana is inspannender. Hoe verder u de handen onder de voeten steekt, hoe lastiger deze asana wordt maar wel effectiever. Padahastasana maakt de rug lenig en heeft een corrigerende uitwerking op de rugwervels, waardoor lichte vervormingen mettertijd zullen verdwijnen. Vraag bij alle rugklachten echter advies aan een arts. Padahastasana zorgt voor stevige rugspieren. Ook de buikorganen worden goed doorbloed en gemasseerd, zoals de lever, de milt en de alvleesklier (pancreas). Obstipatie behoort tot het verleden en de eetlust (spijsvertering) verbetert. Daarnaast garandeert padahastasana een betere doorbloeding van zowel de hartspier als de hersenen.Gezondheidseffecten van padahastasana (voet-handhouding) Haastige spoed is zelden goed. Dat geldt zeker voor het uitvoeren van padahastasana. Haast kan zelfs tot rugblessures leiden. Geduld en doorzettingsvermogen zonder de spieren te forceren zijn de sleutelwoorden bij de beheersing van deze klassieke yogahouding.Therapie Padahastasana heeft een therapeutische en ondersteunende, maar niet per definitie een genezende uitwerking op de volgende klachten, kwalen en aandoeningen:Rugklachten, zoals een hernia (oefen onder strikte begeleiding!). Obstipatie en spijsverteringsproblemen in het algemeen, zoals een opgeblazen gevoel. Platvoeten. Slapeloosheid. Zure oprispingen. Stress en angst. Slechte hart- en hersendoorbloeding. Buikvet. Padahastasana is een weldaad voor de vermoeide rug, de spijsvertering en ... … vermindert stress en traint de kuit-, dij- en armspieren. Lees verder
zaterdag, 23, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Angst om te vliegen? Tips en middeltjes tegen vliegangst
Vliegangst is een probleem dat heel wat mensen stress bezorgt als ze op een vliegtuig stappen. De angst om de controle uit handen te geven en te vertrouwen op de piloot en het vliegtuig kan dan problematische proporties aannemen. Sommige mensen die last hebben van vliegangst oftewel aviafobie beginnen te zweten of te hyperventileren, of worden misselijk. Angst om te gaan vliegen neemt nog toe in periodes waarin er sprake is van spectaculaire vliegtuigongevallen. Gelukkig zijn er enkele middeltjes tegen vliegangst zoals bijvoorbeeld supplementen met melatonine. Ook kan je je houden aan enkele adviezen om dit probleem onder controle te houden en het vliegen minder stressvol te maken. Welke tips tegen vliegangst kunnen nuttig zijn om op een rustigere en comfortabelere manier te vliegen? Angst om te vliegen Vliegtuigongevallen komen relatief weinig voor maar wanneer ze voorkomen, zijn ze doorgaans catastrofaal en bovendien spectaculair. Elke dag stijgen en landen er overal ter wereld zo ongeveer 100.000 vliegtuigen zonder dat er sprake is van een ongeluk. Doorgaans wordt vliegen de veiligste manier van reizen genoemd, in verhouding alleszins veiliger dan je verplaatsen met de wagen. Toch hebben enkele opvallende vliegtuigongevallen in de periode 2014-2015 ervoor gezorgd dat het fenomeen van vliegangst niet meteen verminderd is bij reizigers. Enkele voorbeelden zijn het naar beneden halen van de vlucht Amsterdam-Kuala Lumpur, het mysterieuze verdwijnen van Malaysia Airlines met vluchtnummer MH370 en het tragische vliegtuigongeluk van Germanwings in de Franse Alpen.Wat is vliegangst? Reisziekte Telkens als je reist en je ogen de bewegingen van je lichaam niet meer kunnen registreren, is er kans op reisziekte. Je evenwichtsorgaan gaat dan in de war geraken. Het evenwichtsorgaan gaat impulsen naar de hersenen sturen waardoor je misselijk kan worden. Een voorbeeld van de reisziekte is vliegangst.Vluchten onmogelijk Vliegangst heeft dan nog de specifieke eigenschap dat je de wetten van de zwaartekracht overwint met het vliegtuig, en tegelijk beseft dat je niet kan vluchten als het misloopt. Dit in tegenstelling tot vervoer met de wagen, waar je weet dat je altijd je wagen en de plaats van ongeluk kan ontvluchten als er sprake is van een ongeval.Verantwoordelijkheid piloot Vliegangst of aviafobie heeft onder meer te maken met de angst voor het onbekende. Het probleem bij vliegangst komt er op neer dat je er niet op vertrouwt om je bewegingsvrijheid op te geven. Je hebt er geen goed gevoel bij dat je gedwongen bent om afhankelijk te zijn van het vliegtuig en de piloot. De problematiek van deze moeilijkheid kwam extra in de aandacht na het ongeval met het Germanwings-vliegtuig in de Franse Alpen.Symptomen vliegangst Stress vóór en tijdens het vliegen Er is een psychologische drempel om de grond te verlaten, en daarmee het gevoel dat je kunt gaan en staan waar je wilt. Je geeft met andere woorden de controle uit handen en dat kan zorgen voor stress. Soms zitten mensen al dagen op voorhand met die vliegstress opgezadeld. Ze zitten er al mee in hun hoofd hoe de vlucht zal verlopen, en stressen al over hoe de voorbereiding zal zijn in de luchthaven, enz...Zweten, misselijk zijn en hyperventileren Tijdens de vlucht kan het gebeuren dat mensen beginnen te zweten, te bibberen of zelfs te hyperventileren. Problematisch wordt het wanneer de "self-fulfilling prophecy" plaatsvindt. Als je gaat denken dat je zal panikeren, dan zal je waarschijnlijk ook echt gaan panikeren. Vliegangst is nochtans geen zeldzaam probleem. Doorgaans zitten minstens vijftig procent van de passagiers op een vliegtuig ongemakkelijk op hun stoel. Hoe dan ook zijn er een aantal tips en adviezen om die vliegangst onder controle te houden of zelfs te vermijden.Tips tegen vliegangst neem een lichte maaltijd kies bij voorkeur voor een zitje bij de vleugels neem stressvolle zorgen uit het dagelijks leven niet mee in het vliegtuig neem afstand van je huishoudelijke beslommeringen belast je lichaam niet teveel voor de vlucht: geen zware, vetrijke maaltijden vermijd veel alcohol tijdens de vlucht: alcohol kan leiden tot misselijkheid die de angst verhoogt concentreer je op je ademhaling: adem rustig en diep probeer een ontspannen houding aan te nemen ontspan regelmatig de spieren van je nek sta af en toe op om je rug te ontspannen zorg voor afleiding: knoop een gesprek aan met medepassagiers pieker niet teveel beschouw turbulentie als een normale zaak die nu eenmaal bij een vlucht hoort denk alleen aan de leuke dingen die je zal doen na de vlucht heb vertrouwen in de bemanning en de technologie hou in gedachten dat vliegen nog steeds het veiligste transportmiddel is, veiliger dan de autoMiddeltjes tegen vliegangst Kalmeermiddelen Vliegangst is maar moeilijk uit je hoofd te zetten eens het zich er goed en wel in heeft genesteld. Toch zijn er bepaalde middeltjes tegen vliegangst die je kunnen helpen. Ten eerste kan je medicijnen nemen om kalmer te worden wanneer je het vliegtuig neemt, zoals bijvoorbeeld oxazepam en aanverwante producten. Vraag in dat geval wel op voorhand advies aan je arts en wees voorzichtig met het gebruik.Supplementen Tegen angstEen ander middel om vliegangst tegen te gaan is een supplement met melatonine. Melatonine maakt dat je makkelijker in slaap valt en is dus ook positief om rustiger te worden in het vliegtuig. In dezelfde lijn liggen supplementen tegen stress die je rustiger en relaxed maken, waardoor de stressniveau's in je hersenen lager worden. Enkele voorbeelden hiervan zijn:Sleepz Melatonine Ortholon Stress Care Valdispert Stress MomentsTegen reisziekteSommige mensen zijn gebaat met middelen tegen reisziekte, zoals bijvoorbeeld reistabletten met cinnarizine. Deze laatste werken niet specifiek tegen vliegangst maar vooral tegen de duizeligheid en misselijkheid die ermee gepaard kunnen gaan. Enkele voorbeelden hiervan zijn:Primatour Leidapharm CinnarizineCursus vliegangst Wie erg last heeft van vliegangst en regelmatig een vliegreis onderneemt kan beslissen om een cursus te volgen om van dit vervelend fenomeen af te geraken. De meeste grote luchtvaartmaatschappijen bieden dit soort cursus aan. In deze cursus wordt er dieper ingegaan op de oorzaken en symptomen van vliegangst en kan je leren om beter om te gaan met de stress en de spanningen die met een vliegreis samen kunnen gaan. Lees verder
zaterdag, 23, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Zijn gedroogde abrikozen wel net zo gezond als verse?
Gedroogd fruit is handig als je geen vers fruit mee kunt nemen. Het blijft lang goed en is nog steeds heel gezond, want de gezonde voedingsstoffen blijven behouden en verteren gemakkelijker. Sommige fruitsoorten hebben eigenschappen die voor een bepaalde aandoening een extra zetje in de goede richting kunnen geven en abrikozen zijn daar een goed voorbeeld van. Gedroogde abrikozen staan erom bekend dat ze helpen tegen een hoge bloeddruk. En dan bij voorkeur ‘ongezwavelde' abrikozen. Waarom ongezwaveld? Ongezwaveld wil ook gelijk zeggen dat de pitten puur natuur zijn. Het zwavelen wordt gedaan om de vruchten vrij te maken van bacteriën e.d. en langer houdbaar te maken in hun oorspronkelijke kleur. Ongezwavelde abrikozen zien er ook anders uit. Ze zijn donkerder, bruinig van kleur en zien er dus minder appetijtelijk uit. Bovendien zijn ze ook minder lang houdbaar. Maar...wel veel gezonder omdat ze niet behandeld zijn met zwavel, wat toch weer een gif is.Abrikozen helpen de bloeddruk te verlagen Het is niet wetenschappelijk bewezen dat abrikozen echt helpen tegen een hoge bloeddruk maar, omdat ze, naar verhouding, veel kalium bevatten en kalium goed helpt de bloeddruk te verlagen is het aan te nemen dat het eten ervan helpt. Ook artsen geven vaak advies om iedere morgen voor het ontbijt vier á vijf gedroogde abrikozen te nemen. Verder zijn de vele vezels ook heel erg goed voor mensen met stoelgangproblemen.Voedingsstoffen Abrikozen bevatten veel vezels, wat heel goed is voor de darmen. Daarbij bevatten ze diverse vitamines en mineralen als: vitamine A, B, E, ijzer, fosfor, magnesium, natrium, calcium, kalium, koper en zink.Oogsttijd van verse abrikozen Verse abrikozen worden tussen half mei en half augustus geïmporteerd uit Griekenland, Frankrijk en Spanje, en uit Zuid-Afrika aan het einde van november/begin december. Dat is dus ook de beste tijd om ze te kopen. Koop je ze in andere maanden dan kun je er zeker van zijn dat ze niet vers zijn. Hoewel je bij ‘verse' groenten en fruit sowieso altijd een beetje bedot kan worden. Wanneer je gedroogde ongezwavelde abrikozen zoekt zul je die niet snel vinden in een supermarkt maar wel in de natuurwinkel.Abrikozenpitten Er is veel geschreven over de kankerwerende eigenschappen van gedroogde abrikozenpitten. Maar, dit is niet officieel vastgesteld! Tegelijkertijd is voorzichtigheid geboden omdat de pitten ook het giftige cyanide bevatten, hoewel de hoeveelheid daarvan naar het lijkt geen kwaad te kunnen. Hoe dan ook, het moet nog steeds bewezen worden en voedselproducenten en farmacie zullen dat zeker altijd tegenspreken. Aan de andere kant zijn er veel goede resultaten te vinden over het eten van abrikozenpitten en ben je geïnteresseerd of wil je ze aanschaffen, dan moet je maar eens gaan surfen op het internet want er is genoeg over te vinden.Waar te koop? Wanneer je echt ‘ongezwavelde abrikozen' wilt kopen ga dan naar een goede natuurwinkel. Aangezien 85% van de geïmporteerde gedroogde abrikozen uit Turkije komt zul je ze ook in Turkse winkels aantreffen, waar ze naar alle waarschijnlijkheid ook goedkoper zullen zijn. De vraag is echter wel of ze dan ook ongezwaveld zijn.Bewaren Gedroogde vruchten hebben een bewaartijd van ongeveer een jaar mits ze worden bewaard op een droge, donkere plaats.Conclusie Gedroogd fruit is heel gezond. Onbewerkte voeding is altijd gezonder en wil je dus onbewerkte gedroogde abrikozen? Ga dan voor ‘ongezwavelde' abrikozen. Heb je last van hoge bloeddruk? Probeer dan eens een paar weekjes iedere dag vier á vijf gedroogde abrikozen te eten op de nuchtere maag en laat je bloeddruk regelmatig checken. Wie weet heb jíj er baat bij. ‘Niet geschoten is altijd mis' nietwaar? Lees verderReacties Ad, 13-07-2017 21:25 #5Dit jaar hebben we enorm veel abrikozen in de boom en kunnen ze niet op. Mijn vrouw heeft een aantal rijpe abrikozen geschild en de pit verwijderd vervolgens in de oven verwarmd tot tachtig graden en deze zijn onvoorstelbaar lekker geworden.Dagelijks eten we ze ook uit de boom vers geplukt. Wat dan nog overrijp uit de boom valt is voor de palinka. Reactie infoteur, 02-08-2017Wat denk je van abrikozenjam. Ook lekker hoor! Marja, 27-02-2016 15:57 #4Beste heer/mevrouw,ik zoek rinse abrikozen (gedroogd) waar kan ik de abrikozen kopen meestal zijn ze gesuikerd.m.vr.gr. Marja Reactie infoteur, 29-02-2016Ik weet niet zo snel maar misschien bij PIT&PIT? W. V. Schaijk, 04-02-2015 17:30 #3Moeten de gedroogde ongezwavelde abrikozen eerst geweld worden voor dat je ze eet.Met. Vr.gr n W. V. Schaijk, 11-01-2015 11:53 #2Zijn ongezwavelde abrikozen schadelijk voor de lever? W. V. Schaijk, 20-11-2014 11:43 #1Moeten de gedroogde abrikozen geweld worden voor dat je ze eet? Reactie infoteur, 25-11-2014Ik denk wel dat dit beter is, maar misschien kun je er beter even op googlen.
zaterdag, 23, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Bijenpollen zijn supergezond
Bijenpollen zijn echt puur natuur. Er komt geen mensenhand aan te pas en toch zijn deze kleine korreltjes een supergezonde toevoeging aan onze voeding. Het bevat natuurlijke suikers waardoor het ook niet echt een straf is om te eten. Gewoon een theelepeltje laten smelten op je tong of mengen door de smoothie of yoghurt en de klus is geklaard. Ook voor de bijen zelf dient het als voedsel en wordt daarom ook ‘bijenbrood' genoemd. Je zou bijna denken dat we hen het voedsel uit de mond stelen. Waarom doen we dat eigenlijk? Bijenpollen zijn supergezond voor mens en … bij! Ja, inderdaad is het zo gezond. De samenstelling is perfect en ook supergeschikt voor de mens en het mooiste is nog dat het echt puur natuur is. Een groot voordeel is men ook dit natuurlijke product heeft geprobeerd chemisch na te maken maar bij het testen op bijen bleek dat de bijen er van doodgingen en dat is goed nieuws want zo blijft het product dus ook natuurlijk van oorsprong. De echte natuurlijke bijenpollen worden door de bijen zelf samengesteld. Enerzijds door stuifmeel dat ze uit de natuur halen en anderzijds door toevoeging van nectar. De bolletjes worden echt door de bij zélf gemaakt doordat ze tijdens het vliegen het stuifmeel uit haar vacht en poten poetst waarna het terechtkomt in haar pollenmanden en wanneer deze helemaal vol zijn ontstaat dus dat mooie ronde polletje. De werkbijen zijn eigenlijk vrouwelijk, wist je dat? En stuifmeel…is juist weer mannelijk en zo is het dus weer een perfecte balans tussen het mannelijk en vrouwelijke.Wist je dat… Een theelepeltje bijenpollen bevat meer dan 2.5 miljard korreltjes stuifmeel en de bij werkt er een maand lang en 8 uur per dag aan om één zo'n theelepeltje bijeen te werken.De voedingsstoffen Er zitten veel voedingsstoffen in zoals vitamines A, B complex, C, D, E, mineralen als selenium, calcium, magnesium, aminozuren, heel veel enzymen, lecithine, koolhydraten, vetzuren, hormonen, spoorelementen enz. De precieze samenstelling hiervan varieert wel maar dat is ook logisch aangezien het niet door een recept is samengesteld maar gemiddeld genomen bestaat ze voor 30% uit eiwitten, 30% koolhydraten, 20% vetten, een grote variëteit aan gezonde bacteriën die heel gezond zijn voor de darmen. Bijenpollen werken verder nog ontstekingsremmend en antibacterieel.Toepassing Bijenpollen worden door therapeuten voor heel veel dingen ingezet zoals artritis, acne, huidklachten en als immuunversterkend middel. Verder kan het ook helpen voor mensen die last hebben van hooikoorts. Als er stuifmeel in de lucht zit krijgen veel mensen hier last van en als je dan tijdens die periode een kleine dosis van deze allergenen neemt dan brengt dat het immuunsysteem vaak weer tot rust. Ook kun je bijenpollen een beetje vergelijken met een natuurlijke multivitamine die er aan kan bijdragen dat je weer energie krijgt na een periode van stress of neerslachtigheid want daar schijnt het heel goed tegen te helpen. Een oppepper dus.Hoe eet je bijenpollen? Smaken en meningen kunnen heel verschillend zijn. Bijenpollen zijn van een natuurlijke zoetheid die velen heerlijk vinden en smullen van een lepeltje, dat ze op de tong laten smelten. Anderen vinden het minder lekker en mengen het door de yoghurt of smoothie wat ook een heel goede mogelijkheid is. Je kunt kiezen voor een theelepeltje per dag tot wel 2 eetlepels.Receptje Neem een glas water, het sap van een halve citroen en doe daar 2 theelepels bijenpollen, een beetje honing en een héél klein beetje Keltisch zeezout bij. 30 minuten laten staan zodat alles kan oplossen en daarna lekker opdrinken. Echt een health-drankje!Let op! Omdat er in bijenpollen veel bacteriën (wel goede) zitten is het voor zwangere vrouwen niet aan te raden. Ook mensen die bloedverdunners nemen kunnen bijenpollen beter laten staan omdat deze van nature ook bloedverdunnend werken.Tot slot Alles bij elkaar genomen zijn bijenpollen dus heel erg gezond en of het een superfood is? Dat moet je zelf uitmaken. Wil je het zelf eens gaan proberen kies dan voor een Bio-variatie zodat je zo min mogelijk last hebt van verontreinigingen. Het liefst natuurlijk gekocht bij een imker en anders in een natuurwinkel. Imkers zitten overal en het enige wat je moet doen om een adres te bemachtigen is even snuffelen rond je woonplaats op het internet. Lees verder
zaterdag, 23, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Miracle berry. De wonderlijke bes
Hoe bijzonder is het, wanneer je een bes eet en alles wat zuur is, ineens naar zoet smaakt? Geef maar toe, dat is héél bijzonder. Een fabeltje? Nee, het is echt waar. Er is een bes die er voor zorgt dat een citroen zoet gaat smaken. Hij is nog niet erg bekend, maar wel heel bijzonder. En omdat hij zo bijzonder is wordt hij ook wel ‘wonderbes' genoemd. Herkomst. In de jaren tussen 1704 en 1727 reisde een Frans Cartograaf en navigator Reynaud Des Marchais, langs de westkust van Afrika. Op één van zijn reizen zag hij de bevolking deze besjes eten. Vooral vlak voor de maaltijd. In 1970 werd er een poging gedaan om de bessen in de rest van de wereld te introduceren en te commercialiseren, maar dat werd gesaboteerd door de suikerindustrie om een verlies voor de suikerindustrie te voorkomen. Natuurlij k wordt dit door de FDA in alle toonaarden ontkend. Het zelfde gebeurde later met Stevia. Ook Stevia is een natuurlijke zoetstof dat heel lang is tegengehouden als een ‘vervangende suiker' zonder calorieën, maar dat nu wel in Europa is goedgekeurd onder de benaming ‘voedingssupplement' ipv een zoetstof.In Amerika, Japan en Engeland is de wonderbes (officieel: 'Synsepalum dulcificum') al heel populair en nu is hij ook in Nederland verkrijgbaar. De bes is alleen verkrijgbaar in tablet vorm. En de reden hiervan ligt in het feit dat verse bessen maar 2 tot 3 dagen houdbaar blijven. Nadat de besjes die oorspronkelijk uit Ghana komen overgewaaid waren naar Japan, was daar een Japanse professor die erin is geslaagd de besjes te vriesdrogen en om te zetten in de tabletvorm. In ieder tablet zitten drie gedroogde besjes verwerkt en deze kunnen een jaar lang goed houdbaar blijven.Hoe werkt het? De oorzaak dat alles anders gaat smaken wanneer je deze bes of een tablet daarvan hebt gegeten komt doordat het vruchtvlees een speciaal eiwit (Glycopoteine)bevat, dat zich bind met de smaakpapillen van je tong. Dit eiwit heet Miraculine. Vandaar natuurlijk ook de toepasselijke naam. Het zorgt ervoor dat alles anders gaat smaken. Alles wat zuur en bitter smaakt krijgt een zoete smaak. Dit effect kan 30 minuten tot 2 uur aanhouden.Wie zijn er bij gebaad? In Amerika worden de tabletten ook door patiënten gebruikt die chemotherapie ondergaan. Het nadeel van chemotherapie is namelijk dat de smaakpapillen worden aangetast. Met de tabletten van de Miracle bes is het mogelijk om de smaak bij patiënten weer te verbeteren.Uiteraard is het ook weer een heel populair middel om toe te passen bij mensen die willen afvallen. Zeker wanneer je een zoetekauw bent. Zelfs producten als citroen of grapefruit veranderen in een heerlijke zoete sensatie en ja, wie wil dat nu niet? Bovendien zijn de bessen caloriearm, zitten vol met vitamine C en K en zijn 100% natuurlijk. Ook mensen die lijden aan diabetes zijn gebaad met de wonderbesjes.Waar verkrijgbaar? De bessen/tabletten zijn hier niet in een winkel verkrijgbaar, maar wel te bestellen via het internet. Even 'googlen' dus. Lees verder
zaterdag, 23, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Angina pectoris (hartkramp), vaak een stille voorbode
Angina pectoris is een pijnsyndroom dat verschillende gradaties kent, doordat de hartspier op enig moment onvoldoende zuurstof krijgt aangeleverd. Angina pectoris wordt ook wel 'hartkramp' of ‘pijn op de borst' genoemd. Karakteristiek is de drukkende sensatie/pijn achter het borstbeen, doorgaans een zeer beklemmend en bijna per definitie beangstigend gevoel. Alsof er een hartaanval zit aan te komen. De symptomen kunnen zeer divers zijn. Een vernauwing van de kransslagaderen door verkalking en vervetting (coronairsclerose) ligt voor de hand. Toch kunnen er allerlei andere oorzaken een rol spelen. Verder zijn er tal van factoren die een aanval van angina pectoris kunnen uitlokken en is een gezonde leefwijze van groot belang om een verdere verslechtering van deze hartaandoening te voorkomen of in elk geval te vertragen. InhoudAngina pectoris (hartkramp) en zuurstoftekort Een vernauwing van de kransslagaderen, ongeacht de oorzaak, hoeft in rust geen klachten te geven. Bij inspanning wordt er echter meer van het hart gevraagd. Bij de klassieke angina pectoris, of stenocardie, heeft de patiënt het gevoel of zijn borstkas in een bankschroef zit. De pijn straalt vaak uit naar de armen – meestal linkerarm – de schouders en zelfs naar de keel en onderkaak. We noemen dat angineuze pijn. Bij angina pectoris verdwijnt de pijn na een paar minuten, bijvoorbeeld als de inspanning wordt gestaakt en de patiënt gaat zitten of liggen (rust). Op straat gaan deze mensen vaak even voor een etalage staan, wat vrijwel altijd soelaas biedt.Symptomen van angina pectoris Zoals vermeld kunnen de verschijnselen zeer divers zijn. Sommige mensen zijn alleen wat duizelig terwijl er toch een angineuze oorzaak is. In dat opzicht kan angina pectoris inderdaad een stille voorbode zijn met – zeker in de beginfase – een sluipend karakter. De gradatie van de angina pectoris, zoals de mate van vernauwing in de kransslagaderen en de intensiteit van de uitlokkende factoren, speelt daarbij uiteraard een grote zo niet allesbepalende rol. Bij diabetici kan er eveneens sprake zijn van coronairlijden zonder dat het gepaard gaat met angineuze pijn. In de meeste gevallen zijn de symptomen echter onder andere:Drukkende, omsnoerende pijnsensatie achter het borstbeen, uitstralend naar de armen, schouders, hals en – heel specifiek – de onderkaak. Meestal treden de klachten op tijdens inspanning of bij heftige emoties/stress, maar bijvoorbeeld ook bij grote temperatuurwisselingen. Duizeligheid. Benauwdheid. Angstgevoel door de pijnklachten, waardoor het pijnsyndroom in een vicieuze cirkel terecht kan komen. Zwaar gevoel in de armen.Oorzaken van angina pectoris In de meeste gevallen is de oorzaak arteriosclerose van de kransslagaderen van de hartspier (myocard). Wanneer er meer van het hart wordt gevergd, kunnen deze bloedvaten minder goed verwijden als gevolg van verkalking. Er ontstaan dan bovengenoemde klachten. Sclerose van de bloedvaten heeft meestal een progressief verloop, waardoor de klachten mogelijk alleen maar zullen toenemen. In feite staat angina pectoris symbool voor een wanverhouding tussen vraag en aanbod van zuurstofrijk bloed dat het hart (myocard) nodig heeft als het erom vraagt. Andere oorzaken van angina pectoris zijn:aortastenose (vernauwing van de aorta) aorta-insufficiëntie (ongeacht de oorzaak) aortitis luetica Bij het stellen van de diagnose is het van belang te weten dat er ook allerlei andere aandoeningen zijn die quasi angineuze klachten veroorzaken, dus klachten die daar verdacht veel op lijken. We moeten dan denken aan:galsteenkolieken (uitstralende pijn) nervositeit, hyperventilatie maagpijn of maagzweer (uitstralend) longembolie of longontsteking pancreatitis beklemde zenuw of spastische slokdarmVerhoogde zuurstofbehoefte Er zijn een aantal aandoeningen die per definitie meer eisen van het hart, vooral wat betreft de zuurstofbehoefte. Bij boezemfibrilleren staat de circulatie in de boezems (atria) vrijwel stil, of is in elk geval ineffectief. Deze aandoening vraagt veel van het hart om de bloedsomloop toch op gang te houden. Sluimerend hartlijden, zoals coronairsclerose of een beginnende decompensatio cordis, kunnen eveneens angineuze pijnklachten veroorzaken door zuurstofgebrek. Aandoeningen waarbij er sprake is van een grotere hartinspanning zijn onder meer:boezemfibrilleren en boezemflutter hyperthyreoïdie (schildklierlijden) Periode voor, tijdens en na een hartinfarct (oud hartinfarct) aortastenose en -insufficiëntie myocardhypertrofie hartfalen spasmen van de kransslagaderen hoge bloeddruk diabetes coronairvernauwing door te hoog cholesterolgehalteProgressieve klachten wijzen meestal op een naderend, dreigend hartinfarct.Factoren die angina pectoris verergeren Er zijn veel factoren die angina pectoris verergeren. Zoals een te hoog cholesterolgehalte in het bloed, wat de progressie aangaande de vernauwde kransslagaderen alleen maar versnelt. Ook roken is funest. Net als vetzucht. Zo zijn er nog veel meer zaken waarop naast de genoemde factoren serieus gelet moet worden bij angina pectoris. De leefregels zijn iedereen welbekend omdat ze ook de algemene gezondheid bevorderen, zoals minder vet en gevarieerder eten (afvallen), meer bewegen en stoppen met roken. Deze adviezen maken secundair – sommigen vinden zelfs primair – deel uit van de behandeling van angina pectoris.Diagnose Bepalend voor de behandeling van hartkramp is de kardinale vraag waar de klachten vandaan komen. Krijgt de hartspier onvoldoende zuurstof, is coronairsclerose aantoonbaar of zijn er andere oorzaken (zie boven) van angineuze klachten? Allereerst wordt een ECG en een inspanningstest gedaan. Op het hartfilmpje is dan al het een en ander te zien wat uitsluitsel kan bieden, vooral als het ECG tijdens een aanval kan worden gemaakt. Verder wordt vaak een CT-scan van de kransslagaderen uitgevoerd om verkalking uit te sluiten of aan te tonen. Ook hartkatheterisatie (coronair angiogram) en een echocardiografie (geluidsgolven) behoren tot de diagnostische mogelijkheden om het hart zodanig ‘in beeld' te krijgen dat er een diagnose uit valt af te leiden.Behandeling van angina pectoris Medicinaal staat de arts een keur aan geneesmiddelen ter beschikking. Uiteraard hangt de behandeling af van de onderliggende oorzaak van de telkens terugkerende hartkrampen. Als het hart (coronairvaten) de oorzaak is, wordt vaak monocedocard voorgeschreven om de kransslagaderen te verwijden. Bij een aanval van angina pectoris is dat vaak Nitrobaat (tabletje onder de tong) of -spray. Calciumblokkerende middelen zijn bijvoorbeeld amlodipine en diltiazem. Nicorandil vermindert in veel gevallen de hartkrampfrequentie. Meestal wordt er ook een bètablokker bij voorgeschreven. Bij een sterke vernauwing kan de cardioloog kiezen voor een bypassoperatie (omleiding). Dotteren is ook een mogelijkheid.Naar de huisarts... Bij klachten als ‘pijn op de borst' en een ‘insnoerend gevoel' is het zaak naar de huisarts te gaan. Dit artikel heeft als doel u ervan bewust te maken dat er veel oorzaken ten grondslag kunnen liggen aan hartkramp. Het kan nervositeit zijn... maar ook iets ernstigers, zoals vernauwde kransslagaderen of een dreigend hartinfarct. Angina pectoris wordt dan ook dikwijls een stille voorbode genoemd. Doormodderen met allerlei middeltjes, zoals pijnstillers, kan op den duur funest zijn. Dus eerst naar de huisarts. Hij of zij is de aangewezen persoon om uw klachten te wegen en u eventueel door te sturen naar de cardioloog of een andere specialist. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Eerste hulp bij een blauw oog
In tekenfilms weten ze wel raad met een blauw oog: ze leggen er een rauwe biefstuk op. En de kwakzalvers uit vervlogen tijden plakten bloedzuigers op de 'aangedane' huid. Gelukkig zijn er tegenwoordig effectievere en veiligere methoden om een blauw oog te genezen. Nou moet gezegd zijn: een blauw oog is uitermate vervelend. Ook in sociaal opzicht, want menigeen vermoedt huiselijk geweld achter het vermeende sportletsel tijdens het tennissen. Bij de behandeling (eerste hulp) van een blauw oog zijn er enkele zaken waarmee men terdege rekening moet houden. Het is bijvoorbeeld belangrijk om tijdens het koelen ervoor te zorgen dat er geen druk op de oogbol ontstaat. InhoudBlauw oog – bloeduitstorting en zwelling Stel eerst vast wat er precies is gebeurd. Aan de hand van die informatie kan men immers de aard van het letsel herleiden. Er zijn verschillende soorten oogletsels, onderverdeeld in de niet-perforerende (vuiltje, bijtende stof) en perforerende letsels (glasscherfje of metaalsplinter). Talloos zijn de voorbeelden van stomp geweld in het dagelijks leven, variërend van een klap tegen het oog tijdens een vechtpartij, een ongelukkige val of tegen een halfopen deur aanlopen.OogledenVaak vormt zich een bloeduitstorting rond het oog (periorbitaal hematoom). In feite een kneuzing waarbij bloedvaatjes onder de huid zijn beschadigd. Aangezien het onderhuids bindweefsel losmazig is, zal het bloed zich snel verspreiden en een donkerblauwe zwelling van bijvoorbeeld de oogleden veroorzaken.Begeleidende symptomen van een blauw oog Als zodanig is een blauw oog geen ernstig trauma. Dat laat onverlet dat het slachtoffer altijd doorgestuurd moet worden naar de huisarts of specialist voor nadere inspectie van het oog. Zeker als er symptomen zijn die duiden op een ernstiger letsel dan alleen een bloeduitstorting, zoals een verstoord gezichtsvermogen, pijn in de oogbol, lichtgevoeligheid en wazig zien. Het risico is immers groot dat het inwendige oog, de oogkas en/of het neusbeen beschadigd zijn.Enstige verschijnselen De eerstehulpverlener dient dan ook alert te zijn bij de volgende verschijnselen:Visusstoornissen, zoals dubbelzien, pijnlijke lichtgevoeligheid, duizeligheid, wazig zien. Dubbelzijdig blauw oog. Dit kan wijzen op een schedelbasisfractuur. Hoofdpijn. Flauwte. Pijn die uitstraalt naar de neus. Bijna ondraaglijke pijn in het oog. Zwevende vlekjes of spikkels in het gezichtsveld (mouche volantes). Bloeduitstortingen in het oog (oogbol), rood oog.Huisarts of specialist Een blauw oog kan ook spontaan optreden. Ook dan is doorverwijzing naar de huisarts of specialist belangrijk om eventuele vaatproblemen of stollingsstoornissen uit te sluiten. Bij oogletsel, dus ook als het 'simpelweg' een blauw oog betreft, is het zaak altijd een arts te raadplegen, ongeacht hoe 'onschuldig' of in sommige gevallen zelfs 'komisch' het blauwe oog eruitziet. Zeer belangrijk is dat de eerstehulpverlener een ooginspectie nooit forceert, bijvoorbeeld door de oogleden open te sperren om eventueel bijkomend letsel te ontdekken. De oogbol kan dan nog meer beschadigd raken.Eerste hulp (behandeling) bij een blauw oog Breng zo snel mogelijk een koud kompres aan. Kou vermindert de zwelling en doet de bloedvaatjes samentrekken. Aldus kan de eerstehulpverlener de onderhuidse bloedingen sneller stelpen. Een belangrijke regel is dat het slachtoffer niet de neus snuit, hoe vreemd dat misschien ook klinkt. Bij een oogkasfractuur of -fissuur kan er tijdens het snuiten lucht in de sinussen komen en onder de huid dringen, waardoor de zwelling toeneemt. Bovendien is het infectiegevaar groter.Wat te doen De eerste hulp bij een blauw oog omvat de volgende maatregelen:Leg een koud kompres over het oog, het voorhoofd en de wang, waarbij overigens geen druk op het oog mag ontstaan. Doe eventueel gestampt ijs in een plastic zakje. Of stop een handdoek in ijskoud water, daarna uitwringen en op het oog leggen. Het ijskompres verlicht de pijn, vermindert de zwelling en doet de bloedvaatjes onder de huid samentrekken. Let op met coldpacks, ze kunnen bevriezingsverschijnselen veroorzaken. Laat het slachtoffer niet door de ogen wrijven. Mijd onder alle omstandigheden druk op de oogbol! Vervang het ijskompres regelmatig. In het begin om het kwartier of halfuur. Houd het koelingsbeleid een dag vol. Bij erge pijn is paracetamol de juiste pijnstiller. Aspirine is uit den boze, omdat het bloed dan minder goed stolt en de blauwe plek nog groter kan worden. De volgende dag is warmtetoevoer het geijkte middel. Het stimuleert de doorbloeding van de aangedane huid en aldus de genezing, Adviseer het slachtoffer altijd om naar de huisarts te gaan. Er kan immers sprake zijn van letsel dat niet zichtbaar of symptomatisch herleidbaar is.Blauw oog camoufleren Zelfs make-up kan een blauw oog nooit helemaal maskeren. Wellicht biedt een grote zonnebril soelaas, hoewel het de aandacht vestigt op het feit dat er iets met de ogen aan de hand is. Snel koelen is het devies voor de lange termijn. Want als het oog eenmaal blauw wordt, is er weinig meer aan de verkleuring te doen. Behalve de zwelling binnen de perken houden. Een blauw oog kan paars en zelfs zwart worden, maar na verloop van tijd wordt de kleur steeds lichter. Van blauw tot groen en geel. Ook kan de bloeduitstorting zich grotendeels naar de wang verplaatsen. Als alles goed gaat is het 'kleurrijke' leed echter na hooguit twee weken verleden tijd en ziet men er weinig meer van. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Pieter Oppewal, 18-04-2017 11:22 #21Van de ene dag op de andere dag kom ik van bed en heb ik een vreemd gevoel in mijn linkermiddelvinger. Ben thuis aan het klussen en de vinger wordt helemaal wit van onder tot boven. Verder geen vingers alleen de middelvinger, ook voelt hij koud en doof aan. Wanneer ik bezig ben dan is dit knap irritant ook voelt hij ijskoud aan. Wat kan ik hieraan doen? Reactie infoteur, 19-04-2017Verstandig om even de huisarts te raadplegen. Regina, 09-01-2017 19:53 #20Ik heb last van Raynaud als gevolg van reuma. Vooral last van witte handen wanneer ik van binnen naar buiten ga. Zogenaamde "zilverhandschoenen" helpen niet/nauwelijks. Ik heb ook verstoorde bloedvaatjes in de nagelriemen. Bij beiden ringvingers groeit de nagelriem mee de nagel op. Dat randje is ook stug (eelt-achtig). De reumatoloog adviseert om de nagelriem met rust te laten, maar is hier niets aan te doen? Onder welke specialist valt de behandeling van Raynaud? Dermatoloog? Anders? Reactie infoteur, 10-01-2017Als u het volgende via Google zoekt, dan vind u tevens ziekenhuizen bij u in de buurt:"behandeling van Raynaud welk specialisme" Lester, 02-12-2016 18:29 #19Ik had een vraag, ik heb een paar dagen met een pneumatische sloophamer staan werken. En nu heb ik een paar tintelende vingers en onwijs last van mijn handen en armen. Ik weet wel dat ik dit soort werk voorlopig niet meer ga doen. Maar is er een soort behandeling tegen die het vermindert? Reactie infoteur, 05-12-2016Paar dagen aanzien, indien dan nog aanwezig de huisarts raadplegen.Gr. Jess, 26-05-2015 16:12 #18Ik heb sinds een paar dagen een paar uur lang tintelingen in mijn pink. Ook is het topje van mijn pink erg rood. Ik gebruik mijn pink niet vaker dan anders m.b.t. typen ofzo. Iemand enig idee hoe dit kan en wat de oplossing is? Het irriteert me mateloos. Willemijn, 23-01-2015 22:53 #17Elke keer als ik in de winter naar buiten ga, worden mijn handen spierwit (soms blauw), gevoelloos en stijf. Als ik dan weer naar binnen ga, doet het aan het begin heel erg veel pijn en daarna heb ik last van langdurige tintel.Ik korfbal ook en elke keer als het veldseizoen net weer begint (of bijna eindigt) hoef ik de bal maar 1x aan te raken en mijn handen worden weer wit en stijf. Niet bepaalt handig als je normaal wilt kunnen spelen.Is er iets wat ik hieraan kan doen? Reactie infoteur, 24-01-2015Zou kunnen dat het de ziekte van Raynaid betreft. Annie, 25-10-2013 11:32 #16Sinds ik chemo heb gehad (4x A.C. en 12 x Taxatol + Herceptin in 2011/2012) i.v.m. borstkanker, heb ik last van neuropathie in de twee middelste tenen van beide voeten.Ook heb ik sinds het voorjaar dagelijks last van een dode wijsvinger aan mijn rechterhand. Kan dit ook een gevolg zijn van de chemo? Reactie infoteur, 31-10-2013Kan ik u helaas geen antwoord opgeven. Overleg svp met uw arts. Elvera, 09-08-2013 16:24 #15Nooit heb ik last gehad van 'wintertenen -handen' zoals mijn moeder heeft. Wel krijg ik spierwitte tenen als ik mijn benen langer dan een halve minuut in de lucht houd. Is er iemand die hier meer vanaf weet of dit ook heeft?Overige informatie: ik ben 20, eerder onder- dan overgewicht, rook niet, drink niet en kan dingen als opdrukken niet vanwege duizeligheid. Ook snel opstaan, op mijn hurken zitten en omhoog komen of opgewonden raken kost mij teveel bloed lijkt het wel.Vriendelijk dank! Reactie infoteur, 11-08-2013Beste Elvera,Volgens een deskundige moet u naar de huisarts om bloed te laten afnemen, want misschien heeft u bloedarmoede of anders misschien te lage bloeddruk. Bert, 21-03-2013 12:53 #14Wat kan de oorzaak zijn van dode/gevoelloze pink/ringvinger en een halve hand Reactie infoteur, 22-03-2013Vraag uw huisarts svp Johan, 13-02-2013 04:11 #13Ik ben een nogal stevige bierdrinker, zwaar bier ook nog, Grolsch kanon. Dat doe ik al tientallen jaren, zonder lichamelijke problemen. Zover. Vorig jaar, en dit jaar dus merkte ik dat mijn vingers (eerst links, nu ook rechts) bij deze temperatuur in een oogwenk wit worden. Tamelijk gevoelloos zijn, maar wel "aanwezig". Ik las over bloedverdunners, maar bier lijkt mij ook tot die catagorie behoren. Feit is na twee bier, en de afwas is het weer normaal, en kan ik weer gitaar spelen. Is dit zorgelijk? Reactie infoteur, 13-02-2013Ik moet u het antwoord schuldig blijven. Vraag het anders eens aan de huisarts. Mje de Smet, 05-02-2013 12:35 #12Kan het ook komen door de nieuwe medicijnen? Het is een beta-blokker en je krijgt er hele koude handen en voeten van. Best eng. Reactie infoteur, 05-02-2013Dat zou uit de bijsluiter moeten blijken en anders weet de apotheek het vermoedelijk wel. J. Laheij, 08-12-2012 08:16 #11Naast het hierboven genoemde verschijnsel van de witte vingers bij kou of het dragen van zware tassen, heb ik sinds kort, vooral 's nachts in mijn onverwarmde slaapkamer maar ook tijdens wandelingen bij koude temperatuur, last van een ijskoude neus die mij wakker houdt. Na langdurig wrijven of onder de deken kruipen gaat het meestal weer beter, maar ik word er wel opnieuw weer bijna ieder uur wakker van.Heeft dit dezelfde oorzaak? Ik ben een vrouw van 66 jaar. Reactie infoteur, 08-12-2012U kunt proberen de slaapkamer een beetje te verwarmen. Als u CV heeft en terecht niet het hele huis wilt verwarmen, kunt u misschien een oliegevulde electrische radiator nemen. Fons Bauwens, 06-12-2012 08:30 #10Sedert een drietal weken heb ik bij het betreden van een koudere omgeving aan beide handen blauwe vingers tot de helft van wijsvinger, midden en ringvinger.Mijn artsen verwijzen het fenomeen naar de ziekte van Raynaud, maar daar spreekt men vooral over witte vingers. Wilma, 12-11-2012 12:13 #9Heb het ook. Het is bar lastig. De ene keer wat meer dan de andere keer. Heb dit sedert mijn val en gebroken sleutelbeen. Lastig, maar… er valt mee te leven. Ik ga af en toe op mijn handen zitten en dan is het na een paar minuutjes weer een stuk beter. Probeer het maar eens. Good luck! H. van den Berg, 25-06-2012 19:47 #8Zou het ook te maken kunnen hebben met rsi klachten? Ik krijg soms 1 helemaal witte vinger en heb eigenlijk het idee dat het met een zenuw vanuit de nek te maken heeft. Reactie infoteur, 26-06-2012Mogelijk dat u hier antwoord op uw vraag vindt: rsi.startpagina.nl/ Christa, 17-04-2012 11:05 #7Ik heb er erg vaak last van van witte vingers. is er iemand die er al wat aan gedaan heeft? Catharina, 12-03-2012 21:32 #6Ik heb het ook en het lijkt op raynoud maar dat is het niet!, ik krijg het als ik gewerkt hebt met een boortje waar je je voeten mee doet of nagels af te vijlen, het doet ook niet zeer, maar je voelt ook niks meer in die toppen soms is het eentje, maar soms ook wel eens drie topjes!, als het wegzakt bijvoorbeeld onder de warme kraan doet het ook geen zeer, maar denk wel dat het een vernouwing van bloedvaten zijn!, dr zit toch volgens mij veel verschil in maar het wordt snel gezien als de ziekte van rijnoud, het kan ook havs zijn! Nikita, 16-11-2011 07:07 #5Ik heb van jongs af aan al last van blauwe lippen, dode vingers, tenen en voeten en moeite me zelf warm te houden. Niet alleen in de winter. Maar ook voorjaar, herfst. Ik heb ooit op 15 jarige leeftijd een klaplong gehad. Bij de jaarlijkse longfunctie zijn er geen bijzonderheden. Doordat ik veel sport (boksen 4x per week) heb ik wel last van de gevoelloze handen/voeten. tevens ben ik altijd als 1e kortademig van de groep. Maar kan ik ondanks zwaar ademen de training wel volhouden. ik word niet duizelig. heb 1 mala bij een hardlooptraining wel blauwe lippen gekregen. In de kou hardlopen vindt ik zwaar doordat ik na het hardlopen veel moet hoesten incl opkomend slijm. Terwijl ik voor de training niet verkouden was. Dit houdt 3 uur aan en trekt dan weg. Twijfel soms over mijn bloedsomloop, zuurstof opname… wie kan mij info geven. Reactie infoteur, 17-11-2011Naar de huisarts voor een longfunctie en eventueel doorverwijzing vragen naar longarts?Succes. Mevr, H. van Loo, 27-10-2011 23:49 #4De verschijnselen die u hier beschrijft herken ik wel. Mijn vraag is of er ook een patiëntenvereniging is voor deze ziekte? Kan het beter worden met de medicijnen? Maakt het verschil op welk tijdstip de medicijnen worden ingenomen? Hoe bepaalt men de hoogte van de dosering? Tot nu toe helpt het niet en ik vraag me af hoe anderen hiermee omgaan. Reactie infoteur, 28-10-2011Geachte mevr Van Loo,Hier vindt u misschien antwoord op uw vragen:http://www.hartstichting.nl/hart_en_vaten/vaatziekten/fenomeen_van_raynaud/http://reuma.startpagina.nl/prikbord/1971424/ziekte-van-rainaud-# Daantje, 27-09-2011 13:23 #3Is er ook een mogelijkheid dat ik daarom ook met koude dagen vreselijke gevoelige tepels heb met het aanleggen van de borstvoeding, en me borsten zo slecht doorbloed zijn dat de melkproductie door de pijn terug schiet? Reactie infoteur, 28-09-2011Beste Daantje, een deskundige die ik geraadpleegd heb, adviseert de verloskundige of anders huisarts te raadplegen.Succes M. van der Heide-Schelhaas, 05-05-2011 13:36 #2IK kom net uit het buiten zwembad, het is buiten 18 graden en nu weer last van koude vingers. Ook tussen de middag bij de lunch als ik mijn kopje melk vasthoud en het bestek worden mijn vingers wit. Al jaren last van. Ik ben gauw stressgevoelig maar merk dat ik hier verder geen last van heb. Kan ik last van mijn hart hebben of zo iets? Wie heeft er tips? Ton Peeters, 25-02-2010 14:21 #1Vraag: Kan het zijn dat het fenomeen van Raynaud ook verband houd met erfelijkheid? Ik ben 'n man van 60 jaar oud en heb al dode vingers zolang ik me kan herinneren. Mijn Vader was ook behebt met het fenomeen dode vngers. Reactie infoteur, 25-02-2010Geachte heer PeetersIk raad u aan deze site te bezoeken. Wellicht vindt u hier antwoord op uw vraag:http://www.hartstichting.nl/hart_en_vaten/vaatziekten/fenomeen_van_raynaud/
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Vitamine D, calcium, zonlicht en vis voor heel sterke botten
Vitamine D is een essentiële voedingsstof voor sterke botten. Een tekort aan vitamine D loop je in Nederland vooral op in de winter en in het voorjaar. Dan is de intensiteit van het zonlicht te zwak om voldoende vitamine D in de huid aan te maken. Als in die periode ook onvoldoende vitamine D via de voeding wordt ingenomen, is er een kans op een tekort. Deze kans is groter voor ouderen, jonge kinderen en mensen met een donkere huid. Dit geld ook voor zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven. Voor deze bevolkingsgroepen is extra inname, bijvoorbeeld via supplementen, aan te raden. Want een tekort aan vitamine D leidt tot botontkalking, zwakke botten en spierzwakte. Vitamine D is nodig voor calciumopname en sterke botten Vitamine D is een onmisbare in vet oplosbare voedingsstof. Het is samen met calcium en fosfaat van belang voor de vorming en het onderhoud van sterke botten. Vitamine D speelt vooral een rol bij de opname van calcium en fosfor uit het voedsel in de darmen. En ook bij de heropname van deze twee mineralen uit de urine in de nieren. Daarnaast speelt het een rol bij het functioneren van het immuunsysteem en de spieren en bij de groei en ontwikkeling van cellen. Er zijn ook aanwijzingen dat vitamine D ontstekingsremmend kan werken en mogelijk de kans op bepaalde kankersoorten kan verminderen.Bronnen van vitamine D: zonlicht en voeding Vitamine D komt van nature niet in veel voedingsmiddelen voor. En voedingsmiddelen die van nature vitamine D bevatten zijn vooral van dierlijke oorsprong. In Nederland mag vitamine D ook worden toegevoegd aan margarine, halvarine en bak- en braadproducten.Dierlijke voeding Vette vis, zoals makreel, sardines en zalm, is rijk aan vitamine D. Ook eierdooier, lever, vlees en zuivelproducten bevatten beperkte hoeveelheden.Plantaardige voeding Er zijn maar weinig plantaardige bronnen, wat ongunstig is voor veganisten. Sommige paddenstoelen kunnen een bron van vitamine D zijn, als het een soort is die zonlicht heeft opgevangen. Zonlicht Een belangrijke bron van vitamine D is zonlicht. De UV-straling van de zon stimuleert de productie van vitamine D in de huid. In Nederland volstaat vijftien minuten zonlicht op gezicht en handen voor voldoende aanmaak van vitamine D. Dit geldt voor de zomermaanden en voor personen met een blanke huidskleur. Personen met een donkere huid moeten langer in de zon blijven om hetzelfde effect te bereiken, omdat hun pigment de UV-straling filtert. Buiten de zomer wordt de zon als bron van vitamine D minder, want dan is de noodzakelijke intensiteit aan UV-straling lager, vooral in de winter. Daarom treedt een tekort aan vitamine D meestal op in de winter en het voorjaar.Gevolgen van een tekort aan vitamine D: zwakke botten Bij onvoldoende inname van vitamine D en onvoldoende blootstelling aan zonlicht kan een tekort aan vitamine D opreden.Een tekort aan vitamine D in het lichaam kan leiden tot botontkalking (osteoperose), vooral bij ouderen, en daarmee een grotere kans op botbreuken. Bij kinderen is er kans op rachitis (Engelse ziekte), waarbij door botzwakte misvormingen kunnen optreden. Bijvoorbeeld O- of X- benen. De variant hiervan bij volwassenen heet osteomalacie, waarvan de symptomen spierzwakte en dunnere botten zijn.Wat is het risico op een tekort aan vitamine D? Bij een normaal voedings- en leefpatroon krijgen de meeste mensen voldoende vitamine D binnen via voedsel en zonlicht. Maar sommige groepen lopen desondanks een verhoogd risico op een tekort aan vitamine D. Dit zijn bijvoorbeeld mensen die meer vitamine D nodig hebben, zoals:Kinderen jonger dan vier jaar. Zwangere vrouwen. Vrouwen die borstvoeding geven.Ook mensen die minder vitamine D kunnen aanmaken via het zonlicht lopen een risico, zoals:Ouderen (vrouwen ouder dan vijftig jaar en mannen ouder dan zeventig jaar), omdat hun huid dunner is. Mensen met een donkere huid, omdat het pigment in hun huid meer UV-straling tegenhoudt.Tenslotte mensen die te weinig aan zonlicht blootstaan of te weinig voeding met vitamine D eten, zoals:Veganisten en vegetariërs, Mensen die te weinig buiten komen of een sluier dragen.Overigens, is in Nederland is de intensiteit van het zonlicht in de wintermaanden te zwak om voldoende vitamine D in de huid aan te maken. Dit kan leiden tot een tekort als de voeding onvoldoende vitamine D bevat. Een voedingssupplement kan dan een aanvulling zijn.Hoeveel vitamine D is voldoende? Volgens de Europese etiketteringsrichtlijn is de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) vijf microgram per dag. Dit is mogelijk met de juiste voeding en juiste hoeveelheid zonlicht. Dit is ook de hoeveelheid die bedoelt wordt bij ADH op etiketten van voedingsmiddelen en supplementen. Maar de ADH verschilt sterk per leeftijdsgroep, geslacht en huidskleur. Daarom kan het raadzaam zijn voor ouderen, jonge kinderen en mensen met een donkere huid om extra vitamine D in te nemen, tot 10 microgram extra per dag.Is veel vitamine D schadelijk? Ja, maar je moet echt je best doen om een overdosis aan vitamine D in je lichaam op te bouwen. Via zonlicht zal de huid nooit te veel aanmaken en je moet ook heel veel vette vis eten voordat je teveel vitamine D binnenkrijgt. Maar via voedingssupplementen is het zeker mogelijk. Een overdosis leidt tot teveel calcium in het bloed. Problemen zullen pas ontstaan bij een langdurige overdosering.Symptomen van oversdosis Zodra de nieren het overtollige calcium onvoldoende kunnen uitscheiden treden de symptomen van een overdosis op, zoals verminderde eetlust, zwakte, vermoeidheid, desoriëntatie, overgeven en obstipatie. Ook is er een risico op schade aan hart, nieren en bloedvaten. Overdaad schaadt dus. Maar nadelige effecten als gevolg van teveel vitamine D zijn zeldzaam. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Veel cognitieve reserve vertraagt de symptomen van dementie
Uit onderzoek is gebleken dat de hersenen van sommige overleden ouderen kenmerken van de ziekte van Alzheimer vertonen, terwijl zij bij leven geen symptomen van dementie hadden. Hoe kan dit? Bij andere overleden ouderen met dementie was het brein immers in gelijke mate aangetast. Blijkbaar is de fysieke verschijningsvorm van de ziekte van Alzheimer niet de enige verklaring voor het ontstaan van dementie. De cognitieve reserve theorie biedt een verklaring voor het feit dat sommige mensen meer hersenschade kunnen hebben voordat hun verstandelijke vermogens verminderen. Wat houdt deze theorie in? En kan je je cognitieve reserve verbeteren? Wat is de cognitieve reserve theorie? Cognitieve reserve is niet een aanwijsbare plek in de hersenen, maar is een theoretisch verklaringsmodel. De theorie van de cognitieve reserve is bedacht om te kunnen verklaren waarom sommige mensen beter bestand zijn tegen hersenschade dan anderen. Volgens deze theorie kunnen mensen met een grote cognitieve reserve beter dan mensen met weinig reserve, schade aan de hersenen verdragen voordat hun verstandelijke vermogens verminderen.Dit idee is gestoeld op bevindingen uit onderzoek op de hersenen van overleden ouderen. Daaruit bleek dat de hersenen van sommige ouderen de pathologische kenmerken van Alzheimer hadden, terwijl zij bij leven niet de klinische symptomen van dementie vertoonden. Andere ouderen hadden precies dezelfde kenmerken van Alzheimer, maar waren bij leven wel dement. Blijkbaar is de mate van hersenschade niet de enige verklaring voor cognitieve achteruitgang. Het verklaringsmodel van de cognitieve reserve kan ook gebruikt worden bij andere hersenaandoeningen, zoals postoperatieve cognitieve disfunctie.Hoe kunnen je hersenen weerstand bieden tegen hersenschade? Hoe de hersenen precies weerstand tegen schade kunnen bieden is nog onderwerp van speculatie en onderzoek. Aan de ene kant is er de theorie dat hersenen passief omgaan met hersenschade. Een andere theorie stelt dat cognitieve reserve juist het vermogen van de hersenen is om actief te compenseren voor schade. In de praktijk speelt waarschijnlijk een combinatie van beide verklaringsmodellen een rol.Passieve cognitieve reserve Het passieve verklaringsmodel gaat ervan uit dat de hersenen van mensen in verschillende mate een reservecapaciteit hebben. Pas als door schade de reservecapaciteit onder een kritieke drempelwaarde zakt is er een merkbaar effect op de verstandelijke vermogens. Bij twee mensen met gelijkwaardige schade maar een verschillende reserve kan het dus zijn dat de een normaal blijft functioneren terwijl de ander mentaal achteruitgaat. Hoewel reservecapaciteit een hypothetische constructie is, is het denkbaar dat er concrete factoren aan ten grondslag liggen, zoals de omvang van de hersenen of het aantal synaptische verbindingen.Actieve cognitieve reserve Het actieve verklaringsmodel gaat ervan uit dat sommige mensen hun hersenen efficiënter gebruiken dan anderen. Daardoor kunnen ze meer schade aan de hersenen aan, voordat mentale problemen optreden. Dit model sluit goed aan op onderzoek dat heeft uitgewezen dat mensen met een hogere intelligentie, een hogere opleiding of langere scholing of een meer uitdagende baan, meer hersenschade aankunnen voordat mentale achteruitgang optreedt. Hun hersenen werken van nature of door oefening efficiënter. Dit opent de mogelijkheid om je cognitieve reserve te verbeteren.Het vergroten van je cognitieve reserve Je kan je cognitieve reserve verbeteren door je hersenen gedurende je hele leven uit te blijven dagen. Deze levensstijl kan de symptomen van dementie uitstellen of de kans verkleinen dat je na een operatie symptomen van postoperatieve cognitieve disfunctie krijgt. Dit is goed nieuws voor mensen die niet zo'n hoge intelligentie hebben of niet hoog opgeleid zijn. Want iedereen kan op zijn of haar niveau van intelligentie de hersenen uitdagen.Uitdagingen op je werk Binnen je werk is het altijd mogelijk om je zelf uit te dagen. Dit kan door zwaardere taken of meer verantwoordelijk op je te nemen of door cursussen te volgen die dit mogelijk maken. Je kan ook proberen vaker van baan te veranderen.Uitdagingen in je vrije tijd Maar ook in je vrije tijd kan je je hersenen uitdagen, bijvoorbeeld door een taal te leren. Welke vrije tijdsbestedingen tot een verbetering van je cognitieve reserve leiden is overigens nog niet duidelijk. Er zijn wel sterke aanwijzingen dat hoe meer verschillende bezigheden je hebt, hoe beter dit is voor je cognitieve reserve. Hierbij is het van belang dat je ook sociale activiteiten hebt, bijvoorbeeld groepsreizen of kaartspelen.Sporten is zeer belangrijk Van fysieke inspanningen is zonder meer duidelijk dat deze de kans op de symptomen van dementie verkleinen. Dit kan sport zijn, maar ook tuinieren of klussen, zolang het maar regelmatig is en het lichaam zich moet inspannen.Grote cognitieve reserve biedt mensen geen volledige bescherming tegen dementie Het is belangrijk om je te realiseren dat een grote cognitieve reserve je uiteindelijk niet volledig beschermt tegen mentale achteruitgang als gevolg van grote hersenschade. Als bijvoorbeeld de ziekte van Alzheimer in een vergevorderd stadium is, zal ook iemand met een grote cognitieve reserve symptomen van dementie gaan vertonen. Sterker nog. Het is gebleken dat dementie zich bij deze mensen zelfs sneller ontwikkelt. Nadat de hersenen langdurig weerstand hebben geboden, is opeens het hek van de dam en slaat de dementie ongenadig toe. In de eindfase is dan zelfs geen verschil meer met mensen die een lagere cognitieve reserve hadden en dus eerder dementie kregen. Dit maakt het vergroten van je cognitieve reserve overigens niet zinloos, want hiermee verleng je wel het aantal gezonde jaren.
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Narcose of operatie als oorzaak van verminderde cognitie?
Bent u na een operatie onder narcose vergeetachtig en kunt u zich niet goed concentreren? Denkt u dat dit komt door de narcose, maar de arts legt u uit dat er geen langdurige effect is? Frustrerend, want u vermoedt dat uw hersenen minder goed functioneren dan voor de operatie. Dit probleem is beschreven in de medisch wetenschappelijk literatuur. Het wordt postoperatieve cognitieve disfunctie genoemd. Er is nog veel onduidelijk over deze aandoening. Narcose lijkt geen oorzaak te zijn. Mogelijk is de aandoening een reactie van het lichaam op de operatie. Gelukkig wordt u na verloop van tijd weer de oude. De een wat sneller dan de ander. Wat zijn de symptomen, risicofactoren en mogelijke oorzaken van postoperatieve cognitieve disfunctie? Wat is postoperatieve cognitieve disfunctie? Postoperatieve cognitieve disfunctie (POCD) is een conditie die kan optreden na een chirurgische operatie. De patiënt ervaart een vermindering van de geestelijke vermogens in vergelijking met de periode voor de operatie. Vaak wordt dit door patiënten en hun naasten omschreven als niet meer helemaal ‘de oude' zijn. Zij denken vaak dat dit het gevolg is van de narcose, maar een zoektocht naar de relatie tussen narcose en hersenschade loopt op niets uit. Het is daarnaast ook moeilijk om POCD vast te stellen, want meestal is het exacte cognitieve functioneren van patiënten voor de operatie niet bekend.Geen heldere definitie Er is anno 2017 nog geen duidelijke definitie van POCD en er zijn geen gestandaardiseerde criteria om de aandoening te onderzoeken. Dit bemoeilijkt de vergelijking van onderzoeksresultaten en de zoektocht naar verklaringen voor POCD. Toch zijn er meerdere studies gedaan naar deze conditie. De resultaten hiervan lijken te wijzen op een serieus te nemen probleem, ondanks dat er nog veel onduidelijk is (o.a. Khalil et al., 2015 en Ottens en Van Dijk, 2009). Wat zijn de symptomen, risicofactoren en mogelijke oorzaken van postoperatieve cognitieve disfunctie?Symptomen Verminderde concentratie, vergeetachtigheid en interesseverlies, die ontstaan zijn na de operatie, kunnen symptomen zijn van POCD. Het kan bijvoorbeeld voorkomen dat uw gedachten tijdens het lezen steeds afdwalen en dat u nog tijdens het lezen de inhoud van voorgaande alinea's vergeet. Ook kan het zijn u sommige teksten minder goed begrijpt, terwijl dit voor de operatie geen enkel probleem was. De achteruitgang van de geestelijke vermogens is overigens subtiel, de getroffene legt vaak in eerste instantie geen direct verband met de operatie.Hoe is POCD vast te stellen? Cognitieve functies kunnen worden onderzocht met neuropsychologische testen. Om POCD aan te tonen richten deze testen zich op meerdere cognitieve domeinen. Postoperatieve afwijkingen in cognitie zijn met name gevonden in de domeinen verbaal geheugen, aandacht en concentratie, visuele oriëntatie en motorische vaardigheden. Helaas is voor de meeste patiënten POCD moeilijk vast te stellen, want meestal is het exacte cognitieve functioneren voor de operatie niet bekend.Hoe vaak komt POCD voor? Het is lastig om precies aan te geven hoe vaak POCD voorkomt, want studies gebruiken meestal niet dezelfde criteria en definities. Daarom lopen de percentages van het aantal patiënten met symptomen van POCD sterk uiteen. Uit studies blijkt dat één week na de operatie POCD bij grofweg 50% van de patiënten voorkomt (met ruime marges naar onder en naar boven), maar na drie maanden is dit percentage gezakt tot rond de tien procent. Bij de meeste patiënten verdwijnen de symptomen dus relatief snel.Is het verlies aan cognitieve functies permanent? De duur van POCD verschilt sterk tussen patiënten. Bij de meeste patiënten nemen symptomen snel af, maar bij een minderheid blijven ze meerdere maanden aanhouden. Maar uiteindelijk is het probleem van voorbijgaande aard. Een overzichtsstudie concludeert dat de meeste en betere studies geen permanente achteruitgang van de geestelijke vermogens vinden (Avidan et al., 2016). Bij ouderen is er een complicatie bij de diagnose, want een permanente daling van de cognitieve vermogens kan immers ook het gevolg zijn van een beginnende dementie.Risicofactoren Uit studies komt een aantal factoren naar voren die de kans op POCD vergroten (o.a. Monk et al., 2008). Dit betekent overigens niet dat deze factoren het probleem veroorzaken. Maar het is denkbaar dat ze de onderliggende oorzaak versterken of de patiënt vatbaarder maken.Leeftijd: POCD komt meer voor bij oudere patiënten dan bij jongere patiënten. Opleiding: POCD komt meer voor bij lager opgeleide patiënten dan bij hoger opgeleiden. Dat leeftijd en opleiding een factor zijn ondersteunt de cognitieve reserve theorie. Die stelt dat het brein van ouderen en lager opgeleiden zich minder goed kan aanpassen aan schade. Daarom speelt het opleidingsniveau ook een rol bij de kans op dementie. Type operatie: POCD lijkt meer voor te komen na zware operaties (zwaarte en duur van de ingreep), dan na relatief lichte operaties (hoewel dit controversieel is). Ook komt het meer voor na hartoperaties dan na andersoortige operaties. Gezondheidstoestand voor de operatie: Patiënten met een mindere lichamelijke en mentale conditie hebben een grotere kans op POCD. Bijvoorbeeld bij depressie, drugsgebruik of een bestaande infectie.Wat is de oorzaak van POCD: narcose, operatie of patiënt? Er is anno 2017 nog veel onduidelijk over de precieze oorzaak van POCD. De mogelijke oorzaak is in meerdere studies gezocht bij de narcose, bij de chirurg (en zijn apparaten) en bij de patiënt. Zeer waarschijnlijk spelen meerdere factoren een rol.Narcose lijkt niet de boosdoener te zijn. Uit onderzoek komt naar voren dat patiënten die algehele narcose ondergaan geen grotere kans hebben op POCD dan patiënten die plaatselijke verdoving krijgen. De reactie van het lichaam op de chirurgische ingreep speelt waarschijnlijk een rol bij het ontstaan van POCD, bijvoorbeeld als gevolg van ontstekingsreacties en infecties. Maar hoe dit proces precies verloopt is nog niet goed begrepen. Er bestaan dan ook nog geen preventieve maatregelen, buiten het voorkomen van infecties en een adequate pijnbehandeling. De patiënt zelf lijkt ook een belangrijke oorzaak voor POCD. Voor de patiëntgebonden risicofactoren, zoals leeftijd en opleidingsniveau, bestaat het meest overtuigende bewijs.Controverse Uit overzichtsstudies blijkt dat er tegenstrijdige resultaten zijn en dat er nog veel onderzoek moet worden gedaan. Ondanks dat de oorzaken nog niet goed worden begrepen en de mate waarin POCD voorkomt nog onduidelijk is, lijkt POCD een aandoening die serieus moet worden genomen. Zeker vanuit het perspectief van de patiënt. Zelfs als na toekomstig onderzoek zou blijken dat POCD geen eenduidige en opzichzelfstaande aandoening is, zijn de klachten van dien aard dat verder onderzoek naar de oorzaken, preventie en behandeling van POCD de patiënt kan helpen.
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Verandering van levensstijl verlaagt risico op dementie
Ruim een derde van de nieuwe gevallen van dementie kan worden voorkomen door een verandering van levensstijl. Dit concludeert een commissie van vierentwintig medisch experts in een rapport dat door The Lancet is gepubliceerd in juli 2017. Er zijn negen risicofactoren die we tijdens ons leven kunnen beïnvloeden met meer aandacht voor gezonde voeding, mentale weerbaarheid, bewegen en sociale contacten. Helaas blijft een groot deel van de bevolking dementie krijgen als gevolg van factoren die we niet kunnen beïnvloeden, zoals genetische aanleg. Wat moeten we in onze levensstijl verbeteren om de kans op dementie te verkleinen? Dementie Dementie is een verzamelnaam voor aandoeningen die de hersenen aantasten. Dit uit zich in een achteruitgang van het cognitieve vermogen van de patiënt (zoals geheugen en taalvaardigheid) en veranderingen in gedrag en stemmingen. Er bestaat anno 2017 geen genezende behandeling, hoogstens kunnen symptomen worden bestreden. Uiteindelijk krijgt ongeveer een derde van de ouderen dementie.Levensstijl en risicofactoren Hoewel dementie meestal pas op hoge leeftijd wordt vastgesteld, begint het brein al jaren daarvoor te veranderen. De risicofactoren voor het ontwikkelen van dementie spelen het hele leven een rol, niet slechts op oudere leeftijd. Het onderzoek van The Lancet-commissie concludeert dat 65 procent van de dementiegevallen is toe te schrijven aan risicofactoren die we niet kunnen beïnvloeden, zoals genetische aanleg. Daar staat tegenover dat 35 procent van de gevallen is toe te schrijven aan risicofactoren die we tijdens ons leven wel kunnen beïnvloeden. Dit betekent dat we door een verandering van de manier van leven deze risicofactoren kunnen proberen uit te schakelen. Zo kan de ontwikkeling van dementie worden vertraagd of voorkomen. Wat zijn deze risicofactoren?Risicofactoren voor dementie De lijst van onderzochte risicofactoren laat zien hoeveel procent van het aantal nieuwe gevallen kan worden voorkomen als deze risico's worden weggenomen.Potentieel beïnvloedbare risicofactoren: 35%, waarvan:8% - vroege levensfase, waarvan: 12% - middelbare levensfase, waarvan: 9% - gehoorverlies 2% - hoge bloeddruk 1% - obesitas15% - latere levensfase, waarvan: 5% - roken 4% - depressie 3% - te weinig bewegen 2% - sociale isolatie 1% - diabetes Andere niet-beïnvloedbare risicofactoren: 65%, waarvan:7% - ApoE4-gen 58% - andere genen en omgevingsfactoren Weinig onderwijs Scholing op jonge leeftijd blijkt een belangrijke factor om dementie te voorkomen. Als iedereen tot minstens het vijftiende jaar op school zou blijven, zou het aantal dementiepatiënten in de wereld met acht procent afnemen. Het mechanisme hierachter is dat onderwijs bijdraagt aan de vorming van een cognitieve reserve, omdat het de neurale netwerken in de hersenen versterkt. Deze cognitieve reserve vergroot de weerbaarheid van het brein tegen aandoeningen die het brein aantasten, zoals dementie en postoperatieve cognitieve disfunctie. In Nederland valt op dit gebied nog maar weinig winst te halen, omdat de meeste mensen minimaal tot hun vijftiende naar school gaan. Het is anno 2017 ook nog niet duidelijk of nog meer onderwijs leidt tot een grotere weerbaarheid.Gehoorverlies Een relatief nieuwe en verrassende bevinding is dat achteruitgang van het gehoor op middelbare leeftijd een belangrijke risicofactor is voor dementie. Als iedereen zou worden behandeld voordat hij of zij doof is, zou het aantal nieuwe gevallen van dementie met negen procent afnemen. Een goed functionerend gehoor kan mensen blootstellen aan een stimulerende omgeving en kan sociale isolatie voorkomen. Sociale isolatie is op zichzelf ook een risicofactor. Tegelijkertijd is het anno 2017 nog onduidelijk of en in welke mate gehoorapparaten de schade van doofheid kunnen omkeren.Weinig bewegen Ouderen die fysieke activiteiten ontplooien hebben een grotere kans om hun cognitieve functies te behouden dan ouderen die inactief zijn. De commissie van experts schat in dat het aantal gevallen van dementie met drie procent kan afnemen bij voldoende beweging. Hoe beweging bijdraagt aan het behoud van hersenfuncties is volgens de commissie nog niet duidelijk. Sowieso draag fysieke activiteit bij aan een betere gezondheid en levensverwachting van ouderen.Diabetes, hoge bloeddruk en obesitas Als hoge bloeddruk en obesitas (overgewicht) kunnen worden voorkomen op middelbare leeftijd, kan het aantal gevallen van dementie met respectievelijk twee en één procent afnemen. Hetzelfde geldt voor het voorkomen van diabetes (suikerziekte) op oudere leeftijd. De mechanismen achter deze risicofactoren worden anno 2017 nog niet goed begrepen.Roken Roken heeft van alle risicofactoren het op twee na hoogste risico. Als iedereen zou stoppen met roken kan het aantal gevallen van dementie met vijf procent dalen. Het mechanisme waarmee roken de kans op dementie vergroot is anno 2017 nog niet goed begrepen. Het kan de maken hebben met de invloed van roken op de bloedvaten, maar ook met de invloed van de giftige stoffen in sigarettenrook op het brein.Sociale isolatie en depressie Er is ten tijde van de publicatie van het artikel in The Lancet nog discussie of depressie en sociale isolatie onafhankelijke risicofactoren voor dementie zijn of juist vroege symptomen van dementie. Maar het is biologische mogelijk dat een depressie bijdraagt aan het risico op dementie, omdat het van invloed is op stresshormonen en de groei van zenuwencellen. Sociale isolatie kan bijdragen aan dementie via verminderde stimulering van de hersenactiviteit en depressie.Conclusie Een groot deel van de gevallen van dementie zijn te wijten aan risicofactoren die samenhangen met de manier van leven. Een verandering van de levensstijl kan daarom het risico op dementie verkleinen, zoals gezonde voeding, meer bewegen, veel sociale contacten en meer aandacht voor mentale weerbaarheid. Dit wil niet zeggen dat je als individu op deze manier dementie kan voorkomen. Dementie kent immers ook een grote genetische component die niet behandelbaar is.
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Buikgriep door norovirus: eten, duur, besmettelijk & genezen
Buikgriep door norovirus, wat te eten bij buikgriep, wat is de duur van buikgriep en hoe besmettelijk is buikgriep? Buikgriep wordt vaak veroorzaakt door een groep van virussen die bekend staat als het norovirus. Dit is een zeer besmettelijk virus. Het virus wordt meestal overgedragen van mens op mens, maar het kan ook aanwezig zijn in voedsel. Veel voorkomende symptomen zijn misselijkheid, braken en diarree. Niet iedereen die wordt besmet met het norovirus krijgt klachten. Buikgriep duurt meestal twee tot drie dagen en verdwijnt vanzelf. Vezelrijke producten stimuleren de darm om te bewegen en verkorten de darmpassagetijd, waardoor deze in geval van diarree beter vermeden kunnen worden. Water, slappe thee en bouillon of heldere soep zijn als dranken zeer geschikt bij buikgriep. Cola kan helpen om het gehalte aan mineralen en glucose in je lichaam aan te vullen. Vermijd alcohol, want dit verergert uitdroging. Wanneer er buikgriep heerst, is het verstandig extra hygiënisch te zijn. Buikgriep: eten, duur en besmettelijkheidWat is het Norovirus? Het norovirus is een groep van zeer besmettelijke virussen die buikgriep veroorzaken. Het komt geregeld voor dat het virus epidemieën op relatief kleine schaal veroorzaakt. Naar schatting is het norovirus wereldwijd verantwoordelijk voor de helft van de gevallen van acute buikgriep. Een andere virus die vaak voor klachten zorgt, is het rotavirus. Maar ook bacteriën zoals salmonella en campylobacter kunnen voor vele ziektegevallen per jaar zorgen. Al deze maag- en darmklachten worden in de volksmond vaak buikgriep genoemd. Jaarlijks raken ongeveer een half miljoen Nederlanders geïnfecteerd.Is buikgriep hetzelfde als 'gewone' griep? Buikgriep moet onderscheiden worden van de griep of influenza. Buikgriep en griep zijn totaal verschillende ziekten. De griep of influenza wordt door het influenzavirus veroorzaakt welke de luchtwegen infecteert, terwijl de buikgriep wordt veroorzaakt door andere virussen, bijvoorbeeld het rotavirus en norovirusen, alsook bacteriën, zoals salmonella en campylobacter. De griepprik biedt bescherming tegen de griep, maar niet tegen buikgriep.Norovirus incubatietijd De incubatietijd is de periode tussen besmetting en de eerste symptomen en bedraagt bij het norovirus 15 tot 48 uur.Symptomen van buikgriep Symptomen en verschijnselen van buikgriep zijn braken of waterige diarree of beide. Het braken is vaak heftig en kan plotseling optreden, het zogeheten 'projectielbraken'. De zieke kan ook last hebben van misselijkheid, koorts, spierpijn, hoofdpijn, een algeheel gevoel van malaise, buikpijn en buikkramp. Er is bij een besmetting met het norovirus geen bloed of slijmbijmenging in de ontlasting aanwezig.Norovirus complicaties Bij meeste mensen verdwijnt de infectie met het norovirus binnen een paar dagen en is het niet levensbedreigend. Maar bij sommige mensen, vooral kinderen en ouderen met een gecompromitteerd immuunsysteem in ziekenhuizen of verpleeghuizen, kan een infectie met het norovirus ernstige uitdroging, ondervoeding en zelfs de dood tot gevolg hebben. Waarschuwingtekenen van uitdroging zijn onder meer:Kinderen die zijn uitgedroogd kunnen huilen waarbij ze weinig tot geen tranen hebben. Zij kunnen ook ongewoon slaperig of suf zijn.Hoe besmettelijk is buikgriep? Het norovirus is zeer besmettelijk. Norovirussen zijn enkele dagen voor en na de uitbraak besmettelijk. Niet iedereen die het virus bij zich draagt ontwikkelt ook klachten, maar is wel besmettelijk voor zijn omgeving. In contact met anderen kan het gemakkelijk worden overgedragen. Het is daarom belangrijk dat een goede hygiëne in acht wordt genomen als iemand last heeft van buikgriep.Besmetting met het norovirus Het virus wordt veelal overgedragen van mens op mens door contact met braaksel of ontlasting, maar het kan ook aanwezig zijn in voedsel. Beruchte bronnen van besmetting zijn rauwe schaal- en schelpdieren, zoals rauwe oesters en mosselen. Maar rauwe groente en fruit kan ook besmet zijn, als bij het telen water gebruikt wordt wat besmet is. Het virus kan zich ook via de lucht verspreiden.Verspreiding van het virus Het virus kan op de handen van de besmette persoon aanwezig zijn, bijvoorbeeld wanneer hij zijn handen na het toiletbezoek niet (goed genoeg) wast. In dat geval kan het virus zich verder verspreiden. Het virus kan terecht komen op deurklinken, lichtschakelaars, huishoudelijke apparatuur of speelgoed, Het virus kan tevens op eten terechtkomen, wanneer een besmette persoon voedsel bereidt. Uit onderzoek van de Voedsel- en Warenautoriteit (VWA) blijkt dat buikgrieppatiënten een infectiebron blijven, ook als de eigen klachten over zijn. Wie buikgriep heeft gehad, kan de eerste drie dagen nadat hij is hersteld beter geen eten voor anderen klaarmaken.Preventie: verspreiding van het virus tegengaan Na ieder toiletbezoek of na contact met een patiënt met diarree of braaksel, moeten de handen grondig gewassen worden met zeep. Gebruik bij voorkeur papieren handdoeken na het handen wassen. Vermijd dat de zieke eten voor anderen bereid, tot drie dagen nadat hij klachtenvrij is.Toilet goed schoonmakenZorg ervoor dat de zieke zo mogelijk een apart toilet te gebruikt tot vier dagen na het verdwijnen van de klachten. Maak dagelijks met een bleekwateroplossing het toilet schoon en vergeet daarbij niet de deurknop, de kraanknop, de spoelknop van het toilet en de lichtschakelaar schoon te maken. Vuile was van de zieke moet apart worden gewassen in de wasmachine. Doe dit op een zo hoog mogelijke temperatuur.Ziekteduur van buikgriep De verschijnselen van buikgriep gaan in de meeste gevallen vanzelf over na ongeveer 12 tot 60 uur. Bij jonge kinderen en mensen met een verzwakte afweer kunnen de klachten langer duren.Buikgriep door norovirus behandeling en herstel De ziekte duurt meestal twee tot drie dagen en verdwijnt vanzelf. Er is geen geneesmiddel tegen de buikgriep. Het is belangrijk dat de zieke voldoende vocht binnen krijgt, teneinde uitdroging als gevolg van diarree en/of baken te voorkomen.De meerderheid van de mensen zijn na één tot twee dagen weer op de been en na vier dagen zijn ze geheel klachtenvrij. Jonge kinderen, ouderen en mensen met een verzwakte afweer, kunnen ernstiger klachten hebben en ze kunnen ook langer ziek zijn. Wanneer iemand na vijf dagen nog ziek is, is het verstandig contact op te nemen met de huisarts. Neem ook contact op met de huisarts in geval van uitdrogingsverschijnselen.Buikgriep en voedsel vermijden Vezelrijke producten stimuleren de darm om te bewegen en verkorten de darmpassagetijd, waardoor deze in geval van diarree beter vermeden kunnen worden. Vezelrijk voedsel zijn onder meer:volkoren zetmeelproducten, zoals bruin brood, volkoren pasta, zilvervliesrijst, enz.; groenten en fruit (vooral rauw); peulvruchten, zoals linzen, gedroogde bonen, enz..Gebakken vetstoffen en alcoholGebakken vetstoffen irriteren het spijsverteringskanaal en daarom kan men deze ook beter links laten liggen. Alcoholische dranken verergeren de uitdroging en koolzuurhoudende dranken veroorzaken een opgeblazen gevoel.Buikgriep herstel: eten en drinken Welke voedingsmiddelen bevorderen de genezing? De zieke dient geleidelijk weer voedsel in te nemen, afhankelijk van wat zijn lichaam kan opnemen. Begin met geraffineerde zetmeelproducten (witte rijst of wit brood). Deze producten hebben een licht constiperend effect. Gekookte groenten is ook een goede keuze. Wortelpuree en appelmoes helpen goed tegen diarree. Mager vlees en vis mag de zieke met buikgriep ook gerust eten. Als je weer wat aan de beterende hand bent, kan Yoghurt helpen de darmflora te herstellen.Veel drinken Water, slappe thee en bouillon of heldere soep zijn als dranken zeer geschikt bij buikgriep. Drink veel, verdeeld in kleine porties over de dag en avond.ORS of cola bij buikgriep'Platte' cola waarin zo goed als geen koolzuur meer aanwezig is, is een probaat middel om het gehalte aan mineralen en glucose in je lichaam aan te vullen. Als je buikgriep hebt, verlies je door diarree en/of braken veel vocht, waardoor het gehalte aan mineralen en glucose in je lichaam daalt. Door cola te drinken -wel met mate natuurlijk- kun je dit aanvullen. Een gezondere oplossing kan je bij de apotheker kopen onder de naam ORS, of Orale Rehydratatie Substitutie. ORS is een oplossing van zouten en (druiven)suiker of zetmeel in water en wordt gebruikt bij diarree om het verlies aan water, suikers en zouten aan te vullen. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Buikgriep eten en drinken: welk voedsel bij buikgriep?
Buikgriep eten, wat kun je bij buikgriep eten en drinken? Buikgriep wordt vaak veroorzaakt door virussen, zoals het norovirus of rotavirus. Buikgriep is zeer besmettelijk, wat betekent dat in korte tijd veel mensen ziek kunnen worden. In bijvoorbeeld kinderdagverblijven en verpleeghuizen kunnen ware epidemieën van buikgriep voorkomen. Je kunt zelf de kans op besmetting verkleinen door een goede persoonlijke hygiëne in acht te nemen. Bijvoorbeeld door steeds je handen te wassen na een bezoek aan het toilet. Buikgriep eten en drinkenWat is buikgriep? Buikgriep is een infectieziekte die maag en darmen treft en meestal veroorzaakt wordt door een norovirus. De ziekte is meestal van korte duur en duurt zo'n 1 tot 3 dagen. Buigriep moet onderscheiden worden van griep (influenza). Griep is een ziekte die door het influenzavirus wordt veroorzaakt en die de luchtwegen (neus, keel en longen) beïnvloedt.Hoe vindt besmetting plaats? Buikgriep wordt veroorzaakt door infectie met een virus (of soms een bacterie), welke een ontsteking aan het slijmvlies van maag en darmen veroorzaakt. Besmette mensen kunnen het virus verspreiden via de ontlasting of het speeksel, zelfs voordat de eerste symptomen zich openbaren. Het virus kan worden overgedragen door direct contact met een besmet persoon (bijvoorbeeld door zoenen of handen schudden) of door het delen van eten, drinken, of eetgerei. Ook via het toilet kan het norovirus worden overgedragen. Het virus komt in de maag en darm en zorgt daar voor een ontsteking van het slijmvlies, wat allerlei klachten die kenmerkend zijn voor buikgriep kan veroorzaken.Kind in dagverblijf vaker naar huisarts wegens buikgriepKinderen die naar de crèche gaan lopen een groter risico op buikgriep. Ook ouders raken sneller besmet. Volgens een onderzoek van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) en het UMC Utrecht levert dit een extra kostenpost voor de samenleving op van 25 miljoen euro per jaar. Dat de weerstand van kinderen in crèches hoger zou zijn dan die van kinderen die thuis worden opgevangen, is volgens het onderzoek lang niet altijd het geval. (Bron RIVM en UMC, 10 december 2014.) Kan buigriep voorkomen worden? Om de kans op het krijgen of het verspreiden van buikgriep tegen te gaan, kun je de volgende hygiëneadviezen in acht nemen:Met deze maatregelen houd je de kans op besmetting en verspreiding zo klein mogelijk.Wat zijn de symptomen van buikgriep? Als je buikgriep heb, kun je één of meer van de volgende symptomen krijgen:De ziekte kan zich ontwikkelen gedurende een periode van een aantal uur of het kan acuut optreden met maagkrampen, braken of diarree.Hoelang duurt buikgriep? Buikgriep duurt zelden langer dan 1 tot 3 dagen. Het kan echter 1 tot 2 weken duren voordat de darm weer als vanouds functioneert. Neem contact op met je huisarts indien:je langer dan één dag moet braken; diarree langer dan drie dagen aanhoudt; je last hebt bloederige ontlasting; als de klachten langer dan vijf dagen aanhouden, zonder dat er verbetering is opgetreden; bij tekenen van uitdroging, te herkennen aan: weinig (erg donkere urine) of geen urineproductie; diep liggende ogen; droge slijmvliezen; en suffig/ verward zijn. als je het niet meer vertrouwt.Wat kun je het beste bij buikgriep eten en drinken? Goed drinken bij buikgriep Het belangrijkste om te doen als je buikgriep hebt, is om je maag en darmen rust te geven. Je kunt dit doen door eerst geen vast voedsel te eten en alleen heldere vloeistoffen te drinken. Daarna kun je langzaamaan beginnen met het eten van zacht voedsel dat gemakkelijk verteerbaar is. Om uitdroging te voorkomen moet je goed drinken, maar drink niet te veel in één keer. Drink verdeeld over kleine porties; drink dus steeds kleine beetjes. Je kunt water drinken, maar slappe thee en heldere bouillon of heldere soep (kippensoep) zijn ook zeer geschikt als je buikgriep hebt. Vermijd vloeistoffen die zuur zijn (zoals sinaasappelsap), alsook cafeïnehoudende (zoals koffie) of koolzuurhoudende dranken. Drink geen melk zolang je last hebt van diarree.ORSAls je last hebt van diarree en/of braken, moet ORS worden gebruikt om het verlies aan water, suikers en zouten aan te vullen. Je darmen hebben suikers en zouten nodig om voldoende vocht in het lichaam op te nemen en de in ORS aanwezig suikers en zouten zorgen ervoor dat het vocht beter wordt opgenomen door je darmen. Blijf naast de ORS-oplossing voldoende drinken. Zakjes met poeder voor ORS-oplossing zijn verkrijgbaar in drogist en apotheek.Voeding bij buikgriep Je kunt beginnen met het eten van zacht voedsel als je gedurende enkele uren niet meer hebt gebraakt en in staat bent om heldere vloeistoffen te drinken zonder misselijk te worden. Crackers, noedels, appelmoes wortelpuree en bananen zijn goede eerste keuzes. Gekookte groenten kan ook. Vermijd voedingsmiddelen die zuur, kruidig en vet zijn, en zuivelproducten. Geraffineerde zetmeelproducten, zoals witte rijst of wit brood, kan in het begin goed zijn omdat deze producten een licht constiperend effect hebben en dus de stoelgang enigszins vertragen. Je kunt ook mager vlees, zoals kalkoen, kip en kalfsvlees, en vis proberen. Als je weer wat aangesterkt bent, kan yoghurt helpen de darmflora te herstellen. Gebruik magere producten. Een paar dagen wat eenzijdig eten is niet erg, maar je moet uiteindelijk wel weer toewerken naar een gezond en gevarieerd dagmenu want dat is de beste manier om aan te sterken. Lees verderBuikgriep: Wat zijn buikgriep symptomen en hoe buikgriep behandelen? (special) Buikgriep door norovirus: eten, duur, besmettelijk & genezen Buikgriep symptomen: buikkrampen, diarree, misselijk en moe Diarree, overgeven, buikkrampen, koorts, hoofdpijn: oorzaak? Buikpijn en diarree, geen eetlust, overgeven, moe, hoofdpijn Hevige buikkrampen: mogelijke oorzaken hevige buikkrampen
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Zitring bij aambeien: aambeienkussen of donutkussen
Aambeien zijn vervelend doch onschuldig. Aambeien zijn uitgezakte zwellichamen, bestaande uit weefsels en bloedvaten, nabij de anus. Zwellichamen zorgen ervoor dat de anus lucht- en lekdicht wordt afgesloten. Een aambei kan jeuk, pijn of een branderig gevoel veroorzaken. Een aambei kan ook zorgen voor helderrood bloedverlies of slijmverlies bij de ontlasting. Je kunt dan een streep helderrood bloed op een drol aantreffen of wat bloed op het toiletpapier. Aambeien ontstaan als gevolg van hoge druk rond de anus. Deze druk kan verlicht worden middels een zitkussen met een opening in het midden, een zogeheten donutkussen of aambeienkussen. Zitring bij aambeienEen handig hulpmiddel Aambeien kunnen op allerlei manieren behandeld worden. Eén manier is gebruikmaken van een aambeienkussen, welke speciaal zijn ontworpen om de druk te verminderen. Zo'n kussen is vooral fijn om te gebruiken als je meerdere uren per dag op een stoel zit, bijvoorbeeld vanwege je werk. De vormgeving en zitring van deze speciale kussens zorgen ervoor dat ze zeer comfortabel zijn en ze kunnen helpen om terugkerende aambeien te voorkomen.Aambeien ontstaan door hoge druk rond de anus Als gevolg van een hoge druk rond de anus ontstaan aambeien. De druk kan ontstaan door een aantal factoren, zoals hard persen bij het poepen of bij een bevalling of door langdurig hoesten door bijvoorbeeld roken of COPD. Hard persen bij het poepen kan ontstaan door obstipatie wat weer in de hand gewerkt kan worden door onder andere:gebrek aan lichaamsbeweging; uitdroging; bepaalde medicatie; en een vezelarm dieet.Hoe worden aambeien behandeld? Aambeien kunnen op grofweg drie manieren behandeld worden:leefstijlveranderingen; medicijnen; en operatie.Leefstijlveranderingen Als je ervoor zorgt dat je een regelmatige stoelgang hebt en een zachte ontlasting, zul je niet of minder hoeven te persen en dit geeft minder kans op klachten. Belangrijk is om dagelijks voldoende te drinken, zo'n 1,5 tot 2 liter per dag. Daarnaast is dagelijkse lichaamsbeweging goed: een halfuur per dag of meer, bijvoorbeeld wandelen, fietsen, tuinieren, enz. Voorts is het verstandig om voldoende vezelrijke voeding te eten, zoals aanwezig in volkoren brood, zemelen, groente en fruit. Het mechanisme hierachter is simpel: vezels trekken vocht aan waardoor de ontlasting zacht blijft. Houd verder je ontlasting niet op en ga direct poepen zodra je aandrang voelt. Andere maatregelen die kunnen helpen zijn:draag katoenen of linnen ondergoed; niet krabben of wrijven in het aangedane gebied, want dit verergert het probleem; warme zitbaden (of een warm bad) kunnen helpen; gebruik geen ruw wc-papier, zeker niet bij irritatie of jeuk rond de anus; gebruik een toiletdouche, hetgeen de pijn verlicht en aambeien bestrijdt.Medicatie Voor aambeien, schraalheid, pijn of brandende jeuk en scheurtjes in de anus zijn er verschillende medicijnen verkrijgbaar, al dan niet op doktersrecept. Overleg met je huisarts of apotheker welke behandeling het meest geschikt voor je is. Je kunt ook psylliumvezels (vlozaad), lactulose of bisacodyl gebruiken om de ontlasting zachter te maken. Psylliumvezels kun je zonder recept aanschaffen en deze vezels laten de ontlasting meer water opnemen. De ontlasting wordt daardoor zachter en krijgt wat meer volume, hetgeen de stoelgang stimuleert.Operatie Soms is een operatieve ingreep nodig. Traditioneel wordt de kwaal verholpen door middel van rubberbandligatie. Hierbij worden de inwendige aambeien opgespoord, waarna het bovenliggende slijmvlies wordt opgezogen en afgebonden met een elastisch ringetje. De aambei verschrompelt in de periode daarna en op een gegeven ogenblik komt het afgebonden slijmvlies en het elastiekje vanzelf met de ontlasting naar buiten. Er zijn ook nieuwe ingrepen ontwikkeld voor behandeling van aambeien, zoals de PPH-methode en dat is een afkorting voor Procedure voor Prolaps en Hemorrhoïden. Hemorrhoïde is de medische benaming voor aambei. Hierbij wordt het verzakte slijmvlies boven de aambei verwijderd. Daarna wordt de aambei teruggebracht naar zijn oorspronkelijke anatomische positie.Zitring, aambeienkussen of donutkussen Maar hoe zit het met de manier waarop we zitten? Hoewel leefstijlaanpassingen en medicijnen verlichting van de klachten kunnen bieden, kan het aanpassen van de manier waarop je zit ook vruchtbaar zijn. Een voorbeeld hiervan is het donutkussen of aambeienkussen.Wat is een donutkussen?Zoals de naam al aangeeft, is het is een zitkussen in de vorm van een donut – compleet met een groot gat in het midden. De gemiddelde zitring heeft een diameter van 45 cm en is ongeveer 8 cm hoog, met een opening met een diameter van +/- 15 cm. Op de plaats van de opening zorgt het kussen voor drukverlichting. Het donutkussen verlicht de druk op het zitvlak door het gewicht gelijkmatig te verdelen. Het donutkussen wordt niet alleen gebruikt bij aambeien, maar ook voor het ontzien van het zitvlak na bijvoorbeeld een zwangerschap of na een operatie in dat gebied. De standaard bijgeleverde overtrek bij een donutkussen kan in een wasmachine worden gewassen. Let er altijd op dat de ring wordt geleverd met een afneembare en wasbare overtrekhoes.Voordelen van het aambeienkussen Een aambeienkussen is gemaakt van comfortabel schuim. Het materiaal van een kwalitatief goed donutkussen volgt je lichaamsvorm en geeft ontlasting van druk waar het nodig is. Het neemt de vorm van je lichaam aan, wat zorgt voor een goede gewichtsverdeling. Je kunt het donutkussen gemakkelijk meenemen, waardoor je het niet alleen thuis kunt gebruiken, maar ook onderweg in de auto of op het werk. Een donutkussen van goede kwaliteit is vormbestendig en hypoallergeen. Er zijn meerdere soorten donutkussens. De standaardmaat staat hierboven vermeld. Sommige kussens kunnen wat zwaardere mensen dragen. Het maximaal gebruikersgewicht is –voor zover bekend– 140 kg. Het betreft 'Ringkussen Harley' met de afmetingen 44 x 8 cm.Nadelen van het aambeienkussen Aambeien is niet bepaald een kwaal die mensen frank en vrij bespreken aan de koffietafel. Op je werk gebruikmaken van de donutring kan daarom wat vragen oproepen bij collega's en mogelijk worden er ook grapjes over gemaakt. Voordeel is dat het donutkussen geschikt is voor iedereen die problemen heeft met zitten en niet specifiek is bedoeld voor mensen met aambeien. Je kunt daarom tegen de collega's zeggen dat je zitproblemen hebt en daarom een kussentje gebruikt. Of je komt er gewoon openlijk voor uit en doorbreekt daarmee een taboe. Meer mensen dan je denkt hebben last van aambeien of andere klachten op plekken waar ze zich voor schamen.Donutkussen aanschaffen of kopen Waar kun je een zitring kopen? Bij zaken die orthopedische en medische hulpmiddelen verkopen, kun je een kwalitatief goede zitring kopen. Een comfortabel donutkussen is in principe geschikt voor iedereen die problemen heeft met zitten of dit nu door aambeien komt of door wat anders. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Jeuk en branderig gevoel huid door huidschimmel of ringworm
Een schimmelinfectie van de huid wordt ook wel mycose genoemd. Huidschimmels zijn schimmels die in de huid, nagels of haren van mensen groeien. Deze schimmels tasten de hoornlaag van de opperhuid aan. Voorkeursplekken zijn romp, billen, liezen en voeten. Huidschimmel kan echter ook op andere plekken van de huid voorkomen zoals het gezicht (zie foto), of de nagels van vingers en tenen. De populaire benaming van deze aandoening is ringworm. Deze naam dankt het aan het feit dat het begint als een ronde plek die allengs groter wordt en eruit gaat zien als een ring. De rand van de schimmelplek is rood en schilferend. Met wormen heeft het evenwel niets te maken. De medische naam is tinea corporis, wat zoveel betekent als schimmel op het lichaam. HuidschimmelHoe ontstaat huidschimmel of ringworm? Ringworm ontstaat als (schimmel)sporen onder voor hen gunstige omstandigheden kunnen uitgroeien tot schimmels. Ringworm wordt veroorzaakt door dermatophyten, die op de bovenste laag van de huid, de hoornlaag, leven. Ofschoon ze wel kunnen doordringen in de haarzakjes, kunnen ze niet de diepte ingroeien. Schimmels kunnen naast ringworm ook andere huidafwijkingen veroorzaken, zoals:Hoe loop je een schimmelinfectie van de huid op? Schimmels zijn overal aanwezig en zij verspreiden zich via schimmelsporen, die langdurig kunnen overleven onder moeilijke omstandigheden. Zo overleven schimmelsporen een wasbeurt in de wasmachine bij 40 graden; bij 60 graden leggen ze het loodje. In gunstige omstandigheden, dat wil zeggen een vochtige en warme omgeving, kunnen sporen goed gedijen en uitgroeien tot schimmels. Zo loop je bij zweetvoeten gemakkelijk een schimmelinfectie aan de voeten op. Toch is het lang niet altijd duidelijk waarom je een schimmelinfectie hebt opgelopen.Waar loop je vooral schimmels op?Schimmels loop je gemakkelijk op, bijvoorbeeld door met blote voeten rond te lopen in kleedruimtes, zwembaden, sportzalen, en andere publieke ruimten. Een schimmelinfectie loop je meestal op door contact met een persoon of een dier in je omgeving. De schimmel is aanwezig in de minuscule huidschilfertjes van mensen of dieren met een schimmelinfectie. Deze huidschilfertjes laten los en verspreiden zich door de ruimte. Schimmels gedijen het best onder warme, vochtige en broeierige omstandigheden.Symptomen: jeuk en branderig gevoel op de huid Typische ringworm ziet er uit als een grote, ronde lichtrode tot rode plek op het lichaam. Voorkeursplekken zijn de romp, billen liezen, met de meeste roodheid of activiteit aan de enigszins verdikte rand, waar ook schilfering zichtbaar is. De plek wordt allengs groter en veroorzaakt jeuk en/of een branderig gevoel. Onbehandelde plekken kunnen zeer groot worden.Risicogroepen: kinderen, diabetici en mensen met eczeem of psoriasis Iedereen kan een schimmelinfectie oplopen, maar er zijn mensen die meer risico lopen. Een schimmelinfectie wordt het meest frequent gezien bij kinderen en bij jongvolwassenen. Patiënten met een verminderde afweer en met diabetes zijn vatbaarder voor een schimmelinfectie. Dit geldt ook voor mensen met eczeem of psoriasis, die ter bestrijding van hun huidaandoening ontstekingsremmende crèmes of zalven op de huid smeren.Diagnose huidschimmel Vaak wordt de diagnose gesteld op hoe het er uitziet. Ringworm heeft een karakteristiek beeld. Zekerheid kan verkregen worden door wat materiaal af te nemen van de aangetaste plek wat onderzocht kan worden onder de microscoop. De vermeende schimmel kan ook op kweek worden gezet in het laboratorium. Met DNA analyse (PCR-techniek) kan reeds in enkele dagen de schimmel worden aangetoond. Soms wordt er een huidbiopt verricht. Dat is het wegnemen van een stukje weefsel voor microscopisch onderzoek.DifferentiaaldiagnoseDe volgende aandoeningen kunnen (aanvankelijk) een soortgelijk beeld geven:Wat is de behandeling van ringworm? In het algemeen wordt een schimmel behandeld met een antischimmelcrème, -zalf of -poeder. Een schimmelinfectie is vaak oppervlakkig en dan werkt een smeerseltje prima. De crème of zalf moet één- of tweemaal per dag worden aangebracht op de huidafwijkingen. Hierbij moet je tot 2 cm over de rand smeren. Nadat de huidafwijkingen zijn verdwenen, moet je nog twee weken blijven doorsmeren. Bij een schimmelinfectie die gepaard gaat met een ontstekingsreactie, zal een antischimmelmiddel met een ontstekingsremmend middel op de huid geïndiceerd zijn. In geval van een schimmelinfecties die diep in de huid is doorgedrongen, zal de arts vaak antischimmelpillen voorschrijven. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
De koppige peuter is twee en zegt 'neen'
In de peuterperiode is er een tijd waar de peuter op elke vraag van de ouder ‘neen' zal zeggen. De koppigheidsperiode. De peuter beseft dat hij of zij een zelfstandig iemand is met een eigen willetje! De peuter lijkt tegen alle regels in te gaan. Alles wat niet mag wil het uitproberen en het lijkt wel of je 100 keer moet zeggen ‘mag niet'! Wat is de koppigheidsfase? Van ongeveer anderhalf tot vier jaar kan een kind in de koppigheidsfase zitten. De ene peuter is veel koppiger en driftiger dan de andere peuter. Er zijn ook peuters die bijna nooit een driftbui hebben en ook peuters die elke dag een driftbui hebben. In een driftbui worden de emoties heftig geuit. Van hard huilen tot de adem inhouden, krijsen, overgeven, op de grond laten vallen, stampen, schoppen of slaan. Meestal wordt een driftbui uitgelokt doordat ze hun zin niet krijgen. Ze willen in de winkel hebben wat ze zien en je legt het terug. Driftig en boos gooien ze zich op de grond omdat ze dat product willen hebben. Je voelt dat andere mensen kijken en je waarschijnlijk een slechte ouder vinden.Niet elke peuter Omdat sommige peuters nauwelijks tot geen last van driftbuien hebben, zijn jammer genoeg mensen geneigd om de ouder/opvoeder de schuld te geven wanneer het kind een flinke driftbui heeft. Of mensen die geen kinderen hebben en niet weten dat sommige peuters flink in de koppigheidsperiode zitten. Als ouder kun je er opvoedkundig niets aan doen of je kind een driftbui krijgt of niet. Zorg dat je kind zich niet bezeert en weet hoe vervelend ook: het hoort bij je kind, het hoort bij de ontwikkeling. Loop in de winkel langzaam door en houd van een afstand je kind in het oog. Geeft hem/haar geen aandacht, ga verder na dit gezegd te hebben. Beloof geen straf die je niet waar kan maken en niet uit kunt voeren. Geef geen aandacht en loop langzaam verder. Ga samen de winkel weer uit.Neen, ikke doen In dezelfde periode wil het kind alles zelf doen. Ikke zelluf doen! Neen, ikke doen. Zelf het brood willen smeren, zelf aankleden, zelf tanden poetsen of zelf al eten met mes en vork. Het kind wil alles zelf doen. Wat mama en papa kunnen kan ik ook! Verboden zijn soms nodig omdat dingen gewoon niet reëel zijn. Je peuter wil het, ondanks alles tóch zelf doen, wordt boos, schreeuwt, vindt je niet meer lief en raakt compleet over de toeren. Je vingers jeuken om je peuter bij kop en kont vast te pakken en onder de koude douche te zetten. Jij bent de opvoeder en weet dat het een fase is om te kunnen ontwikkelen. Je peuter voelt zich veilig genoeg om bij jou dit gedrag te laten zien, hoe vervelend het voor allebei ook is. Stel je peuter in een driftbui voor de keus, ga er niet op in of maak compromissen bij niet-gewenst gedrag en knuffel je peuter na afloop. Laat voelen dat je niet boos bent op je kind. Geniet dubbel van de mooie en fijne momenten samen met je kind.Een eigen willetje Na de eerste verjaardag van je kind, is hij/zij een dreumes en wordt hij steeds minder afhankelijk van jouw constante zorg. Of het lopen is, tijgeren of kruipen, je kleintje gaat steeds meer op onderzoek uit. Vanaf anderhalf jaar wordt je kleintje een peuter, kan al lopen en gaat nog meer op ontdekking. Het verwacht dat alle aandacht voor hem/haar is, het ontdekt dat het alles ‘zelf' kan, zegt op alles 'neen' en het ontdekt dat het de zin door kan drijven door koppig vol te houden. Hij/zij eist zo alle aandacht op van iedereen en kan erg boos worden wanneer hij/zij niet de aandacht krijgt die het wil. Peuters leren enorm veel van deze fase. Voor de ouders of opvoeders is het soms erg moeilijk om toe te kijken hoe het kind in zijn eigen tempo dingen uitvoert. Toch is het zelf proberen zeer belangrijk voor de ontwikkeling van het kind en dit kan heel veel geduld vragen van de opvoeders. De veilige aanwezigheid van de vertrouwde gezichten is, hoe krom ook, erg belangrijk voor de peuter. Het is een groot compliment en het hoort bij de normale ontwikkeling van een peuter.De ouders/opvoeders en lastig gedrag De peuter wil geen hulp meer van zijn opvoeders en wil laten zien wat hij allemaal kan. Toch is je kleintje nog klein en het overschat zichzelf vaak. Blijf de ontwikkeling van je peuter aanmoedigen, en geniet van alle momenten waarop je kleintje dingen wél zelf goed doet. Benoem zo vaak als kan het initiatief om het ‘zelluf' te doen. Geef alleen wanneer echt nodig is aandacht aan koppig of driftig gedrag, bijvoorbeeld wanneer er gevaar bij komt kijken. Bij teveel aandacht bij lastig gedrag, leert je peuter al snel dat lastig gedrag aandacht krijgen betekent. Schenk dus ook spontaan aandacht aan je kind, buiten moeilijke situaties.JIJ bent de volwassenen Wanneer je kind een driftbui heeft, is het belangrijk dat jouw ‘neen' ook ‘neen' blijft. Jij bent de volwassene en bepaalt wat kan en wat echt niet kan. Benoem de regels hardop en kort. Een erge straf voor je peuter, bij doorgaan met ongewenst gedrag is even apart zetten. Vertel waarom en zet je peuter op een plek waar het niet weg kan. Eén of twee minuutjes is genoeg wanneer je kind dit aangeeft. Maak het daarna weer goed en zeg dat je kind de liefste peuter van de wereld is.Grenzen Stel regels en geef grenzen aan, dan weet je peuter waar het aan toe is. Dan probeert het wel of het regels kan breken, maar je standpunt is duidelijk. Herhaal de regels uit den treure want peuters vergeten regels niet met opzet. Zo gauw de ouder/opvoeder uit het zicht is, is ook de regel weg. Herhaal het elke keer op ooghoogte. Hoe moeilijk het soms ook is, het hoort bij de ontwikkeling.
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Superfood: de zoete aardappel of bataat
Hoewel de naam het sterk doet vermoeden is de zoete aardappel geen familie van de aardappel die we vaak in de Nederlandse keuken gebruiken. Het is daarom dan ook handig dat de zoete aardappel over een tweede naam beschikt: de bataat. Langzaamaan wordt de bataat, die in de Aziatische keuken vaak gebruikt wordt, ook in onze contreien populair. Dat is maar goed ook! De bataat is immers niet enkel een smaakvol voedingsmiddel, hij is ook enorm goed voor de gezondheid. Inhoudsopgave Wat is een bataat? De bataat is doorgaans een langwerpige, oranjekleurige knol. Er zijn echter ruim 400 varianten waarvan sommige zelf een witte of paarse kleur hebben. De plant die de bataat produceert is oorspronkelijk afkomstig is uit Centraal-Amerika. Omdat we niet beschikken over het geschikte klimaat voor de groei van deze plant wordt de bataat voornamelijk geïmporteerd. Het is echter niet onmogelijk zelf zoete aardappelen te kweken in je moestuintje met Nederlandse grond. Eens het tijd is om de bataat te oogsten is het aangeraden ook de bladeren te houden. De plant is immers volledig eetbaar. De bladeren kunnen bijvoorbeeld verwerkt worden in de salade die je hoofdgerecht op basis van bataat vergezelt.Voedingswaarden Honderd gram bataat bevat om en bij de 85 calorieën, minder dan dezelfde hoeveelheid gewone aardappel. Er is geen vrucht die meer provitamine A dan de zoete aardappel bevat.. Ook bevatten bataten een behoorlijk aandeel aan vitamine C. Deze voedingsstof behoort tot de antioxidanten. Dit betekent dat vitamine C onze cellen beschermt tegen vijandige stoffen. Daarbovenop is vitamine C nodig om de belangrijkste bouwstof van ons lichaam, collageen, te vormen. Verder hebben we vitamine C nog voor vele ander processen nodig waaronder de synthese van hormonen. Een andere stof die verplicht moet vermeld worden als je spreekt over de voedingswaarden van de zoete aardappel: vezels.Voordelen voor de gezondheid Gewicht verliezen In het algemeen is de zoete aardappel net een betere keuze dan de gewone aardappel. Ze bevat net iets minder vetten, koolhydraten en calorieën. Wat echter veel belangrijker is: de koolhydraten uit de bataat komen veel minder snel vrij. De bataat heeft, om een moeilijke term te gebruiken, een lage glycemische index. Dit betekent dat het eten van bataat de bloedsuikerspiegel constant houdt. Zo voorkomt de zoete aardappel dat onze bloedsuikerspiegel piekt en het lichaam grote hoeveelheden insuline moet aanmaken om dit tegen te gaan. Een toename van insuline heeft als gevolg meer vetopslag. Het is dus een groot voordeel dat de bataat dergelijke pieken voorkomt. De lage glycemische index is toe te schrijven aan het hoge vezelgehalte van de knol. Het verteren van deze koolhydraten kost ten gevolge hiervan meer brandstof en zorgt voor een meer geleidelijke levering van energie.Ogen De zoete aardappel barst van provitamine A, ook wel betàcaroteen genoemd. Deze worden in het lichaam omgezet naar de bruikbare vorm, gewone vitamine A. Deze voedingsstof vervult meerdere belangrijke functies. Waaronder het gezond houden van de ogen. Vitamine A zorgt ervoor dat onze ogen zich makkelijk aan veranderende lichtintensiteit kunnen aanpassen, verbetert onze nachtvisie en houdt de ogen vochtig. Hierdoor verkleint het risico op oogaandoeningen als cataract.Immuunsysteem Vitamine A is tevens vitaal voor een goed werkend immuunsysteem. Hierin vervult de vitamine een dubbele functie. Ze verhindert potentiële dreigingen het lichaam te betreden, maar als het hen tocht lukt binnen te glippen zal vitamine A hen actief bestrijden. De antioxidant vitamine C, die ook in de bataat aanwezig is, en de antioxidant vitamine A zijn een goede combinatie voor een efficiënt functionerend immuunsysteem.Andere voordelen van vitamine A Wat niet over het hoofd gezien mag worden is dat vitamine A celdeling ondersteunt. Hierdoor is vitamine A onmisbaar voor het onderhoud, en in vroegere stadia de vorming, van je organen. Een laatste puntje dat aandacht verdient is het feit dat vitamine A de huid gezond houdt. Vitamine A beschermt de huid niet enkel tegen infecties door het immuunsysteem te ondersteunen, de voedingsstof voorkomt eveneens de veroudering van je huid.Spijsvertering Bataten zijn een goede bron van zowel fermenteerbare als niet-fermenteerbare vezels. De eerste categorie is verantwoordelijk voor een goede consistentie van de stoelgang en werkt daarnaast als prebiotica, voedsel voor bacteriën in de darmflora. De niet-fermenteerbare vezels zorgen voor vlotte stoelgang en een efficiënte werking van ons spijsverteringssysteem.Serveersuggesties De bataat is een erg veelzijdig product. De knol kan op dezelfde manier gebruikt woorden als de gewone aardappel. Het bereiden van puree, partjes of patat van zoete aardappel is een welkome afwisseling voor de pieper. Daarnaast zijn er op het internet enorm veel recepten te vinden waarin de bataat verwerkt wordt. Zo zijn ovenschotels met zoete aardappel zeer populair. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Sterke zweetgeur oksels: voorkomen en bestrijden vieze oksel
Een sterke zweetgeur onder je oksels kan schaamte oproepen, vooral als je je in gezelschap bevindt. Niemand wil slecht ruiken of een sterke zweetgeur onder de oksel hebben. Als je stinkt onder je oksel durf je vaak niet dicht bij een ander te komen,of je voelt je onzeker. Er zijn meerdere mogelijke oorzaken van een vieze okselgeur. Sommige medische aandoeningen, zoals diabetes, overmatig zweten (hyperhidrose), schildklieraandoeningen, leverziekten, en leefstijlfactoren, kunnen ervoor zorgen dat je een vieze okselgeur krijgt. Het eten van pittig voedsel met knoflook, uien en hete curry's, kan ook leiden tot een tijdelijke verandering in de lichaamsgeur. Stress en angst leiden soms tot een onaangename okselgeur, aangezien het lichaam sterk zweet bij stress. Oorzaak sterke zweetgeur oksels Okselgeur is de meest voorkomende vorm van lichaamsgeur. Het is een drukte van jewelste onder je oksels. Er leven op deze plek onder je armen vele honderden miljoenen okselbacteriën per cm². Je kan gemiddeld 100 verschillende soorten onder je oksels hebben, soms stukken minder en soms stukken meer. Grofweg 80% van van deze bacteriën behoren tot de Corynebacteriën of de Staphylococcen, welke tot de 'gewone' huidbacteriën gerekend worden. De Corynebacteriën zorgen voor een stinkende okselgeur. Zij zetten de lipiden, hormonen en aminozuren op je huid om in onwelriekende verbindingen, terwijl de producten van de Staphylococcen, reukloos blijven. Wanneer er een situatie ontstaat dat de Corynebacteriën de overhand krijgen en de Staphylococcen in de minderheid zijn, dan kun je last krijgen van een zure, stinkende oksellucht. Het menselijk lichaam produceert in feite geurloos zweet. Het zijn de de chemische veranderingen die door de Corynebacteriën worden veroorzaakt die de oorsprong van de okselgeur zijn. Het zijn de afvalstoffen van de bacteriën. Dat Corynebacteriën de overhand krijgen, kan door meerdere oorzaken komen.Ketonen Diabetesketonen Mensen met diabetes hebben niet genoeg insuline om suiker af te breken en te gebruiken als brandstofbron of ze hebben genoeg insuline maar hun cellen reageren er niet op. Als je lichaam glucose (suiker) niet als primaire brandstof kan gebruiken, bijvoorbeeld door het ontbreken van insuline, dan gaat het lichaam andere energiebronnen aanspreken. Het lichaam verbruikt dan vooral vet als brandstof. In dat geval worden vetten afgebroken en bij verbranding van vetten komen er ketonen vrij. Dit zijn zuren waardoor het bloed zuur wordt. Er is in dat geval sprake van een keto-acidose. Deze ketonen worden uitgescheiden via je adem, urine en zweet. Hoge niveaus van ketonen worden geassocieerd met fruitige (aceton) ruikende adem en zweet. Dus, als je oksels naar fruit of aceton ruiken, kan je een aandoening hebben, genaamd diabetische ketoacidose. Dit kan gevaarlijk zijn en zelfs levensbedreigend, zodat onmiddellijke medische hulp nodig is.Verhongeringsketonen Er bestaat ook zoiets als verhongeringsketonen, welke ontstaan bij lage bloedsuikers. Het lichaam heeft op zich voldoende insuline, maar niet voldoende glucose.Vieze oksel door overmatig zweten Overmatig transpiratie (hyperhidrose) is een chronische aandoening, die zich manifesteert door de productie van te veel zweet. Ongeveer 2-3% van de mensen heeft last van overmatig transpireren van de oksels of van de handpalmen en de voetzolen. In de meerderheid van de gevallen is er geen aanwijsbare oorzaak. Bij een deel van de personen komt het in de familie voor en bij een aantal mensen is er sprake van een onderliggende aandoening, zoals hartziekte, longaandoening, of tuberculose.Schildklierziekten De schildklier regelt het metabolisme of de stofwisseling door middel van de afgifte van hormonen. Sommige schildklierstoornissen, zoals een overactieve schildklier (hyperthyreoïdie), worden geassocieerd met hevig zweten en dit kan een reden zijn waarom je oksels stinken.Leverziekten Sommige leverziekten worden geassocieerd met slecht adem (halitose), een sterke zweetgeur van de oksels en een vieze lichaamsgeur.Schimmelinfecties Sommige schimmelinfecties kunnen een onaangename okselgeur veroorzaken. Schimmelinfectie van de plooien (liezen, oksels) wordt 'candidiasis intertriginosa' genoemd. Alle schimmelinfecties worden geassocieerd met een sterke lichaamsgeur.Vieze okselgeur door medicijnen Het gebruik van bepaalde medicijnen geeft als bijwerking mogelijk een sterke of vieze okselgeur. Medicijnen, die transpiratie bevorderen zijn pijnstillers, SSRI's of serotonineheropnameremmers (antidepressiva, voorgeschreven bij een depressie), hormonale medicijnen en cardiovasculaire medicatie. Deze lijst is niet uitputtend en als je last hebt van overmatig zweten, dan is het verstandig om de bijsluiter te raadplegen van het medicijn dat je gebruikt. Als je okselgeur ondraaglijk is, kan de arts kijken of het inderdaad door het medicijn komt en of er een alternatief voorhanden is. Stop nooit op eigen houtje met het gebruik van medicijnen zonder voorafgaand overleg met de arts.Voeding Als je oksels stinken, moet je nagaan wat je eet. Voedsel speelt een essentiële rol bij je lichaamsgeur en het vermijden van bepaalde voedingsmiddelen kan helpen om een vieze okselgeur te voorkomen. Er zijn een aantal voedingsmiddelen bekend die je moet vermijden wanneer je een okselgeur wilt voorkomen.Zwavelrijk eten Het eten van kruisbloemigen zoals broccoli en bloemkool, kunnen een okselgeur veroorzaken omdat ze zwavelverbindingen bevatten. Hetzelfde geldt voor uien, knoflook en asperges. Zorg er evenwel voor dat je niet te veel voedingsmiddelen gaat vermijden, want daardoor wordt je voeding eenzijdig en mis je waardevolle stoffen.AlcoholHet drinken van te veel alcohol heeft een negatieve invloed op je lichaamsgeur. Overmatig alcohol drinken kan er namelijk voor zorgen dat je meer gaat zweten, waardoor je last kan krijgen van een sterkere lichaamsgeur. Alcohol zorgt voor verwijding van de bloedvaatjes onder de huid en daardoor warmt je huid op. Door transpireren probeert je lichaam de temperatuur naar beneden te krijgen.Kruiden Sterke kruiden kunnen een negatieve invloed hebben op je okselgeur, dus je kunt ze het beste met mate eten.Leefstijl Je leefstijl heeft ook invloed op je lichaamsgeur. Slechte hygiëne en stress kunnen zorgen voor een stinkende okselgeur.Spanning en stress Als je veel stress ervaart of bezorgd bent, dan verhogen apocriene klieren de zweetproductie. Apocriene klieren bevinden zich in de huid van handpalmen, voetzolen en oksels. De zweetproductie in deze klieren wordt gestimuleerd en aangejaagd door stress en emoties (waaronder angst). Meer zweet betekent meer 'voedsel' voor huidbacteriën en een hoger risico op een stinkende oksel.Slechte hygiëne Soms staat je okselgeur niet in verband met zware transpiratie maar met slechte hygiëne.Behandeling Stinkende oksels worden meestal geassocieerd met hyperhidrose (overmatig zweten). Er zijn verschillende behandelingen mogelijk bij overmatig zweten, zoalsHet aanbrengen van aluminiumchloride; Orale middelen: Anticholinergica Bètablokkers Anxiolytica (kalmeringsmiddelen), welke kunnen helpen als angst het probleem is.Operatieve ingreep; Botulinetoxine-injecties.Aluminiumchloride verstoort je zweetklieren en vermindert de transpiratie. Botoxinjecties zijn een effectieve manier om hyperhidrose te behandelen. Alhoewel de procedure veilig is, kan je soms bijwerkingen ondervinden, zoals pijn, roodheid en misselijkheid. Een operatieve ingreep kan bestaan uit verwijdering van zweetklieren of het blokkeren of doorsnijden van de zenuwtoevoer naar de zweetklieren.
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Ergotherapie helpt bij lichamelijke en psychische klachten
Ergotherapie is, evenals fysiotherapie of logopedie, een vorm van paramedische zorg. Ergotherapie helpt bij uiteenlopende klachten. Als bijvoorbeeld je kind schrijfproblemen heeft, kan ergotherapie soms uitkomst bieden. Maar ook alzheimerpatiënten kunnen er baat bij hebben, of wanneer je overspannen bent geraakt op je werk. De ergotherapeut levert maatwerk en beperkt zich niet tot de behandelkamer, maar bezoekt de patiënt ook thuis indien nodig. Wat is ergotherapie Na een gebroken arm kan typen moeilijk zijn. Of door versleten knieën heb je moeite met naar het toilet gaan. De ergotherapeut zal in dit soort gevallen naar praktische oplossingen zoeken. Een spraakprogramma bijvoorbeeld, waardoor werken met een arm in het gips geen probleem meer is. Of een haak bij het toilet waardoor je makkelijker overeind kunt komen. Ergotherapie wordt onder andere ook ingezet bij reuma, alzheimer, of bij kinderen die moeite hebben met schrijven. Het blijkt dat ergotherapie in deze gevallen erg goed helpt.Verschil tussen ergotherapie en fysiotherapie. De fysiotherapeut richt zich tijdens de behandelingen vooral op het functioneren van het lichaam en waar dat fysiek verbeterd kan worden. Opnieuw leren lopen of bepaalde spieren weer leren gebruiken, bijvoorbeeld. De ergotherapeut richt zich met name op het verbeteren van de dagelijkse activiteiten door praktische tips (schrijf op wat u wilt doen vandaag) en oplossingen (bijvoorbeeld een speciale lepel).Hoe gaat een ergotherapeut van start De ergotherapeut zal bij een nieuwe cliënt een aantal gesprekken voeren om de doelen in kaart te brengen. Wat lukt tegenwoordig niet meer, wat kort daarvoor nog geen probleem was enz. Ook zullen de prioriteiten worden vastgesteld. Dan wordt er wellicht een hulpmiddel vastgesteld waarmee de handelingen weert als vanouds uit te voeren zijn. En tenslotte zal er ook geoefend worden met het hulpmiddel.Vaak een goed idee Ergotherapie kan op veel momenten worden ingezet: bij jonge kinderen met ontwikkelingsstoornissen maar ook bij ouderen met reuma. Wie na een ongeluk of langdurig ziekbed weer alles opnieuw moet leren, kan ook wel wat hulpmiddelen steun en tips gebruiken. Als je nog maar een hand volledig kunt gebruiken, heb je wel een aantal aanpassingen in je woning nodig. De hulp van een ergotherapeut is praktisch en doelgericht. De huisarts kan doorverwijzen en ook in een ziekenhuis zal zo nodig al gestart worden met de therapie. In geval van overspannenheid of een burnout is dikwijls het probleem dat alle privé werkzaamheden bij elkaar een te grote belasting zijn. De ergotherapeut kan dan helpen de verschillende taken in kleine stukjes op te delen waardoor de uitvoering overzichtelijker en makkelijker wordt.Ook de omgeving heeft er baat bij Ergotherapie is niet alleen van nut voor de cliënt zelf. Ook de omgeving zoals mantelzorgers kunnen er baat bij hebben. Ze kunnen meer aandacht besteden aan hetgeen dat nog wel lukt. Dat is zinvoller dan alleen maar te letten op de dingen die niet meer kunnen.Zorgverzekering Over het algemeen wordt via de basisverzekering een beperkt aantal behandelingen vergoed. Dus het kan verstandig zijn de aanvullende dekking te bestuderen en wellicht aan te passen.
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Oren als bron van energie
In de winter hebben talloze mensen last van vermoeidheid, stemmingswisselingen en zelfs depressies. De korte dagen met vaak ook beperkte hoeveelheden zonnestralen werken op het gemoed van mensen. Het lentezonnetje zorgt doorgaans voor heel wat extra nieuwe energie, maar toch is dit vaak nog niet voldoende om bij het begin van de lente ten volle van de hernieuwde natuur te kunnen genieten. Om de mooie ontluikende momenten van dit seizoen niet te hoeven missen, wordt de laatste jaren vaak een hulpmiddel gebruikt, de hopitherapie. Vele mensen zal deze term niet erg bekend in de horen klinken. Als we het bij zijn Nederlandse naam 'oorkaarsentherapie' noemen, echter wel. Eeuwen oud Het gebruik van oorkaarsen is in België en Nederland pas het laatste decennium erg populair geworden. Mensen zoeken steeds vaker naar alternatieve en 'nieuwe' methodes om af te rekenen met ziekte, stress en futloosheid. De behandeling met oorkaarsen is echter, zoals velen van deze therapieën, al eeuwen oud. Verschillende volkeren over de hele wereld zoals Maya's, Azteken, Chinezen en Egyptenaren maakten reeds vroeg gebruik van een brandbare substantie zoals was, waarin kruiden werden vermengd om zo in te brengen in het oor. Ook andere methodes om trillingen te veroorzaken en deze over te brengen in het oor, kwamen veelvuldig voor. In onze Westerse cultuur is het ritueel overgewaaid van de Amerikaanse indianencultuur. De Hopi-indianen, de oudste van de Pueblo-stammen en gekend om hun grote geneeskundige kennis, waren de belangrijkste inspiratiebron en de therapie kreeg dan ook meteen hun naam, hopitherapie.Het waren ook de indianen die het behandelen van allerlei ongemakken met vuur introduceerden. Sommige stammen drenkten buffelhuid in een mengeling van kruiden en oliën en rolden de gedrenkte huid vervolgens op. Dit waren de allereerste oorkaarsen. Andere stammen namen de rook van brandende kruiden in de mond en bliezen deze in het oor van hun patiënt. Maar ook deze laatsten vonden snel andere methodes zoals opgerold papier om de rook in het oor te blazen. Later zijn de meeste stammen overgegaan tot het maken van de oorkaarsen op basis van bijenwas en kruiden.Het was de heer Udo Leschik van de firma Biosun die in contact kwam met de Hopi-indianenstam en het gebruik van oorkaarsen daar leerde kennen. Hij merkte al snel de ontspannende en therapeutische mogelijkheden van de oorkaarsen en begon met toestemming van de Hopi-stam de oorkaarsen onder licentie te produceren volgens het aloude en originele Hopi-recept. Aangezien dit fabricaat onder licentie staat, bestaat er slechts één originele en echte Hopi-oorkaars, deze door Biosun op de markt gebracht. Deze kaarsen worden het vaakst verkocht en gebruikt door oorkaarsentherapeuten. Aangezien de afzetmarkt steeds ruimer werd, zagen nog enkele bedrijven hierin een winstgevende onderneming en brachten zij hun eigen kaars op de markt. Natura is na Biosun de grootste leverancier van deze producten. Zij behielden het natuurlijke aspect van de kaars, maar voegden een beschermkraag toe aan de voet van de kaars.Ingrediënten van de beste kwaliteit Een echte Hopi-oorkaars is een holle cilinder van ongeveer 22 cm lang. Onderaan in de kaars is er een kruisvormig filtertje ingewerkt om te voorkomen dat er zeker geen verbrandingsresten in de gehoorgang terechtkomen. De vorm van deze filter verwijst naar de indiaanse oorsprong van de kaarsen, waar het kruis Moeder Aarde voorstelt. Aan de buitenkant van de kaars werd een rode streep aangebracht, zodat men duidelijk kan zien tot waar de oorkaarsen mogen opgebrand worden. De vermelding 'Biosun' in rode letters wijst op de originele Hopi-kaarsen.De Hopi-kaars is gemaakt van katoen van de beste kwaliteit. Aan de teelt van deze stof komen geen bestrijdingsmiddelen of andere chemische producten te pas. De katoenen doek wordt vervolgens gedrenkt in een mengeling van zuivere bijenwas, honingextract, traditionele indiaanse kruiden (zoals salie, St. Janskruid en kamille) en 100% natuurlijke aroma-essences. De kaarsen worden vervaardigd onder zeer strenge voorwaarden om een zo correcte verbranding van de stoffen te garanderen. Een echte Hopi-kaars voldoet trouwens aan de CE-normen.Massage van het trommelvlies Zodra de oorkaars op de juiste manier ingebracht wordt in het oor, wordt deze aangestoken. De kaars blijft branden gedurende de gehele behandeling. Het branden brengt een schouweffect teweeg in de oorkaars. Dit schouweffect gaat een lichte onderdruk creëren in het oor. Samen met de lichte trilling van de stijgende lucht, veroorzaakt door de natuurlijke beweging van de vlam, geeft dit een zachte massage aan het trommelvlies. Dit gaat naast een aangenaam gevoel ook onmiddellijk effect hebben op de drukregeling in het oor. Het middenoor en binnenoor ervaren tijdens de behandeling een aangename en ontspannende warmte. Op een gegeven ogenblik gaat het verbrande gedeelte van de kaars op natuurlijke wijze omklappen. Op dit moment ontstaat een lichte overdruk in de uitwendige gehoorgang en zal de warmte intenser voelbaar worden. Door deze opwarming wordt de bloedsomloop en de zuiverende werking van het lymfesysteem gestimuleerd en het immuunsysteem verstevigd. Om het evenwichtsgevoel niet te verstoren, worden steeds beide oren behandeld.Een behandeling met oorkaarsen is rustgevend en absoluut niet pijnlijk. Tijdens het branden van de oorkaarsen hoort de patiënt een licht knisperend geluid en voelt hij/zij een aangename warmte. Naast de ontspannende functie van de hopi-therapie, kan deze ook een duidelijke therapeutische rol spelen bij het volgende aandoeningen:Verkoudheid met neus- en keelirritaties, heesheid Sinusitis (zowel chronisch als acuut) Gehoorsstimulatie Slaapstoornissen Oorsuizingen en oortintelingen Hoofdpijn en migraine Activeren van de lokale bloedcirculatie, het lymfesysteem en het metabolisme Coördinatie van de twee hersenhelften Stimuleren van de energiecirculatie Losmaken van oorsmeer Regelen van de aanmaak van oorsmeer Voorkomen van oorontstekingen (niet het genezen van oorontstekingen) Verlichten van problemen met drukcompensatie zoals bij het opstijgen en dalen van vliegtuigen, diepzeeduiken, …Ondanks de positieve therapeutische werking van de Hopi-oorkaarsen, dient men toch voorzichtig te zijn met patiënten met epilepsie, oorontstekingen, allergieën op bestanddelen in oorkaarsen, doorboord of gescheurd trommelvlies en de ziekte van Ménière. In dergelijke gevallen is het raadzaam eerst uw behandelend geneesheer te raadplegen.
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Hond als therapie
Tijdens de feestdagen staat een huisdier op talloze verlanglijstjes van kinderen. Velen onder hen werden echter al snel teleurgesteld door hun ouders. Als deze laatsten geen echte dierenliefhebbers in hart en ziel zijn, zien zij vaak enkel de nadelen en beschouwen zij deze als afdoende argumenten om geen dier in huis te nemen. Toch is een huisdier in je gezin niet zo'n slecht idee. Integendeel zelfs, een huisdier is immers voordelig voor je fysieke én psychische gezondheid. Goed voor je gezondheid Betere conditie Een huisdier is letterlijk goed voor je hart. Elke hond heeft immers behoefte om dagelijks uitgelaten te worden in de frisse buitenlucht. Dit verplicht vele baasjes om toch maar dat luie avondje tv-kijken te vervangen door een stevige wandeling in het plaatselijke park of om 's morgens voor het werk een frisse ochtendwandeling te maken en zo de dag energiek en wakker te starten. Een wandeltochtje is echter niet enkel positief voor de hond, maar verbetert ook de lichamelijke conditie van zijn baasje aanzienlijk. Zonder hond, zijn er maar weinig mensen die zomaar elke dag een flinke wandeltocht zouden maken. Het huisdier verplicht hen dus als het ware te bewegen. Door je lichaam elke dag deze extra beweging te gunnen, wordt het hart sterker en wordt de persoon in kwestie ook fysiek weerbaarder.Verhoogde immuniteit Bij lichamelijk contact met de hond (bv. aaien, knuffelen, …) wordt er door het menselijk lichaam immunoglobuline A aangemaakt. Dit is een antistof dat het lichaam beschermt tegen virussen en bacteriën en het lichaam zo sterker maakt. In meerdere onderzoeken werd dan ook logischerwijze aangetoond dat het immuunsysteem van de baasjes fel verbetert door het contact met hun huisdier. Kinderen worden minder snel ziek omdat ze beter bestand zijn tegen infecties, peuters hebben minder kans om allergieën of astma te ontwikkelen en hier en daar wordt zelfs het positief effect op het lymfesysteem beschreven.Minder stress Huisdieren verminderen ook de kans op stress en burn-out. De reden hiervoor is dat het kijken naar, omgaan en lachen met een huisdier een ontspannend effect heeft en ook bloeddrukverlagend werkt. Je voelt je hierdoor minder snel uitgeput. Daarnaast dwingt een huisdier je ook om aan andere zaken te denken dan je werk, waardoor er vaak toch even een stresserende last van je schouders valt. Tenslotte is een huisdier een positief wezen, waardoor ook bij het baasje de positieve gevoelens de bovenhand zullen nemen op de negatieve en het gemakkelijker wordt sommige banale zaken te relativeren.Sociale verbondenheid Vriendschap In hun dagelijkse leven wordt een mens geregeld veroordeeld en wordt zijn vertrouwen vaak beschaamd. Bij een huisdier ondervindt een baasje deze negatieve gevoelens niet. Huisdieren tonen sterke vriendschapsgevoelens ten opzichte van hun baasjes en door deze ongedwongenheid voelen deze vaak even sterke gevoelens naar hun dier toe. Voor sommige mensen lijkt het soms zelfs zo dat het huisdier de enige is die naar hun problemen wil luisteren, zonder meteen advies te willen geven of kritiek te uiten en het dier ook de enige is die hen onvoorwaardelijk steunt. Mensen voelen zich ook wel eens in de steek gelaten door hun partner, vrienden, familie en collega's. Hun huisdier blijft echter altijd aan hun zijde staan. Deze verbondenheid durft ook wel eens te ver te gaan, doordat baasjes hun huisdieren gaan zien als een vervanging voor hun gemis of ze gaan behandelen als hun kind of partner.Huisdier als psycholoog Huisdieren hebben ook de reputatie uitstekende therapeuten te zijn. Vooral voor gehandicapten en kinderen lijkt dit vermogen onuitputtelijk te zijn. Steeds vaker wordt bij mishandelde of autistische kinderen gebruik gemaakt van therapie met dieren zoals dolfijnen en vissen. Toch lijkt soms ook een hond de rol van therapeut al op zich te kunnen nemen. Uit de praktijk zijn er veel voorbeelden waarbij kinderen niet wensen te praten over hun problemen of traumatische ervaringen ten opzichte van andere mensen, maar dit plots wel doen ten opzichte van een hond.Uitgebreider sociaal netwerk Voor kinderen kan het leven met een hond tijdens hun jonge jaren nog heel wat extra voordelen opleveren. Kinderen met honden krijgen doorgaans door het contact en de verzorging van de hond meer zelfvertrouwen tijdens hun kindertijd, waardoor ze sneller de wereld rondom zich gaan verkennen en sociale contacten zullen aangaan. Hun prestaties verbeteren hierdoor en de positieve gevolgen van dit alles zullen zij zeker in het latere leven mogen ondervinden.Baasjes met een huisdier hebben doorgaans ook een groter sociaal netwerk. Proefondervindelijke onderzoeken en testen hebben uitgewezen dat baasjes van huisdieren sneller worden aangesproken in het openbaar. Het huisdier is in dat geval vaak het onderwerp van het gesprek en hieruit vloeien vele nieuwe sociale contacten. Ook worden deze baasjes sneller begroet in het park of op straat. Mensen met huisdieren zullen zich zelf meestal ook socialer opstellen ten opzichte van andere personen. Doordat ze de wereld niet enkel vanuit hun eigen standpunt bekijken, begrijpen en appreciëren ze anderen sneller.Relatietherapie Tenslotte wordt vaak gesteld dat een huisdier de relatie tussen twee personen kan verbeteren. Meestal mogen we er vanuit gaan dat een relatie al in een positieve richting zit, als ze besluiten samen een huisdier aan te schaffen. Toch lijkt dit niet altijd het geval te zijn en kan het ook een invloed uitoefenen op de omgang tussen twee personen. Het dier zorgt er immers voor dat de twee telkens een gemeenschappelijk punt van interesse hebben en telkens iets om over te praten hebben, ook als andere onderwerpen wat gevoelig liggen en deze liefst vermeden worden. Bovendien heeft een hond ook zijn dagelijkse verzorging en wandelingen nodig, zodat er afspraken onderling moeten gemaakt worden hieromtrent. Ook dit verbetert de communicatie binnen een relatie. En zelfs als er een hevige ruzie gaande is en er niet meer gesproken wordt tegen elkaar, kan een schattige of domme actie van een hond ervoor zorgen dat er toch terug een lach op beide gezichten verschijnt.Niet enkel voordelen Hoewel er talrijke voordelen zijn aan het bezit van een huisdier, mogen toch ook de verplichtingen ten opzichte van een dier niet uit het oog verloren worden. Het dier verdient voor de onvoorwaardelijke vriendschap en liefde die zij bieden, natuurlijk ook de nodige aandacht en verzorging. Ook wanneer de baasjes even geen tijd of zin hebben om een wandeling te maken of de hond een borstelbeurt te geven, mag het dier niet aan zijn lot overgelaten te worden.
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Beknelde vingers en blauwe nagels bij kinderen
Als het om onze kwetsbare vingers gaat zullen weinigen (in hun kindertijd) nooit de zeer pijnlijke ervaring hebben gehad, van een dichtvallende deur of een gevoelige klap met hamer op de tere vingertjes. Dankzij de flexibiliteit en buigzaamheid van de jeugdige ledematen zijn de gevolgen gelukkig meestal minder ernstig dan de eerste hevige pijn en het gehuil doen vermoeden. Toch is er vooral bij kleine kinderen voortdurende waakzaamheid geboden. Kijk dus altijd goed waar de handjes van het kind zijn, als je samen met de kleine de deur in en uit gaat. En vooral ook voordat je het autoportier dicht smakt. Overal loert gevaar Je kunt kleine kinderen eigenlijk geen moment uit het oog verliezen is een veelgehoorde verzuchting, want zelfs in huis en in de tuin is alom het gevaar en dien je tevens de nodige preventieve veiligheidsmaatregelen te nemen, bijvoorbeeld;Geen ladders, trappen of andere klimmogelijkheden laten slingeren. Scherpe hoeken zoals harde tafelpunten op gezichtshoogte afschermen. Zorgen dat ze niet via gezicht of vingers met elektriciteit in aanraking komen. De fornuispannen altijd op de achterste branders, en steelpannen, frituurpannen e.d. nooit met de greep naar voren. Hou hete ingeschonken thee ook buiten bereik van de kleintjes. Maar wees vooral alert op die kleine vingertjes die overal tussen kunnen komen en ernstige verwondingen kunnen oplopen:Blauwe nagel of beknelde vinger Als je met een vinger bekneld bent geraakt bijvoorbeeld tussen de deur, kan het goed aflopen met alleen wat pijn. Soms echter zijn de consequenties verstrekkender en moet er een huisarts en bij kinderen vaak ook het ziekenhuis aan te pas komen. Vooral als het (kleine) kinderen betreft dien je er vanzelfsprekend uiterst voorzichtig mee om te gaan, en voorzorgsmaatregelen te nemen.Blauwe nagel Wat dien je te doen wanneer je per ongeluk met je vinger of teennagel ergens tussen bent gekomen, bijvoorbeeld een huisdeur of een hamer. Bij een beklemming ontstaat vaak snel een onderhuidse bloeding. Onder de getroffen nagel wordt dan het bloed zichtbaar. Bij een grote bloeding kan de nagel na verloop van enige tijd zelfs loskomen. Een beknelde nagel kan als het meevalt resulteren in slechts een Klein bloedvlekje onder de nagel. Maar bij een stevige beknelling of klap met grote hamer kan een volledig blauwzwarte nagel het gevolg zijn.Eerste hulp bij blauwe nagel Een klein bloedvlekje onder de nagel kan geen kwaad en groeit spontaan uit, tot het moment dat stukje nagel na verloop van tijd uiteindelijk wordt afgenipt met het nagelschaartje.Raadpleeg echter in de volgende gevallen een arts:Als de nagel volledig blauw is. Er bijkomende wonden aan vinger of teen zijn. Bij hevige pijn.Beknelde vinger Als een kind heeft klemgezeten met een vingertje of zich heeft gestoten, dan raakt onder de huid het weefsel beschadigd en er ontstaat er een zwelling. Zo'n zwelling veroorzaakt pijn. Koel de plek minstens 10 minuten met koud water. Het kind kan de bezeerde vinger natuurlijk beter zo weinig mogelijk gebruiken.Wanneer naar de arts? Als je ziet dat de stand van de vinger niet goed is of als je kind de vinger niet goed kan gebruiken, is het verstandig om naar de dokter te gaan. Ook wanneer de pijn na een dag of drie nog steeds niet is verminderd, kun je beter naar de huisarts gaan om na te gaan of er niet meer beschadigd is.Hoe kun je dergelijke ongelukken voorkomen? Een kindveilige bescherming kun je bereiken met verschillende hulpmiddelen. Maak bijvoorbeeld gebruik van deurklemmen, speciale veiligheidstrips, deurbuffers of een deurspleetbeveiligers. Of leg desnoods een handdoek over de deur. Met zo'n simpele handdoek voorkom je dat de deur volledig dicht kan, waardoor vingerbeklemming wordt voorkomen. Lees verderReactie Jurgen, 15-03-2012 17:44 #1Vraagje zsinds 1,5 week geleden ben ik klem komen te zitten tussen een laat klep.de nagel van mijn duim is er af.hoe lang durrd het ong dat je gene pijn meer aan hebt?en waneer de nieuwe nagel begint te groeien Reactie infoteur, 15-03-2012Beste Jurgen ik moet je het antwoord schuldig blijven.Misschien weten ze meer op, dit prikbord:http://nagel.startpagina.nl/prikbord/
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Humaan papillomavirus (HPV): symptomen en behandeling
Het humaan papillomavirus (afgekort ‘HPV'), is een virus dat op de huid en slijmvliezen voorkomt. Van het virus zijn momenteel meer dan 150 typen bekend. Alle typen zijn genummerd. De meeste typen vormen geen risico voor de gezondheid. Maar van bepaalde virustypen is bekend dat zij bij een langdurige infectie (waar je vaak niets van merkt), de cellen van de baarmoederhals kunnen veranderen, waardoor (een voorstadium van) kanker kan ontstaan. Het lichaam ruimt in de meeste gevallen de virusinfectie zelf op. Van ongeveer 15 typen is bekend dat zij kanker kunnen veroorzaken. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen typen met een hoog risico en typen met een laag risico. Laag risico typen veroorzaken genitale wratten, welke weinig risico met zich meebrengen. Hoog risico typen kunnen echter baarmoederhalskanker (of een voorstadium van kanker) veroorzaken. Dit komt doordat ze de celgroei verstoren. Humaan papillomavirusWat is HPV? Het humaan papillomavirus (afgekort ‘HPV'), is een virus dat op de huid en slijmvliezen voorkomt. Het betreft een groep van meer dan 150 verwante virussen. Het virus is vaak aanwezig in de schaamstreek. Het kan worden overgedragen via huid-op-huid contact, huid-op-slijmvlies contact of slijmvlies-op-slijmvlies contact. Een van de meest voorkomende geslachtsziekten of seksueel overdraagbare aandoeningen (soa's) zijn genitale wratten, welke worden veroorzaakt door HPV. HPV zelf is een virus en géén aandoening, maar het virus wordt dus wel via seksueel contact overgedragen.Hoog-risico HPV en laag-risico HPV Seksueel overdraagbare HPV's vallen uiteen in twee categorieën:Hoog-risico of oncogene HPV's, die kanker kunnen veroorzaken. Er kunnen 15 hoog-risico HPV-typen worden geïdentificeerd. Twee van deze, type 16 en 18, zijn verantwoordelijk voor de meeste gevallen van baarmoederhalskanker. De HPV-vaccinatie richt zich dan ook op deze twee oncogene HPV-types. De gevaarlijke HPV's kunnen ook zorgen voor andere kankers, zoals van de vagina, schaamlippen en anus.Laag-risico HPV's, die geen kanker, maar genitale wratten veroorzaken op of rond de geslachtsdelen of de anus. De typen 6 en 11 veroorzaken 90 procent van alle genitale wratten. Laagrisico-HPV's kunnen ook wratten op handen en voeten veroorzaken.Symptomen en klachten van een HPV-infectie Als je besmet bent met HPV, dan merk je daar niets van. Je krijgt geen duidelijke klachten. Wel kun je van sommige typen wratjes krijgen op de geslachtsorganen, maar deze worden echter veroorzaakt door HPV typen die geen kanker veroorzaken. De boosdoener nestelt zich in de cellen en worden vaak opgeruimd door (het afweersysteem van) het lichaam. Niet altijd is het lichaam in staat het virus goed op te ruimen. Het is niet duidelijk waarom dit zo is. Wel is bekend dat je meer kans hebt om lang besmet te blijven als je rookt of als je bepaalde medicijnen gebruikt die de afweer verzwakken.Baarmoederhalskanker Er kunnen wel klachten ontstaan bij baarmoederhalskanker. Het gebeurt maar in een klein aantal gevallen dat in de baarmoederhals een HPV-infectie met een hoog-risico HPV type leidt tot een voorstadium van kanker, welke zich daarna verder kan ontwikkelen tot baarmoederhalskanker. Dit duurt meestal zo'n 12-15 jaar vanaf het moment van HPV-infectie; dit wordt 'incubatietijd' genoemd: de periode tussen infectie en de eerste symptomen. De incubatietijd is 2-3 jaar wat betreft een hooggradige CIN-laesie (een voorstadium van baarmoederhalskanker), en 12-15 jaar naar een cervixcarcinoom (baarmoederhalskanker). In Nederland worden jaarlijks vele duizenden vrouwen behandeld voor een voorstadium van kanker, welke is veroorzaakt door de hoog-risico typen HPV. Elk jaar overlijden er in Nederland ruim 200 vrouwen aan baarmoederhalskanker.Besmetting voorkomen De meest betrouwbare manier om infectie te voorkomen met ofwel een hoog risico of een laag-risico HPV is het vermijden van huid-op-huid contact, huid-op-slijmvlies contact of slijmvlies-op-slijmvlies contact door middel van oraal, anaal of genitaal contact met een andere persoon. Als je seksueel actief bent, is een langdurige, wederzijds monogame relatie met een niet-geïnfecteerde partner de beste strategie om een HPV-infectie te voorkomen. Vanwege het ontbreken van symptomen is het echter moeilijk om te achterhalen of een partner die in het verleden seksueel actief is geweest, op dit moment nog is geïnfecteerd met HPV. Door middel van een uitstrijkje kun je achterhalen of je besmet bent.Condoomgebruik Onderzoek heeft aangetoond dat correct en consistent gebruik van condooms de overdracht van HPV tussen seksuele partners kan verminderen. Het blijkt dat de kans op besmetting 70% kleiner is als je altijd een condoom gebruikt. Maar ook als je consequent een condoom gebruikt, kun je besmet raken met het virus. Dat komt doordat het virus zich ophoudt in en rond de vagina en op en rond de penis en tijdens het vrijen kan het virus op andere plekken komen, zoals aan de handen en in de mond.HPV behandeling Een HPV-infectie kan niet met medicijnen worden behandeld. In de meeste gevallen wordt het virus door het lichaam opgeruimd, zonder problemen te veroorzaken. Als de infectie echter blijft bestaan, kunnen alleen de abnormale cellen die zich vormen behandeld worden. Verder kunnen genitale wratten worden behandeld met een geneesmiddel in de vorm van een crème of een die je regelmatig, een aantal dagen per week, op de wratten moet aanbrengen.HPV-vaccin Sinds 2010 is er een HPV-vaccin opgenomen in het Nederlands Rijksvaccinatieprogramma voor jonge meisjes. Baarmoederhalskanker wordt altijd veroorzaakt door het humaan papillomavirus (HPV). Er zijn veel verschillende varianten van dit virus. Het HPV-vaccin beschermt tegen twee varianten die samen 70% van alle gevallen van baarmoederhalskanker veroorzaken.Vaccinaties Alle meisjes die 12 jaar zijn, krijgen de vaccinaties aangeboden. De HPV-inenting bestaat uit 3 vaccinaties of prikken, die in een periode van een half jaar worden toegediend. De tweede prik wordt een maand na de eerste toegediend, de derde prik vijf maanden na de tweede prik. Je krijgt de vaccinaties in je bovenarm. De vaccinaties zijn gratis en niet verplicht. Binnen het Rijksvaccinatieprogramma wordt het vaccin Cervarix gebruikVóórdat je seksueel actief bent De vaccinatie werkt het beste als je nog niet met het virus in aanraking bent gekomen. Je kunt besmet raken met het virus door seksueel contact. De inenting kun je het beste krijgen als je nog niet seksueel actief bent. Daarom worden meisjes op jonge leeftijd ingeënt. De vaccinatie wordt gegeven door de Gemeentelijke Gezondheidsdienst (GGD) of Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG) bij jou in de buurt.Nieuwe ontwikkelingen 'Veel meer vrouwen besmet met HPV dan gedacht' Het aantal vrouwen dat is besmet met HPV is veel hoger dan tot nu toe werd gedacht. Uit onderzoek van het Jeroen Bosch Ziekenhuis onder 12.000 vrouwen tussen de 30 en 63 jaar, zou blijken dat acht procent van de vrouwen met het seksueel overdraagbare virus besmet is, schrijft de Volkskrant. Eerder ging dit nog om vijf procent. (Bron: de Volkskrant, 3 maart 2016)Toename aantal HPV-infecties in Nederland Het percentage Nederlanders dat geïnfecteerd is met HPV is in de periode tussen 1996 en 2007 met 3 procent toegenomen. Dat blijkt uit onderzoek van onderzoeker in opleiding Mirte Scherpenisse van het VUmc. Vooral onder meisjes en vrouwen in de leeftijdsgroep tussen 15 en 24 jaar is het aantal HPV-infecties toegenomen. Scherpenisse noemt het opvallend dat het aantal HPV-infecties bij meisjes tussen de 15 en 24 jaar is toegenomen. Volgens haar waren de meisjes uit het onderzoek in 2007 eerder seksueel actief.Scherpenisse testte het bloed van verschillende groepen Nederlanders op aanwezigheid van HPV-antilichamen. Antilichamen zijn eiwitten die het lichaam zelf aanmaakt als er sprake is of is geweest van een HPV-infectie of nadat iemand gevaccineerd is. Na vaccinatie zijn de antilichamen in staat om het humaan papillomavirus te neutraliseren en bieden zo bescherming tegen kanker. Voor haar onderzoek vergeleek Scherpenisse de uitkomsten van bloedmonsters uit twee onderzoeken uitgevoerd in 1995/1996 en 2006/2007 onder Nederlanders van 0 tot 79 jaar. Beide groepen waren niet gevaccineerd.Voorts ontdekte Scherpenisse dat de antilichamen die het lichaam zelf aanmaakt na een HPV-infectie niet volledig beschermen, wat inhoudt dat iemand opnieuw kan worden geïnfecteerd. Een vaccin biedt wel betere bescherming.In 2009 is het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) begonnen met het inenten van meisjes vanaf 12 jaar tegen HPV. Een HPV-vaccin is in 2010 opgenomen in het Nederlands Rijksvaccinatieprogramma voor jonge meisjes. Scherpenisse bestudeerde voor haar onderzoek het beschermingsmechanisme van het vaccin en of het wel op de goede plek terecht komt. Zij vond inderdaad HPV-specifieke antilichamen in de omgeving van de baarmoederhals bij Nederlandse meisjes tussen 14 en 16 jaar die gevaccineerd waren. (Bronnen: www.ad.nl en www.gezondheidsnet.nl, 17 oktober 2013.) Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Magnesiumtekort: symptomen, gevolgen, oorzaken en aanvullen
Magnesiumtekort symptomen en gevolgen zijn onder meer spierzwakte, ongecontroleerde bewegingen, kramp, verwardheid, hartritmestoornissen en toevallen. Een mens heeft gemiddeld 300 tot 400 mg magnesium per dag nodig. Het meeste magnesium krijg je uit volkorenproducten, groenten, noten en aardappelen. Een portie spinazie levert al 100 mg magnesium op. Bij normale voeding is de dagelijkse orale magnesium inname vaak voldoende. Bepaalde aandoeningen kunnen zorgen voor een magnesiumtekort. Bloedonderzoek kan een te laag magnesiumgehalte aantonen. Een magnesiumtekort kan aangevuld worden door (intraveneuze of orale) magnesiumsuppletie. Magnesiumtekort symptomenWat is de functie van magnesium? Magnesium is een mineraal dat betrokken is bij meer dan 300 biochemische reacties in het lichaam. Het mineraal is nodig voor de overdracht van prikkels in spieren en in zenuwbanen en het is van belang voor het goed functioneren van spieren, waaronder de hartspier. Magnesium ondersteunt een gezond immuunsysteem, houdt de hartslag stabiel, en helpt de botten sterk te blijven. Het helpt ook de bloedsuikerspiegel te reguleren en het is nodig voor de opbouw van lichaamseiwit. Ook speelt magnesium een belangrijke rol in het metabolisme oftewel enzymreacties. Er wordt voortdurend onderzoek gedaan naar de rol van magnesium in het voorkomen en beheersen van aandoeningen zoals hoge bloeddruk, hartaandoeningen en diabetes.Bronnen van magnesium Magnesium zit vooral in groenten, zoals donkergroene bladgroenten. Andere voedingsmiddelen waar veel magnesium in aanwezig is, zijn:Fruit of groenten (zoals bananen, gedroogde abrikozen, en avocado's); Noten (zoals amandelen, paranoten en cashewnoten); Erwten en bonen (peulvruchten), zaden en pitten (zoals pijnboompitten, pompoenpitten en zonnebloempitten); Sojaproducten (zoals sojameel en tofu); en Volle granen (zoals bruine rijst en gierst).Er zijn ook enkele kruiden die veel magnesium bevatten, met name kruidnagel, basilicum, komijn en dille.Magnesium teveel symptomen Een teveel aan magnesium komt zelden voor, omdat het lichaam overtollige hoeveelheden van dit mineraal loost via de urine en ontlasting. Een overschot magnesium kan in feite alleen optreden als iemand tabletten gebruikt waarin magnesium aanwezig is, bijvoorbeeld in verband met slecht functionerende nieren. Zo wordt hypermagnesiëmie (een te hoge magnesiumspiegel) vooral voor bij mensen met nierinsufficiëntie die magnesiumzouten of magnesiumhoudende geneesmiddelen toegediend krijgen. Symptomen zijn onder meer:Magnesiumtekort symptomen Gebrek aan magnesium (een magnesiumtekort) komt niet zo vaak voor en is vaak moeilijk herkenbaar, omdat de klachten vaak niet specifiek zijn. Magnesiumtekort symptomen zijn onder meer:Deze lijst is niet uitputtend.Een tekort aan magnesium wordt in verband gebracht met Alzheimer, beroertes en met type 2 diabetes mellitus.Magnesiumtekort oorzaken Een tekort aan magnesium kan zich voordoen als gevolg van onvoldoende inname van magnesium via de voeding, vooral bij ouderen, mensen met ondervoeding en bij alcoholmisbruik, of bij degenen die minder goed magnesium opnemen als gevolg van:verminderde opname uit de darm (malabsorptie); verminderde nierfunctie (nierinsufficiëntie); bepaalde aandoeningen van de bijschildklier (hypoparathyreoïdie); ondervoeding; chronische diarree door bijvoorbeeld een chronische darmontsteking zoals de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa; een teveel aan calcium, kalium, fosfor, sodium en lactose (deze verhinderen namelijk de opname van magnesium); bepaald voedsel blokkeert de opname van magnesium (als je veel proteïnen eet, maar ook looizuur in thee en oxaalzuur en phitinezuur in onder andere spinazie, granen en soja verhinderen de opname van mineralen); gebruik van bepaalde medicijnen of stoffen, onder meer vochtafdrijvende middelen (langdurig gebruik van plaspillen of diuretica), insuline, de pil, nicotine, antibiotica en het gebruik van een maagzuurremmer (bij een klein deel van de gebruikers); bij ernstige brandwonden; na een chirurgische ingreep.Magnesiumtekort door gebruik maagzuurremmers In Nederland worden zeer veel mensen met behandeld met protonpompremmers (PPI's), zoals omeprazol, pantoprazol, esomeprazol, rabeprazol en lansoprazol. Protonpompremmers zijn geneesmiddelen die de protonpomp blokkeren. De cellen van de maagwand produceren daardoor minder of zelfs geen zuur. Het is dan ook een maagzuurremmer. Een potentieel ernstige bijwerking van deze PPI's is een magnesiumtekort als gevolg van een malabsorptie van magnesium in de darm.¹ Magnesium uit het voedsel wordt door het gebruik van PPI's niet meer goed in de dunne darm opgenomen. Vaak wordt dit tekort niet opgemerkt, omdat de patiënt geen klachten heeft of omdat deze bijwerking van PPI's onbekend is. De patiënt heeft dan wel wat klachten, maar hij weet niet dat het door het gebruik van protonpompremmers kan komen. Patiënten met hypomagnesiëmie door PPI-gebruik kunnen klachten zoals:spierkrampen en spiertrillingen; algemene malaise; of hartritmestoornissen.Magnesiumtekort vaststellen Er is een (bloed)test die de de hoeveelheid magnesium (Mg) in het bloed meet. Normaal gesproken is slechts een klein gedeelte (grofweg 1%) van alle magnesium in het lichaam aanwezig in het bloed. Je huisarts kan deze test aanvragen bij vermoeden van een magnesiumtekort. Een dergelijk bloedonderzoek kan een te laag magnesiumgehalte aantonen.Behandeling en magnesium aanvullen De behandeling van hypomagnesiëmie (dus als de magnesiumspiegel te laag is), bestaat primair uit het behandelen van de onderliggende oorzaak. Een magnesiumtekort kan aangevuld worden door (intraveneuze of orale) magnesiumsuppletie. Indien de magnesiumspiegel licht verlaagd is (dat wil zeggen tussen 0,5 en 0,7 mmol/l) kan worden gesuppleerd met orale magnesium bevattende preparaten. Bij een magnesiumconcentratie van Noot:Mark W. Hess. Behandeling van protonpompremmer-geïnduceerde hypomagnesiëmie met voedingsvezels. Ned Tijdschr Geneeskd. 2014;158:A8169 Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Kortademigheid: Oorzaken, symptomen en behandelingen
Bij heel wat aandoeningen is een patiënt niet goed in staat om diep adem te halen. Deze bemoeilijkte ademhaling, gekend als ‘kortademigheid', is voor de patiënt doorgaans enorm angstaanjagend waardoor hij zich angstig voelt. Kortademigheid is steeds een symptoom van een onderliggend probleem waarvoor medische hulp noodzakelijk is. Veel hart- en longaandoeningen vormen de basis van kortademigheid, maar ook enkele omgevingsfactoren spelen een rol in de totstandkoming van de ademhalingsproblemen. De behandeling is verder gestoeld op het identificeren en behandelen van de oorzaak. Synoniemen kortademigheid ‘Dyspneu', ‘dyspnoe' en 'dyspnoea' zijn de medische termen voor kortademigheid. Kortademigheid na inspanning wordt aangeduid als ‘dyspnoe d'effort'. Een 'bemoeilijkte ademhaling' en 'benauwdheid' zijn andere gebruikte bewoordingen voor kortademigheid.Aandoeningen & kortademig zijn Kortademigheid en ademhalingsproblemen zijn gekoppeld aan vele verschillende aandoeningen.BloeddrukZowel bij een hoge bloeddruk (hypertensie) als bij een lage bloeddruk (hypotensie) verschijnt dyspnoe.Bloed Bij diverse bloedaandoeningen komt dyspnoe tot stand:Hart Meestal zorgen hartproblemen voor dyspnoe:Kanker Diverse soorten kanker brengen kortademigheid met zich mee zoalsLongen Heel vaak leiden longaandoeningen tot dyspneu.Psychisch Angst, agorafobie (angst voor drukke situaties en plaatsen), hyperventilatie en paniekaanvallen verhogen de kans op dyspneu.Andere aandoeningen Heel veel andere aandoeningen gaan gepaard met kortademigheid. Deze lijst is net als voorgaande lijsten niet volledig.Omgevingsfactoren & benauwdheid Daarnaast is een patiënt mogelijk kortademig door een aantal omgevingsfactoren zoals:een bijwerking van bepaalde medicijnen zoals van bètablokkers (medicatie die hartslag en bloeddruk verlaagt) een slechte lichamelijke conditie een zwangerschap: Bij een zwangerschap is de ademhalingscapaciteit met maximaal twintig procent verminderd. De vrouw ademt echter even vaak en snel tijdens de zwangerschap. een zware inspanning extreme temperaturen milieuvervuiling zoals chemicaliën, dampen, stof en rook overgewicht te snel naar grote hoogte begeven (acute hoogteziekte)Symptomen van benauwd zijn Ademhalingsproblemen Een patiënt is acuut (zeer plotseling) kortademig of chronisch kortademig (kortademigheid of ademhalingsproblemen die een paar weken of langer aanhouden). Een patiënt met dyspnoe vindt het heel moeilijk om te ademen of om adem te krijgen. Ademloosheid, luchthonger (hongerig voor lucht), een dichtgeknepen gevoel aan de keel, een gevoel van verdrinking of verstikking en pijn, stijfheid of ongemak in de borst zijn enkele klachten die hiermee mogelijk gepaard gaan.Bijkomende symptomen Buiten de ademhalingsproblemen treden soms nog andere klachten op zoals koorts, een huiduitslag, duizeligheid, een zwelling van de enkels of voeten en misselijkheid of overgeven. Soms verbetert of verslechtert kortademigheid bij bepaalde lichaamsposities. Een liggende positie is soms een uitlokkende factor voor ademhalingsproblemen bij patiënten met bepaalde hart- en longziekten.Diagnose en onderzoeken Contact met de arts In een aantal omstandigheden is het niet nodig om een arts te raadplegen, bijvoorbeeld uitsluitend kortademig zijn na een zware lichamelijke inspanning, of bij kortademig zijn bij een zwangerschap. Het is echter abnormaal dat een patiënt bij elke vorm van inspanning of bij het uitvoeren van een lichte activiteit, reeds kortademig is. Ook wanneer de kortademigheid verergert of optreedt in combinatie met één of meer van volgende symptomen, is het nodig om een arts te raadplegen:AlarmtekensBij volgende alarmtekens in combinatie met kortademigheid, is het verstandig om meteen noodhulp in te schakelen en ook de patiënt niet zelf te laten rijden met een auto omdat het risico bestaat op bewusteloosheid:duizeligheid flauwvallen kortademigheid die plotseling begint of ernstig is misselijkheid of overgeven pijn op de borstVraaggesprek De diagnose van de oorzaak van dyspnea begint met een zeer grondige medische geschiedenis en lichamelijk examen. De arts zal veel vragen stellen over het ontstaan, de duur, de ernst en de progressie van de symptomen. Factoren die de symptomen verergeren en verlichten, zijn ook belangrijk. Naast het vragen over kortademigheid, zal de arts vragen over familie- en sociale geschiedenis en alle andere factoren die kunnen bijdragen aan de symptomen.Lichamelijk onderzoek Vervolgens voert de arts een lichamelijke onderzoek uit. Hij beluistert met zijn stethoscoop naar de geluiden van het hart en de longen (ademgeluiden). Dit onderzoek is in medische termen gekend als 'auscultatie'. Bovendien zoekt de arts naar tekenen van een zwelling van de armen en benen. Hij spoort tevens eventueel vergrote aderen in de nek op (lymfadenopathie).Diagnostisch onderzoek Nadat de arts het lichamelijk onderzoek heeft afgerond, bepaalt hij mogelijk dat de patiënt nog verdere onderzoeken nodig heeft.BloedonderzoekEen standaard bloedonderzoek identificeert tekenen van een infectie of bloedarmoede. Gespecialiseerde bloedonderzoeken wijzen op een obstructieve longziekte, bloedstolsels of hartziekten.EchocardiografieEen echocardiografie is een echografisch onderzoek waarmee de arts in staat is om rechtstreeks in de hartkamers en ventielen te kijken. De test toont structurele problemen in het hart die kortademigheid veroorzaken.ElektrocardiografieEen elektrocardiografie (hartfilmpje) is inzetbaar voor het opsporen van hartaandoeningen en hartritmeproblemen.InspanningstestEen inspanningstest (zoals een fietsergometrie) bekijkt de long- en hartfunctie tijdens een inspanning of lichaamsbeweging.LongfunctieonderzoekDe arts test met behulp van een longfunctieonderzoek de werking van de longen en het longstelsel. De resultaten onthullen mogelijk een obstructieve longziekte en andere longaandoeningen.Röntgenfoto van de borstMet een röntgenfoto van de borstkas spoort de arts een longontsteking, een klaplong of een andere longziekte en tekenen van hartfalen op.SpirometrieMet een spirometrie-onderzoek is de arts in staat om de longcapaciteit en longfunctietesten. Hiermee identificeert hij tevens een obstructieve longziekte, zoals COPD, astma of chronische bronchitis.Ventilatie- of perfusiescanEen ventilatie- en perfusiescan is een gespecialiseerde scanonderzoek dat een bloedstolsel in de longen aangeeft.Behandeling dyspneu De behandeling varieert van persoon tot persoon, afhankelijk van de oorzaak van het symptoom.MedicatieDiverse medicijnen verhelpen het overmatige slijm uit de luchtwegen en verbeteren de ademhaling. De arts zet corticosteroïden of bronchodilatoren (luchtwegverwijdende geneesmiddelen) in om de strakke luchtwegen te openen zodat de ademhaling eenvoudiger verloopt. Astma reageert normaal gezien goed op medicijnen. Bij een infectie (zoals een longontsteking) zet de arts antibiotica in waarop de patiënt vaak ook goed reageert. Af en toe schrijft de arts opiaten, anti-inflammatoire medicijnen (ontstekingsremmers) en medicijnen tegen angst voor.ZuurstofAf en toe is zuurstofondersteuning nodig. Deze zuurstoftoediening gebeurt via een masker of een ademhalingstoestel. Hiervoor kijkt de arts naar de gezondheidstoestand en symptomen van de patiënt.LongrevalidatieIn een aantal omstandigheden is longrevalidatie aanbevolen. Dit adviseert de arts vooral bij patiënten met een chronische longziekte. De patiënt krijgt hierbij individuele ademhalingsoefeningen om meer lucht te krijgen.LevensstijlEen andere levensstijl doorvoeren is bovendien belangrijk om de ernst van de kortademige symptomen te verminderen zoals:gewicht verliezen indien nodig stoppen met roken vermijden van blootstelling aan verontreinigende stoffenPrognose dyspnoe Bij een patiënt die kortademig is, zijn de vooruitzichten afhankelijk van de oorzaak, de medische geschiedenis en de algemene gezondheidstoestand van de patiënt. Wel is kortademigheid vrijwel steeds een ernstig symptoom dat soms levensbedreigende complicaties heeft. Een snelle evaluatie en behandeling zijn vaak van levensbelang.
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Wernicke-Korsakov syndroom: Schade aan hersenen
Het Wernicke-Korsakov syndroom is een neurologisch-psychiatrisch ziektebeeld waarbij een tekort aan thiamine (vitamine B1) ontstaat. Vaak is chronisch alcoholmisbruik hiervan de oorzaak, al zijn ook andere aandoeningen geassocieerd met de ziekte. Diverse neurologische en cognitieve veranderingen gaan gepaard met afwijkingen aan de ogen en het looppatroon. Een snelle diagnose en behandeling met thiamine zijn nodig om permanente schade aan de hersenen en de dood te voorkomen. Sergei Korsakov, een Russisch psychiater (1854–1900) en Karl Wernicke, een Duits psychiater (1848–1905), beschreven de gelijknamige ziekte voor het eerst in de medische literatuur. Synoniemen Wernicke-Korsakov syndroom Het Wernicke-Korsakov syndroom (WKS) kent veel synoniemen:cerebrale beriberi (thiaminetekort (vit. B1) met hart- of zenuwschade) encefalopathie van Wernicke het amnestisch syndroom (maar dit is een foutief synoniem) het Gayet-Wernicke Syndroom het Korsakoff amnesisch syndroom het Korsakoff-syndroom het Korsakov-syndroom het korsakovsyndroom het Wernicke-Korsakoff syndroom het wernicke-korsakovsyndroom het Wernicke-Korsakow syndroom het Wernicke-syndroom Korsakoff Psychose Korsakov psychose psychose Polyneurotica Wernicke Encefalopathie ziekte van Korsakov ziekte van WernickeTerminologie van neurologische aandoening Het Wernicke-syndroom en het Korsakov-syndroom zijn gerelateerde aandoeningen die vaak optreden als gevolg van een tekort aan thiamine (vitamine B1). Het Wernicke-syndroom, ook bekend als Wernicke encefalopathie, is een neurologische ziekte die zich kenmerkt door de klinische triade van verwardheid, het onvermogen om de vrijwillige bewegingen te coördineren (ataxie) en oogafwijkingen. Het Korsakov-syndroom is een neurologische aandoening waarbij onevenredig geheugenverlies optreedt in combinatie met andere mentale klachten. Wanneer deze twee aandoeningen samen optreden, gebruiken artsen de term 'Wernicke-Korsakov syndroom'. Ongeveer 80-90 procent van de patiënten met het Wernicke-syndroom ontwikkelen eveneens het Korsakov-syndroom. De symptomen van het Korsakov-syndroom ontwikkelen zich vaak als de mentale symptomen van het Wernicke-syndroom beginnen te verminderen.Epidemiologie ziekte De prevalentie van de ziekte bedraagt 0-2,8%. Naar schatting één op de tien patiënten die veel alcohol drinkt, lijdt vermoedelijk aan de ziekte. Mannen zijn iets vaker dan vrouwen aangetast door het Wernicke-Korsakov syndroom. De meeste patiënten zijn tot slot tussen de dertig en zeventig jaar oud.Oorzaken: Chronisch alcoholisme & andere ziekten en medische behandelingen Het Wernicke-Korsakov syndroom is meestal het gevolg van chronisch alcoholisme. Soms liggen andere aandoeningen en medische behandelingen aan de basis van deze ziekte:anorexia en andere eetstoornissen een ernstige ziekte of chronische infectie (zoals verspreide tuberculose) een intestinale obstructie, inclusief een buikabces een stamceltransplantatie ernstig en aanhoudend braken ernstige darmproblemen ernstige maagaandoeningen ernstige nieraandoeningen waarvoor nierdialyse vereist is extreme misselijkheid en braken tijdens de zwangerschap (hyperemesis gravidarum) hartfalen (bij langdurige behandeling met plaspillen) HIV / AIDS kanker die zich verspreid heeft door het lichaam (metastasen) lange periodes van intraveneuze therapie zonder thiaminesupplementen te ontvangen malabsorptie (voedsel niet goed kunnen opnemen) na bariatrische chirurgie (operatie om gewichtsverlies te bewerkstelligen) ondervoeding plastische chirurgie: panniculectomie (chirurgische verwijdering van het onderhuidse vetweefsel) uremie (verhoogd ureumgehalte in het bloed) zeer hoge schildklierhormoonniveaus (thyrotoxicose) zwaar diëtenDe hersenletsels resulteren uit enzymatische stoornissen van het glycolysemetabolisme op basis van thiaminedeficiëntie (en waarschijnlijk andere vitaminen van het B-complex). Thiamine is een vitamine die nodig is voor alle lichaamscellen, zoals het hart, de hersenen, de nieren en de lever. Mensen halen thiamine volledig uit de voeding, maar wanneer het lichaam onvoldoende hoeveelheden thiamine heeft, is de celfunctie aangetast. Bij een tekort aan thiamine ontstaat met andere woorden een tekort aan zuurstof in de hersenen waardoor schade optreedt in de hersenstam en de verbindingen daarvan.Symptomen: Afwijkingen aan ogen, lopen en cognitie Het Wernicke-Korsakov syndroom bestaat uit oogafwijkingen, loopstoornissen en cognitieve veranderingen. Door deze drie hoofdsymptomen lijkt een patiënt dronken terwijl hij dat in werkelijkheid niet is. Soms zijn de symptomen niet zichtbaar door de effecten van alcohol. Ook komen bij patiënten soms bepaalde kenmerken meer naar voor dan bij andere patiënten. Dit is afhankelijk van het aangetaste hersengebied.OgenVolgende ooggerelateerde symptomen verschijnen:Lopen Het looppatroon is ook aangetast. Door een verlies aan spiercoördinatie lijdt een patiënt aan ataxie (evenwichts- en coördinatiestoornissen). Hij loopt tevens vaak met een brede gang. De patiënt lijdt bovendien aan spierzwakte en atrofie (verlies van weefselmassa); zwakke armen en benen komen bijgevolg tot stand.Cognitie en neurologischHeel wat cognitieve en neurologische veranderingen komen tot stand door de hersenschade:afasie: communicatieproblemen door hersenletsel agressie amnesie: zowel antegrade als retrograde amnesie antegrade amnesie: geheugenverlies dat na de genezing van de ziekte die er de oorzaak van was, aanhoudt retrograde amnesie: geheugenverlies voor gebeurtenissen die plaats hadden vóór de ziekte uitbrakapathie: gebrek aan motivatie in het leven bewustzijnsdaling coma confabulatie: het opdissen van een verhaal dat grotendeels is opgebouwd uit verzonnen feiten om leemtes in de herinnering op te vullen delirium (acute verwardheid met wijzigingen in de hersenfunctie) desoriëntatie een gestoorde inprenting euforie hallucinaties (waanvoorstellingen en onechte percepties) onrust / rusteloosheid polyneuropathie (ziekte van vele zenuwen) spraakproblemen syncope (bewustzijnsverlies) stupor: sterke vermindering of totale opheffing van de geestelijke functies gepaard gaande met onbeweeglijkheid van het lichaam vegetatieve verschijnselen verminderde of abnormale reflexen verwardheidAndere symptomen Vaak zijn patiënten met de aandoening ondervoed en hebben ze ondergewicht. Ze ervaren eveneens vestibulaire parese (stoornis van de prikkelbaarheid van het binnenoor), een lage bloeddruk bij het rechtstaan (posturale hypotensie), een snelle pols (hartslag) (tachycardie) en een lage lichaamstemperatuur.Diagnose en onderzoeken Lichamelijk onderzoek Het Wernicke-Korsakov syndroom is ondergediagnosticeerd. Een neurologisch onderzoek, een oogonderzoek en een lichamelijk onderzoek zijn onontbeerlijk in het opsporen van de hersenschade. Een bloedonderzoek is eveneens nodig om tekenen van ondervoeding op te sporen. De leverenzymen in het bloedonderzoek zijn vaak verhoogd wanneer patiënten lijden aan alcoholisme.Diagnostisch onderzoek Een CT-scan en/of MRI-scan van de hersenen onthullen tot slot veranderingen in het hersenweefsel. Deze beeldvormende onderzoeken zijn tevens nuttig voor het uitsluiten van een hersentumor, een hersenbloeding of een herseninfarct. De arts moet evenwel meteen ingrijpen bij het vermoeden van de aanwezigheid van deze ziekte om neurologische restschade te voorkomen.Differentiële diagnose De tekenen van de het Wernicke-Korsakov syndroom lijken sterk op het klinisch beeld van volgende aandoeningen:anoxische encefalopathie de ziekte van Alzheimer (vorm van dementie: geheugenverlies) dementie met Lewy lichamen derde ventrikel tumor een traumatisch hoofdletsel herpes simplex virus temporale lobe epilepsie temporale lobe infarct transiënte globale amnesieBehandeling Professionele medische zorg De patiënt krijgt in het ziekenhuis intraveneus (via een ader) thiamine toegediend. De vitamine is onschadelijk maar moet de arts langzaam geven, aangezien anders mogelijk een anafylactische shock (ernstige allergische reactie) optreedt. De arts dient deze vitaminen toe totdat geen verbetering meer merkbaar is. Een ziekenhuisopname is vereist om ook de andere symptomen en complicaties te behandelen. Na de intraveneuze behandeling neemt de patiënt verder oraal (via de mond) thiamine. Verder moet hij stoppen met het drinken van alcohol en een goed uitgebalanceerde voeding eten met voldoende thiamine. Is het Wernicke-Korsakov syndroom niet het gevolg van alcoholmisbruik, dan behandelt de arts de onderliggende ziekte.Voeding rijk aan thiamine Volgende voedingsmiddelen zijn rijk aan thiamine:asperge erwten gevogelte gistextract limabonen melk sinaasappels sojabonen sommige noten, waaronder macadamia, pistachio en brazilië sommige zaden, waaronder zonnebloem, chia, pompoen en squash spinazie varkensvlees verrijkte rijst volkoren productenPrognose van tekort aan thiamine De oogafwijkingen verbeteren reeds binnen de paar uur na toediening van thiamine, hoewel verticale nystagmus soms wel enkele maanden aanhoudt. Ongeveer 40% van de patiënten herstelt volledig van de looppatroonafwijkingen en evenwichts- en coördinatiestoornissen. Het herstel van het geheugen en de cognitie verbeteren meestal erg langzaam (duurt tot één jaar), maar dankzij een snelle behandeling van thiamine voorkomt de patiënt een verdere verslechtering van de neurologische schade. Circa één op de vier patiënten met het syndroom herstelt volledig, circa de helft herstelt gedeeltelijk en ongeveer één op de vier patiënten verbetert niet meer.Complicaties van neurologisch-psychiatrische ziekte Onbehandeld leidt het Wernicke-Korsakov syndroom vaak tot permanente hersenschade en zelfs tot de dood. De patiënt komt dan te overlijden als gevolg van een coma, complicaties van dementie, longontstekingen, onherstelbare hersenschade en wijdverspreide infecties.Andere complicaties omvatten:een alcoholopname moeilijkheden met persoonlijke of sociale interactie permanent geheugenverlies permanent verlies van denkvaardigheden permanente alcoholische neuropathie (symptomen aan onder andere armen en benen) schade veroorzaakt door een valPreventie van schade aan hersenen Geen of matig alcohol drinken in combinatie met een evenwichtige en gezonde voeding vermindert het risico op het ontwikkelen van het Wernicke-Korsakov syndroom. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Koud zweten: Oorzaken, bijkomende symptomen en behandelingen
‘Koud zweet' of ‘koud zweten' verwijst naar het plotselinge zweten dat niet afkomstig is van koude, hitte of inspanning. De medische term voor koud zweet is diaforese. Koud zweten vloeit voort uit een vecht- en vluchtreactie van het lichaam. Dit symptoom is een onderdeel van vele mogelijke milde problemen waaronder angst of een lage bloeddruk, maar soms verwijst dit eveneens naar ernstige onderliggende aandoeningen zoals onder andere een hartaanval. Diverse symptomen treden mogelijk op in combinatie met koud zweten. Het is belangrijk voor de arts om alle bijhorende klachten van koud zweten te kennen om de onderliggende oorzaak van koud zweten op te sporen en een juiste behandeling in te zetten. Een gezonde levensstijl volstaat meestal om koud zweten te verhelpen of voorkomen, maar een medicamenteuze behandeling is soms noodzakelijk. Reactie van het lichaam op zweten Wanneer de temperatuur stijgt, wil het lichaam zich afkoelen door te zweten. Bij het zweten verwijden de bloedvaten op de huid, waardoor meer bloedstroom naar het oppervlak stroomt. Hierdoor gaat de warmte van het bloed verloren via de huid. De zweetklieren worden dan gestimuleerd om het zweet los te laten, wat vervolgens verdampt bij het afkoelingsproces. Bij koud zweten gebeurt een abnormale stimulatie van de zweetklieren. Bijgevolg gaat een patiënt koud of klammig zweten.Oorzaken van koud zweten Gebrek aan zuurstof Een gebrek aan zuurstof in het bloed is gekend als ‘hypoxie'. Bij een gebrek aan zuurstof in het bloed ontstaat kortademigheid. De hersenen gaan hierdoor op zoek naar zuurstof, wat zorgt voor een soort ‘stressrespons' die resulteert in koud zweten. Ademhalingsproblemen, een cognitieve achteruitgang, concentratieproblemen en loop-, evenwichts- en coördinatieproblemen (ataxie) zijn hierbij kenmerkend. Patiënten met ernstige hypoxie krijgen te maken met bewustzijnsverlies en een shock.Hartaanval Bij een hartaanval gaan diverse symptomen gepaard zoals onder andere pijn of druk op de borst en pijn of druk in de arm en nek, maar ook koud zweten komt voor.Lage bloeddruk Van een lage bloeddruk (hypotensie) is sprake wanneer de bloeddruk onder 90/60 mmHg daalt. Hierbij ervaart de patiënt duizeligheid, misselijkheid, uitputting, een klamme huid en koud zweten.Lage bloedsuikerspiegel ‘Hypoglykemie' is de medische term van een lage bloedsuikerspiegel. Wanneer de suikerwaarden dalen in het bloed, ontstaan symptomen zoals duizeligheid, bevingen (tremoren), een wazig gezichtsvermogen en koud zweten.Levensstijl Overmatig alcoholgebruik en roken leiden mogelijk tot dit symptoom.Menopauze Door hormonale wijzigingen in de menopauze, krijgt een vrouw mogelijk te maken met koud zweten.MigraineMigraine, een aandoening met aanvallen van een aura en/of eenzijdige hoofdpijn is het gevolg van stress of omgevingsfactoren. De intense hoofdpijn die hoort bij deze aandoening, veroorzaakt mogelijk koud zweten.Nierstenen Wanneer een patiënt kampt met nierstenen, bevinden zich erg veel kristallen in de urinewegen (deze opbouw van mineralen vormt een niersteen). Pijn in de buik en rug en koud zweten zijn mogelijk.Overmatig zweten Overmatig zweten is in medische termen gekend als ‘hyperhidrose'. Dit gebeurt aan één of meer lichaamsdelen of aan het hele lichaam. De aandoening is het gevolg van overactief sympathisch zenuwstelsel, dat verantwoordelijk is voor het stimuleren van de zweetklieren. Deze aandoening is niet levensbedreigend maar wel erg vervelend.Pijn Wanneer de patiënt lijdt aan interne pijn door een fractuur (breuk), een amputatie of migraine, dan reageert het lichaam hierop door koud te gaan zweten.Shock Diverse soorten shocks leiden tot koud zweten zoals:De organen krijgen bij een shock onvoldoende zuurstof en bloed hetgeen na verloop van tijd leidt tot orgaanschade. Een shock kenmerkt zich mogelijk door volgende klachten:Stress of angst Erg veel stress en angst leidt tot een vecht- en vluchtreactie van het lichaam, waarbij de zweetklieren abnormaal gaan werken en koud zweten tot uiting komt.Toxische shock Een van de andere bronnen van koud zweten is het toxischeshocksyndroom. Hierbij ontstaat een ernstige shock als gevolg van een toxine die de Staphylococcus aureus-bacterie produceert. Dit gaat gepaard met een hele resem van klachten zoals:ARDS (acute respiratory distress syndrome: longaandoening) erytrodermie (huidaandoening met rode huid, verspreid of alleen van de handpalmen) gevolgd door vervelling hartfalen hoge koorts hyperemie (overmatig bloedgehalte) van de slijmvliezen hypocalciëmie (verlaagd calciumgehalte in het bloed) hypotensie (een lage bloeddruk) koud zweten massale vasodilatatie (verwijding van de bloedvaten) en diffuse intravasale stolling (bloedstollingsziekte) meningisme (prikkeling van de hersenvliezen zonder de aanwezigheid van een hersenontsteking of problemen met de hersenvloeistof) trombocytopenie (verlaagd aantal bloedplaatjes) voorbijgaande nierinsufficiëntie (onvoldoende werking van de nieren)Andere aandoeningen Enkele andere aandoeningen die zorgen voor dit symptoom omvatten:een vasovagale reactie herhaald braken wat bijvoorbeeld optreedt bij een maagvirus dat naast braken ook diarree veroorzaakt flauwvallen infecties zoals hiv en tuberculose (bacteriële infectie met longproblemen), een longontsteking (pneumonie), een nierontsteking (nefritis) kanker koorts misselijkheid wagenziekteBijkomende symptomen geassocieerd met koud zweten Koud zweten is soms het enige of belangrijkste symptoom van een ziekte, maar het is ook mogelijk dat vele andere tekenen verschijnen. Begeleidende symptomen zijn onder andere pijn, angst, stress, koude rillingen, duizeligheid, kortademigheid, misselijkheid en braken, een bleke huid (palor) en zwakte. Het koud zweten verschijnt mogelijk overal op het lichaam, maar de voetzolen, de handpalmen en de oksels zijn het vaakst getroffen. Een verschil met nachtzweten is dat koud zweten niet vaak tot uiting komt over het hele lichaam. Daarnaast komt nachtzweten enkel 's nachts voor terwijl koud zweten altijd kan verschijnen.Diagnose en onderzoeken Contact met de artsAls koud zweten verslechtert of gepaard gaat met andere, ernstiger symptomen, dan is het verstandig om een arts op te zoeken. Volgende symptomen zijn alarmtekens:bloed braken bloed in de ontlasting een dichtgeknepen keel een epileptische aanval een grijze of blauwachtige verkleuring van lippen en nagels (cyanose) ernstige pijn hartkloppingen (palpitaties) hogere koorts kortademigheid ongecontroleerde bloedingen pijn op de borst veranderingen in alertheid of bewustzijn veranderingen in de mentale status of het gedragLichamelijk en diagnostisch onderzoek De arts bekijkt de klachten en voert een lichamelijk onderzoek uit, waarbij hij eveneens de bloeddruk neemt. Afhankelijk van de extra symptomen voert hij mogelijk nog bijkomende beeldvormende onderzoeken uit.Zelfzorgtips bij zweetproblemen De behandeling van koud zweten hangt helemaal af van de oorzaak hiervan. Een gezonde levensstijl vermindert reeds veel klachten. Volgende zelfzorgtips verminderen de aanvallen van koud zweten van mildere oorzaken.afleiding: Afleiding tijdens aanvallen van koud zweten vermindert stress en uiteindelijk ook de zweetaanvallen. drinken: het is belangrijk om overdag voldoende te drinken om uitdroging (dehydratie) te voorkomen. bloedsuikerspiegel: Onvoldoende eten of streng gaan diëten doet de bloedsuikerspiegel soms dalen, waardoor koud zweten sneller tot stand komt. Gezond en gevarieerd eten is nodig om hypoglykemie te voorkomen. eten voor bedtijd: Eten voor bedtijd veroorzaakt mogelijk koud zweten; dit moet de patiënt vermijden. regelmatige lichaamsbeweging: zich regelmatig fysiek inspannen verbetert de algemene gezondheid. roken: Stoppen met roken is essentieel. slaapgewoonten: losse kledij dragen, lichten uitdoen en temperatuur verlagen stress: Stress verminderen of vermijden aan ontspanningstechnieken deelnemen. Ademhalingsoefeningen herstellen tevens de zuurstofvoorziening van het bloed.Medische behandelingen: Medicatie Wanneer echter sprake is van een (ernstige) aandoening zoals een hartaanval, is een medische behandeling echter noodzakelijk. Deze bestaat veelal uit medicatie:antidepressiva (bij angst en stress) botoxinjecties (gaan net zoals zenuwblokkers de zenuwen afremmen die informatie geven aan de hersenen om te gaan zweten). voorgeschreven antiperspiranten (middelen die het zweten voorkomen) zenuwblokkers (zenuwen die informatie aan de hersenen geven om te gaan zweten, worden afgeremd met deze medicijnen) Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Wit bultje op ooglid: Oorzaken, symptomen en behandelingen
Op het ooglid verschijnt soms een witte bult die meestal onschuldig is. Dit bultje varieert van klein tot groot en is al dan niet pijnlijk. Af en toe gaan hiermee nog andere symptomen gepaard, zoals zwelling, roodheid, een verminderd gezichtsvermogen, … Een witte bult op het ooglid kent heel wat mogelijke oorzaken, zoals bijvoorbeeld een allergie, een infectie of een slechte ooggezondheid. Meestal is het na de juiste diagnose niet moeilijk om een effectieve behandeling in te zetten. De behandeling van een wit bultje op het ooglid gebeurt vaak met behulp van huishoudmiddeltjes, maar af en toe is medisch ingrijpen wel noodzakelijk. Oorzaken: Infectie, allergie en slechte ooggezondheid Meestal zijn allergieën, infecties en een slechte ooggezondheid de oorzaak van een witte bult op het ooglid, maar ook minder vaak voorkomende oorzaken zijn bekend.Allergieën Een blootstelling aan allergenen veroorzaakt mogelijk een witte bult op het ooglid. Dit zijn uitlokkende stoffen waarop het lichaam allergisch reageert, zoals make-up-producten en oogcosmetica. Zwelt het ooglid en is dit geassocieerd met andere tekenen, zoals een vernauwing in de keel, dan wijst dit op een anafylactische shock (ernstige allergische reactie). Een spoedbehandeling is in deze situatie noodzakelijkChalazionChalazion is een aandoening waarbij een pijnlijke wit bultje op het onderste of onderste ooglid verschijnt. De Meibom-klier, een talgklier, maakt de wimpers vochtig door de productie van een kleverige substantie. De afvoergangen in de Meibom-klieren geraken echter vaak geblokkeerd, waardoor een verstopping ontstaat. Als reactie op de ontsteking, ontstaat een witte bult. Zeker bij grote bultjes is het gezichtsvermogen bedreigd en treden diverse ooggerelateerde symptomen op zoals astigmatisme (wazig zien door een brekingsfout in het oog), fotofobie (lichtschuwheid), tranende ogen, een verminderde gezichtsscherpte / wazig gezichtsvermogen en gezwollen oogleden. Na één week tot één maand verdwijnen de symptomen van een chalazion spontaan, al bevordert het toepassen van warme kompressen op de oogleden wel het genezingsproces.Hordeolum Stafylokokken zijn staafvormige bacteriën die mogelijk het gebied rond de ogen binnendringen. Zo komt de aandoening 'hordeolum' tot stand, een oogziekte waarbij een strontje in of op het ooglid verschijnt. De patiënt heeft hierbij een wit, pijnlijk bultje gevuld met pus. Het gebied rond het bultje is rood en gezwollen, gevoelig of pijnlijk. De grootte van de bult is variabel en afhankelijk van de ernst van de infectie.MiliaMilia is een huidaandoening die veelal bij pasgeborenen en jonge kinderen verschijnt. Bij deze huidaandoening hopen dode huidcellen zich op op de neus, oogleden en wangen. Het witte bultje is meestal zeer klein in omvang, maar heeft een stevige textuur. In tegenstelling tot acne (huidziekte met ontsteking van talgklieren) en puistjes gaat milia niet gepaard met een huiduitslag. Af en toe presenteert een volwassene zich met milia, wat dan meestal tot uiting komt door langdurige blootstelling aan de zon of een trauma. Patiënten met milia genezen spontaan en behoeven geen behandeling.Ooglidcorrectie Na een ooglidcorrectie ontstaan af en toe witte vlekken of bultjes op het ooglid. De witte bultjes op de ooglidrand verschijnen vaak langs de incisielijnen. Dit symptoom verdwijnt soms pas vele maanden na een oogoperatie.Ooglidcyste Een ooglidcyste is een goedaardige aandoening die soms tot stand komt na het gebruiken van (oude) make-up. De cyste verschijnt op de ooglidrand. Ook het fout gebruik van contactlenzen leidt soms tot een kleine witte bult op het ooglid. Het knipperen is bij een ooglidcyste vaak pijnlijk.Papilloom Ook een virus veroorzaakt mogelijk een bultje op het ooglid, en dan met name het humaan papillomavirus (HPV). Het bultje is bij deze virale infectie gekend als een 'papilloom'. Soms tast deze virale infectie het gezichtsvermogen aan.Xanthelasma (vetafzettingen) Xanthelasma zijn witte tot gelige vetafzettingen rond de ogen die het gevolg zijn van de veroudering van de huid. De helft van de patiënten met xanthelasma kampt met een te hoog cholesterolgehalte.Symptomen bij witte bult op het ooglid Grootte Een witte bult op het ooglid is klein tot groot. De witte bult houdt soms dezelfde grootte aan maar bij een infectie groeit de bult naarmate de infectie voortschrijdt. Een vetophoping daarentegen groeit niet, maar ook hierbij is medisch advies noodzakelijk.Pijn en andere problemen Pijn bij aanraking is mogelijk, al ervaren niet alle patiënten met een wit oogbultje pijn. Daarnaast is het soms moeilijk om het ooglid te sluiten.Vorm Ook de vorm varieert. Soms is dit een puistje en dan weer een vetophoping. Soms is het gebied rond de witte bult rood en gezwollen.Diagnose en onderzoeken De diagnose is meestal op het oog al te maken door een professional. Hiervoor zijn geen specifieke oogonderzoeken vereist. Blijft de patiënt echter na een medische behandeling nog kampen met klachten, dan is een grondig oogonderzoek nodig om kanker en andere ziekten uit te sluiten.Behandelingen via huishoudmiddeltjes Heel wat zelfzorgmaatregelen en huishoudmiddeltjes zijn voorhanden om een wit bultje op het ooglid te behandelen.Niet aanbevolenHet bultje aanraken met de hand is niet goed, tenzij dit gebeurt met grondig gewassen handen. Ook contactlenzen vermijdt de patiënt tijdens het herstel van het bultje. Wat het dragen van make-up betreft, is dit eveneens uit den boze. Oude make-up gooit de patiënt tevens weg omdat deze te veel bacteriën bevatten die mogelijk zelfs de oorzaak zijn van het bultje. Het is bovendien belangrijk om geen persoonlijke voorwerpen met andere mensen te delen; de verspreiding van veel infecties, veel bacteriën en virussen gebeurt namelijk op deze manier. Tot slot is het knijpen op het bultje niet verstandig, want als dit witte bultje een verzameling van pus bevat, dan verergert hierdoor de infectie.Tips Een koud kompres aanbrengen is nuttig wanneer het gebied warm aanvoelt. Hierdoor ontstaat een vernauwing van de bloedvaten, waardoor de ontsteking vermindert. Wel mag het ijs niet meteen op de huid geplaatst worden, want anders verergert de aandoening. Ook een warm kompres behoort tot de mogelijke behandelingsmogelijkheden. Dit plaatst de patiënt meermaals per dag op het ooglid om de pijn en ongemak als gevolg van de bult op het ooglid te verminderen. Tot slot is een goede ooghygiëne aanbevolen. Dit houdt in dat het te behandelen gebied regelmatig grondig gereinigd moet worden met antibacteriële zeep, zachte zeep of babyshampoo. Wel gebeurt dit het beste voorzichtig omdat anders de symptomen van de aandoening verergeren. Het gebied wrijft de patiënt daarna voorzichtig droog. Een goede ooghygiëne is essentieel, want een infectie komt anders vaak tot stand. Het aanraken van het oog met een vuile hand of het gebruik van een handdoek van een andere persoon werkt namelijk een ooginfectie in de hand.Professionele medische zorg In sommige gevallen is professionele medische zorg nodig, namelijk wanneer:de knobbeltjes op ooglid steeds vergroten of blijven groeien droge ogen gepaard gaan met het bultje een cosmetisch probleem aanwezig is een onderliggende aandoening aanwezig is het bultje of knobbeltje na diverse maanden nog niet weg is het bultje terug verschijnt na een thuisbehandeling het gezichtsvermogen is aangetast jeukende ogen verschijnen in combinatie met de witte bultMedicatie Bij een bacteriële infectie zet de arts breedspectrumantibiotica in, die de patiënt topisch moet toedienen (op de huid aanbrengen via een antibiotische zalf) of anders oraal (via de mond) inneemt indien de infectie ernstiger is. De patiënt moet de antibiotiocakuur volledig leegnemen omdat de bacteriën anders resistent worden (een weerstand ontwikkelen tegen de antibiotica). Vetafzettingen zijn te verminderen door te werken aan een lager cholesterolgehalte. Naast adviezen voor een gezonde levensstijl en een goed gewicht, zet de arts medicatie in (statines). In het geval van allergieën, schrijft de arts antihistaminica (geneesmiddelen tegen een allergische reactie) voor om de ontstekingen en de grootte van de bult te verminderen. Af en toe zijn corticosteroïde injecties (krachtige ontstekingsremmers) nodig om de ontsteking in het bultje te doen genezen.Medische behandeling Een cyste, verstopte talgklier of bult door een HPV-infectie moet de arts mogelijk draineren (vocht afvoeren) en/of chirurgisch verwijderen. Soms zet de arts daarna nog antibiotica in om een secundaire infectie te voorkomen.Prognose van wit bultje op ooglid Het herstel van het witte bultje op het ooglid is afhankelijk van de mogelijkheid van chirurgische verwijdering. Is een operatie overbodig, dan geneest het bultje meestal sneller. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Uvulitis: Ontsteking (zwelling) van de huig van tong (uvula)
Uvula is de medische term voor ‘huig'. Dit is een kegelvormige uitloper van het zachte gehemelte in de mond aan de ingang van de keel, die zorgt voor de spraakarticulatie. Daarnaast helpt de huig bij het elimineren van bacteriën die mogelijk bijdragen aan ademhalings- en spijsverteringsproblemen. Wanneer de huig ontstoken is, is sprake van ‘uvulitis'. Dit gebeurt bij diverse aandoeningen zoals een infectie of een allergie. Maar ook door de mond ademen en medicatiegebruik zijn enkele risicofactoren van deze zeldzame ziekte. Keelpijn, koorts, slikproblemen en kwijlen zijn enkele van de mogelijk begeleidende symptomen. Een vroege diagnose en behandeling verhelpt het probleem waardoor geen complicaties tot stand komen. Meestal volstaat een medicamenteuze behandeling waardoor de klachten verdwijnen de patiënt volledig herstelt. Aandoeningen en ontstoken uvula Diverse aandoeningen leiden tot een ontstoken huig.Allergieën en hooikoorts Wanneer een patiënt allergisch is voor een bepaalde stof (allergeen), dan ontstaat mogelijk een gezwollen keel en een afsluiting van de keel. Bij deze anafylactische shock (ernstige allergische reactie) heeft de patiënt ernstige ademhalingsproblemen waarvoor onmiddellijke medische hulp vereist is.Erfelijk angioneurotisch oedeem Erfelijk angio-oedeem is een zeldzame genetische aandoening waarbij diverse lichaamsdelen gezwollen zijn, waaronder de huig. Bij deze ziekte krijgt een patiënt reeds in de kindertijd te maken met klachten.Infecties Heel wat infecties leiden mogelijk tot uvulitis. Een keelontsteking is de bekendste oorzaak van een gezwollen huig. De huig filtert in principe bacteriën zodat het ademhalings- en spijsverteringsstelsel gezond blijft. Maar een keelontsteking resulteert mogelijk in een huigzwelling in combinatie met tonsillitis. Verder zijn klierkoorts, laryngitis (strottenhoofdontsteking) en tonsillitis (ontsteking van de keelamandelen) andere mogelijke oorzaken van een gezwollen uvula. De arts schrijft antibiotica voor voor het behandelen van bacteriële infecties. Daarnaast zorgen seksueel overdraagbare aandoeningen (SOA) zoals herpes, orale candidiasis (schimmelinfectie: mondspruw) en HIV mogelijk tot een zwelling van de uvula. Hierdoor verschijnt mogelijk een geel bultje op de keel en de tong in combinatie met een gele tong en bloedend, gezwollen weefsel. Een ontsteking van het strotklepje (epiglottitis) is eveneens geassocieerd met uvulitis. Tot slot resulteert verkoudheid sneller in een zwelling van de huig. Hierbij ademt de patiënt door de mond waardoor een infectie ontstaat. Beide factoren dragen bij aan de zwelling van de uvula.Kanker Keelkanker en kankerzweren die zich ontwikkelen op de uvula, leiden tot uvulitis.Tonsillectomie Een tonsillectomie is de medische term voor ‘chirurgische verwijdering van de keelamandelen'. Hierbij werkt de arts op de neus en mond van de patiënt. Bij het herstel van deze operatie krijgen patiënten mogelijk te maken met een gezwollen huig als gevolg van de gebruikte anesthesie.Trauma Een huigzwelling komt eveneens tot uiting bij een endoscopie, intubatie en agressief wegzuigen van slijmen.Uitdroging Bij uitdrogingsverschijnselen (dehydratie) krijgt een patiënt een droge keel. Ook rokers en alcoholisten ervaren dit symptoom. Voldoende drinken voorkomt dit probleem en dus ook de totstandkoming van uvulitis.Zure reflux en braken Zure reflux en braken leiden tot keelirritatie, wat leidt tot een ontsteking van de uvula.Andere oorzaken Zowel lupus als slaapapneu veroorzaken mogelijk nog uvulitis.Omgevingsfactoren & gezwollen uvula Daarnaast leiden meerdere omgevingsfactoren tot uvulitis.Ademen door de mond tijdens het slapen Wanneer mensen door de mond ademen bij het slapen, ontstaan uitdrogingsverschijnselen waardoor een ontsteking van de uvula tot stand komt.Alcoholgebruik Een patiënt die allergisch is voor alcohol, ervaart sneller uvulitis wanneer hij alcohol consumeert. Alcohol veroorzaakt tevens sneller symptomen van uitdroging wat ook sneller leidt tot een grotere huig.Inademing van stoffen De inademing van marihuana en de inademing van irriterende of verontreinigende stoffen leiden ook tot uvulitis bij een aantal patiënten. Ecbalium elaterium, een toxische komkommerplant die in de Mediterrane regio gebruikt wordt als behandeling voor sinusitis, leidt eveneens tot een gezwollen uvula.Medicatie Bepaalde medicatie die de keel irriteert en bijwerkingen van een neusspray veroorzaken een huigzwelling.Koud of warm voedsel De blootstelling aan zeer warm of koud eten vormt eveneens een risicofactor voor de zwelling van de huig.RokenRoken veroorzaakt soms een droge keel, wat uvulitis tot gevolg heeft. Tevens ontstaat keelirritatie door het roken, wat eveneens een risicofactor is voor de gezwollen uvula.Symptomen van zwelling van huig De patiënt ontwikkelt diverse milde tot ernstige klachten, maar deze komen niet altijd tot stand bij een huigzwelling. De symptomen zijn:ademhalingsproblemen brokgevoel in de keel bultjes of witte vlekken op de uvula een schorre stem een vergrote huig die de tong raakt een verstopte neus hoesten hoofdpijn keelpijn koorts kwijlen oncontroleerbaar kwijlen opgezwollen amandelen pusvorming roodheid en zwelling van uvula slikproblemen en pijn bij het slikken snurken verstikking of constant kokhalzenAlarmtekens Bij ernstige pijn, ernstige slikproblemen, ademhalingsproblemen, een piepende ademhaling (stridor), onrustigheid (als gevolg van zuurstofverlies en verstikking) en bloed of pus dat uit de uvula komt, is het belangrijk om meteen een arts te raadplegen.Diagnose en onderzoeken Een kijkonderzoek van de tong onthult een rode en gezwollen uvula. Een bloedonderzoek is nodig om een infectie op te sporen. Daarnaast zet de arts een radiografisch onderzoek (röntgenfoto) van de nek in om de luchtwegobstructie en zwelling te evalueren. Ook een directe laryngoscopie (inwendig kijkonderzoek van de keel, het strottenhoofd en de stembanden) of een nasolaryngoscopie (laryngoscopie via de neus) zijn inzetbaar.Medische behandeling voor een huigzwelling Wanneer de huig gezwollen is, is het steeds belangrijk om een arts te raadplegen en niet uitsluitend te werken met huishoudmiddelen. De arts is namelijk in staat om de oorzaak te achterhalen en complicaties te voorkomen. Soms volstaat een eenvoudige behandeling, zoals bijvoorbeeld meer water drinken of allergenen (stoffen die allergische reactie uitlokken). Maar soms is een intensieve behandeling vereist met behulp van corticosteroïden (krachtige ontstekingsremmers). In enkele gevallen is een chirurgische ingreep nodig. Wanneer uvulitis het gevolg is van een allergische reactie, zet de arts antihistaminica in. Deze medicijnen bestrijden de gevolgen die gepaard gaan met de allergische reactie. Wanneer een patiënt door de mond ademt of snurkt, dan is een gebitsbeschermer mogelijk nuttig. Bij slaapapneu zet de arts een CPAP-apparaat in. CPAP staat voor ‘Continuous Positive Airway Pressure. Dit is een apparaat dat ondersteunt bij de ademhaling. De patiënt krijgt met behulp van dit toestel lucht onder positieve druk via een masker. De patiënt ademt hierbij spontaan en tijdens de expiratie (uitademing) zorgt het apparaat voor een verhoogde druk (continue positieve luchtwegdruk).Uvulitis en huishoudmiddelen Enkele huishoudmiddelen behandelen uvulitis.Gemberthee drinken; dit is een natuurlijke ontstekingsremmer. Gewoon water drinken daar dit de keelirritatie doet verminderen. Honing gebruiken om de keel te smeren; dit is tevens een natuurlijk antibacterieel middel. Koude drank en ijs gebruiken om de keel te kalmeren. Het gebruik van koud eten en drank is wel afgeraden wanneer dit de oorzaak is van de gezwollen huig. Meer fruit en groenten gebruiken: Dit versterkt het immuunsysteem en voorkomt een infectie Stoppen met roken en het gebruik van alcohol Voldoende drinken en voldoende gehydrateerd blijven om uitdroging te voorkomen Zout water gorgelenComplicaties van gezwollen huig Onbehandeld ontstaan diverse complicaties bij uvulitis. Bij sommige patiënten ontstaat een ernstige zwelling van de uvula, waardoor deze de tong raakt waardoor eten, praten en zelfs ademen lastiger verloopt. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Antihistaminica: Geneesmiddelen tegen allergische reacties
Antihistaminica zijn geneesmiddelen die de arts gebruikt bij de behandeling van overgevoeligheidsreacties. Het geneesmiddel bevat stoffen die de werking van histamine tegengaan waardoor, afhankelijk van de soort antihistaminicum, minder maagzuurproductie plaatsvindt of een allergische reactie wordt bestreden. Bij een orale inname (= inname via de mond) zijn ze beschikbaar in pillen, kauwtabletten, capsules en vloeistoffen. Vele verschillende antihistaminica zijn beschikbaar. Deze medicatie geeft soms wat bijwerkingen en complicaties, al zijn de antihistaminica tegen spijsverteringsaandoeningen over het algemeen veiliger dan de medicatie tegen allergische reacties. Soorten antihistaminica H1-antagonistenHistamine-1-receptor-blokkers (H1-antagonisten) behandelen de symptomen van allergie waardoor de patiënt zich beter voelt overdag en 's nachts ook beter slaapt.Deze soort antihistaminica helpen bij volgende symptomen:anafylactische shock: Snel optredende allergische reactie met als gevolg dat de bloeddruk daalt en dat er onvoldoende bloedstroom is naar de vitale organen. conjunctivitis: Oogbindvliesontsteking met jeukende ogen en tranende ogen netelroos (huidziekte met jeukende bultjes op het huidoppervlak) en andere huiduitslag zoals eczeem (chronische huidziekte met droge en jeukende huid) roodheid door verhoogde bloedtoevoer (in medische termen gekend als congestie), een loopneus, niezen of jeuk zwelling van de neusVaak gebruikt de patiënt deze in combinatie met andere geneesmiddelen om de symptomen van een griepje te onderdrukken.H2-antagonisten Histamine-2-receptor-blokkers (H2-antagonisten) zijn de groep van medicijnen die de maagzuurafgifte remmen door blokkade van de histamine-2-receptoren in de maagwand (zuursecretieremmers). Een patiënt met spijsverteringsaandoeningen zoals maagdarmzweren en gastro-oesofageale reflux (brandend maagzuur door maaginhoud die terugvloeit naar slokdarm) is gebaat met histamine-2-receptor-blokkers.H3-antagonisten Histamine-3-receptor-blokkers (H2-antagonisten) zijn mogelijk geschikt als behandeling voor slaapstoornissen, gewichtsverlies, neuropatische pijn (zenuwpijn), zwaarlijvigheid, bewegingsstoornissen, schizofrenie, ADHD en de ziekte van Alzheimer (vorm van dementie met uiteindelijk ernstig geheugenverlies). Hiernaar is anno mei 2016 nog verder onderzoek nodig.H4-antagonisten Histamine-4-receptor-blokkers (H2-antagonisten) leiden tot nieuwe behandelingen voor bepaalde auto-immuunaandoeningen waarbij ontstekingsreacties voorkomen. Ook hiernaar is anno mei 2016 nog verder onderzoek vereist.Tegenindicatie gebruik antihistaminica In bepaalde omstandigheden is het gebruik van antihistaminica geen goed idee, of anders past de patiënt voorzorgsmaatregelen toe bij het toedienen van de medicatie. Zo is het gebruik van antihistaminica beperkt of afgeraden bij patiënten met een overactieve schildklier (hyperthyreoïdie), een prostaatvergroting of plasproblemen, epilepsie, glaucoom (verhoogde oogdruk), hart- en vaataandoeningen of een hoge bloeddruk (hypertensie) en suikerziekte (diabetes mellitus). Daarnaast vraagt een zwangere of borstvoeding gevende patiënte aan de arts na of antihistaminica veilig zijn voor haar en het kind.Gebruik van de medicatie Wanneer de antihistaminica innemen? De arts bepaalt de manier waarop de patiënt de antihistaminica inneemt, hetgeen afhankelijk is van de oorzaak van de allergie. Bij sommige aandoeningen is het nodig dat de patiënt de medicatie dagelijks inneemt om de symptomen onder controle te houden. Bij andere aandoeningen is het voldoende om de medicatie in te nemen wanneer de patiënt zich presenteert met symptomen. Daarnaast is het voor patiënten die snel allergische symptomen ontwikkelen bij uitlokkende factoren zoals bij huisdieren of bepaalde plannen, nuttig om het geneesmiddel in te nemen vlak voordat de blootstelling hieraan plaatsvindt. Heel vaak zien artsen dat patiënten het hardst symptomen vertonen tussen 04:00 en 06:00u 's nachts. Het helpt de patiënt om dan voor het slapengaan een antihistaminicum in te nemen zodat hij beter slaapt en zich 's morgens beter voelt tijdens het allergieënseizoen.Hoe de antihistaminica innemen? Antihistaminica mag de patiënt zeker niet in combinatie met alcohol gebruiken. Verder bewaart de patiënt de medicatie bij kamertemperatuur, weg van hitte, direct licht en vocht. Antihistaminica bevriezen is niet toegestaan. Tot slot bewaart de patiënt alle geneesmiddelen ver buiten het bereik van kinderen.Welk geschikt antihistaminicum? Vooral H1-antagonisten (tegen allergische reacties) zijn verkrijgbaar zonder voorschrift, terwijl anderen enkel op doktersvoorschrift te verkrijgen zijn. Sommige antihistaminica zijn niet geschikt voor kinderen, terwijl anderen voor alle patiënten boven de 2 jaar te geven zijn. Ook in de werkzaamheidsduur zijn er verschillen te merken. Een aantal antihistaminica werken 4 tot 6 uur, terwijl anderen 12 tot 24 uur actief zijn. Verder combineert de patiënt mogelijk een antihistaminicum met een decongestivum (geneesmiddel dat de zwelling van de slijmvliezen van bijvoorbeeld de neus vermindert). Voorts leiden bepaalde antihistaminica tot slaperigheid en anderen niet. Door de grote variëteit van antihistaminica doet de patiënt er goed aan om zijn arts en/of apotheker om advies te vragen.Bijwerkingen antihistaminica De patiënt heeft als bijwerking mogelijk een verminderde eetlust, een vieze okselgeur, een droge mond (xerostomie) en een nerveus, prikkelbaar of opgewonden gevoel. Verwardheid en delirium (acute verwardheid met wijzigingen in hersenfunctie) evenals hyperthermie (koorts) treden soms ook op. Daarnaast komt duizeligheid ook voor. Tevens zijn stoornissen in het gezichtsvermogen, zoals een wazig gezichtsvermogen en gedilateerde (= verwijde) pupillen (mydriasis) gerapporteerd. Sommige patiënten krijgen te maken met urineretentie (blaas niet of onvolledig kunnen ledigen). Deze bijwerkingen hebben vooral betrekking op histamine-1-receptor-blokkers, terwijl de histamine-2-receptor-blokkers over het algemeen minder aanleiding tot bijwerkingen geven. Bij de andere histamine-receptor-blokkers is nog meer onderzoek nodig.Complicaties geneesmiddelen tegen allergische reacties Een geïrriteerde neus, neusbloedingen of andere neusgerelateerde symptomen treden mogelijk op na het nemen van een antihistaminicum. Bij sommige patiënten verbeteren de symptomen niet en is een andere behandeling nodig of bekijkt de arts of de patiënt geen onderliggende aandoening heeft. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
EHBO bij een shock: Bloedverlies in het lichaam
Een shock is een acute, levensbedreigende aandoening in de bloedcirculatie waardoor het lichaam onvoldoende zuurstofrijk bloed krijgt. Als gevolg hiervan krijgen de cellen en organen niet voldoende zuurstof en voedingsstoffen om goed te functioneren. Veel organen lopen hierdoor progressieve schade op. Een shock vereist een onmiddellijke behandeling. In het begin zijn de symptomen door een snelle behandeling nog omkeerbaar. Deze medische noodtoestand verergert zeer snel en leidt uiteindelijk tot onomkeerbare orgaanschade. Ongeveer één op de vijf patiënten met een shock komt hieraan te overlijden. Oorzaken bloedverlies in het lichaam Een shock gaat vaak gepaard met zware uitwendige of inwendige bloedingen door een ernstige blessure. Maar ook andere types zijn mogelijk.Hypovolemie Hypovolemie is een toestand van te weinig bloedvolume in het lichaam. Dit treedt op wanneer in het lichaam slechts twee liter of minder bloed aanwezig is, terwijl het normale bloedvolume ongeveer zes liter bedraagt. Wanneer de patiënt op korte tijd veel bloed verliest, is de ernst van de hypovolemische shock groot. Een hypovolemische shock treedt echter mogelijk op bij inwendig bloedverlies op langere termijn bijvoorbeeld enkele weken, en dan zijn de symptomen vaak minder ernstig. Dit verlies aan bloedvolume gebeurt onder andere bij:abnormaal transpireren of abnormale urineproductie in- of uitwendige massieve bloedingen (verlies van vol bloed) langdurig braken en/of diarree uitgestrekte brandwonden (plasmaverlies)Cardiogene shock Een cardiogene shock is het gevolg van een stoornis in de pompfunctie van het hart. Hierdoor is het hart niet meer in staat om voldoende bloed naar het lichaam te sturen, waardoor de weefsels zuurstofgebrek oplopen. Dit vindt bijvoorbeeld plaats bij volgende hartaandoeningen: hartfalen (medische term: decompensatio cordis), hartritmestoornissen (aritmieën) en het afsterven van een stuk van de hartspier (myocardinfarct).Obstructieve shock Een mechanische obstructie (verstopping) in de bloedcirculatie veroorzaakt een obstructieve shock. Het hart moet bij dit type shock tegen een hoge weerstand in pompen en faalt dan door uitputting. Dit type shock komt voor bij onder andere een harttamponnade (vloeistof in hartzakje met pijn op de borst), een klaplong (pneumothorax) en een longembolie (afsluiting van slagader in longen).Distributieve shock Wanneer een abnormale bloedvatverwijding plaatsvindt, ontstaat een probleem met de perifere circulatie in het veneuze (zuurstofarm bloed naar het hart) als het arteriële deel van de circulatie. Door de vaatverwijding ontstaat een tekort aan circulerend volume. Een distributieve shock vindt plaats bij een bacteriële infectie (septische shock), bij overgevoeligheidsreacties (anafylactische shock zoals bijvoorbeeld allergie door bijensteek, voedingsstoffen) en bij pijn (neurogene shock).Symptomen Lichamelijk Lichamelijke symptomen omvatten:blauwachtige lippen en nagels (cyanose) dorst, doordat het circulerend volume gedaald is bij hypovolemische shock duizeligheid of flauwvallen een bleke, koele, klamme, vochtige huid een bloeddrukval (hypotensie) bij vergevorderde shock (is een laat symptoom) een gebloemde, gemarmerde huid een snelle maar zwakke pols een snelle, oppervlakkige ademhaling (tachypneu) om zoveel mogelijk zuurstof op te nemen; dit gebeurt meer dan twintig keer per minuut een spitse neus als gevolg van perifere vasoconstrictie (neusvleugelademen) een verminderde of geen urineproductie misselijkheid door een verminderde circulatie in het spijsverteringsstelsel overvloedig zweten pijn op de borst rillingen en klappertanden door een verminderde circulatieMentaal Door een verminderde zuurstoftoevoer naar de hersenen treden ook mentale klachten op:Eerste hulp bij een shock De helper stelt de patiënt gerust en laat hem stil liggen en niet praten. Dit is belangrijk omdat dit de overlevingskansen verhoogt. Ruwe bewegingen zijn met andere woorden afgeraden, ook door de helper. Het is overigens belangrijk om als helper een shock te herkennen en deze snel te behandelen zodat de schade nog omkeerbaar is. Het is nuttig dat de helper de patiënt indien mogelijk beschermt tegen regen, koude en wind. De patiënt moet zich in liggende houding bevinden. De beide benen zijn ongeveer dertig centimeter hoger, zodat het bloed gemakkelijk naar het hart terugvloeit. De helper behandelt voorts zo snel mogelijk de oorzaak indien mogelijk, zoals bijvoorbeeld de bloeding stelpen. Wanneer de ademhaling gestopt is, reanimeert de helper de patiënt. Strak zittende kledij doet hij hierbij los. De helper zorgt er voor dat de patiënt niet te veel afkoelt zodat hij niet gaat rillen. Maar ook warmte toedienen is niet goed want dit zorgt voor vaatverwijding. Een normale lichaamstemperatuur is verder aanbevolen.EHBO: Zeker niet doen De shock verergert bij volgende omstandigheden:Een blootstelling aan hevige warmte; dit veroorzaakt een sterke vaatverwijding (vasodilatatie) Een slecht en bruusk vervoer van de patiënt naar het ziekenhuis veroorzaakt meer pijn Het aanhouden van strak zittende kledij Het afkoelen van de patiënt zodat hij gaat rillen Het geven van eten of drinken via de mond want dit veroorzaakt braken omdat de bloedtoevoer naar het spijsverteringsstelsel verminderd is. Braken leidt bij patiënten met een verminderd bewustzijn ook tot gevaarlijke complicaties. Daarnaast krijgt de patiënt mogelijk nog een operatie waarvoor anesthesie (verdovingsmiddelen) nodig is en dan is eten of drinken niet aanbevolen. Het laten bewegen van de patiënt (in geval van kans op dwarslaesie) Het rechtop plaatsen van het hoofd van de patiënt leidt tot meer bloedverlies Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Jeukende oren: Oorzaken, symptomen en behandelingen
Net zoals andere lichaamsgebieden, zijn ook de oren onderhevig aan jeuk. En krabben brengt geen soelaas, want dit leidt zelfs tot verdere complicaties, zoals infecties, roodheid en zwelling. Dit vervelend symptoom wijst vaak op een onderliggende aandoening of een probleem in of rond het oor. Dankzij veel zelfzorgmaatregelen is de patiënt in staat om de jeuk te verminderen, maar wanneer dit niet helpt, of wanneer hierbij ernstige symptomen gepaard gaan, is medische hulp wel aangeraden. De arts onderzoekt de precieze oorzaak van deze jeuk en stemt hierop een geschikte behandeling af. Wanneer hij de oorzaak kan behandelen, verdwijnt de jeuk veelal voorkomt de patiënt verdere schade. Oorzaken jeukende oren Allergieën Astma (chronische ontsteking van de luchtwegen in de longen) en andere allergische problemen leiden tot jeuk in de oren. Deze allergische reactie komt tot stand na contact met graspollen. Het behandelen van allergieën (allergische reactie door contact met uitlokkende stof) verlicht vaak de oorjeuk.Droge huid / Onvoldoende oorsmeer Als de oren onvoldoende oorsmeer produceren, droogt de huid uit en ontstaat jeuk. Het oorsmeer heeft een smerende werking, en de afwezigheid hiervan leidt tot jeuk. Zelfs een schilferende huid komt dan uit het oor. Babyolie of mineraalolie is bij deze patiënten veelal werkzaam.Dermatitis in de gehoorgang Oorkanaaldermatitis is een ontsteking van de huid rond de gehoorgang, vaak veroorzaakt door een allergische reactie. Schoonheidsproducten of reacties op bepaalde metalen in oorringen leiden mogelijk tot dermatitis in de gehoorgang. Een ander type dermatitis is auditieve (betekenis van het oor) eczematoïde dermatitis, die een onbekende oorzaak heeft.Haar- of badproducten Na het gebruik van bijvoorbeeld haarlak, shampoo, douchegel, badschuim, haargel of haarverf dat in de oren terecht is gekomen, ontwikkelt een patiënt soms jeuk in het oor of de oren.Hoorapparaat Een hoortoestel sluit het water in de oren op wat resulteert in jeuk. Sommige patiënten zijn allergisch voor het hoortoestel zelf. Daarnaast veroorzaakt een slecht passend hoortoestel druk op bepaalde gebieden van het oor, waardoor de patiënt jeuk ervaart.Otitis media (middenoorontsteking) Een middenoorontsteking veroorzaakt niet alleen pijn maar eveneens jeuk. Deze oorinfectie verschijnt vaak bij kinderen. Bij zwemmers is vaak de uitwendige gehoorgang aangetast (zwemmersoor). Andere veel voorkomende symptomen van deze infectie zijn zwelling en roodheid.Psoriasis Deze huidaandoening treft vaak zichtbare lichaamsgebieden zoals de armen of benen, maar af en toe treedt psoriasis (chronische huidziekte met droge huid en schilfers) op voor of achter in de oren, wat leidt tot jeuk.Schimmelinfecties Een schimmelinfectie in bijvoorbeeld de voeten of liesstreek komt mogelijk ook voor in de gehoorgang met jeuk als gevolg.Vocht Wanneer een patiënt voortdurend is blootgesteld aan hoge vochtigheid, verhoogt dit het risico op een oorontsteking, en vergroot de kans op jeukende oren. Dit geldt tevens voor patiënten die leven in een warm en vochtig klimaat. Vooral schimmelinfecties gedijen goed in vochtige omstandigheden.Andere oorzaken Andere oorzaken van oorjeuk zijn:bijwerkingen van medicijnen een anafylactische shock (snel optredende allergische reactie met als gevolg een bloeddrukdaling en onvoldoende bloedstroom naar vitale organen, hetgeen levensbedreigend is) extreme hitte of koude stressSymptomen van oorjeuk Oorjeuk gaat soms gepaard met enkele begeleidende symptomen aan het oor, maar ook enkele algemene symptomen zijn mogelijk.Oor een huiduitslag in of rond het oor een oorafscheiding gevoeligheid of pijn korstvorming of een schilferige huid roodheid warmte zwellingAlgemeen Jeukende oren treden soms op met algemene symptomen zoals:Diagnose en onderzoeken De arts bevraagt de medische geschiedenis van de patiënt. Daarnaast wil hij weten wanneer de jeukende oren zijn opgetreden alsook welke andere symptomen hierbij gepaard gaan zoals koorts. Daarna onderzoekt de arts de oren. Mogelijk identificeert hij een huiduitslag, een teveel van oorsmeer of oorsmeer zeer dicht bij het trommelvlies.Krabben helpt niet Jeukende oren zijn erg vervelend waardoor veel patiënten de neiging hebben om te gaan krabben. Ze gebruiken hiervoor zelfs verschillende materialen. De symptomen verslechteren echter want daardoor treedt een infectie op wat leidt tot koorts, zwelling en een oorafscheiding. Ook ontstaat mogelijk schade aan de gehoorgang.Behandelingen Zelfzorgtips Voor jeukende oren bestaan diverse behandelingen die vaak zelfs erg eenvoudig uit te voeren zijn. Overtollig oorsmeer verwijderen gebeurt met waterperoxide. De patiënt brengt tevens regelmatig een beetje warme olie in het oor. Ook het druppelen van een mengsel van alcohol en water is mogelijk. Daarnaast vermijdt de patiënt vocht, allergenen en ook zwempartijtjes indien hij kampt met een oorontsteking. Oorbellen draagt de patiënt niet en ook schoonheidsproducten gebruikt hij niet wanneer deze de oren irriteren. Pijnstilling is aanbevolen bij pijn. Verder behandelt de patiënt een oorontsteking volgens het advies van de arts.Professionele medische zorg De volgende begeleidende symptomen wijzen op een ernstige aandoening die onmiddellijke medische aandacht vereist. Dit geldt ook wanneer de zelfzorgtips niet werken.Preventie jeuk in het oor Enkele preventieve maatregelen voor jeukende oren zijn onder andere:allergenen vermijden (allergische reactie voorkomen) een hoofdband in het zwembad dragen geen wattenstaafjes in oren gebruiken gehoorapparaten en oordopjes voorzichtig gebruiken overtollige vloeistof in de oren voorkomen regelmatig olijfolie in de oren doen Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Radiografie: Onderzoek van het lichaam met röntgenstralen
In tal van medische toepassingen gebruikt de arts radiografie. Deze beeldvormende onderzoekstechniek gebruikt röntgenstralen (x-stralen) via een röntgenapparaat om lichaamsweefsels van een patiënt weer te geven. Hiermee is de arts in staat om een diagnose te stellen (= radiodiagnostiek). Daarnaast zet de arts radiografie in om de behandeling van kanker te evalueren. Een onderzoek met röntgenstralen is bovendien nodig om de arts te begeleiden voor, tijdens of na een operatie. Radiografie is veelal snel, pijnloos en veilig voor de patiënt. De Duitse natuurkundige Wilhelm Röntgen ontdekte in 1895 voor het eerst elektromagnetische straling met een zeer korte golflengte en een groot doordringingsvermogen. Indicatie radiografie De arts spoort infecties, tumoren, breuken enzovoort op via radiografie. Beeldvormend radiografisch onderzoek is mogelijk voor volgende lichaamsstructuren:Bekken Borst: Borstkanker (de medische term voor dit radiografisch onderzoek is "mammografie") Borstkas: Longinfecties, longkanker en andere longaandoeningen, een vergroot hart (cardiomegalie) en verstopte bloedvaten Botten: Breuken, infecties, artritis (gewrichtsontsteking), osteoporose (verlies van botmassa met risico op botbreuken), botkanker, … Buik: Spijsverteringsproblemen (via barium of klysma), of een vreemd object in het lichaam Colon en rectum (via barium) Extremiteiten (arm, handen, benen en voeten) Gewrichten (knie, schouder, heup, pols, enkel, of een ander gewricht) Nek Schedel (gezicht, neus en sinussen) Skelet Slokdarm, maag en dunne darm Tanden: Tandbederf, infecties WervelkolomTegenindicatie radiografie Het onderzoek gaat niet door bij (mogelijk) zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven. Baby's en baby's die zich nog ontwikkelen in de baarmoeder zijn gevoeliger voor straling, omdat hun organen nog steeds groeien.Voor het radiografisch onderzoek: Mogelijk contrastmiddel met jodium of barium Voorbereidingen De patiënt hoeft geen speciale voorbereidingen te treffen. Wel meldt een patiënte een (mogelijke) zwangerschap, of de plaatsing van een spiraaltje.Praktisch De patiënt komt (indien mogelijk) met loszittende en comfortabele kledij naar het ziekenhuis. Vervolgens verwijdert de patiënt alle sieraden, brillen en objecten met metaal daar deze resulteren in onduidelijke beelden. Voor sommige onderzoeken is het nodig dat de patiënt voor het onderzoek een contrastmiddel met jodium of barium krijgt via een drankje, via een tablet, via een injectie, via inhalatie of via een klysma. Het onderzoek kent een tijdsduur van enkele minuten voor het maken van een gewone foto, maar indien een contrastmiddel vereist is, duurt het onderzoek langer (tot één uur).Tijdens de radiografie: Beeld van de lichaamsstructuren bij patiënt Afhankelijk van het type radiografie gaat de patiënt zitten, staan of liggen vlak voor of onder het apparaat. Mogelijk maakt de arts meerdere beelden en is het nodig dat de patiënt een andere houding aanneemt. De beelden komen op een computer terecht. Tijdens het maken van de foto mag de patiënt gedurende ongeveer twee seconden niet bewegen en hij moet mogelijk eveneens zijn adem inhouden. Dit onderzoek is volledig pijnloos voor de patiënt.Na het beeldvormend onderzoek De patiënt mag na het onderzoek meteen naar huis en aan het verkeer deelnemen. Indien hij in het ziekenhuis verblijft, mag hij terug naar de afdeling. Normaal gezien is er geen hersteltijd. Indien de patiënt contrastmiddel heeft gekregen, drinkt hij best erg veel vocht om het middel uit het lichaam te krijgen.Resultaten radiografie De arts verkrijgt na het onderzoek een afbeelding van de gewenste lichaamsstructuren van de patiënt. Hij bekijkt en beoordeelt de gemaakte beelden. De arts maakt van dit onderzoek een uitgebreid verslag en bezorgt het aan de behandelende arts van de patiënt. De behandelende arts geeft op zijn beurt de volledige uitslag mee aan de patiënt. Het is afhankelijk per ziekenhuis wanneer de patiënt terugkomt naar de behandelende arts voor de bespreking van de resultaten, maar in de meeste ziekenhuizen zijn de resultaten binnen enkele minuten (medische noodsituatie) tot vierentwintig uur reeds bekend. Af en toe is verder gespecialiseerd beeldvormend onderzoek nodig zoals een CT-scan, een MRI-scan of een PET-scan.Betekenis van de kleuren bij het beeldvormend onderzoek De stralen passeren gemakkelijk door vloeistoffen en zachte weefsels van het lichaam. Maar bij structuren met een hoge dichtheid, zoals bij bot, blokkeren sommige röntgenstralen. Des te dichter het weefsel, des te minder röntgenstralen passeren. Dichte structuren verschijnen in het wit. Wanneer metaal of contrastvloeistof zich in het lichaam bevindt, komt dit eveneens wit in beeld. Lucht houdend weefsel zoals de longen zijn zwart afgebeeld. Tot slot zijn spieren, vocht en vet weergegeven als grijstinten. Het skelet, de longen en de borst bevatten voldoende stralen absorberend weefsel om een goede afbeelding te verkrijgen en daarom is voor deze structuren geen contrastmiddel nodig. Contrastvloeistof zoals jodium of barium is echter wel nodig voor het afbeelden van de bloedvaten (angiografie), de darmen, de galblaas, de galgangen, de nieren en de pancreas.Risico's en bijwerkingen onderzoek met röntgenstralen De arts controleert en regelt de gegeven röntgenstralen, zodat slechts een minimale hoeveelheid blootstelling aan straling vereist is om het beeld te verkrijgen. Het risico op kanker is bij de meeste röntgenstralen erg laag. Netelroos (huidziekte met jeukende bultjes op het huidoppervlak), jeuk, duizeligheid, misselijkheid en een metaalachtige smaak in de mond treden mogelijk op wanneer de patiënt barium heeft ingenomen. Zeer sporadisch leidt de inname van contrastvloeistof tot een allergische reactie waarbij mogelijk een anafylactische shock (ernstige allergische reactie), een zeer lage bloeddruk (hypotensie) of een hartstilstand voorkomt. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Gezwollen bovenlip (bovenlipzwelling): Oorzaken & symptomen
Af en toe krijgt iemand te maken met een gedeeltelijke of gehele gezwollen bovenlip die geleidelijk of plots ontstaat en altijd aanwezig is of enkel tijdens bepaalde momenten van de dag of nacht verschijnt. Meestal gaat dit symptoom gepaard met pijn en gevoelloosheid, al zijn ook andere klachten mogelijk. Iedereen krijgt hiermee mogelijk te maken. Heel af en toe verschijnt en verdwijnt dit plots zonder bekende oorzaak. Maar vaak resulteert een bovenlipzwelling uit een ziekte, een medische behandeling, een allergische reactie of een letsel. Heel wat huismiddeltjes zijn beschikbaar om de zwelling van de bovenlip te verminderen, al zet de arts in sommige gevallen ook medicatie in om het probleem te verhelpen. Oorzaken van een gezwollen bovenlip Een bovenlipzwelling kent heel wat mogelijke oorzaken. Soms is een zwelling van de bovenlip het enige symptoom, maar een bovenlipzwelling is soms ook afkomstig van een ziekte.AllergieAllergische reactieEen allergie komt voor bij contact met onder andere haren of huidschilfers van huisdieren, pollen, lipcosmetica, bepaalde soorten voedsel of medicijnen. Veel voorkomende voedselproducten waarop iemand allergisch reageert zijn onder andere eiwitten, noten, schelpen, sesamzaden en zuivelproducten. Antibiotica, niet-steroïdale anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's) en ACE-remmers (bloeddrukverlagende geneesmiddelen) zijn enkele geneesmiddelen waarbij een allergische reactie sneller tot stand komt. Meestal is een gezwollen bovenlip het gevolg van een allergische reactie op deze allergenen (uitlokkende stoffen). De lip zwelt als een natuurlijke reactie van het lichaam op een vreemde stof. Tranende ogen, een opgezwollen gezicht of jeuk aan het gezicht, gezwollen ogen of jeukende ogen, een loopneus enzovoort zijn enkele andere klachten die optreden bij een allergische reactie.Anafylactische shockIn ernstige gevallen ontstaat een anafylactische shock (ernstige allergische reactie) waarbij contact met voedsel of medicijnen eveneens leidt tot een gezwollen bovenlip, maar daarnaast verschijnen ook andere symptomen zoals ademhalingsmoeilijkheden, een zwelling van de tong, slikproblemen, een verhoogde hartslag (tachycardie), een verlaagde bloeddruk (hypotensie), zwakte, een shock, bewusteloosheid, netelroos (huidziekte met jeukende bultjes), een strakke keel en blauwe vingernagels (blauwzucht). Deze levensbedreigende situatie vereist onmiddellijke medische aandacht.Chirurgie (rhinoplastie of lipvergroting) of tandbehandelingen Soms ondergaat een patiënt een neuscorrectie (rhinoplastie(k)), een lipvergroting (via een injectie of chirurgie) of een tandbehandeling. Na deze ingrepen en behandelingen presenteert een patiënt zich mogelijk met een lichte zwelling van de boven- en/of onderlip. Het duurt soms wel enige tijd vooraleer deze zwelling verdwenen is, en dan met name wanneer iets misgelopen is bij de operatie of behandeling. De chemicaliën die zich in de injecties voor een lipvergroting bevinden, zijn niet geschikt voor iedereen en soms leiden ze dan tot een gezwollen bovenlip.Infectie Bepaalde huidinfecties zoals cellulitis leiden bovendien tot een gezwollen bovenlip. Cellulitis is een huidinfectie die plaatsvindt in de binnenste lagen van de huid en gepaard gaat met een rode en gezwollen huid. Ook netelroos is soms de oorzaak van dit symptoom. Stomatitis (ontsteking van slijmvlies in en rond mond) en andere lipinfecties zoals herpes simplex (koortslip of koortsuitslag), aften, angio-oedeem (onderhuidse zwelling van het gezicht), cheilitis, herpangina (milde virusinfectie met blaasjes in de mond en keel) en andere mondinfecties veroorzaken een gezwollen (boven)lip.Insectenbeten Insectenbeten veroorzaken daarnaast een gezwollen bovenlip.Koortsblaasjes Rond de mond ontwikkelen zich soms kleine blaasjes gevuld met pus, beter bekend als koortsblaasjes. Het gebied rond de zeer pijnlijke koortsblaasjes is gezwollen waardoor een bovenlipzwelling tot stand komt. Koortsblaasjes resulteren meestal uit een infectie met het herpesvirus of met het HIV-virus (AIDS-virus). Meestal duurt het ongeveer zes dagen tot drie weken vooraleer deze letsels genezen zijn. Koorts en zwelling van het tandvlees en de keel zijn ook mogelijke symptomen die verschijnen in combinatie met koortsblaasjes.Letsel Een letsel of trauma aan de lip leidt tot een gezwollen lip. Enkele voorbeelden van dergelijke trauma's zijn bijvoorbeeld:een muziekinstrument bespelen een piercing laten zetten een slag met een scherp of stomp voorwerp op de lip kussen op de lip bijten bij het warm eten de lip(pen) verbrandenDeze trauma's leiden tot blauwe plekken en een zwelling. Deze pijnlijke zwelling treedt meestal op aan een gedeelte van de lip dat gewond is geraakt. Dit verdwijnt spontaan al is het eveneens mogelijk om warme en koude kompressen op de lipwonde toe te passen. Medische hulp is normaal gezien niet nodig, tenzij een snede in de lip aanwezig is.Lipkanker Bij lipkanker vormen zich abnormale cellen op de lip die zich wijzigen in een gezwel. De lippen vergroten en ook zijn soms blaasjes op en rond de lip te vinden. Irritatie, pijn en een knobbel op de lip zijn andere kenmerken van lipkanker. Dit is de meest voorkomende vorm van mondkanker en is in een vroeg stadium prima te behandelen.Orgaanfalen Een zwelling van de bovenlip resulteert af en toe uit het falen van organen zoals leverfalen, longfalen of nierfalen.Puistje op de lip Een puistje of acne (huidaandoening met ontsteking van de talgklieren) op de lip komt niet vaak voor, maar zorgt soms wel voor de bovenlipzwelling. Vaak zijn mensen met een vette huid getroffen door zo'n lippenpuistje.WeersomstandighedenEen overmatige blootstelling aan zonlicht veroorzaakt naast gezwollen lippen eveneens blaren en gebarsten lippen. Ook de blootstelling aan zeer droge, winderige en koude omstandigheden veroorzaken deze klachten.Andere oorzaken Andere oorzaken voor een gezwollen bovenlip zijn onder meer:eczeem (chronische huidziekte met droge en jeukende huid) een reactie op een bloedtransfusie ingegroeide haren (door het scheren of waxen) voedingstekortenSymptomen zwelling van bovenlip Meestal is een gezwollen bovenlip niet het enige symptoom. Diverse andere klachten zijn mogelijk bij een bovenlipzwelling.Blaasjes Blaasjes treden soms op bij een zwelling van de bovenlip. Wanneer deze zich aan de binnenkant van de lip bevinden, heeft de patiënt erg veel pijn aan de gezwollen lip. Bij een koortslip verschijnen vaak met pus gevulde blaasjes.Droogheid Droge lippen zijn typisch in de winterperiode. Gezwollen lippen veroorzaken droge, strakke, schrale en gesprongen lippen in de winter. Hierdoor gaan de lippen bloeden en ontstaat pijn bij beweging of aanraking.Gevoelloosheid en tintelingen De gezwollen lip geeft soms een tintelend gevoel of is soms zelfs gevoelloos. Meestal is de gehele lip dan gezwollen.Groter lipvolume Soms gebeurt de lipzwelling 's nachts en waardoor de lip een erg groot uiterlijk krijgt. Een bepaald gebied van de lip krijgt dan een groter lipvolume.HoofdpijnOok hoofdpijn komt af en toe voor in combinatie met een gezwollen bovenlip.Jeuk en ontsteking De gezwollen, gedroogde en gebarsten lippen veroorzaken vaak jeuk, waarna meestal een ontsteking volgt.Koorts en misselijkheid Milde tot hoge koorts en koude rillingen zijn andere symptomen die geassocieerd zijn met de gezwollen bovenlip. Hierbij is de patiënt soms misselijk en voelt hij zich mogelijk ook zwak.Opbouw van pus Wanneer de bovenlip gevuld is met gelig pus, hetgeen vaak plaatsvindt bij een insectenbeet en een verwonding, ontstaat ook een gezwollen bovenlip. Wanneer een blaasje met pus openbreekt, is een afscheiding mogelijk.Pijn Zwelling en gevoelloosheid gaan soms gepaard met lichte tot ernstige pijn.Problemen met alledaagse activiteiten De mond openen en sluiten, eten, drinken en zelfs spreken is soms bemoeilijkt bij een gezwollen lip.Verandering in de kleur Afhankelijk van de oorzaak van de gezwollen bovenlip, wijzigt soms de kleur van de lip. Een gele, blauwe of rode bovenlip behoort tot de mogelijkheden. Dit gebeurt dan vaak bij een verwonding waarbij eveneens een zwelling optreedt.Verstopte neus of loopneus Een verstopte neus of loopneus zijn ook mogelijke klachten die tot stand komen bij een bovenlipzwelling. Meestal gaan deze symptomen dan gepaard met koorts en koude rillingen. Maar ook een allergische reactie veroorzaakt een loopneus.Zwelling van de tong of het tandvlees Een zwelling van de tong of het tandvlees gebeurt bij een allergische reactie. Dit is één van de defensieve reacties van het lichaam tegen een vreemde stof.Behandeling van bovenlipzwelling Zelfzorg Bij de meeste oorzaken van een bovenlipzwelling is een behandeling niet vereist, maar enkele huismiddeltjes helpen wel om de zwelling en andere symptomen te verminderen.Aloë Vera-gelAloë Vera-gel werkt verkoelend en vermindert een ontsteking. Het toepassen van Aloë Vera-gel op het getroffen lipgedeelte onmiddellijk na een insectenbeet of wespensteek werkt zeer effectief. Het gif komt dan namelijk niet terecht in de gehele lip waardoor de pijn en ontsteking verminderen.HoningHoning is een ander middel om een pijn, ontsteking en zwelling van de lippen te behandelen.Koud kompresHet elk uur voorzichtig toepassen van een koud kompres vermindert een ontsteking en zwelling in de gezwollen lippen.KurkumapoederEen mengsel van kurkuma met water toepassen op de gezwollen lippen werkt helend en vermindert de pijn en ontsteking.Warm kompresEen warm kompres toepassen vermindert eveneens de gezwollen bovenlip. Hierdoor verhoogt de bloedstroom naar de lippen en vermindert de opeenhoping van vloeistoffen in de mond. Wanneer een vochtophoping namelijk zorgt voor de gezwollen lip, verdwijnen de symptomen als het vocht verdwenen is.ZuiveringszoutZuiveringszout is zeer effectief bij de behandeling van een bovenlipzwelling. Een mengsel van zuiveringszout met water moet dagelijks vijftien tot twintig minuten op de bovenlip gesmeerd worden om de zwelling te verminderen.Zwarte theeOok zwarte thee staat bekend voor het verminderen van een zwelling. Een bepaalde stof hierin (tannine) zorgt hiervoor.Professionele medische zorgVaak is het lichaam niet in staat om om te gaan met vreemd materiaal dat op de lip terechtkomt. Meestal helpen zelfzorgtechnieken wel, maar af en toe is een medische behandeling vereist.AdrenalineAdrenaline-injecties zijn zeer effectief om een infectie en allergische reactie te behandelen. Sommige patiënten hebben echter een bepaalde ziekte waardoor ze geen injectie met adrenaline mogen krijgen. De arts moet daarom steeds op de hoogte zijn van de medische geschiedenis van de patiënt zodat hij mogelijk een alternatieve behandeling moet uitvoeren of voorstellen.AntihistaminicaAntihistaminica zijn orale (via de mond) of injecteerbare medicijnen die inzetbaar zijn tegen een allergische reactie zoals voedselallergieën en andere allergieën. Omdat heel veel verschillende antihistaminica beschikbaar zijn, is het verstandig om een arts te raadplegen.Anti-inflammatoire geneesmiddelenAnti-inflammatoire geneesmiddelen zijn ontworpen om een ontsteking en pijn te verminderen. Tevens verminderen ze de zwelling als gevolg van een letsel of trauma. Meestal combineert de arts een anti-inflammatoir geneesmiddel met een antibioticum om de bijwerkingen te minimaliseren. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Volledig stoppen met alcohol drinken: wat zijn de voordelen?
Volledig stoppen met het drinken van alcohol vergt in het begin wat moed en overtuiging, maar eens je eraan begint zullen de voordelen alsmaar opvallender worden. Het is de overtuiging dat stoppen met drinken beter is die je over de streep kan trekken. Met de voordelen voor je gezondheid in je achterhoofd te houden, kan je er effectief mee kappen. De voordelen van het beëindigen van je alcoholgebruik of -verslaving situeren zich op drie vlakken: je gezondheid, je sociale leven en je budget. Want vaak wordt vergeten dat stoppen met drinken ook op financieel vlak een flinke '"slok op de borrel" scheelt. Geen alcohol meer drinken betekent dan ook voor meerdere aspecten van je leven een stap vooruit. Wat zijn de voordelen van het stoppen met alcohol drinken? Geen alcohol meer drinken Net zoals bij de meeste verslavingen is het ook bij alcoholmisbruik cruciaal om er voor jezelf van overtuigd te zijn dat het beter is om te stoppen. Je hebt al behoorlijk wat negatieve gevolgen van je alcoholgebruik ervaren en je hebt besloten dat het genoeg geweest is. Die overtuiging is je grootste kracht om te beginnen aan een nieuwe fase in je leven en dat is er eentje zonder alcohol. En bij het volledig stoppen met je alcoholgebruik of -verslaving kan het je veel moed geven als je denkt aan de voordelen die dat met zich meebrengt. Geen alcohol meer drinken betekent dan ook een grote stap vooruit voor je mentale en fysieke gezondheid.Alcoholgebruik stopzetten: voordelen De voordelen die het stopzetten van een alcoholverslaving met zich meebrengt situeren zich op meerdere vlakken. We zetten de meest essentiële voordelen even op een rijtje op het vlak van je sociale leven, je portemonnee en je gezondheid.Voordelen: sociaal Geen beschamende vertoningen meer Ook op sociaal vlak zal je vorderingen maken als je gestopt bent met drinken. Alcohol kan in sommige gevallen immers een spelbreker zijn als je te maken hebt met situaties waarin mensen samen zijn: denk aan uitspattingen of gênante ontboezemingen op feestjes waar je achteraf spijt van hebt, of het maken van avances op andermans vrouw waar je 's anderendaags beschaamd over bent.Sociaal beter aanvaard Ook zal je de kans verkleinen om een verkeersongeluk te veroorzaken en zal je minder snel verzeild geraken in slaande ruzies of vechtpartijen. In het algemeen zal je er beter uitzien, wat door je medemens ook zal opgemerkt worden: je krijgt sneller complimentjes en je zal sociaal makkelijker aanvaard worden als je je alcoholverlaving vaarwel zegt. Je zelfvertrouwen kan er dus wel bij varen.Stoppen met alcohol: financiële voordelen Het hoeft geen betoog dat ook op financieel vlak stoppen met drinken voordelen biedt. Dat lekkere streekbiertje of die dure Franse wijn waar je zo verzot op was namen een grote hap uit je portemonnee. Nu kan je dat geld lekker gebruiken voor andere dingen. Ook hoef je 's nachts niet meer naar de nightshop om je behoefte aan alcohol te bevredigen en bespaar je dus heelwat geld. Een ruimer budget en het financieel makkelijker hebben is dus een onmiskenbaar voordeel van het stoppen met alcohol.Voordelen gezondheid Kans op ziekten verkleint De voordelen van het stoppen met het drinken van alcohol voor je gezondheid zijn talrijk. Ook al had je toen je dronk nooit echt serieuze gezondheidsproblemen, toch sta je er beter voor als je gestopt bent. Het gaat niet alleen om acute ziektes of aandoeningen maar ook om de ontwikkeling van ziektes op de lange termijn. In dat geval ontwikkelen ziektes zich geleidelijk en geruisloos, en merk je er pas wat van bij het ouder worden. Als je stopt met drinken, verminder je niet alleen de kans op leverproblemen in het algemeen, maar ook op tal van andere ziektes of aandoeningen, zoals:levercirrose leverkanker overgewicht maagklachten hoge bloeddruk erectiestoornissen hersenaandoeningen problemen met het geheugen problemen aan de alvleesklier problemen aan darmen en andere organen van de spijsverteringConditie Daarnaast zal je in het algemeen een betere gezondheidstoestand ontwikkelen. Je zal fysiek in betere conditie verkeren, je huid zal er beter uitzien en je zal je beter kunnen concentreren. Doordat je geen alcohol meer drinkt zal je lichaam minder afvalstoffen moeten verwerken en heeft het meer ruimte om voedingsstoffen op te nemen die een positieve werking hebben op je lichaam zoals vitaminen en mineralen. Doordat je geen bonkende hoofdpijn en katers meer hebt, zal je beter en op een heldere manier kunnen denken en werken. Je zal je met andere woorden zowel op fysiek als geestelijk vlak beter voelen.Betere opname vitaminen Mensen die chronisch veel alcohol drinken kunnen problemen ontwikkelen om voldoende vitaminen B op te nemen. Hierdoor kunnen alcoholici moeilijkheden ondervinden om zich te concentreren, om bepaalde dingen te onthouden, en dergelijke meer. Op lange termijn kan hierdoor zelfs schade ontstaan aan het centrale zenuwstelsel. Als je met alcohol stopt, dan geef je je lichaam dus opnieuw de mogelijkheid om beter vitaminen op te nemen waardoor deze nefaste gevolgen vermeden kunnen worden.Tip: extra vitamine B1Om die reden kan het nuttig zijn om je lichaam extra te ondersteunen met vitaminensupplementen als je beslist om met alcohol te stoppen. Vooral vitamine B1 wordt bij ontwennende alcoholgebruikers vaak aangeraden, maar ook de inname van een complex aan vitaminen B kan erg nuttig zijn in het hele ontwenningsproces. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Last van koude rillingen: oorzaken, behandeling en tips
Koude rillingen is een fenomeen waar de meeste mensen wel eens last van hebben. Het gaat om een gevoel dat ook beschreven wordt als 'kippenvel', en wordt doorgaans als onaangenaam ervaren. Bij koude rillingen gaan de spieren zich vlug spannen en ook weer ontspannen, waardoor een verhoging van de lichaamstemperatuur optreedt. Hoewel koude rillingen in veel gevallen samengaan met koorts en te maken hebben met een ziekte, kunnen er ook andere oorzaken een rol spelen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan ontwenningsverschijnselen van alcoholverslaafden en rokers, of aan vrouwen in de overgang. Wat zijn de oorzaken van koude rillingen en met welke tips hou je het beste rekening bij de behandeling ervan? Verhoogde lichaamstemperatuur Iedereen kent wel het fenomeen van koude rillingen, waarbij je een soort van huivering over je rug, schouders en ledematen voelt gaan. Bij koude rillingen gaan spieren vlug en oncontroleerbaar spannen en vervolgens ontspannen, met als doel snel veel energie te verbruiken. Hierdoor zal de lichaamstemperatuur verhogen. Deze koude rillingen zijn dus een teken dat het lichaam om de een of andere reden de behoefte heeft om snel haar temperatuur te verhogen. Het gaat om een fysiologisch mechanisme met een inwendige oorzaak. Last hebben van koude rillingen is echter niet te verwarren met 'rillen van de kou' waarbij er geen fysieke oorzaak aan de basis ligt, maar waarbij de enige bedoeling is om het lichaam op te warmen in geval van lage externe temperaturen (bv. winterweer).Symptomen Bij koude rillingen heb je last van een koud en huiverend gevoel in je lichaam, waarbij het zogenaamde 'kippenvel' kan ontstaan. Dit betekent dat de huid strakker wordt en haartjes rechtop gaan staan. Afhankelijk van de oorzaken van de koude rillingen kunnen er ook bijkomende symptomen optreden zoals misselijkheid, hoofdpijn, koorts en zweten. Doorgaans komen de koude rillingen voor in korte tijdspannes van enkele seconden of minuten, om zich na een tijdje weer te herhalen. In geval van ernstige koorts (boven 40 graden Celsius) kunnen de koude rillingen langer aanhouden.Oorzaken koude rillingen Koorts Koude rillingen kunnen het gevolg zijn van koorts, waarbij het lichaam alle hens aan dek moet roepen om een infectie of ziekte tegen te gaan. Hierbij kunnen koude rillingen razendsnel gevolgd worden door overmatig zweten, en het afwisselend heel koud en warm hebben. Bij koorts verhoogt het lichaam haar temperatuur omdat het hierdoor beter micro-organismen kan bestrijden, zoals bacteriën en virussen. Ook kunnen witte bloedcellen hierdoor vermeerderd worden, wat positief is om ziektekiemen te bestrijden.Ziekten Koude rillingen kunnen samengaan met tal van ziekten, waarbij het vaak gaat om longontsteking, hersenvliesontsteking, griep, malaria en nierbekkenontsteking. Maar ook andere ziekten en aandoeningen kunnen leiden tot koude rillingen, denk bijvoorbeeld aan chronische ziekten zoals de ziekte van Crohn, colitis ulcerosa en fibromyalgie.Ontwenningsverschijnselen Het drinken van overmatige hoeveelheden alcohol kan leiden tot verslaving. Wanneer een alcoholverslaafde plots minder drinkt kunnen er ontwenningsverschijnselen optreden, zoals trillen, zweten, en ook koude rillingen. Dit komt erop neer dat het lichaam moeilijkheden ondervindt om zonder de verslavende stof te functioneren. Hierdoor treden er afkickverschijnselen op. Hetzelfde geldt voor andere verslavende stoffen zoals nicotine. Ook rokers die willen stoppen kunnen dus te maken krijgen met koude rillingen.Opwinding Wanneer het lichaam opgewonden is dan kunnen er bepaalde symptomen optreden zoals zweten, verhoogde hartslag en koude rillingen. Voorbeelden hiervan zijn stress en zware fysieke inspanningen. Als je aan sport doet wordt je lichaam warmer en ga je zweten, wat het gevolg is van een intensieve bloedcirculatie. Als de inspanning afgelopen is, zal je lichaam noodgedwongen 'afkoelen' doordat je tot rust komt, waarna er koude rillingen kunnen optreden. Een ander voorbeeld van opwinding is seksuele gemeenschap. In dat geval is er sprake van het vrijkomen van een aanzienlijke hoeveelheid hypofysehormoon.Bijwerking medicijnen Koude rillingen kunnen ook optreden als bijwerking van bepaalde medicijnen, eventueel tezamen met koorts en andere neveneffecten. Een voorbeeld daarvan is de behandeling van kanker door middel van chemotherapie. Anderzijds kan een onaangenaam gevoel van koude ook een gevolg zijn van het 'afbouwen' van bepaalde medicijnen (bv. cortisonemedicijnen zoals Medrol of Prednison). In dat geval moet het lichaam geleidelijk gewoon geraken aan een lagere dosis en dit kan neveneffecten veroorzaken. Daarnaast kan ook na een operatie het fenomeen van koude rillingen ontstaan, en dit mogelijk in combinatie met hoofdpijn, vermoeidheid en duizeligheid. De kans op deze koude rillingen is groter na een operatie met volledige narcose.Overgang Ook bij de overgang of menopauze kan er sprake zijn van koude rillingen, waarbij de vrouw aanvullend ook last kan hebben van andere verschijnselen zoals opvliegers, zweten, misselijkheid en hoofdpijn. Bij sommige vrouwen in de overgang kunnen deze koude rillingen 's nachts optreden zodat ze er wakker van worden.Andere oorzaken schildklierproblemen zware vermoeidheid lage bloeddruk extreme fysieke zwakteTips tegen koude rillingen Als je last hebt van koude rillingen is het in de eerste plaats de bedoeling om het snel weer warm te krijgen. Daarna kan het lichaam weer lichtjes afkoelen en geleidelijk weer tot een normale, gemiddelde lichaamstemperatuur komen. Om dit te bereiken kan je rekening houden met enkele nuttige tips.Bad Om het snel weer warmer te krijgen kan een warm bad soelaas bieden. Het warme water helpt je bovendien om te ontspannen. Let hierbij wel op dat je het water niet té warm maakt en dat je er niet te lang in blijft zitten. Dit werkt negatief voor het lichaam en kan leiden tot een lage bloeddruk.Water drinken Om verhoging van de lichaamstemperatuur op te vangen en te vermijden dat er uitdroging optreedt is het belangrijk om veel water te drinken. Door te zweten kan je immers razendsnel veel vocht verliezen. Water zorgt bovendien voor meer zuurstof in het bloed en is op die manier ook positief voor de bloedcirculatie. Hierdoor kan je op een vlotte manier weer tot een stabiele lichaamstemperatuur komen.Gekoelde voeding Eens je weer opgewarmd bent en je wat beter voelt kan je je lichaam helpen om weer snel een normale temperatuur te bereiken en die ook te behouden. Dit kan door voedsel te eten dat gekoeld is, denk hierbij bijvoorbeeld aan een fris stukje fruit, een ijsje of yoghurt. Deze voedingsmiddelen kunnen helpen om de verhoogde lichaamstemperatuur van binnenuit tegen te gaan.Koele omgeving en kledij Ook het dragen van dunne, transparante kledij kan helpen om minder te zweten en snel een stabiele lichaamstemperatuur te verkrijgen. In een koele ruimte verblijven is bovendien nuttig doordat het de lichaamstemperatuur niet onnodig verhoogt.Behandeling koude rillingen Paracetamol Wil je naast bovenvermelde tips ook een beroep doen op bijkomende middeltjes om koude rillingen tegen te gaan, dan bieden koortswerende middelen een oplossing. Een klassiek voorbeeld hiervan is paracetamol: een pijnstiller die de lichaamstemperatuur doet dalen. Is er sprake van een ziekte of aandoening dan bestrijdt dit middel tegelijkertijd de koorts en de pijn.Ibuprofen Ibuprofen is een middel dat niet niet alleen koortswerend en pijnstillend werkt, maar ook ontstekingsremmend. Indien er sprake is van een onderliggende ontsteking als oorzaak van de koude rillingen en koorts dan kan ook deze bestreden worden. Op die manier sla je door middel van ibuprofen dus niet twee maar drie vliegen in een klap. Wel is het aangeraden om eerst advies te vragen aan arts of apotheker voor de precieze keuze van het medicijn, alsook de aanbevolen dosis. Lees verder
vrijdag, 22, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Middel tegen hoesten: kriebelhoest en vastzittende hoest
Hoesten is een natuurlijk reinigingsmechanisme van het lichaam, teneinde de luchtwegen te ontdoen van grote hoeveelheden slijm of van vreemde materialen. Er kan slijm opgehoest worden, maar ook rook- en stofdeeltjes. Door te hoesten worden deze uit de keel, luchtpijp en longen verwijderd. Opgehoest slijm kun je gerust doorslikken, want het verlaat het lichaam via de maag en darmen. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen productieve hoest, waarbij er slijm meekomt en niet-productieve hoest, waarbij er geen slijm wordt opgehoest. Dit laatste wordt ook wel kriebelhoest, prikkelhoest of droge hoest genoemd. Beide vormen van hoest vergen een andere aanpak om de klachten te verminderen. Middel tegen hoestenMiddelen tegen kriebelhoest Bij kriebelhoest kun je soms zo veel hoesten dat het irritatie van de keel- en luchtwegen veroorzaakt, wat de hoest in stand houdt of verergert. Het is belangrijk deze vicieuze cirkel te doorbreken.Kriebelhoest: algemene adviezen Neem bij kriebelhoest de volgende algemene adviezen in acht:Zorg ervoor dat de lucht niet te droog is; Vermijd (mee)roken; Vermijd koude en tocht; Zorg voor voldoende ventilatie; Praat niet teveel; Een lepel honing, een dropje of een snoepje kan de hoestprikkel enigszins wegnemen; Drink voldoende water of thee.Hoestprikkeldempende middelen Hoestprikkeldempende middelen worden gebruikt bij niet-productieve hoest, zoals je kunt aantreffen bij virale infecties. Volgens de literatuur is het nog steeds niet duidelijk of en zo ja hoe hoestprikkeldempende middelen werken.¹ Tot dusverre ontbreekt het aan goed onderzoek naar deze middelen. Tot de hoestprikkeldempende middelen worden gerekend:Codeïne. Codeïne wordt vooral gebruikt bij een combinatie van hoest en griep of griepachtige klachten, zoals (spier)pijn en hoge koorts. De huisarts kan ook opteren voor de combinatie van paracetamol met codeïne. Dextromethorfan. Dextromethorfan vermindert de neiging tot hoesten. Dit effect houdt zo'n drie tot zes uur aan, maar er zijn ook capsules met vertraagde afgifte die ongeveer acht uur werken. In de normale dosering kun je dit middel tijdens de zwangerschap gebruiken. Vlak voor de bevallig mag dit middel evenwel niet worden gebruikt, aangezien dan bij de pasgeborene bemoeilijkte ademhaling kan ontstaan. Ook mag je dit middel niet gebruiken als je borstvoeding geeft. Het is namelijk niet bekend of dit middel schadelijk is voor de baby. Noscapine. Noscapine (in een hoestdrank) werkt hoestprikkeldempend en na inname zal de neiging tot hoesten reeds binnen 1 uur afnemen en dit effect houdt gemiddeld 4 uur aan. In de normale dosering kun je noscapine veilig gebruiken tijdens de zwangerschap. Als je borstvoeding geeft wordt aangeraden om eerst te overleggen met je huisarts voordat je dit middel gaat gebruiken.Middelen tegen vastzittende hoest Het ophoesten van slijm is een normaal lichamelijk verschijnsel en is een mechanisme van het lichaam om van slijm af te komen, Hoesten is bij de aanwezigheid van slijm in de luchtwegen nuttig en wordt daarom een productieve hoest genoemd.Ophoesten van slijm: algemene adviezen Neem de volgende algemene adviezen in acht als het ophoesten van slijm wat moeilijker gaat, dus bij vastzittende hoest:Zorg ervoor dat je niet rookt of meerookt; Drink voldoende, bij voorkeur warme dranken als thee (want hiermee verdun je het slijm); Eet zo min mogelijk vette producten en zuivelproducten; Honing (in de thee) heeft vaak verzachtende werking en houdt de keel soepel; Vermijd ruimtes met een lage luchtvochtigheid; Neem voldoende rust; en Tracht langdurig praten te vermijden.Stomen wordt afgeraden, aangezien jaarlijks veel mensen, vooral kinderen, flinke brandwonden oplopen als ze boven een badje of teiltje met heet water stomen. Het teiltje kiepert nogal eens om met alle gevolgen van dien.Slijmverdunnende middelen Het hoesten houdt vanzelf op, zodra al het slijm is opgehoest en verdwenen. Wanneer je vrij gemakkelijk slijm ophoest hoef je in principe niets te doen. Bedenk dat productieve hoest nuttig is en dat je het daarom niet moet onderdrukken met hoestprikkeldempende middelen, zoals bij kriebelhoest.Als het ophoesten van slijm moeilijker gaat, kun je de volgende middelen gebruiken:Slijmverdunners met acetylcysteïne. Acetylcysteïne is een slijmverdunner, wat taai slijm in de luchtwegen dunner maakt. Hierdoor ben je beter in staat het slijm op te hoesten. Het is verkrijgbaar in poeder of bruistablet, zuigtablet, capsule en hoestdrank. In de normale dosering kan het tijdens de zwangerschap gebruikt worden. Je kunt het ook veilig gebruiken als je borstvoeding geeft, mits je niet meer dan 3 keer per dag 200 mg acetylcysteïne of 1 keer per dag 600 mg acetylcysteïne gebruikt Slijmverdunners met broomhexine. Broomhexine is een slijmverdunner, wat taai slijm in de luchtwegen dunner maakt. Hierdoor ben je beter in staat het slijm op te hoesten. Gebruik deze hoestdrank niet bij kinderen onder de 2 jaar, aangezien zij niet goed in staat zijn het slijm op te hoesten. De werking van de hoestdrank begint na ongeveer 5 uur, maar het effect is pas na enkele dagen gebruik maximaal. Niet te snel met het middel stoppen dus. Het is niet alleen als hoestdrank, maar ook als tabletten of druppels leverbaar. Je kunt tijdens zwangerschap het middel veilig gebruiken in de normale dosering. Hetzelfde geldt voor borstvoeding.Hoestdrank voor zowel vastzittende hoest als droge hoest Bronchostop hoestdrank is een traditioneel kruidengeneesmiddel dat vastzittende hoest door taai slijm, prikkelhoest of kriebelhoest en/of keelpijn bij bijvoorbeeld een verkoudheid, verlicht. Bronchostop hoestdrank is geschikt voor volwassenen en kinderen vanaf 6 jaar. De hoestdrank bevat geen alcohol en is suikervrij. Ook bevat het middel geen ingrediënten waarvan bekend is dat ze slaperig of suf maken. Bronchostop hoestdrank is geschikt voor mensen met diabetes.Noot:Farmacotherapeutisch Kompas. Middelen bij hoest en verkoudheid. Bijgewerkt tot 1 oktober 2014. www.farmacotherapeutischkompas.nl/inleidendeteksten/i/inl%20middelen%20bij%20hoest%20en%20verkoudheid.asp Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Hoe gezond en lekker is de Jonagold appel?
De Jonagold appel is een zeer mooi ogende, kleurrijke, sappige en lekkere appel. Door zijn rijkdom aan vitamine C, kalium, ijzer en antioxidanten is Jonagold een zeer gezonde vrucht. Daar hij weinig calorieën bevat en geen cholesterol, is deze zeker geschikt als tussendoortje op elk moment van de dag. Uitstekend voor de slanke lijn, zonder enige moeilijkheden. Dus, puur natuur! Over 't algemeen zijn alle appels gezond, maak beslist uw keuze en geniet van deze rijkdom die ons dagelijks wordt gegeven... De herkomst van Jonagold De Jonagold appel is ontstaan uit een kruising van het zeer smaakvolle ras 'Jonathan' en 'Golden Delicious' een ras met goede bewaareigenschappen. Dit gebeurden in de Verenigde Staten in het onderzoekstation in Geneva (New York). Dit waren beiden, normaal gezien, de twee beste appelen die er -voor- deze aantrekkelijke, overwinnende Jonagold bestonden.Waar werden ze geteeld? Deze appelen werden geteeld op Europgab gecertificeerde fruitbedrijven. Tijdens een uitgevoerd onderzoek in 2005 door de Universiteit in Bonn, bleek Jonagold -door zijn hoge gehalten aan vitamine C en antioxidanten- de gezondste appel te zijn. Niet te verwonderen, door de kruising van de vorige twee mooie en lekkere appelen is het normaal dat deze lekkere, sappige Jonagold de spits afbeet met zijn mooie aantrekkelijke kleurschakering, en terecht. Het sappige geelwit vruchtvlees met een aangename zoetzure smaak, werkt zeer verfrissend op elk moment van de dag. Bewaar deze Jonagold appelen voor het best in de koelkast. Deze mooi ogende, kleurrijke sappige gezonde Jonagold, is niet meer weg te denken in het dagelijks leven. Een dikke 'Proficiat' voor degene die dit mooi werk voor mekaar hebben gekregen. Dit lijkt wel Goddelijk, want de schepping wordt zomaar -zonder hulp van bovenaf- verder gezet. Dit verdient een pluim!Wat zijn de voedingswaarden per 100 gram? Energetische waarden - 54 kcal/231kj Eiwitten - 0,3g Koolhydraten - 12,4g waarvan suiker (fructose) - 10,4g Vetten - 0,4g waarvan verzadigd vet - 0,03g Cholesterol - 0,mg Voedingsvezels -.2,3g Natrium -.0,001g Kalium -144mg Vitamine C - 12mg IJzer zit in appelstroop, 15g - 2,2mgHoe gezond zijn appels over het algemeen? Over het algemeen zijn appels echte gezond makers Ze zijn goed voor:de lijn honger stillend cholesterol verlagend voedzaam dorstlessend verfrissend caloriearm en vooral gezondDe resultaten van onderzoeken in Italië, Ierland en Frankrijk tonen aan, dat appels het cholesterol gehalte -van het bloed- verlagen, doordat ze de concentratie van het schadelijke LDL-cholesterol verminderen, en de spiegel van het nuttige HDL-cholesterol verhogen. Het nuttige HDL-cholesterol beschermt tegen hart- en vaatziekten, terwijl het schadelijke LDL-cholesterol deze ziekten juist veroorzaakt.Waarvoor zijn appels nog beschikbaar? Appels zijn zelfs geschikt voor suikerziekte patiënten, omdat ze geen stijging van de bloedsuikerspiegel veroorzaken, terwijl deze toch suiker bevatten. Maar dit is dan wel fructose, een natuurlijke en gezonde suiker.Appels zijn ook bloeddrukverlagend Volgens Dr. Schwarts van de Universiteit van Yale in de Verenigde Staten, is vaak zelfs de geur van de appels al voldoende om de bloeddruk te laten dalen. Appels mogen bovendien ook niet ontbreken in een vermageringskuur, omdat ze de honger kunnen stillen. Volgens een Canadees onderzoek zou appelsap talrijke virussen kunnen vernietigen Zelfs als het uit de supermarkt komt.Zoals onder andere:De verwekker van kinderverlamming (poliomyelitis); Bij hart- en vaatziekten; Bij functiestoornissen van de lever, maag en hersenen; Bovendien hebben appels kanker remmende eigenschappen; Om de darmfunctie te reguleren eet men best zure appels, omdat deze vooral laxerend werken; Lees zeker deze attentie: "men mag nooit drinken na het eten van een appel"! Anders krijgt men een opgeblazen gevoel, omdat deze appels in de darmen gaan gisten. Laat ons het bekende Engelse spreekwoord ter harte nemen: 'An apple a day, keeps the doctor away', ofwel: 'Eet een appel per dag en u hebt geen dokter nodig'.Eindconclusie Volgens smaak en frisheid is de Limburgse Jonagold de gezondste appelsoort. Een Jonagold helpt bij stress en voorkomt hart- en vaatziekten en ook kanker... Vergeet dus niet elke dag dit weldadig sappig en gezond fruit tot u te nemen! Smakelijk!
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Verklevingen in de darmen
Een verkleving is een verbinding tussen weefsels in het lichaam, die normaliter niet aan elkaar vast horen te zitten. Het is soort inwendig littekenweefsel; stugge strengen of vliezen, die ervoor kunnen zorgen dat darmlussen aan elkaar plakken of dat de darmwand aan de buikwand vastkleeft. De darm wordt hierdoor minder beweeglijk, waardoor klachten als diarree, verstopping, buikpijn en een opgezette buik kunnen optreden. In ernstige gevallen kan een volledige darmafsluiting ontstaan. Een verkleving (adhesie) bestaat uit bindweefsel (littekenweefsel) en verbindt organen aan elkaar, die niet aan elkaar horen te zitten. Een verkleving kan zo dun zijn als plastic folie of zo dik als bindweefselbanden (enkelbanden, kniebanden). De aandoening kan in de hele buikholte voorkomen. Ze worden vaak gezien in of aan de dunne of dikke darm, maar ook in of tussen de vrouwelijke voortplantingsorganen (eileiders, eierstokken en baarmoeder) kunnen verklevingen ontstaan. In dit laatste geval leiden ze niet zelden tot pijnlijke geslachtsgemeenschap, bekkenpijn en zelfs onvruchtbaarheid. Bij zo'n 15 tot 20% van de vrouwen met vruchtbaarheidsklachten, blijken verklevingen de oorzaak te zijn.Het ontstaan van verklevingen in de buikholte Verklevingen worden vrijwel altijd veroorzaakt door een beschadiging van het weefsel in de buikholte en het natuurlijke genezingsproces van het lichaam dat hierop volgt. Bij ontstekingen in de buikholte (bijvoorbeeld een buikvlies- of darmontsteking), bestraling van kwaadaardige tumoren in de buikholte (bijvoorbeeld bij baarmoederhals- of blaaskanker) en buikoperaties aan bijvoorbeeld de (blinde) darm raakt gezond weefsel beschadigd. Het lichaam probeert zichzelf hierna te herstellen. Dit is een natuurlijke, gezonde reactie. De snijranden van een wond moeten immers weer aan elkaar vastgroeien en losgemaakte organen moeten weer vastgroeien in de buikholte. De herstelcellen in het lichaam kunnen echter geen onderscheid maken tussen het ene en het andere orgaan. Bij de natuurlijke reparatie komen soms (onderdelen van) organen met elkaar in contact en worden ze – door de vorming van stugge, harde bindweefselstrengen – met elkaar verbonden.Bij meer dan 90% van de mensen die een buikoperatie of een ontsteking in de buikholte heeft gehad, ontstaan verklevingen. Het overgrote deel van deze mensen heeft hier geen last van. Bij zo'n 5% van de mensen met verklevingen in de buikholte, ontstaan echter (soms dagelijkse en langdurige) klachten.De klachten bij verklevingen in de darmen Het voedsel dat we eten, wordt vanuit de maag naar de darmen vervoerd. In de ruim vijf meter lange dunne darm en de ruim één meter lange dikke darm, worden de voedselresten door knijpende (peristaltische) bewegingen steeds verder geduwd. Om deze peristaltische bewegingen goed te kunnen uitvoeren, moeten de darmen soepel en beweeglijk zijn. Als de darmlussen door verklevingen onderling vastgroeien of als de darm vergroeid raakt met de buikwand, verliest de darm een deel van zijn beweeglijkheid. Afhankelijk van de precieze plaats, de omvang en de oorzaak van de verklevingen, kunnen hierdoor klachten ontstaan als: diarree, verstopping, winderigheid, buikpijn, een opgezette buik en misselijkheid.In ernstige gevallen kunnen verklevingen leiden tot een vernauwing of zelfs complete afsluiting (ileus) van de darm. Het voedsel kan dan niet meer (normaal) door de darm worden geduwd en er ontstaat een opstopping. De darm zet uit door een opeenhoping van ondermeer ingeslikte lucht, speeksel en maagsap. Bij een complete darmafsluiting is er geen ontlasting meer. Een gedeeltelijke darmafsluiting leidt meestal tot diarree. De gevolgen van een blokkade in de dunne of dikke darm, zijn plotseling optredende heftige buikkrampen, misselijkheid en overgeven. Bij een volledige darmafsluiting – een potentieel levensbedreigende situatie - moet met spoed medische hulp worden ingeschakeld. Ernstige darmverstoppingen worden in 50 tot 75% van de gevallen veroorzaakt door verklevingen.De diagnose 'verklevingen' is lastig te stellen Als de buikklachten langere tijd aanhouden, is het altijd verstandig om naar de huisarts te gaan. De diagnose 'verklevingen' is echter lastig te stellen. Op basis van de klachten en ziektegeschiedenis (een eventuele buikoperatie of –ontsteking) zal de huisarts wel een vermoeden hebben. Om de diagnose met zekerheid te stellen, zal een kijkoperatie moeten plaatsvinden. Dit wordt echter lang niet altijd gedaan, omdat door de operatie weer nieuwe verklevingen kunnen ontstaan. Bij een (dreigende) darmafsluiting is een operatie echter noodzakelijk. Door middel van een röntgenonderzoek met contrastvloeistof of een kijkonderzoek van de dikke darm (colonoscopie) kunnen wel vernauwingen in de darm worden opgespoord. Het is na deze onderzoeken echter niet altijd duidelijk wat de exacte oorzaak van de vernauwingen is.De behandeling van verklevingen in de darm De enige manier om verklevingen te verwijderen is door middel van een (kijk)operatie. De bindweefselstrengen worden dan chirurgisch verwijderd of los gemaakt (adhesiolyse). Het risico op het ontstaan van nieuwe verklevingen is hierbij echter groot. Een operatie wordt meestal dan ook alleen uitgevoerd bij zeer ernstige klachten, zoals een (dreigende) darmafsluiting. In de overige gevallen bestaat de behandeling vaak uit pijnstillers en laxeermiddelen om de ontlasting soepel te houden. Bij sommige mensen helpt een regelmatige buikmassage om de verklevingen losser en soepeler te maken, waardoor de klachten verminderen.Aanvullend aan de medicatie, wordt bij verklevingen ook vrijwel altijd – eventueel door een diëtist - een speciaal voedingsadvies gegeven. Bij verklevingen in de dunne darm is vloeibare of vezelarme voeding belangrijk. Vezelrijke voeding wordt juist voorgeschreven bij verklevingen in de dikke darm. Het is dan ook niet verstandig om op eigen initiatief vezelpreparaten te slikken. Dergelijke preparaten kunnen zich gaan ophopen in de te smalle (dunne) darm en daardoor zelfs leiden tot een volledige verstopping.Het voedingsadvies bij verklevingen in de darm Bij mensen met verklevingen geeft gasvorming in de darmen vaak pijnlijke klachten. Je kunt dan ook beter voedingsmiddelen vermijden die (meestal) leiden tot extra gasvorming: nieuwe aardappelen, prei, kool, ui, paprika, spruitjes, knoflook, pruimen, meloen, radijs, onrijp of grote hoeveelheden fruit, grote hoeveelheden suiker of vet, noten, scherpe kruiden en specerijen, bier en koolzuurhoudende dranken.Voeding bij verklevingen in de dunne darm Wanneer je het advies hebt gekregen om licht verteerbare, vezelarme voeding te gebruiken, dan is het belangrijk om producten met pitjes, zaden, draadjes, schillen en vellen te vermijden. Dit zijn moeilijk verteerbare voedingsvezels. Eet dus liever geen grof volkorenbrood, muesli, cruesli, ongeschild of vezelig fruit (ananas, bessen, bramen, mandarijn, sinaasappel), rauwe of vezelige groenten (asperges, champignons, tuinbonen, maïs, taugé, aubergine, zuurkool) en peulvruchten. Wees ook voorzichtig met draderig en taai vlees en volkoren pasta.Voeding bij verklevingen in de dikke darm Als je juist vezelrijke voeding moet eten (omdat de verklevingen zich in de dikke darm bevinden), neem dan veel groente, fruit en peulvruchten. Deze voedingsmiddelen bevatten zogenaamde oplosbare vezels die in de dikke darm door de darmbacteriën worden bewerkt en de darmwerking stimuleren. Ook bruin brood, volkorenbrood, zemelen, volkorenpasta, havermout en ontbijtgranen zijn goed. Deze producten bevatten granen, waarin onoplosbare vezels zitten. Dit zijn vezels die niet in de darm worden verteerd en in onveranderde vorm met de ontlasting het lichaam verlaten. Ze fungeren als een soort spons in de dikke darm; ze nemen vocht op en maken de ontlasting zacht en soepel. Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Echinokokkose: Cysten door infectie met lintworm
Echinokokkose is een infectie veroorzaakt door de Echinokokkose granulosus (hondenlintworm) of Echinokokkose multilocularis lintworm (vossenlintworm). De eitjes van deze wormen bevinden zich op de bodem, in verontreinigd water of op honden of andere besmetten dieren. Hierdoor loopt de mens mogelijk een besmetting op. De symptomen presenteren zich vaak pas na lange tijd. Vele cysten ontstaan in mogelijk diverse organen waaronder de lever, hetgeen onder andere resulteert in geelzucht, vermoeidheid, buikpijn en huidproblemen. De aandoening valt vrij goed te behandelen met worm dodende medicatie. Wanneer de patiënt echter geen behandeling ontvangt, is de aandoening veelal fataal. Synoniem echinokokkose Echinokokkose is eveneens gekend onder deze synoniemen:Blaasworminfestatie Blaaswormziekte Echinococcose Echinococcosis Hondenlintworminfestatie Hydatide cysten Hydatidose Hydatidosus VossenlintworminfestatieEpidemiologie infectie met lintworm De jaarlijkse incidentie bedraagt 1-20 per 100.000 personen. Echinokokkose komt voor in gebieden waar honden worden gebruikt bij de controle op vee, vooral schapen. Het is gebruikelijk in Australië, Argentinië, het Midden-Oosten en delen van Oost-Afrika; kleine infocatiepunten zijn nog steeds aanwezig in Noord-Wales en plattelands Schotland. Voorts kent echinokokkose geen seksuele of raciale voorliefde. De ziekte komt bij zowel kinderen en volwassenen voor. Bij kinderen treedt de ziekte vaker op doordat ze minder hygiënisch zijn met honden bijvoorbeeld. Bij volwassenen kent de ziekte een piek bij patiënten boven de 55 jaar.Oorzaken infectieziekte Overdracht en besmetting Echinokokkose is een infectie veroorzaakt door lintwormen van het geslacht Echinococcus. Deze worm bevindt zich bij varkens, schapen, vee, herten, honden, wolven of coyotes. De overdracht bij de mens gebeurt door direct contact met de ontlasting van besmette dieren. Wanneer de eieren van wormen zich in besmet voedsel, water of de bodem (bessen, bramen, groenten, ...) bevinden, slikt de patiënt deze mogelijk in waardoor eveneens een besmetting optreedt. De infectie komt eerst in de darmwand terecht en verspreidt zich vervolgens naar de lever en longen waar zich cysten vormen. De hydatiden (blaaswormen) komen echter verspreid voor in een aantal organen. De vorming van cysten gebeurt namelijk eveneens mogelijk in de botten, hersenen, milt, nieren en skeletspieren. Een patiënt is hierbij niet besmettelijk voor ander personen.Soorten Echinokokkose gebeurt in vier vormen, waarvan de cystische en alveolaire echinokokkose de belangrijkste zijn.Alveolaire echinokokkose, veroorzaakt door infectie met Echinococcus multilocularis. Deze lintwormen bevinden zich in vossen, wasbeerhonden, knaagdieren, huishonden en katten. Deze vorm is dan ook gekend als vossenlintworm. Cystische echinokokkose, ook bekend als hydatidose, veroorzaakt door infectie met Echinococcus granulosus. De besmetting van cystische echinokokkose gebeurt voornamelijk door contact met honden, geiten, varkens, paarden, koeien, kamelen en jaks waar de lintwormen wonen. Deze vorm is dan ook gekend als een hondenlintworm. Polycystische echinokokkose, veroorzaakt door infectie met Echinococcus Vogeli Unicystische echinokokkose, veroorzaakt door infectie met Echinococcus oligarthrusSymptomen door cysten in lever en andere organen De symptomen zijn vooral afhankelijk van de plaats van de cyste en zijn variabel in ernst van mild tot ernstig. De symptomen treden op na vijf tot twintig jaar na de besmetting. De lever is het meest voorkomende getroffen orgaan (60%), gevolgd door de long (20%), de nieren (3%), de hersenen (1%) en het bot (1%). De symptomen lijken op deze van een langzaam groeiende goedaardige tumor. Door de druk op de galwegen ontstaat geelzucht (icterus). Verder is een ruptuur (scheuring) in de buikholte, pleuraholte of de galwegen mogelijk. Bij een ruptuur in de galwegen ontstaat intermitterende geelzucht, buikpijn en koorts geassocieerd met eosinofilie. Zwakte, anorexia, gewichtsverlies, bloederig sputum, ernstige huidjeuk, misselijkheid, braken, pijn op de borst en hoesten zijn andere mogelijke klachten. Een cyste die in een bronchus openbreekt, hoest de patiënt mogelijk weg waardoor dit spontaan geneest, maar wanneer een secundaire infectie optreedt, vormt zich een chronisch longabces (bacteriële infectie met pus in de longen). Focale aanvallen zijn mogelijk wanneer de cysten aanwezig zijn in de hersenen. Wanneer de nieren zijn getroffen, ontstaat lendenpijn en hematurie (bloed in de urine). Een verkalking van de cyste komt voor in ongeveer 40% van de gevallen. Een gerelateerde parasiet van vossen, E. multilocularis, veroorzaakt een soortgelijke maar ernstigere infectie, namelijk de alveolaire hydatidenziekte. Deze cysten zijn invasiever waardoor sneller uitzaaiingen in andere organen optreden.Diagnose en onderzoeken Lichamelijk onderzoek De arts voert merkt bij een grondig lichamelijk onderzoek op dat de patiënt buikpijn, huidproblemen, problemen met andere organen en eventueel een shock heeft. De vergrote lever (hepatomegalie) identificeert de arts eveneens.Diagnostisch onderzoek Enkele onderzoeken zijn nodig om de diagnose van echinokokkose te bevestigen waaronder een CT-scan, een MRI-scan, een echografie, een (radiografisch onderzoek) van de buik en borstkas, een leverfunctieonderzoek en een volledig bloedonderzoek.Differentiële diagnose De arts verwart echinokokkose vaak met tal van mogelijke aandoeningen of syndromen:abces in de hersenen, lever, longen (longabces) of milt acuut leverfalen amoebiasis ascites (medische term voor "vochtophoping in de buik") atriaal myxoom (goedaardig hartgezwel) auto-immune hepatitis bijnier incidentaloom bijniercarcinoom Budd-Chiari Syndroom candidiasis (schimmelinfectie door gist Candida die mogelijk het bloed, de geslachtsorganen, de huid, de mond, de keel en/of de nagels aantast) carcinoom van de ampulla van Vater cholangiocarcinoom (galwegkanker) cholangitis (ontsteking van galwegen met koorts, buikpijn en geelzucht) cholecystitis (ontsteking van galblaas met buikpijn, koorts en misselijkheid) cirrose cysticercose diafragma-aandoeningen enterokokkeninfecties eosinofilie Escherichia coli infecties galaandoening galblaaskanker galblaastumoren galkoliek galstenen (harde afzettingen in de galblaas met typische buikpijn (galkoliek) als symptoom) galwegobstructie galwegtumoren geconjugeerde hyperbilirubinemie harttumoren (goedaardig) hydatidecysten inferior vena caval trombose levercysten leverhemangiomen longembolie (afsluiting van slagader in longen) longtumoren mediastinale cysten pericardeffusie peritonitis (ontsteking van buikvlies door infectie in de buikholte) en abdominale sepsis poortaderobstructie portale hypertensie primaire biliaire cirrose (= primaire biliaire cholangitis: schade aan galwegen en lever) primaire hepatisch carcinoom schistosomiasis septische shock slokdarmvarices splenomegalie streptococcus groep D infecties superior vena cava syndroom trematode infectieBehandeling van ziekte Anthelmintica, worm dodende medicijnen, is het standaard geneesmiddel voor de meeste patiënten. De medicatie neemt de patiënt oraal (via de mond) in. Chirurgie is nodig om cysten te verwijderen, al is dit soms een gecompliceerde operatie.Prognose aandoening Patiënten met echinokokkose reageren uitstekend op de medicatie, zeker wanneer de arts de behandeling snel inzet. Veelal herstelt een patiënt volledig. Wanneer een patiënt echter geen behandeling ontvangt, is alveolaire echinokokkose progressief en fataal.Complicaties Soms breken de cysten (ruptuur) wat resulteert in ernstige medische problemen waaronder koorts, een lage bloeddruk (hypotensie) en shock. Daarnaast verspreiden de cysten zich mogelijk door het lichaam. Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Zilverkaars: effectief middel bij klachten van de menopauze
Zilverkaars (Actaea racemosa) is een natuurlijk middel tegen klachten die geassocieerd worden met de menopauze, waaronder opvliegers en overmatig transpireren. De effectiviteit van zilverkaars is in diverse studies wetenschappelijk aangetoond. Tevens is aangetoond dat het middel veilig is en daarmee bijvoorbeeld een doeltreffend alternatief kan zijn voor hormoonvervangingstherapie, wat wel negatieve effecten op de gezondheid kan hebben. Zilverkaars kan worden ingenomen in capsules of als tinctuur. ZilverkaarsWat is zilverkaars? Zilverkaars is de naam die ook wel gebruikt wordt voor de Actaea racemosa (Engels: black cohosh), een bloeiende plantensoort uit de familie van de Ranunculaceae. Deze plant, die alleen voorkomt aan de oostkust van de Verenigde Staten en Canada, werd al lang geleden door de indianen ontdekt als heilzame plant. Aan de aftreksels die van de plant gemaakt kunnen worden werden door hen al verschillende rustgevende, ontstekingsremmende en pijnverlichtende werkingen toegeschreven. Tegenwoordig wordt zilverkaars ook in de westerse wereld gebruikt, nadat in de jaren '90 ontdekt werd dat de plant effectief verschillende symptomen die geassocieerd worden met de menopauze kan bestrijden.Veilig alternatief voor bestaande middelen tegen menopauzale klachten Terwijl zilverkaars in Nederland wellicht niet zo veel bekendheid geniet, is het in Duitsland door de Commission E (de Duitse Voedsel- en Waren Autoriteit) goedgekeurd als behandeling voor menstruatiepijn en menopauzale klachten zoals opvliegers, hartkloppingen, nervositeit, prikkelbaarheid, slaapproblemen, duizelingen en depressie. Meerdere wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat gebruik van zilverkaars veilig is wanneer men zich houdt aan de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (Johnson c.s., 2003). De enige bekende bijwerkingen van het gebruik van zilverkaars zijn milde maag-darmklachten. Tijdens de zwangerschap of het geven van borstvoeding wordt gebruik ervan afgeraden.In de Verenigde Staten nam de populariteit van het middel toe nadat bekend werd dat de voorheen veel gebruikte hormoonvervangingstherapie negatieve effecten op de gezondheid kan hebben zoals een verhoogd risico op borstkanker, hartziekten en herseninfarcten. Onderzoek heeft aangetoond dat zilverkaars niet de proliferatie van kankercellen veroorzaakt (Amato c.s., 2001).Hoe helpt zilverkaars tegen onder meer opvliegers en transpiratie? De werkzaamheid van zilverkaars is in diverse klinische studies aangetoond. De bioactiviteit ervan is anno 2017 echter nog niet volledig doorgrond. Van zilverkaars is bekend dat het onder meer de triterpene glycosides acteïne, cimicifugoside en 23–epi–26–deoxyacteïne bevat. Aanvankelijk werd gedacht dat het tevens fyto-oestrogenen bevat maar dit blijkt niet zo te zijn. Wel is gebleken dat zilverkaars het vermogen heeft om pieken in de afgifte van het luteïniserend hormoon (LH) te voorkomen. Dit kan verklaren waarom zilverkaars goed helpt tegen opvliegers en overmatige transpiratie (Düker c.s., 1991).Klinische studies die een effect op met de menopauze geassocieerde klachten pogen aan te tonen maken vaak gebruik van de Kupperman Menopausal Index Scale, een wetenschappelijke standaard voor het meten van het effect van een middel op menopauzale klachten. Hierbij wordt onder meer gekeken naar de effecten op opvliegers, transpiratie, hoofdpijn, duizelingen, hartkloppingen en oorsuizen. Diverse studies hebben aangetoond dat zilverkaars op deze schaal goed scoort, onder meer in vergelijking met hormoontherapie en het gebruik van een placebo (voor een overzicht zie: Predny c.s., 2006).Hoe gebruik je zilverkaars? Wil je zilverkaars gebruiken om de klachten die gepaard gaan met de overgang te verminderen dan kun je hiervoor een supplement gebruiken. Supplementen op basis van zilverkaars zijn verkrijgbaar in de vorm van capsules of tinctuur. Hierbij zijn capsules het eenvoudigst in gebruik omdat je hiermee veel preciezer een dosis kan afmeten dan met druppels. Vaak hoef je maar één pil per dag in te nemen. Volg hierbij altijd de instructies uit de bijsluiter op. Zilverkaars-capsules zijn onder meer verkrijgbaar van de merken Fytoline en Artelle. Tinctuur is verkrijgbaar van het merk Natura Sanat.
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Tai chi en adembeheersing
Tai chi kent veel stijlen (vormen), zoals de Yang-, Chen- en Wu-stijl. Hoewel ze verschillend zijn in de wijze van uitvoering en de toe te passen verdedigingstechnieken, leggen ze allemaal sterk de nadruk op adembeheersing. Elke tai chi-vorm is immers als zwemmen in de lucht. Als de ademhaling niet 'meegaat' met de tai chi-bewegingen, en dus telkens stokt, frustreert dat de circulatie van chi in het lichaam. Op de juiste wijze ademen is dus net zo belangrijk als de oefentechniek van tai chi chuan. InhoudTai chi – de complete oefening en verdedigingstechniek Volgens de fervente beoefenaars is tai chi de ultieme sport voor jong en oud. De trage maar soms ook razendsnelle bewegingen, afhankelijk van de stijl die men beoefent, worden ontspannen en vanuit 'de buik' uitgevoerd. Een volledige ronde tai chi duurt enkele minuten tot een halfuur. Tai chi is bovendien een solistische oefening en een zelfverdedigingsmethode, zoals judo en aikido. Meegeven en de kracht van de tegenstander gebruiken om hem ten val te brengen zijn enkele van de peilers waarop deze techniek rust, waarbij ontspanning, lenigheid, subtiliteit en adembeheersing van cruciaal belang zijn en als de geheimen van tai chi worden beschouwd.Chi Adembeheersing is een aspect van tai chi dat zeer belangrijk is om chi vrij door het lichaam te laten stromen. Dat geldt ook voor degenen die naast een van de vele tai chi-stijlen de staande of zittende tai chi-meditatie beoefenen, uiteraard geënt op deze van oorsprong taoïstische filosofie.Chi en adembeheersing Chi is een moeilijk te definiëren begrip, maar zeer belangrijk in de beoefening van tai chi. Veel meesters beschouwen chi als de kern, het wezen van tai chi. Het is een psycho-fysiologische kracht die direct verband houdt met de ademhaling. In de yoga wordt die energie prana genoemd. Het equivalent daarvan is innerlijke energie, vitaliteit, ofwel 'iets' dat het hele lichaam doorstroomt, hoewel alle genoemde begrippen de lading feitelijk niet dekken.Lichamelijk en geestelijk welbevinden Veel tai chi-meesters doen er het zwijgen toe als het over de precieze definiëring van chi gaat. Het ervaren (voelen) van chi heeft in elk geval alles te maken met het lichamelijk en geestelijk welbevinden, ofwel 'je goed in je vel voelen'. Veel tai chi-beoefenaars getuigen dat die aanzwellende kracht (chi) in de navelstreek begint en met een golvende beweging door het lichaam trekt. Tijdens het beoefenen van tai chi – 's ochtends en 's avonds – is naast ontspannen bewegen de juiste ademtechniek belangrijk om chi vrij te laten stromen.Tai chi en op de juiste wijze ademen Volgens de tai chi-filosofie houdt de ademhaling direct verband met de gezondheid. Langzaam, diep en regelmatig ademen vormt een van de hoekstenen, vergelijkbaar met de volledige yoga-ademhaling. De algemene regel is dat bij de beoefening van tai chi geen kracht maar concentratie wordt gebruikt, en dat de ademhaling moet samensmelten met de tai chi-bewegingen. Tijdens het oefenen bestaat de ademhaling uit drie aspecten:In- en uitademen Adem in en uit door de neus, nooit door de mond.Verzamelen van chi Deze fase omvat het verzamelen van chi. Abrupte, schokkerige tai chi-bewegingen zijn een teken dat chi niet wordt opgeslagen in het lichaam, dus niet vanuit de navel opwelt. De vloeiende bewegingen vanuit het middel horen op natuurlijke wijze samen te gaan met de ademhaling. In een notendop komt het erop neer dat in principe alle sluitende tai chi-bewegingen gecoördineerd worden met inademen, en alle openende bewegingen met uitademen. Volg daarbij het principe van inademen bij optillen en uitademen bij wegwerpen. Het voelt aanvankelijk wellicht wat vreemd, maar uiteindelijk wordt de tai chi-ademhaling intuïtief, omdat het volgens kenners de meest natuurlijke manier van ademen is.Elke dag oefenen Elke dag tai chi beoefenen maakt de ademhaling vanzelf natuurlijker, dieper en regelmatiger. Laat alle bewegingen vloeiend vanuit het middel plaatsvinden. Beweeg dus nooit een arm of been zonder dat het lichaam (vanuit het middel) meedoet. Elke beweging dient gestuurd te worden door het middel, waarbij de langzame ademhaling in harmonie is met de trage bewegingen.Chi kung Chi kung is een wezenlijk onderdeel van tai chi, waarbij gebruik wordt gemaakt van de ademhaling om chi op te wekken. Voor de beginner betreft het vijf taoïstische ademtechnieken, die ook heel geschikt zijn tijdens de staande of zittende meditatie. Er zijn meer taoïstische ademtechnieken, die echter beter onder leiding van een tai chi-meester geleerd kunnen worden. Volgens sommige leraren zijn die methoden sowieso niet geschikt voor de gemiddelde westerling, omdat ze gevaarlijk kunnen zijn, hoewel men daar natuurlijk vraagtekens bij kan zetten. Hieronder volgen de meer reguliere vijf methoden, die bereikbaar zijn voor iedereen die serieus tai chi beoefent:Reinigende ademhaling Inademen door de neus, uitademen door de mond. De uitademing, waar de nadruk op ligt, duurt langer dan de inademing. Het vermindert stress.Vitaliserende ademhaling Inademen door de mond, uitademen door de neus. De inademing duurt langer dan de uitademing. Deze ademtechniek balt de innerlijke energie samen en stimuleert de bloedcirculatie.Afwisselende ademhaling Adem afwisselend door het ene neusgat in en adem door het andere neusgat uit. Druk met de duim en wijsvinger elk neusgat afwisselend dicht: inademen door rechterneusgat, uitademen door het linkerneusgat, inademen door linkerneusgat, uitademen door rechterneusgat, enzovoorts. Adem langzaam en diep. Deze ademtechniek verlicht de emoties.Lange ademhaling Bij deze buikademhaling zet de buik tijdens de inademing uit. Tijdens het uitademen trekt de onderbuik weer samen.Voorgeboortelijk ademen Ook wel het omgekeerde ademen genoemd. Bij deze buikademhaling trekt de buik zich samen tijdens de inademing. Bij het uitademen bolt de buik. Volgens de taoïstische filosofie wordt het verouderingsproces daarmee een halt toegeroepen.Beweeg als een tijger Samenvattend komt het erop neer dat bij tai chi alle houdingen (bewegingen) ontspannen, geconcentreerd en vanuit het middel moeten worden uitgevoerd, ongeacht of de Chen-, Yang- of Wu-stijl wordt beoefend. Vrijwel alle bewegingen zijn cirkelvormig. Beweeg licht, zelfverzekerd, geluidloos, als een sluipende tijger die zijn prooi ontwaart. Als de hierboven genoemde principes in acht worden genomen, zal de ademhaling op harmonieuze wijze deel gaan uitmaken van de tai chi-oefening, er zogezegd mee samensmelten. Zodra die fase is bereikt, volgt de adem onbewust elke beweging en kan chi vrij door het lichaam stromen. Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
De tien geheimen van tai chi
Tai chi is oorspronkelijk een vechtsport uit China. Daarnaast heeft tai chi zich ontwikkeld tot een bewegings- en gezondheidsleer die wereldwijd inmiddels door miljoenen mensen wordt gewaardeerd. De vloeiende, cirkelvormige bewegingen trainen alle spieren, waarbij de geest tot rust komt. Net als elke sport kent ook tai chi specifieke lichamelijke en geestelijke niveaus. Daaraan kan de beoefenaar zich spiegelen om zelf te bepalen in hoeverre hij vooruitgang boekt, ongeacht welke vorm van tai chi hij beoefent. InhoudTai chi voor jong en oud Tai chi is gebaseerd op de harmonie tussen yin en yang. Eeuwenlang was het een vechtsport. De principes ervan zijn gebaseerd op het taoïsme, waarbij de tegengestelde krachten in de natuur elkaar telkens aanvullen. Krachten die yin en yang worden genoemd. Deze volheid en leegte der dingen, ofwel de paren der tegenstellingen, completeren elkaar en vormen telkens een eenheid. Tai chi brengt deze twee tegenpolen met elkaar in balans. De bewegingen zorgen ervoor dat de levensenergie (chi) vrij door het lichaam kan stromen. Tai chi is geschikt voor alle leeftijden en bestaat uit een evenwichtig samenspel tussen lichaam en geest (rust en concentratie). Aldus bevordert deze sport ook de gezondheid.Verschillende tai chi-stijlen Tai chi kent veel stijlen, waaronder de Yang-, Chen- en de Wu-stijl. De Yang-stijl wordt doorgaans langzaam uitgevoerd en telt 128 houdingen. In het aanbevolen tempo duurt het wel een kwartier om een complete ronde te doen. De Chen-stijl is explosiever van aard en legt meer de nadruk op het zelfverdedigingsaspect van tai chi. De Wu-stijl is een vrij nieuwe vorm van tai chi, gekenmerkt door kleine, meer ingetogen bewegingen. Zo heeft elke stijl zijn kenmerken.Grondbeginselen van tai chi De grondbeginselen van tai chi hebben alles met chi te maken, die de rode draad vormt van deze bewegings- en gezondheidsleer. Chi is de levensenergie die dankzij tai chi vrij door het lichaam kan circuleren. De therapeutische waarde ervan is volgens de beoefenaars dat yin en yang in balans komen. Ze ervaren het als een bijna bovennatuurlijke harmonie van lichaam en geest. Daardoor worden fysieke en geestelijke processen die uit evenwicht zijn geraakt weer hersteld.De tien geheimen van tai chi Voor de meer gevorderde tai chi-beoefenaar zijn er tien aspecten waaraan hij zijn vooruitgang kan afmeten. Het zijn specifieke niveaus van vooruitgang. Wie toegewijd oefent, en daarbij deze tien facetten steeds in aanmerking neemt, zal uiteindelijk zelf ervaren wat tai chi inhoudt en hoeveel deze bewegingsleer voor hem kan betekenen. De principes worden in een notendop uitgelegd. Elk aspect kent diepere, innerlijke lagen, maar het voert te ver om daar hier op in te gaan. De basisprincipes worden slechts aangestipt. Breng ze in praktijk tijdens uw dagelijkse ronde tai chi en u zult daar de vruchten van plukken in de vorm van een harmonieus samenspel tussen lichaam en geest.1. Lichtheid Probeer tijdens het oefenen altijd ching in acht te nemen, ofwel lichtheid, een yin-kracht. Vergelijk het met een houten vloer die kraakt als u erover loopt, maar als u er een tai chi-ronde op doet zal er geen geluid te horen zijn. Laat dat in elk geval uw streven zijn. Uw bewegingen horen doorspekt te zijn met ching en licht en natuurlijk te zijn. Beschouw uzelf in dat opzicht als een zacht briesje.2. Traagheid Alle houdingen van tai chi worden langzaam uitgevoerd. Vooral beginnelingen zullen daar moeite mee hebben. Door zeer traag te bewegen, leert u de houdingen door en door kennen en ontwikkelt u lichamelijk evenwicht en geestelijke harmonie.3. Cirkelvormige bewegingen Tai chi bestaat voor het grootste deel uit ronde bewegingen. In de oosterse vechtsport beoogt men met circulaire kracht meer energie te genereren dan met lineaire bewegingen. Vergelijk het met het verschil tussen een doorstaande wind en de tornado, die meer schade veroorzaakt dan een straffe wind. Zorg ervoor dat al uw tai chi-bewegingen rond zijn of op zijn minst circulair van intentie.4. Constante snelheidVoer alle houdingen weloverwogen en vloeiend uit. Dat lukt alleen als u zich volledig concentreert op de bewegingen. Ze zullen onherroepelijk ongelijkmatig van snelheid zijn als u uw aandacht er niet honderd procent bij houdt.5. Lenigheid Op lenige wijze de houdingen uitvoeren lukt het beste als u ervoor zorgt dat het zwaartepunt laag ligt. Uw gewicht moet in de voeten geworteld zijn. Stuur de krachten vanuit uw middel, waarbij u uw ledematen niet onafhankelijk beweegt. In het andere geval krijgt de beweging altijd iets houterigs.6. Ontspanning Het is niet de ontspanning die de gemiddelde westerling eronder verstaat. Dus niet wegdromend, passief, zorgeloos en onbekommerd tai chi beoefenen. In tai chi betekent ontspanning dat het lichaam in een fractie van een seconde extreem yang of extreem yin kan worden, dus zeer aanvallend of volledig ontspannend. Vergelijk het met een 'speerhand' en een 'dode hand', ofwel praktisch honderd procent yang of helemaal yin. Het evenwicht daarin, zoals bij gitaarspelen of typen, wordt in tai chi met ontspanning bedoeld.7. Verandering Dit begrip is heel belangrijk in tai chi. Een tai chi-ronde verzinnebeeldt het besef dat niets op zichzelf bestaat en alles aan verandering onderhevig is. Niets is constant, maar verandert zichzelf volgens cycli (kringlopen). Het enige constante is de verandering zelf, of de cyclus die telkens opnieuw verschijnt. Volgens de I tjing moet men dan ook het onveranderlijke zoeken in datgene wat continu verandert. Tai chi is daarvan het symbool.8. Leegheid en soliditeit Tijdens het beoefenen van tai chi dient u die tegenstelling steeds te ervaren. Soms is de linkerkant van het lichaam leeg en voelt de rechterkant solide aan, afhankelijk van de tai chi-houdingen die u aanneemt. Dat geldt ook voor de rest van het lichaam. Deze veranderingen vinden voortdurend plaats tijdens het oefenen, vaak heel onvoorspelbaar, zoals ook de overgang van yin in yang – en vice versa – kan zijn.9. Ademhaling Voorkom tijdens een tai chi-ronde het korte, snelle ademen. Adem langzaam en diep. Het stimuleert de stofwisseling, de bloedcirculatie en de orgaanfuncties. De langzame ademhaling is in harmonie met de langzame bewegingen van tai chi.10. Leegte en verstilling De bedoeling is verstilling te vinden in beweging. Noem het meditatie in beweging, zoals dat trouwens ook in zenmeditatie wordt ervaren (loopmeditatie). Het is het hoogste niveau en het doel van tai chi. Na veel en lang oefenen zal het besef dagen dat yin en yang elkaar afwisselen in het doorlopen van de bewegingen, het is de constantheid in de verandering. De concentratie stuurt de overgang van actie naar niet-actie en vice versa. Dat gaat uiteindelijk gepaard met innerlijke vrede, alsof u de leegte en de stilte aanraakt terwijl u de verandering voortdurend beïnvloedt. Het is als het stromen van een rivier, eindeloos en harmonieus. Lao Tze, auteur van de Tao Te Tjing, vatte het treffend samen met deze woorden:VeranderingAlle dingen werken samen.Ik heb ze zien veranderen, omkeren en terugkomen,en heb gezien hoe ze gedijenen opnieuw terugkeren, elk naar hun wortels (oorsprong).Dit is, zeg ik, (de) stilte.Terugkeren naar de wortels,of beter gezegd, terugkeren naar de wil van Tao. [Uit The Tao of Tai-Chi Chuan van Jou Tsung Hwa]Gezondheid en vitaliteit Tai chi is geschikt voor iedereen, jong en oud. Wie zich niet in bovengenoemde bespiegelingen wil verliezen, kan tai chi simpelweg beschouwen als een complete oefening, een schitterende sport die lichaam en geest in conditie houdt. Wie elke dag tien minuten aan tai chi doet, wordt zo lenig als een kat, zo gezond als een houthakker en zo wijs als een filosoof. Het is al eerder aangehaald en gestaafd door velen die tai chi sinds hun jeugd beoefenen en deze Chinese bewegingsleer als een verrijking van hun leven beschouwen. Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Hannah, 20-09-2017 09:39 #45Mijn partner, 1.74 lang, 66 jaar oud heeft al zijn hele leven ondergewicht. Zijn gewicht schommelde rond de 52 kilo. Hij is erg gezond, goed gespierd en fit. Gedurende zijn leven is hij op allerlei manieren onderzocht om een oorzaak te vinden voor zijn ondergewicht, maar alle organen werken goed en hij heeft nooit parasieten gehad. Hij eet best veel en vaak.Hij is nu net thuis van een lange fiets-kampeertocht, nu hij met pensioen is heeft hij daar eindelijk de tijd voor. Maar ondanks dat hij heel goed voor zichzelf heeft gezorgd, goed en vaak heeft gegeten, zowel 's morgens als 's avonds zelf zijn maaltje bereidde, is hij veel afgevallen en weegt nu nog maar 46 kilo, ondanks het feit dat hij veel spierweefsel heeft aangemaakt. Hij wil vaker een fietstocht gaan maken, hij heeft er de energie voor. Hoe kan hij voorkomen dat hij telkens zo drastisch afvalt? Het is ook maar de vraag of hij ooit weer op zijn normale gewicht van 52 kilo komt. Bij wie kan hij terecht voor adviezen? Reactie infoteur, 21-09-2017Ik ben geen medicus, maar het lijkt nuttig dat hij (weer) een schildklieronderzoek, en een stofwisselingsonderzoek laat doen.Succes Angelo, 22-04-2017 00:46 #44Hallo, ik ben Angelo 17 jaar, 168cm lang en weeg momenteel 56kg. Ik woog eerst 49kg voordat ik begon met "aankomen". Helaas zit ik nu al een half jaar vast op het zelfde gewicht.Verder doe ik een militaire opleiding waarbij ik 65kg MOET wegen. Ik sport 4x per week 1 1/2 uur op school (denk hierbij aan crossfit, hardlopen, lopen met bepakking enz) en dan nog eens 3x per week 1 1/2 uur fitness.Op één dag eet ik ongeveer 4100 calorieën (meestal meer maar soms minder).Met een gemmideld van-500g koolhydraten-170g eiwitten-180g vettenVerder eet ik iedere dag minimaal één stuk fruit en minimaal 1x per week vis & kip. Per maaltijd (avondeten ongeveer 100g groeten erbij). Ik hoop dat iemand mij kan helpen met het aankomen van de laatste kilo's. Alvast bedankt Reactie infoteur, 24-04-2017Hallo Angelo, zoals je al in de eerdere reacties op dit artikel hebt gelezen, is het niet eenvoudig, om aan te komen. Beetje oneerlijk misschien om 65 kg te moeten wegen, want toen ik in 1965 werd opgeroepen ivm militaire dienstplicht, hadden ze geen moeite met m'n 62 kg. Als je gewicht op moment van keuring kritisch is, drink dan extra, want 1 liter water is ook 1kg. Succes. Twan, 03-12-2016 15:12 #43Ben ook altijd mager geweest. Ben een grote eter maar word niet zwaarder. Ik ben 183 en weeg 59 kg en ben 50 jaar. Iemand nog tips? Reactie infoteur, 05-12-2016Spieren opbouwen? Spencer, 26-11-2016 08:16 #42Ik ben 15 jaar, weeg 40kg en als lengte ben ik 1m60. Ik wil super graag wat aankomen want ik ben echt dun en ik krijg altijd commentaar en dat is zo irritant. Ik doe alles om te verdikken maar het lukt niet. Wat moet ik doen? Reactie infoteur, 28-11-2016Beste Spencer, op de leeftijd van 15 jaar ben je nog in de groei, dus je lichaam is nog niet voltooid.Overleg anders even thuis of je naar de huisarts gaat voor advies. Liefkevrouwtje, 29-06-2016 17:31 #41Ik kom ook amper bij in gewicht en iets zwaarder worden lukt ook amper. Ik wil eigenlijk graag iets dikker en wat zwaarder worden en je krijgt dan vaak de zin van wat ben je dun eet je wel genoeg, daar word je ook niet goed van. Jannie, 28-04-2016 21:44 #40Ik ben in korte tijd ook bijna 8 kilo afgevallen terwijl ik al niet veel woog, van 56 kilo naar 48. Eten hielp niet en wilde mezelf ook niet misselijk gaan eten voelde me ook niet prettig met dit gewicht en ben op zoek gegaan want er moest toch wat zijn en toen vond ik op een verkoop site koolhydratenpoeder die ik moet vermengen met melk of melkvervanger en dat gebruikte ik buiten mijn gewone voeding een paar keer per dag en kwam langzaam 3 kilo aan want iets wegdrinken of in de vorm van biogarde yoghurt gaat er bij mij beter in dan harde voeding. Blijf wat steken op die 3 kilo maar ben er wel blij mee en stoppen met roken zal misschien mijn kilootjes ook weer terugbrengen. Anoniem, 23-03-2016 23:33 #39Maar van regelmatig eten val je toch juist af? Heel veel diëten beweren dat namelijk, omdat je zo je stofwisseling op gang houdt volgens hun. Anoniem, 29-01-2016 15:04 #38Ik ben een jongen van 18 jaar, ik weeg ongeveer 50 kg en ben 1.71 lang. Ik ben al me hele leven mager en ben afgelopen jaren een beetje afgevallen. Aankomen lukt niet. Ben hiervoor naar de huisarts geweest die me onderzocht had maar die kon niks vinden. Ook heeft hij me toen bloed laten prikken, maar ook daaruit bleek niks. Wat moet ik nu doen? Reactie infoteur, 29-01-2016Misschien een diëtist vragen? Marco, 07-01-2016 19:59 #37Gewoon meer binnen krijgen dan je lichaam nodig heeft dan groei je vanzelf, als je rookt heb je ook een iets sneller werkende stofwisseling waardoor je lichaam meer verbruikt, dus stoppen met roken meer eten gaat dan vanzelf omdat je meer trek hebt. allemaal heel simpel. Lj, 05-01-2016 16:51 #36Heeee meiden! Ik ben 21 jaar, 1.70 en weeg 60 kg. Ben nog steeds slank! ik ben jarenlang mager geweest en inderdaad helemaal niks hielp, van alles geprobeerd. Nu sport ik sinds een halfjaartje, ik doe aan krachttraing 3x in de week en vooral me benen en billen. Armen train ik bijna niet. Ik ben in een halfjaar 8 kg aangekomen. Ik ben er onwijs blij mee, het gaat sneller dan je denkt. Ik probeer elke dag kip en pasta te eten, eiwitten en koolydraten. Ook eet ik elke dag nog lekkere dingen. Als ik me eiwitten en koolydraten maar binnen krijg. Dus Krachttraing+ genoeg pasta, kip, rijst, bloemkool, aardappels etc. Dit eet ik veel en ik ben wel tevreden met me lichaam aan het worden. Esmee, 07-12-2015 20:39 #35Hoi ik ben een meisje van 13 en weeg 47 kilo, is dat ondergewicht of normaal gewicht? Reactie infoteur, 08-12-2015Hangt ook een beetje van je lengte af, maar je ziet er vast prima uit. Rf de Kwant (Rudie), 02-12-2015 19:44 #34Hey,Ik zat dit bericht te lezen. tja te dik is niet goed maar veel te dun ook niet. Ik ben een jonge man 29 jaar, 195 cm en weeg rond de 57 kilo. Niet echt een gezond gewicht. Kom geen gram meer aan, ik word eerder lichter dan zwaarder. Meer eten wat je nodig hebt, heeft geen effect. Tja, zal weinig aan te veranderen zijn Reactie infoteur, 03-12-2015Als ik u was zou ik een diëtist raadplegen. Anoniem, 01-12-2015 19:37 #33Hey,Ik ben een meisje van 15 jaar, 1,66 m en ik weeg 45 kg. Ik zou heel graag willen aankomen want ik word erg ongelukkig van mijn lichaam. Ik heb al een diëtiste geprobeerd maar dat heeft mij noet geholpen. Is er nog een andere manier om aan te komen? Reactie infoteur, 02-12-2015Misschien gewoon geduld hebben totdat je 16 en daarna 17 wordt. Je zult zien dat je wat molliger wordt en een mooi lichaam krijgt. Lotte, 16-10-2015 23:58 #32Hoi! Ik ben een meisje van 18 jaar, ben 1.75 meter en weeg 47 kilo. Ik heb dan ook erg dunne armen, benen etc. Dit is heel gewoon in mijn familie. Jaren lang heb ik enorm geworsteld met mijn strijd om aan te komen, maar tevergeefs. Op dit moment ben ik er klaar mee! Ik zou zielsgraag willen aankomen, maar het lukt me niet. Weet iemand misschien een goed hulpmiddel om het toch vol te houden? Ali, 02-07-2015 11:32 #31Ik ben 14 jaar en weeg 55 kg. Hoe kan ik aankomen? Reactie infoteur, 02-07-2015Bereken eerst je BMI index Nico, 11-06-2015 16:44 #30Hoi ik ben een man van 29 jaar oud 183cm en op dit moment 65kg. Ik heb ook altijd de wens gehad om wat aan te komen.Ik ben toen ik 24 jaar was met 52kg begonnen met krachttraining zonder resultaat ik zag er wel wat forser uit maar de weegschaal sprak dit tegen. Toen ik eenmaal ten einde raad was ben ik begonnen met een steroïdenkuur. En binnen een half jaar woog ik 63kg, nog even door trainen en kuren en toen heb ik uiteindelijk de 70kg gehaald. Maar daar moet ik bij zeggen dat ik wekelijks voor ongeveer 150 euro extra boodschappen moest doen.Nu doe ik vrij weinig aan sport maar ik werk wel zeer intensief als installatie monteur en ben altijd 65kg blijven wegen. Ben zeker nog niet tevreden maar alles is beter als 52kg. Reactie infoteur, 12-06-2015Dit zegt de Nederlandse Hartstichting:Uw BMI is 19,4 (64,9 kg, 1,83 m). Dit betekent dat u een gezond gewicht heeft. Een gezond gewicht is belangrijk om hart- en vaatziekten te voorkomen. Tarkan, 13-05-2015 02:04 #29Ik ben zelf mager GEWORDEN ik weet niet hoe het kwam maar ik was 3 jaar geleden nog force gespierd en ben maar een klein deel van me kracht verloren maar een groot deel van me gewicht hoe komt dit?Ik heb zovaak getraind voor een lange tijd en het was allemaal voor niks ik vind dit erg jammer en ik heb een oplossing nodig sinds ik nu 1,82 lang ben en 3 weken geleden nog van 70 naar 65 kwam ik verlies telkens meer kilo´s terwijl ik heel veel eet!Wat doe ik verkeerd? Of ligt het aan mijn lichaam? Reactie infoteur, 14-05-2015Wat een nare situatie voor u.Een bezoek aan de huisarts of diëtist is misschien het beste. Anita, 12-11-2014 14:20 #28Wat is een diëtist? Kan het niet zo goed typen en wat doet hij/zij allemaal? Reactie infoteur, 12-11-2014Lees dit maar Anita;http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/dieet/27142 Arlinda, 17-10-2014 14:57 #27Ik ben 20 jaar, ben 1.71 m lang en weeg 51 kg. Ik heb hele dunne armen, benen en je ziet me onderste 2 ribben. Het zit sowieso in de familie. Ik eet 8 volkoren boterhammen per dag naast me avondmaal verspreid over de dag en ik heb vaak honger. Of ik nou kaas en boter of pindakaas erop doe. Vaak voel ik me ook slapjes en ik moet elke 2 uur wel wat eten. Ik ben wel van de 48 kg in een jaar tijd naar 51 kg gegaan maar ik blijf al 2 jaar steken op dat gewicht. Tips zijn meer dan welkom! Camilla, 28-09-2014 10:50 #26Hoi allemaal ik ben een meisje van 17 jaar en ook best dun ik vind mezelf te mager dunne armen dunne buik maar iedereen zegt je bent lekker slank maar voor mij voelt het niet zo het voelt echt te mager want ik ben 1,55 dus best klein en ik stond net op de weegschaal en ik woog 45 kg. dit blijft ook meestal zo. ik kan de ene dag goed eten en voel me goed de andere dag krijg ik geen hap door me keel en ben ik misselijk. dit is heel afwisselend en daarom ook erg vervelend. het probleem is dat mensen niet weten dat ik me dood onzeker voel over me lichaam(gewicht). ik weet dat ik ook te weinig eet en probeer ook meer te eten dan gewoonlijk maar dat lukt me niet want voel me vaak te misselijk. en ik heb een vriend maar zwangerschap is uitgesloten want misselijkheid heb ik gewoon vaak. de ene week wel andere week niet. hij merkt aan me dat ik weinig eet en ik ga er met hem over praten. ik eet wel gewoon gezond en ook wel ongezond want als je dun bent kan je het hebben maar ik wil gewoon breder zijn en me mooi voelen. Ben al naar dokter geweest en kreeg te horen dat de misselijkheid door me darmen komen maar wat precies weten ze niet ik kreeg er medicijnen voor die ik gebruikte maar hielp niet dus die gebruik ik al niet meer. ik zit hier veel mee dus als iemand hierop wilt reageren tips zijn meer dan welkom.bedankt Reactie infoteur, 28-09-2014Hoi Camilla, kun je niet een diëtist raadplegen, misschien heeft die een goed advies?Succes,Rob Sarah, 19-07-2014 20:08 #25Hoi allemaal ik ben 13 jaar ik ben 1 m 62 ik weeg 41 kilo. Ik heb veel BMI testen gedaan en etc. overal staat in dat ik te dun ben en zelf zie ik ook dat ik te dun ben want je kan bij mijn buik mijn ribben zien. Ik ben laatst nog naar de huisarts geweest ze zeiden dat ik niet te dun was maar dat ik wel wat meer mocht aankomen. Maar dat lukt me niet altijd als ik een broodje eet zit ik al vol. Hebben jullie tips zodat ik kan aankomen. Anon, 10-03-2014 14:51 #24Hallo,Ik ben juist 15 jaar, ik weeg 49 en ben 1 m 73 groot. Overal zie ik in media dat modellen te dun zijn, en dat mannen het lelijk vinden. Dat mager zijn niet van deze tijd is etc. Ik wordt hier heel onzeker van, juist omdat ik er niets aan kan doen, want ik eet meer dan genoeg. Ook krijg ik vaak opmerkingen van volslanke meisjes dat ik te mager ben. Misschien is het uit jaloezie, alhoewel ik niet begrijp dat ze op mij jaloers zouden zijn? Ik zou blijer zijn met wat rondingen als een 'normaal' meisje. Mijn ouders zeggen dat ik mij niet zo zorgen moet maken, maar ik loop met schaamte over straat in de zomer. Ik durf geen shorts aan omdat ik zeker nare opmerkingen en blikken ontvang. Ik lijd er psychisch onder. Is mijn gewicht ernstig voor mijn leeftijd? Of komt later het gewicht nog?Alvast bedankt. Reactie infoteur, 11-03-2014Heel wat jongens vinden erg slanke meiden mooier dan mollige types, dus maak je geen zorgen. Anoniempje, 21-01-2014 16:08 #23Hallo allemaal.Ik ik ben een meisje van 12 jaar en weeg 38 kilo. Kan iemand mij helpen met aankomen?(je weet wel tips en zo) Ik probeer nu heel veel snoep en chocola te eten maar ik krijg er maar geen enkele kilo bij. Komt dit omdat ik pas ongesteld ben geweest? Als je tips of raad wil geven stuur dan even een berichtje in dit gastenboek.Bedankt. Reactie infoteur, 22-01-2014Een diëtist(e) is de juiste persoon om je te helpen.Succes Sanne, 17-01-2014 00:28 #22Hoi allemaal ik ben 22 jaar, 1.67 en weeg 46 kilo. Ik voel me hier absoluut niet prettig bij. Ik krijg overdag geen hap door m'n keel. 'S avonds laat krijg ik pas honger. Ik ben al bij de diëtist geweest waaruit ook nog bleek dat ik foliumzuur en vitamine d tekort had. en die had mij een schema meegegeven, dit was gewoon niet te doen. Van 0 broodjes naar 4 broodjes, warme maaltijden en nog veel meer. Ik heb dit 1 dag volgehouden en had ontzettende buikpijn. Wat moet ik doen? Welke vitamines zijn belangrijk? Wat kan ik het beste s ochtend eten? Wat is makkelijk weg te werken? Tips zijn van harte welkom.Groetjes Reactie infoteur, 23-01-2014Huisarts vragen svp Anoniem, 06-01-2014 22:55 #21Hoii ik ben een meisje van 14 jaar en ik en 1,72 en ik weeg 45 kilo.Ik ben erg dun en heb dit geerfd van mijn familie helaas… Er wordt me vaak gezegd dat ik erg dun ben of zelfs gezegd dat ik anorexia heb, en bah dan voel ik me zo slecht. Want ik eet best veel en ook goed. Ik heb ook veel problemen met kleren die me dan weer niet passen en dat soort dingen ik wens dit echt niemand toe! Er is maar 1 voordeel en dat is dat je zoveel kunt eten als je wilt.Kan iemand mij misschien helpen ik ben erg wanhopig.Groetjes x Reactie infoteur, 07-01-2014Alleen een diëtist(e) kan je helpen. Erwin, 02-12-2013 22:55 #20Hoi ik ben een jongen van 20 jaar 1.84m en weeg nu 62 kilo. het afgelopen jaar ben ik ong 3 kilo afgevallen, en krijg steeds meer te horen dat ik er zo slecht uitzie. ik denk zelf dat het komt door lange intensieve werkdagen, weinig tijd voor eten, roken en stress. ontbijt sla ik vaak over omdat ik sochtends misselijk ben. Tips welkom! Gr Shelley, 24-09-2013 10:38 #19Hoi Allemaal, Ik ben een meisje van 24 jaar oud. Ik ben 1m56 en weeg 38 kilo. 1 jaar en een half geleden woog ik 10 kilo meer die zou ik er dan ook terug graag bij hebben (ben enorm afgevallen door dingen die ik heb meegemaakt waardoor ik enorm veel stress had). heb al van alles geprobeerd van fortimel tot herbalife shakes, eten voor de honger die eventueel zou komen, 5 x eten per dag in kleine porties. Maar dan krijg ik hierdoor weer problemen aan mijn darmen. Ik doe echt mijn best maar toch lukt het me niet om aan te komen. Als ik 1 dag wat minder goed eet ben ik de dag erna weer een kilo kwijt. Ik ben dit zo beu en de moed zakt in mijn schoenen. Ben ook al naar de dokter geweest enzo maar mijn bloed is allemaal perfect in orde (waarschijnlijk omdat ik toch nog gezond eet) weet er iemand wat ik eventueel nog meer kan doen? of leg ik me hier gewoon bij neer dat dit het is?Alvast bedankt! en succes aan iedereen! Reactie infoteur, 25-09-2013Hoi Shelly,Misschien heb je hier iets aan.Succeshttp://gezondheids.startpagina.nl/prikbord/7457674/te-mager-vaak-moe-wil-er-iets-aan-doen Onbekend, 26-08-2013 00:19 #18EeyIk een jongen van 1.68 en weeg 47 kilo en ik ben 14 jaar oud. Ik eet veel maar ik word er niet dikker op, en ik zit ook 4 jaar op voetbal dus ik beweeg veel maar dikker of breder word ik niet, mijn armen en benen zijn vooral dun en dat is ook te zien. Op school zeggen sommige ook dat ik dun ben en daar schaam ik me soms wel voor. Zijn er tips of adviezen? Eddy Beterams, 19-07-2013 12:01 #17Reactie op infoteur 13-04-2012dàt is de juiste instelling, ik ben nu 76 jaar, ga veel met heel wat jongere mensen om in mijn sociaal leven, maar wat het meest pijn doet zijn de spottende opmerkingen 'wat ben jij mager', ' he latje' enz. ben 1,81 lang en weeg 70 kg.Zie inderdaad veel dikke buiken en onverzorgde houdingen, denk dan zoals de infoteur en dat maakt me dan weer ok. Dus beste Willem, wees happy en trek het ni aan. Gregory, 10-07-2013 17:34 #16Hallo,Ik ben 22 jaar met een lengte van 1 meter 89, maar weeg slechts 57.5 kg. Het meeste dat ik ooit woog was 65 kg, meer heb ik nog nooit gewogen.Ik eet en ik eet de hele dag door, maar ipv dat ik bijkom vermager ik telkens. Ziek zijn voor mij is een ramp. 2 weken geleden was ik 3 dagen ziek. In die 3 dagen was ik 4 kilo vermagerd.Wat kan ik hieraan doen? Reactie infoteur, 11-07-2013Misschien word je hier iets wijzer:http://www.femistyle.be/forums/gezondheid-%5Balgemeen%5D/44412-hoe-stoppen-met-vermageren.html Justin, 24-03-2013 21:21 #15Hallo,Ik ben 28 jaar en ondanks mijn lengte van 1,90 weeg ik slechts 75 kg. Ik zou graag meer aankomen omdat ik momenteel toch vrij mager ben. Ik sport gemiddeld 3 keer per week, soms 4. Hierbij ligt de focus volledig op kracht oefeningen. Ondanks mijn gewicht heb ik een vrij sportieve bouw. Ik eet vaak 2 x per dag warm, zoals pasta's e.d. In de ochtend eet ik vaak wat licht, een beschuitje en dan om een uur of 10 4 boterhammen, vervolgens om 12 uur weer 4 boterhammen of warm (altijd bruin brood overigens). In de middag rond 3 uur noodles en daarna rond 6 uur avond eten. In de avond vak nog een snack (chips, of toast met ei salade). Hebben jullie tips? Ik zou graag richting de 85 kilogram gaan.Alvast bedankt. Reactie infoteur, 25-03-2013Hallo Justin, misschien helpt dit je verder:http://gezondheids.startpagina.nl/prikbord/7457674/te-mager-vaak-moe-wil-er-iets-aan-doen Anoniemp, 19-03-2013 19:24 #14Heey, ik ben 14Jaar oud en ben 1.65 en weeg 42 kg. ik eet heel veel maar kom niet aan. Het probleem daarbij is dat ik ook veel ongezond eet. Ik drink al jaren elke dag 2 glazen cola en elke dag wel een ongezond tussendoortje. Ik eet ook wel gezonde dingen in een dag maar ik voel me de laatste tijd anders. Ik heb last van m'n hart. Dat maakt me wel zorgen want ik ben een keer flauwgevallen toen ik steken in mijn hart kreeg. Ik ben nog niet naar de dokter geweest maar ik zal willen weten. Is dit iets? Reactie infoteur, 19-03-2013Toch maar naar de dokter gaan is het beste Lalalal, 10-02-2013 22:22 #13Ik ben namelijk heel erg dun ik ben 13 jaar en ben ongeveer 1, 64 ik wil heel graag aankomen. Ik eet best weinig maar ik zit heel snel vol ik ben ook langs dokter geweest en diëtist maar niks lukt me om dikker te worden. Kan iemand me helpen een schema te maken wat ik moet eten per uur enz. Dankjewel alvast. Reactie infoteur, 11-02-2013Misschien vind je hier tips.http://forum.fok.nl/topic/483662Succes Sara, 24-12-2012 01:10 #12Ik ben een meisje van 12 jaar, 1.68 en ik weeg 40 kilo. Ik eet best veel maar ik kom niks aan. Ik ben heel vroeg met de puberteit en zit helemaal onder de puistjes maar ik heb nogsteeds dunne benen en echt een hele dunne buik. Mijn vriendinnen zeggen altijd dat ik aan moet komen want je ziet mijn ribben ook, en dat is abnormaal. Maar ik eet al best veel en weet niet hoe ik nu moet aankomen. Reactie infoteur, 24-12-2012Misschien eens met huisarts praten? Danielle, 18-12-2012 23:54 #11Hoi. Ik ben 24 jaar en ben 1.76 en weeg 46 kilo veelste weinig natuurlijk en de dokter adviseert me vet eten te eten gewoon allemaal slechte dingen… ik probeer het al een tijd maar kom niet aan. Nu hoor ik van iedereen dat ik moet stoppen met roken want dan zou ik aan moeten komen. Ik doe me best maar lukken wil het niet. Ik voel me gwn geen vrouw meer en wil niet eens meer in de spiegel kijken een en al bot wat ik ben. Voel me vies en lelijk, maar wat ik ook doe niks helpt! Heb een partner waar ik een 10 maanden oude zoontje mee heb en ik ga nu zo 6 jaar met hem en alsnog schaam ik me. Zijn er meer die zich zo voelen? Ss, 07-12-2012 05:46 #10Hoi, ik ben 27 jaar lengte 1.65 en ik weeg al 8 jaar 47/48 kg. Ben altijd mager geweest, vroeger heb ik altijd zwemmen gedaan, nu fitness ik een paar uurtjes op de week. Ik kan alles eten ik kom geen gram bij! Ook al doe ik een tijd geen sport mijn gewicht blijft hetzelfde. Ik vraag mij af waarom ik al zoveel jaar hetzelfde weeg? Sem, 29-10-2012 23:29 #9Ik ben 17 jaar, 1.75 en weeg 60 kilo. Misschien klinkt het als een goed gewicht toch krijg ik regelmatig opmerkingen over dat ik zo dun ben, en meer moet gaan eten. Ik kamp al jaren met dit probleem. Misschien kan het er aanliggen dat ik in een groeispeur zit, ik ontbijt vrijwel nooit omdat ik niks door m'n strot krijg in de ochtend. Over de rest vd dag is mijn eetpatroon goed, maar ik wil graag niet meer als "die magere" gezien worden. Ik weet me geen raad, iemand specifieke tips? Reactie infoteur, 30-10-2012Beste Sem, Misschien is het een idee een diëtist te raadplegen. Probeer om wat zoetige zuivel als ontbijt te nemen, bijvoorbeeld vla of drinkyogurt. Naar de sportschool gaat om wat breder te worden? Susanne, 10-09-2012 15:17 #8Het is fijn om te lezen dat er meer mensen zijn zoals ik, die te kampen hebben met ondergewicht. Ik kan er eigenlijk met niemand echt over praten, omdat niemand in mijn omgeving weet hoe het is en voelt. Ik ben 1.73 en 54 kilo, dat is ernstig ondergewicht. Wel weet ik dat ik al vanaf dat ik kind ben dunner ben dan gemiddeld. Leuk is het niet. Eigenlijk voel ik me vaak niet zo vrouwelijk. En idd, ik ben het eens met mijn voorgaande reacties waarin naar voren komt dat dikke mensen veel voorzichtiger behandeld worden dan dunne mensen, qua opmerkingen. J. Oomen, 16-08-2012 15:36 #7Ik ben 60 jaar! De meeste mensen geloven me niet, maar ik ben veel te mager. Mijn eetlust is zo slecht en ruik ik eten dan word ik al vaak misselijk. Ik ben 1.70 in lengte, maar ben na de vakantie 3 kl.afgevallen. Ik weeg nog 44 kg. Weet niet goed wat te doen. Tamara, 18-07-2012 11:42 #6Ik ben 1.68 en 46 kg en ik word er niet goed van, wil aankomen maar niks werkt, ik ben bijna 30 en voel geen vrouw maar een meisje in de puberteit, ik kan wel 5 keer per dag naar de wc en word vaak misselijk tijdens de maaltijd Willem, 12-04-2012 21:19 #5Ik ben 25, mijn lengte is 1, 86 en mijn gewicht ligt rond de 65 kilo. Verder ben ik altijd al mager geweest, heb al van alles gehoord over mijn magere uiterlijk. Verder was ik bijna altijd de laatste bij de hardloopwedstrijden die ik op school had. Ik eet volgens mijzelf wel genoeg, maar neem nooit ontbijt. Ik eet 8 sneden brood per dag voor mijn werk. s 'avonds eet ik meestal gewoon aardappelen en groente. Verder fiets ik ook heel veel, ik denk dat het meeste hierdoor komt. Reactie infoteur, 13-04-2012Beste Willem, ik was op uw leeftijd 1,74 en woog 62 kg, en eveneens was ik ook geen beste hardloper op school. Op latere leeftijd ben ik toch regelmatig in de prijzen gevallen tijdens lange afstandlopen (bijv Damtotdamloop). Dat kom omdat die schoolwedsrtijdjes meer korte sprintwedstrijdjes ware, waarvoor je vooral gespierd moet zijn, terwijl lange afstandslopen meer met gewicht te maken heeft. En nog een troost: Als je op oudere leeftijd bent en je ziet al die mannen van jouw eigen leeftijd met een buik, dan lach je in je vuistje. Dus nog even geduld. Ali, 16-06-2011 21:59 #4Ik ben 15 jaar jong 1,85 lang en 55kilo zwaar, ik zit nogal met mijn gewicht, ik ben kickbokser en daar komt het soms wel van pas wordt ik laag in gedeeld. Waar ik echter mee zit is dat mijn ribben zichtbaar zijn :S ik zou dit graag veranderen. (wat helpt is je bovenlichaam trainen!) Succes! Chantal, 26-04-2011 16:47 #3Ik ben echt ten einde raad. Ik ben een meisje van 18 jaar, ben 1.57 cm en weeg ong. 40 kg. Ja, ik heb dus zwaar ondergewicht, maar weet echt niet wat ik kan/moet doen. Heb al verschillende keren geprobeerd meerdere keren te eten op een dag enz. maar het heeft niet geholpen. Heb ik misschien een ziekte ofzo? Reactie infoteur, 26-04-2011Beste Chantal,Ga svp naar de huisarts om je te laten onderzoeken en/of door te verwijzen naar de diëtiste.Succes Edo Heins, 01-12-2010 22:20 #2Ik ben een man van 45 jaar. Ben licht gebouwd, maar echt te mager. Mijn lengte is 1.78, en weeg 52 kilo. Heb al van alles geprobeerd maar kom maar niet aan. En mensen met overgewicht daar wordt steeds maar over gepraat in Nederland, en daar wordt ik wel eens moedeloos van. Want wat ik vaak te horen krijg, wat zie je er slecht uit, ben je ziek enz. Maar als iemand te dik is, dan moet je mond houden. Nou zeg ik vaak niets. Want schoonheid en mooiheid zit in een mens, of hij/zij nou normaal, mager of dik is. Reactie infoteur, 01-12-2010Beste Edo,Elk "nadeel" heeft een voordeelAls hardloper heb je een groot voordeel met zo'n mooi gewicht.groet Betty, 23-11-2009 17:15 #1Ik sukkel al jaren met onder gewicht het komt waarschijnlijk door een te snel werkende schildklier moet nu weer bloedonderzoek afwachten maar de klachten zijn er wel naar. ik ben 1.70 lang en weeg nog geen 46 kilo het is om moedeloos van te worden ik kan er nog geen ons bij krijgen heb van alles al geprobeerd. :-( en het is ook niet goed voor je zelfvertrouwen.
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Multiple sclerose: Chronische auto-immuunaandoening
Multiple sclerose is een chronische auto-immuunziekte die het centrale zenuwstelsel (hersenen en ruggenmerg) aantast. Hierbij treden op verschillende momenten en plaatsen ontstekingen op. De patiënt heeft hierdoor onder andere symptomen aan de spieren, de maag en darmen, de blaas, de ogen enzovoort. Zowel de ernst en uitgebreidheid van de symptomenreeks alsook de vooruitgang van de ziekte zijn voor iedereen anders. Bij de meeste patiënten treden echter eerst periodes van aanvallen op waarop dan rustigere periodes (remissies) volgen. Enkele zelfzorgtips en medische behandelingen zijn beschikbaar om de symptomen te voorkomen of vertragen, en de kwaliteit van leven te verbeteren. Meestal heeft de patiënt wel een vrij goede prognose. Ook hoeft een zwangerschap voor een vrouw met MS geen probleem te vormen. Synoniemen multiple sclerose Multiple sclerose (MS) is eveneens gekend onder deze synoniemendemyelineserende ziekte/aandoening multiple sclerosisEpidemiologie chronische auto-immuunaandoening Wereldwijd lijden ongeveer 2,5 miljoen mensen aan de auto-immuunaandoening. Dit is mogelijk een onderschatting waardoor de werkelijke frequentie nog hoger is. Multiple sclerose treft vrouwen dubbel zo vaak als mannen. De diagnose van de aandoening gebeurt meestal tussen de leeftijd van twintig en veertig jaar, maar de ziekte treedt op elke mogelijke leeftijd op. Vooral patiënten met een blanke huidskleur lijden aan de aandoening. Voorts zijn vooral patiënten getroffen die leven in gematigde klimaten, met name klimaten boven 40° noorderbreedte of onder 40° graden zuiderbreedte. MS is tot slot zeldzaam op plaatsen vlakbij de evenaar.Oorzaken: Schade aan myelineschede in hersenen Multiple sclerose is het gevolg van schade aan de myelineschede (demyelinisatie). Dit omhulsel is de beschermende laag die zenuwcellen in de hersenen omringt. Wanneer deze zenuwbedekking beschadigd is, zijn de zenuwsignalen vertraagd of afgeremd. Een ontsteking veroorzaakt de schade aan de zenuwen. Deze ontsteking ontstaat wanneer het eigen immuunsysteem per toeval lichaamscellen van myeline in het zenuwstelsel aanvalt. Het immuunsysteem aanziet deze namelijk als een indringer. Dit gebeurt langs de hersenen, de oogzenuw en het ruggenmerg. De exacte oorzaak van MS is anno augustus 2016 niet gekend. Mogelijk is de ziekte het resultaat van een besmetting met een virus en/of een gendefect en/of omgevingsfactoren.Risicofactoren MS Patiënten met een familiale geschiedenis van multiple sclerose of patiënten die in een gebied wonen waar MS vaker voorkomt, hebben een hoger risico op het ontwikkelen van de ziekte. Koorts, hete baden, blootstelling aan de zon en stress veroorzaken of verergeren daarnaast de aanvallen.Symptomen in aanvallen en remissies Frequentie en duur van symptomen De symptomen variëren omdat de locatie en ernst van elke aanval verschillend is. Aanvallen duren dagen, weken, maanden of zelfs jaren. Na deze aanvallen volgen remissies, perioden van verminderde of geen symptomen waarbij de zenuwen zich herstellen maar wel littekens of plaques nalaten op de plaatsen waar de myeline is aangetast. Wanneer sprake is van periodes van aanvallen die zijn afgewisseld met remissies, is dit gekend als “relapsing-remitting MS”. Dit type MS komt bij in 75% van de patiënten voor. Een terugval is gebruikelijk, maar soms treden geen remissies op, of gaat relapsing-remitting MS over naar een constante langzame maar onomkeerbare achteruitgang van de symptomen.De ziekte tast de zenuwen in de hersenen of het ruggenmerg aan. De symptomen zijn bijgevolg in alle lichaamsdelen mogelijk. Niettemin heeft niet elke patiënt last van alle symptomen. Een grote variatie is mogelijk. Meestal starten de symptomen vaag en mild.Spieren coördinatie- en evenwichtsproblemen (ataxie) gevoelloosheid of een abnormaal gevoel in elk gebied problemen met de coördinatie en het maken van kleine bewegingen problemen met het bewegen van de armen of benen problemen met het lopen spiertrekkingen/hypertonie (= verhoogde spanning) van spieren spastische verlammingen tremor (bevingen) in één of meer armen of benen zwakte in één of meer armen of benenDarmen en blaas Ogen dubbelzien (diplopie) een oogzenuwontsteking (neuritis optica) een verlies van het gezichtsvermogen (treft meestal één oog per keer) oncontroleerbare oogbewegingen (nystagmus) oogpijn scotomen (blinde vlekken zien in het gezichtsveld)Gevoelloosheid, tintelingen of pijn Andere neurologische symptomen depressie of gevoelens van verdriet duizeligheid en evenwichtsproblemen een slecht beoordelingsvermogen een verminderde mate van aandacht geheugenverlies gehoorverlies problemen met het oplossen van problemen problemen met het redenerenSeksueel erectieproblemen impotentie tijdelijke verergering van de menstruatie vaginale droogheidSpraak en slikken een onduidelijke of moeilijk te begrijpen spraak (dysartrie) kauw- en slikproblemen (dysfagie)Algemene klachten duizeligheid vermoeidheid is een veel voorkomende symptoom bij het vorderen van multiple sclerose. Dit is vaak erger in de late namiddag.Diagnose en onderzoeken Lichamelijk en oogheelkundig onderzoek Vaak komt een patiënt eerst met vrij vage en algemene klachten bij de huisarts, zoals duizeligheid, vermoeidheid en een wazig gezichtsvermogen. Deze symptomen verdwijnen na een tijdje. Soms komen deze vage symptomen weer terug. Vaak gebeurt een verwijzing naar de neuroloog relatief laat. Het gebeurt bijgevolg regelmatig dat de diagnosestelling hierdoor pas laat plaatsvindt. Voor multiple sclerose is overigens geen specifiek aangewezen diagnostisch onderzoek beschikbaar. De diagnose gebeurt dan ook op basis van grondig lichamelijk onderzoek door een neuroloog en oogarts in combinatie met diverse beeldvormende en andere onderzoeken. Diagnostische criteria zijn hiervoor beschikbaar, maar deze veranderen zeer regelmatig. Deze zijn immers gestoeld op de meest recente wetenschappelijke studies.NeuroloogDe neuroloog voert een neurologisch onderzoek en bemerkt zo een verminderde zenuwfunctie in een bepaald lichaamsgebied. Zo identificeert hij mogelijk:abnormale zenuwreflexen een verminderd of abnormaal gevoel een verminderd vermogen om een lichaamsdeel te verplaatsen functieverlies in de ogen (wat hij eveneens test met een elektronystagmografie)OogartsEen oogonderzoek onthult:abnormale pupilreacties een verminderde gezichtsscherpte snelle oogbewegingen wanneer het oog beweegt veranderingen in het gezichtsveld (via een gezichtsveldonderzoek) of de oogbewegingen wijzigingen aan de binnenkanten van het oogDiagnostisch onderzoekVolgende onderzoeken zijn nodig om de diagnose van MS te bevestigen:Een bloedonderzoek om andere aandoeningen uit te sluiten Een lumbale punctie (ruggenprik om het hersenvocht te analyseren; dit is afwijkend bij MS Een MRI-scan van de hersenen en de wervelkolom zijn belangrijk voor het diagnosticeren en opvolgen van MS, maar ook voor het uitsluiten van andere ziekten Een zenuwfunctie-onderzoek (evoked potential onderzoek)Differentiële diagnose De symptomen van multiple sclerose lijken op deze van vele andere problemen met het zenuwstelsel.Andere: Langerhans Cel Histiocytose, hemofagocytisch lymfohystiocytose Demyeliniserend: het klinisch geïsoleerd syndroom, ADEM, optische neuritis, transversale myelitis, neuromyelitis optica, na een vaccinatie, acute necrotiserende encefalopathie Endocrien: schildklierstoornissen, diabetes mellitus (suikerziekte) Genetisch/metabolisch: aangeboren metabolismestoornissen, aminoacidurie Infectieus: Inflammatoir: Leukodystrofie: Mitochondriaal: Neoplastisch Nutritioneel tekort aan vitamine B12, vitamine E of foliumzuur coeliakie (maag- en darmproblemen na het eten van gluten)Toxisch: radiotherapie (behandeling via bestraling) chemotherapie (methotrexaat, cyclosporine, cytosine-arabinoside) extrapontine myelinoseVasculair: cerebrale autosomaal dominante arteriopathie met subcorticale infarcten en leuko-encefalopathie (CADASIL de ziekte van Moyamoya aortadissectieOvergenomen en vertaald van: Multiple Sclerosis Differential Diagnoses, geraadpleegd op 31 augustus 2016Behandeling Zelfzorg Een gezonde levensstijl, met een goede voeding, voldoende rust maar ook voldoende oefening en ontspanning zijn voor MS-patiënten belangrijk. Supplementen zoals vitamine D, antioxidanten, magnesium en essentiële vetzuren verminderen de symptomen. Zwemmen, tai-chi, yoga en wandelen zijn goede trainingsmogelijkheden voor patiënten met MS. Zo voorkomt de patiënt spasticiteit (verstijfde spierspanning). Overmatige inspanning is echter afgeraden omdat de patiënt hierdoor een te hoge lichaamstemperatuur krijgt, waardoor de symptomen mogelijk verslechteren. De patiënt past de voeding aan indien hij slikproblemen ervaart. De patiënt vermijdt indien mogelijk uitlokkende factoren zoals stress, zware inspanning, sauna's, hete baden en andere extreme temperaturen. Tot slot voorkomt de patiënt valpartijen door in huis aanpassingen te doen. Dit is tevens mogelijk in samenwerking met een ergotherapeut.Professionele medisch zorg Multiple sclerose is niet te genezen, maar dankzij enkele behandelingen is de kwaliteit van leven van de patiënt te waarborgen. Bepaalde geneesmiddelen vertragen de ziekte. Corticosteroïden verminderen de ernst van aanvallen. Bij lichte aanvallen prefereert de arts deze krachtige ontstekingsremmende medicijnen niet omdat deze bij frequent gebruik na verloop van tijd anders hun effectiviteit verliezen. Daarnaast zijn enkele medicijnen voorhanden om de symptomen van spierkrampen, urineproblemen, vermoeidheid, of stemmingswisselingen (antidepressiva) onder controle te houden. Verder is een revalidatieprogramma (vroeg in het verloop van de aandoening) aanbevolen. Fysiotherapie, logopedie, ergotherapie en steungroepen zijn ook nuttig. Hierbij gebruikt de patiënt hulpmiddelen, zoals een rolstoel, een bedlift, een douchestoel, een looprek, een rollator, … Alternatieve behandelingen zoals acupressuur of cannabis helpen mogelijk bij spierproblemen. Daarenboven is een jaarlijks griepvaccin nodig. Wanneer de patiënt namelijk griep in combinatie met koorts ontwikkelt, ontstaat een oververhitting van het lichaam. Dit resulteert in een verergering van de klachten. Plasmaferese beperkt de myelinebeschadiging. Via deze bloedbehandeling verwijdert de arts plasma uit het lichaam van de patiënt. Hij vervangt dit vervolgens door een al of niet eiwithoudende oplossing. Tot slot stopt de progressie van de ziekte bij een aantal patiënten door middel van een stamceltransplantatie. Dit is dan wel enkel nuttig bij een vroege diagnose en behandeling.Prognose is variabel Het resultaat varieert en is moeilijk te voorspellen. De aandoening heeft een chronisch karakter, waardoor de patiënt levenslang met de ongeneeslijke ziekte kampt. De levensverwachting is echter normaal of bijna normaal. De meeste patiënten met multiple sclerose zijn actief. De meeste patiënten hebben tevens een (bijna) normale functie tussen de aanvallen. Na verloop van tijd is er bij het grootste deel van de patiënten een groter functieverlies met minder verbetering tussen de aanvallen.De beste vooruitzichten zijn genoteerd bij:Patiënten met een vroege diagnose (minder dan dertig jaar oud) Patiënten met milde symptomen Patiënten met remissies en terugvallen Patiënten met zeldzame aanvallen VrouwenDe mate van de handicap hangt af van:De al dan niet verkregen behandeling: Wanneer de patiënt geen behandeling krijgt, is hij na verloop van tijd niet meer in staat om te lopen omdat de controle van de spieren achteruitgaat. De frequentie en ernst van de aanvallen Het deel van het centrale zenuwstelsel dat is aangetast bij elke aanvalVrouwen met MS en zwangerschap Voor de zwangerschap Vrouwen zijn in staat om kinderen te krijgen. De beste periode voor een zwangerschap is wanneer ze al geruime tijd stabiel zijn. Vrouwen met een voortdurende achteruitgang of regelmatige episodes wachten het best even met een zwangerschap. De patiënte bespreekt de planning van de zwangerschap met de gynaecoloog en de neuroloog. Deze artsen bekijken namelijk ook het medicatiegebruik van de vrouw. Vrouwen regelen voor of tijdens de zwangerschap indien nodig hulp want reeds vermoeide patiënten zijn mogelijk na de bevalling nog meer vermoeid. Het zwanger geraken verloopt niet altijd en bij iedereen even vlot wanneer de patiënte bijvoorbeeld last heeft van vaginale droogheid of spierspanning. Reageerbuisbevruchting (IVF) en kunstmatige inseminatie met sperma van de partner zijn enkele alternatieven.Tijdens de zwangerschap Tijdens de zwangerschap komen over het algemeen minder terugvallen voor. Moest dit wel zo zijn, dan neemt de patiënte zo weinig mogelijk medicijnen om de foetus niet te schaden, maar dit overlegt ze wel steeds met de artsen. Voorts zijn bijkomende controles in principe niet nodig omwille van de aanwezigheid van MS.Bij de bevalling Een bevalling verloopt op ongeveer dezelfde wijze als voor vrouwen zonder multiple sclerose. Soms heeft een vrouw meer moeite met het persen (door de spierstijfheid) en dan is hiervoor een tang nodig om de baby ter wereld te laten komen. De bevalling brengt wel iets meer risico met zich mee wanneer de patiënte in een rolstoel zit of in bed ligt of als het onderlichaam verlamd is.Na de bevalling De patiënt heeft gedurende de eerste drie maanden na de bevalling dubbel zo veel kans op het krijgen van een terugval. Dit is het gevolg van hormoonspiegelwijzigingen, vermoeidheid of spanning door het verzorgen van het kind. Daarnaast heeft de patiënt net als andere gezonde vrouwen een minder regelmatig leefpatroon door gebroken nachten. Borstvoeding is voor een moeder met MS geen probleem. Sommige patiënten ervaren dit als te vermoeiend in hun situatie, terwijl andere vrouwen dit als erg verrijkend en energierijk ervaren. Naar aanleiding van de ervaring bepaalt de patiënte of ze borstvoeding wil geven of niet.Complicaties ziekte Weinig patiënten komen direct als gevolg van MS te overlijden. Wel vormen enkele indirecte gevolgen mogelijk problemen voor de patiënt. Zo leidt het niet kunnen ophoesten van slijmen tot een ernstige longontsteking. Ook resulteren blaasproblemen soms tot een ernstige blaasontsteking.Multiple sclerose leidt verder tot volgende complicaties:bijwerkingen van geneesmiddelen die de arts inzet voor de behandeling van de symptomen decubitus (doorligwonden) denkproblemen een depressie eenzijdig gehoorverlies osteoporose (verlies van botmassa met risico op botbreuken) slikproblemen urineweginfecties zelfzorgproblemen Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Functionele incontinentie: Toilet niet kunnen bereiken
Meestal is incontinentie het gevolg van een probleem met de blaas. Bij functionele urine-incontinentie ligt het niet tijdig kunnen bereiken of herkennen van het toilet of de badkamer of het niet herkennen van de plasdrang aan de basis van de incontinentie. Vooral ouderen zijn getroffen door dit type incontinentie, dat vaak het gevolg is van een onderliggende aandoening of een omgevingsfactor. De onderliggende ziekte behandelen, de omgevingsfactor aanpassen en het werken met hulpmiddelen en aanpassingen, is dan ook noodzakelijk om functionele incontinentie te verhelpen. Vaak zijn vele en langdurige inspanningen nodig, maar is de patiënt wel in staat om het ongewild urineverlies te verminderen. Oorzaken van functionele incontinentie Functionele incontinentie vloeit voort uit een aandoening of een mobiliteitsprobleem waarbij de patiënt de badkamer niet op tijd bereikt of de badkamer niet herkent. Algemene oorzaken voor functionele incontinentie zijn op te delen in aandoeningen en omgevingsfactoren.Aandoeningen Volgende fysieke en mentale aandoeningen leiden sneller tot functionele incontinentie:artritis dementie zoals de ziekte van Alzheimer (de patiënt is zich er niet van bewust dat hij moet plassen of dat hij een toilet moet zoeken om te gaan plassen) een ernstige depressie, woede of angst waardoor mensen niet naar de badkamer willen gaan omdat ze zichzelf verwaarlozen een neurologische aandoening zoals multiple sclerose en de ziekte van Parkinson een slecht gezichtsvermogen een slechte mobiliteit (bijvoorbeeld onvoldoende tijd om over te stappen vanuit de rolstoel naar het toilet) rugpijn verwardheidOmgevingsfactoren Functionele incontinentie komt ook voor door een aantal omgevingsfactoren zoals:een bijwerking van medicijnen zoals sterk verdovende medicijnen (sedativa) een gebrek aan motorische vaardigheden waardoor het uitdoen van de kledij niet mogelijk is een te lage toiletstoel een toiletruimte dat niet is aangepast voor personen met een handicap of rolstoelgebruikers obstakels op de weg naar de badkamer te weinig verlichting om de badkamer te vindenSymptomen Bij functionele incontinentie is de patiënt met dementie zich niet eens bewust dat hij plots ongewild urine verloren heeft. In andere gevallen beseft hij dit meestal wel. Soms komen hierbij nog andere klachten voor omdat functionele incontinentie mogelijk een teken is van een ander onderliggend probleem zoals een neurologische ziekte.Diagnose en onderzoeken De arts bevraagt de patiënt (of diens begeleider) en bekijkt dan aan de hand van de informatie of nog bijkomende onderzoeken nodig zijn. Mogelijk is namelijk sprake van een ander type incontinentie of een bijkomende incontinentievorm. Zo ervaren patiënten met de ziekte van Parkinson en multiple sclerose soms ook aandrangsincontinentie door zenuwschade waardoor het moeilijk is om de blaas te controleren.Behandeling van onderliggende aandoening of omgevingsfactor Zelfzorg De patiënt (en diens omgeving) is (zijn) in staat om met enkele praktische tips de functionele incontinentie beter onder controle te krijgen. Het is voor patiënten die dit nog begrijpen, belangrijk om op onbekende plaatsen op voorhand te weten waar het toilet is, zodat bij een mogelijke plasaandrang, de patiënt snel het toilet kan bereiken. Hulpmiddelen voor patiënten met artritis zijn eveneens beschikbaar. Daarnaast moet de patiënt (of diens omgeving) ook zorgen voor nog andere betere omgevingsfactoren zoals een betere verlichting, gemakkelijker te dragen kledij (bijvoorbeeld een broek met een reksysteem in plaats van een knop), een aangepaste badkamer of hulpmiddelen die helpen bij patiënten met motorische problemen. Sommige patiënten verkiezen het meenemen van een begeleider om tijdig het toilet te bereiken en te kunnen urineren. Een aantal andere hulpmiddelen zijn een bedpan en wegwerpluiers.Professionele medische zorg De arts behandelt het onderliggend probleem van functionele incontinentie. Hij behandelt met andere woorden ziekten of een depressie met medicatie, of schrijft een bril voor bij oogproblemen. Voor sommige patiënten zijn bekkenbodemspieroefeningen nuttig. Deze verstevigen namelijk de urinesluitspier (sfincter) waardoor de bekkenspieren versterken en lekkende urine minder snel tot stand komt. Ook blaastraining is aanbevolen bij veel patiënten. Hierbij leert de patiënt om de blaas onder controle te krijgen. Dit doet de patiënt bijvoorbeeld door te leren om op vaste tijden te gaan plassen waaraan hij zich ook zo goed mogelijk moet houden. Na een tijdje geraakt de blaas dan gewend aan de lediging van urine op specifieke tijden, waardoor het willekeurig verliezen van urine minder snel voorkomt. Sommige urologen adviseren om twee keer te gaan plassen met enkele minuten tussen de volgende urinelozing, zodat ook dan minder snel urineverlies optreedt.Prognose van ongewild urineverlies Hoewel een aantal behandelingsmethoden motivatie en inspanning vereisen, maken ze voor veel patiënten met functionele incontinentie het verschil tussen een ongewild urineverlies en droog blijven. Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Ziekte van Alzheimer: Vorm van dementie (geheugenverlies)
De ziekte van Alzheimer is een vorm van dementie, een ziekte waarbij de geheugenfunctie achteruitgaat. 60 tot 80% van de patiënten met dementie heeft de ziekte van Alzheimer. Bij deze ziekte is het geheugen, het denken en het gedrag aangetast. Verdwalen op bekende routes, items op een verkeerde plaats leggen en een verlies van sociale vaardigheden zijn beginsymptomen. In een later stadium is het niet meer mogelijk om voor zichzelf te zorgen, anderen te herkennen of een gesprek te voeren. De ziekte is onomkeerbaar en progressief waardoor de patiënt uiteindelijk komt te overlijden binnen een aantal jaar nadat de diagnose gesteld is. Zorg en ondersteuning aan zowel de patiënt als diens omgeving is noodzakelijk bij de ziekte van Alzheimer. De ziekte van Alzheimer is vernoemd naar Dr. Alois Alzheimer die de aandoening voor het eerst beschreef in 1906. Oorzaken ziekte van Alzheimer De exacte oorzaak van de ziekte van Alzheimer is niet bekend. Bepaalde veranderingen in de hersenen leiden tot de ziekte van Alzheimer. De hersenschors gaat hierbij achteruit.Risicofactoren vorm van dementie Enkele risicofactoren zijn bekend voor de ziekte van Alzheimer:diabetes mellitus (suikerziekte) een beroerte (onvoldoende bloedtoevoer naar de hersenen met mentale en lichamelijke symptomen) een familielid (broer, zus of ouder) met de ziekte van Alzheimer een geschiedenis van hoofdtrauma een hoge bloeddruk (hypertensie) een laag opleidings- en beroepsniveau een oudere leeftijd: Het ontwikkelen van de ziekte van Alzheimer is echter geen deel van het normale verouderingsproces. genetische factoren hart- en bloedvatproblemen als gevolg van een hoog cholesterolgehalte het syndroom van Down slaapstoornissen vrouwelijk geslacht zwaarlijvigheidTypes hersenaandoening De ziekte van Alzheimer is onverdeeld in twee types.Vroege start De symptomen verschijnen voor de leeftijd van zestig jaar. Dit type komt veel minder vaak voor dan de latere verschijningsvorm. De symptomen verergeren snel. Bepaalde genen zijn reeds geïdentificeerd want deze vorm komt wel in families voor.Late start Dit is de meest voorkomende vorm die vooral optreedt bij zestigplussers. Deze vorm komt ook in families voor maar de genen zijn anno januari 2017 nog niet geïdentificeerd.Symptomen: Van mild naar zeer ernstig geheugenverlies Bij de ziekte van Alzheimer treden vooral neurologische en mentale problemen op zoals problemen met de cognitieve vaardigheden, de perceptie, het emotioneel gedrag of de persoonlijkheid, het geheugen en het taalvermogen.Vroege symptomenHet begin van de ziekte is geleidelijk. Het eerste symptoom van de ziekte van Alzheimer is meestal vergeetachtigheid. Als gevolg van de vergrijzing ontstaat normale vergeetachtigheid, maar daarboven komen problemen met het denken en het geheugen die niet interfereren met de dagelijkse activiteiten. Vaak zijn patiënten zich bewust van de vergeetachtigheid. Het duurt bijvoorbeeld langer om moeilijkere activiteiten uit te voeren. De vergeetachtigheid uit zich tevens in het vergeten van recente gebeurtenissen of conversaties. Problemen oplossen en meer dan één taak tegelijk uitvoeren is tevens moeilijk.Andere vroege symptomen van de ziekte van Alzheimer zijn:het verlies van interesse in activiteiten items op een foute plaats leggen moeilijkheden met taken waarbij denkvermogen nodig is (zoals spelen van spelletjes, omgaan met geld, nieuwe informatie leren, …) taalproblemen (moeite met het onthouden van namen van bekende voorwerpen) veranderingen in de persoonlijkheid en verlies van sociale vaardigheden verdwalen op bekende routesLatere symptomen Mentale symptomenAls de ziekte van Alzheimer verergert, zijn de symptomen duidelijk en is het moeilijk om nog voor zichzelf te zorgen. Zo ontwikkelt een patiënt bijvoorbeeld volgende symptomen:een slecht beoordelingsvermogen en het verlies van het vermogen om gevaren te herkennen geen familieleden meer herkennen hallucinaties en gewelddadig gedrag het gebruik van het verkeerde woord, het fout uitspreken van woorden, of het spreken in verwarrende zinnen het vergeten van de gebeurtenissen in de levensgeschiedenis en het verliezen van zelfbewustzijn het vergeten van informatie over actuele gebeurtenissen problemen met basistaken, zoals het bereiden van maaltijden en eten, het kiezen van de juiste kleding en zich aankleden, baden, en autorijden problemen met het begrijpen van taal problemen met lezen of schrijven terugtrekken uit sociale contacten verandering in het slaappatroon (vaak 's nachts wakker) verwardheid (desoriëntatie in tijd, plaats en persoon) wanen, depressie en agitatie (rusteloosheid)Lichamelijke symptomenAndere lichamelijke symptomen die gepaard gaan met de ziekte van Alzheimer zijn:Diagnose en onderzoeken Een ervaren arts stelt de diagnose van de ziekte van Alzheimer aan de hand van een grondig lichamelijk en neurologisch onderzoek, een grondig vraaggesprek over de medische geschiedenis en symptomen van de patiënt en een mentale functietest. De arts voert een CT-scan, MRI-scan en/of PET-scan van de hersenen uit om andere oorzaken van dementie uit te sluiten. Volgende andere mogelijke oorzaken van dementie zijn:anemie (tekort aan rode bloedcellen) een beroerte een chronische infectie een ernstige depressie een hersentumor een schildklieraandoening een vitaminegebrek intoxicatie van geneesmiddelen verhoogde aanwezigheid van vocht in de hersenen (normale druk hydrocefalie)De enige manier om zeker te weten dat iemand de ziekte van Alzheimer heeft is het onderzoeken van een weefselmonster (biopt) van het hersenweefsel na de dood.Behandeling via medicijnen en ondersteuning De ziekte van Alzheimer is ongeneeslijk, maar de symptomen zijn wel te behandelen.Medicijnen Zo zijn geneesmiddelen beschikbaar om de progressie te vertragen, hoewel de voordelen niet altijd groot zijn. Daarnaast zet de arts medicijnen in voor de behandeling van de secundaire symptomen van de ziekte van Alzheimer zoals antidepressiva, anti-epileptica, antiparkinsonmiddelen, anxiolytica, bètablokkers en neuroleptica.Woning Ondersteuning in de woonzorg is nodig bij een patiënt met de ziekte van Alzheimer. Het huis moet veilig zijn. Familieleden of andere verzorgers krijgen daarnaast advies over de hulp en steun aan patiënten.Prognose van aandoening is slecht De snelheid van de progressie van de ziekte van Alzheimer is verschillend. Als de ziekte van Alzheimer zich snel ontwikkelt, gaat de patiënt snel achteruit. De levensverwachting is doorgaans verminderd, hoewel patiënten nog gemiddeld drie tot twintig jaar na de diagnose kunnen blijven leven. De laatste fase van de ziekte duurt enkele maanden tot jaren. De patiënt ligt hierbij meestal in een bed. De dood treedt meestal op als gevolg van een infectie of orgaanfalen.Preventie van problemen met het geheugen Enkele maatregelen voorkomen of vertragen het begin van de ziekte van Alzheimer:een helm dragen tijdens risicovolle activiteiten om hersenletsel te voorkomen. een vetarme voeding en voedingsmiddelen die rijk zijn aan omega 3-vetzuren. mentaal en sociaal stimulerende activiteiten voldoende lichaamsbeweging Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Urine-incontinentie (ongewild urineverlies) bij mannen
Veel patiënten schamen zich wanneer ze ongewild urine verliezen. Vooral mannen lopen hiermee niet snel naar de arts. Urine-incontinentie komt relatief vaak voor bij oudere mannen, maar dit ontstaat ook bij jongere mannen als gevolg van gezondheidsproblemen. Naast de fysieke ongemakken, veroorzaakt dit vaak een verminderde kwaliteit van leven en emotionele problemen. Patiënten durven hierdoor niet meer altijd goed buiten te komen, wat dan weer resulteert in obesitas, diabetes of andere gezondheidsproblemen. Vaak is echter een behandeling voorhanden wanneer de arts de oorzaak identificeert. Een snelle behandeling verhoogt de kans op een goed herstel van de blaasfunctie. Vormen urine-incontinentie bij mannen Er zijn verschillende vormen van urine-incontinentie.Functionele incontinentie Omwille van een fysieke of emotionele beperking is een patiënt met functionele incontinentie niet in staat om op tijd naar het toilet te gaan.Overflow urine-incontinentie De blaas werkt niet goed en overstroomt hierdoor. De patiënt voelt geen plasdrang maar toch begint de blaas ongecontroleerd te lekken. Overflow urine-incontinentie is tevens gekend als “overloopincontinentie” en “urineretentie” (blaas niet (volledig) kunnen ledigen).Stressincontinentie De man urineert bij stressincontinentie ongewild bij het hoesten lachen, niezen, sporten … doordat druk in de buikholte ontstaat. Een andere term hiervoor is “inspanningsincontinentie”.Tijdelijke urine-incontinentie Deze tijdelijke vorm van onvrijwillig urineverlies treedt meestal als bijwerking van medicatiegebruik.Totale incontinentie Bij totale incontinentie lekt de patiënt altijd urine. Dit gebeurt wanneer de sluitspier niet meer werkt.Urgentie-incontinentie Soms ervaren mannen dat ze plots dringend moeten plassen. Urgentie-incontinentie is ook gekend als “urge-incontinentie” of “aandrangincontinentie”.Oorzaken onvrijwillig lekken van urine De hersenen krijgen niet de juiste signalen naar de blaas toe. Dit komt voornamelijk omdat de sluitspieren niet goed genoeg dichtknijpen. De blaasspieren trekken ofwel te hard samen of anders niet genoeg samen. Schade aan de sluitspieren of zenuwen die de spieren besturen, veroorzaken mogelijk het probleem.Risicofactoren In enkele omstandigheden lijden mannen vaker aan ongewild urineverlies.Aandoeningen: Enkele aandoeningen verhogen het risico op urgentie-incontinentie bij mannen waaronder blaaskanker, de ziekte van Alzheimer (vorm van dementie met uiteindelijk ernstig geheugenverlies), de ziekte van Parkinson, diabetes mellitus (suikerziekte), een beroerte (onvoldoende bloedtoevoer naar de hersenen met mentale en lichamelijke symptomen), een chronische bronchitis (ontsteking van de luchtpijpvertakkingen), een depressie, interstitiële cystitis (ontsteking van blaaswand met pijn) en multiple sclerose (chronische auto-immuunaandoening). Chronisch hoesten: Langdurig hoesten verhoogt de druk op de blaas en de bekkenbodemspieren. Geboorteafwijkingen: Soms ontstaan afwijkingen aan de urinewegen bij de geboorte. Levensstijl: Tabak, cafeïne en koolzuurhoudende dranken zijn ook gekoppeld aan een verhoogde kans op onvrijwillig urineverlies. Medicijnen: Bepaalde geneesmiddelen dragen bij tot urgentie-incontinentie zoals diuretica (plastabletten), anticholinergica (remmen spierbewegingen), antidepressiva, sedativa en calciumantagonisten (nuttig bij hart- en vaataandoeningen), antihistaminica (medicijnen die helpen bij een allergie) en medicijnen tegen een verkoudheid (milde infectie met symptomen aan neus en keel) Neurologische problemen: Aandoeningen die de hersenen en het ruggenmerg aantasten, zijn ook een risicofactor voor urine-incontinentie bij mannen. Obesitas: Extra gewicht legt druk op de blaas, waardoor mannen sneller moeten urineren voordat de blaas vol is. Prostaatvergroting: Goedaardige prostaatvergroting is een aandoening waarbij de vergrote prostaat drukt tegen de urinebuis. De blaaswand verdikt en uiteindelijk verzwakt de blaas en verliest deze het vermogen om volledig te legen, waardoor urine achterblijft in de blaas. De vernauwing van de urethra (urinebuis) en het onvolledig ledigen van de blaas leidt tot een urineweginfectie. Prostaatkanker: De operatie van prostaatkanker of behandeling via radiotherapie (behandeling via bestraling) van prostaatkanker leidt mogelijk tot tijdelijke of permanente urine-incontinentie. Veroudering: Bij het verouderen verzwakken de blaasspieren.Symptomen De symptomen variëren, afhankelijk van het type urine-incontinentie. Volgende symptomen zijn mogelijk, al komen niet alle symptomen tot stand bij onvrijwillig urineverlies bij mannen.De noodzaak om 's nachts frequent te urineren Een gevoel dat de blaas niet leeg is Een plotselinge lekkage van urine Een plotselinge, dringende behoefte om te urineren Een urinestraal die begint en stopt bij het plassen Een zwakke urinestraal Lekkende urine tijdens het slapen Pijn bij het plassen (dysurie) Problemen bij het volledig ledigen van de blaas Terugkerende urineweginfectiesDiagnose en onderzoeken Lichamelijk onderzoek Een uroloog doorloopt de medische geschiedenis van een patiënt en bevraagt hem over de symptomen, om zo een idee te krijgen over de vorm van urine-incontinentie. Hij wenst bijvoorbeeld informatie inzake:de activiteiten die plaatsvinden bij het lekken de hoeveelheid vocht die de patiënt drinkt de lekfrequentie de manier waarop het urineren plaatsvindt (dringend of niet) de plasfrequentieDaarna onderwerpt hij de patiënt aan een lichamelijk onderzoek, vaak in de vorm van een digitaal rectaal onderzoek (onderzoek van het lagere rectum).Diagnostisch onderzoekHij voert een urineonderzoek en een bloedonderzoek uit. Daarnaast voert hij mogelijk een uroflowmetrie meet het residu na het plassen. Mogelijk voert hij nog andere onderzoeken uit, op basis van de symptomenreeks van de patiënt.Behandeling ongewild urineverlies De behandeling van ongewild urineverlies bij mannen is variabel, en afhankelijk van de oorzaak. Dit gebeurt met één van volgende behandelingen, of een combinatie hiervan:aanpassingen in de levensstijl (hoeveelheid, type en tijdstip van vochtinname, gewicht verliezen, voldoende lichamelijke inspanning leveren, obstipatie voorkomen) bekkenbodemoefeningen blaastraining (andere plasgewoonten creëren bijvoorbeeld door te plassen, even te pauzeren en dan nog wat te plassen zodat de patiënt leeggeplast is) chirurgie (meestal als laatste redmiddel) elektrische zenuwstimulatie (veranderen van blaasreflexen door middel van pulsen van elektriciteit) medicijnen (antimuscarinica doen de blaas ontspannen, tricyclische antidepressiva kalmeren zenuwsignalen en verminderen krampen in de blaaspieren, alfablokkers helpen bij prostaatvergroting, 5-alfa-reductaseremmers helpen bij urgentie-incontinentie, beta-3-agonisten onderdrukt onvrijwillige blaascontracties, botox is nuttig bij neurologische problemen) onderdrukking van de urgentie (door bijvoorbeeld te werken aan afleiding) vulstoffen (helpen bij het sluiten van de blaasopening)Prognose lekkage van urine Meestal verbeteren de symptomen met het aanpassen van de levensstijl of met wat oefeningen. Invasieve maatregelen zoals een operatie zijn niet altijd nodig. De vooruitzichten zijn meestal goed. De vooruitzichten zijn wel beter naarmate een patiënt vroeger een diagnose en behandeling krijgt. Mannen met onvrijwillig urineverlies krijgen dan ook het advies om zo snel mogelijk met de symptomen een uroloog te bezoeken. Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Pollakisurie (vaak plassen): Oorzaken van frequent urineren
Sommige mensen plassen vaker dan normaal (minimaal om de twee uur). Dit fenomeen is gekend als ‘pollakisurie'. Dit heel vervelende probleem is meestal tijdelijk van aard, en het gevolg van bijvoorbeeld een infectie of medicatiegebruik. Bij een aantal aandoeningen is het veelvuldig urineren echter chronisch. De arts moet de oorzaak vaststellen van de frequente urinelozing om een gepaste behandeling in te zetten. Soms zijn enkele ondersteunende zelfzorgtips en huishoudmiddeltjes beschikbaar om een regelmatiger plaspatroon te verkrijgen. Terminologie pollakisurie versus polyurie Pollakisurie is de medische term voor een frequente urinelozing. Dit is niet hetzelfde als ‘polyurie', waarbij een patiënt grote hoeveelheden plast. In veel teksten worden deze termen door elkaar gehaald, maar pollakisurie betekent ‘vaak plassen', terwijl polyurie staat voor ‘veel urineren'.Epidemiologie pollakisurie Plasproblemen waaronder pollakisurie ontstaan bij patiënten van alle leeftijden. Dit probleem komt wereldwijd voor bij zowel mannen als vrouwen.Oorzaken: Aandoeningen & vaak plassen Darmstoornissen Enkele darmaandoeningen veroorzaken sneller pollakisurie:Nieren Vaker plassen komt eveneens tot stand bij nierproblemen:Tumoren Diverse goed- en kwaadaardige tumoren zijn geassocieerd met plasproblemen zoals:Daarnaast treedt het overmatig veel urineren op bij de uitwendige bestraling van baarmoederhalskanker.Problemen met blaas of urinewegen Enkele aandoeningen aan het urinewegstelsel resulteren sneller in frequenter plassen:Andere oorzaken Diverse andere oorzaken zijn bekend voor het veelvuldig plassen zoals:Oorzaken: Omgevingsfactoren & frequenter urineren MedicatieEen aantal medicijnen leidt tot vaker urineren:Stress Stress veroorzaakt mogelijk pollakisurie, vooral bij kinderen maar ook bij volwassenen en ouderen. Vaak verdwijnt pollakisurie wel zonder medische behandeling wanneer de stress verdwenen is.Tailleomtrek In juli 2012 bleek uit een wetenschappelijk onderzoek van onderzoekers van het Weill Medical College, Cornell University, New York, dat frequenter urineren vaker optreedt bij mannen met een grotere tailleomtrek. De onderzoekers constateerden dat mannen met een taille van meer dan 100 cm driemaal meer risico lopen op urineproblemen (waaronder pollakisurie) in vergelijking met mannen met een tailleomvang van 90 cm of minder.Voeding en drank Voeding en drank spelen een belangrijke rol in de urineproductie. Vaker plassen ontstaat sneller bij volgende omstandigheden:alcohol, cafeïne, koffie, citrusvruchten, chocolade, kruiden, zuivelproducten, koolzuurhoudende dranken, thee en tomaten zijn vochtafdrijvende middelen die leiden tot vaker plassen. Bij een cafeïneoverdosis (problemen met hart, maag, darm & hersenen) moet de patiënt bijgevolg vaker plassen. kunstmatige zoetstoffen: Deze irriteren de stof, waardoor een frequente urinering tot stand komt. te veel vochtinname: Drinken vlak voor bedtijd veroorzaakt nycturie (nachtelijk plassen).Symptomen geassocieerd met frequente urinelozing Vaker plassen doet de patiënt vaker naar het toilet gaan, maar daarnaast treden andere symptomen op.blaaspijn (pijn in de onderbuik) bloed in de urine (hematurie) branderig gevoel bij het plassen (dysurie) dribbel bij het urineren (nadruppelen) dringend plassen lekkage bij het hoesten moeite om de blaas te ledigen (urineretentie) onverklaarde lekkage (urinelekkage zonder duidelijke oorzaak) urine-incontinentieDiagnose en onderzoeken Contact met arts Veel patiënten vrezen het ergste wanneer ze overmatig veel urineren en ze durven hiermee niet altijd naar de arts te gaan. Nochtans is pollakisurie meestal een probleem van een niet-ernstige aandoening of zelfs het gevolg van overmatig veel drinken, en dan verhelpen enkele eenvoudige tips het probleem.In volgende omstandigheden is het verstandig om een arts te raadplegen:bloed in de urine (hematurie) een afscheiding uit de penis een afscheiding uit de vagina een ernstig verminderde kwaliteit van leven een plotselinge toename van de dorst (polydipsie) koorts koude rillingen pijn in de rug troebele urineDiagnostisch criterium Van pollakisurie is sprake wanneer een patiënt minimaal om de twee uur moet urineren.Vraaggesprek De arts stelt aan de patiënt een heleboel vragen rond het vaker plassen zoals:Heeft de patiënt slaapklachten door het nachtelijk plassen? Hoeveel vloeistof drinkt de patiënt overdag? Drinkt de patiënt alcohol of cafeïnehoudende dranken? Moet de patiënt enkel overdag of ook tijdens de nacht vaker urineren? Wat is de kleur van de urine (donkerder of lichter dan normaal)? Welke bijkomende symptomen heeft de patiënt? Welke medicijnen gebruikt de patiënt?Diagnostisch onderzoek De arts zet volgende onderzoeken in voor het bepalen van de oorzaak van pollakisurie en voor het bepalen van de behandeling van dit probleem:een cystometrie (meet de druk in de blaas wat nuttig is voor het controleren van de blaasfunctie) een cystoscopie (inwendig kijkonderzoek van de blaas) een echografie (visualiseert de blaas en het omliggend gebied van de blaas) een urineonderzoek neurologische onderzoeken: bevestigt een zenuwaandoeningZelfzorg en huishoudmiddeltjes bij vaker plassen Enkele tips helpen bij een frequente urinelozing.LevensstijlHet is verstandig om gewicht te verliezen bij overgewicht alsook om te stoppen met roken om verdere irritatie aan de blaas te voorkomen.Oefeningen Enkele oefeningen versterken de blaas. Zo is het mogelijk om een blaascontroleoefening uit te voeren door zo lang mogelijk de urine vast te houden. Wanneer echter een echte plasdrang aanwezig is, mag dit niet tegengehouden worden omdat anders het risico op urineweginfecties verhoogt. Het is dus niet de bedoeling om pijn te krijgen bij het ophouden van de urine. Verder zijn bekkenbodemoefeningen nuttig.Voeding & drank Aloë Vera-sapDit sap verbetert de nierfunctie, vermindert een ontsteking en vermindert een brandend gevoel bij het plassen.Baking sodaDagelijks één keer per dag een mengeling van een theelepel baking soda (zuiveringszout) met een glas water opdrinkenFenegriekzadenEen poeder van de zaden mengen met gember- en wietzaden evenals met honing of water en dit twee keer per dag opeten.Fruit & groentenMeer appels, zoete aardappelen, frambozen, bonen, bananen, bruine rijst en kersen eten voor het verminderen van obstipatie (obstipatie leidt namelijk tot vaak urineren).Gekookte spinazieGekookte spinazie consumeren zorgt voor een beter evenwicht in het plaspatroon.GranaatappelpastaDe vacht van een granaatappel raspen, hier een pasta van maken, een beetje water toevoegen en dit mengsel twee keer per dag opeten.Indisch KruisbessensapDit sap is een goede bron van vitamine C, het stimuleert het immuunsysteem en behandelt mogelijke problemen met urineweginfecties. Het bevat nuttige ontstekingsverminderende eigenschappen.KaneelpoederKaneelpoeder bevat natuurlijke ontstekingsremmende eigenschappen (verlicht een ontsteking en het brandend gevoel tijdens het plassen). Daarnaast is dit gezond voor de nieren, waardoor het frequenter plassen verminderd wordt.KomijnzaadKomijnzaad opgelost in warm water verbetert de spijsvertering en vermindert de plasdrang als gevolg van spijsverteringsproblemen.RietsuikerRietsuiker is een populair middel om de symptomen van vaker urineren te behandelen.SesamzadenSesamzaden gemengd met rietsuiker eten; dit zorgt voor een regelmatig urinepatroon.VeenbessensapVeenbessensap bevat bacterieremmende eigenschappen (voorkomt urineweginfecties); dit is eveneens goed voor het verminderen van een frequente urinering.Witte azijnHet opdrinken van twee eetlepels witte azijn dat gemengd is met een halve kop warm water vermindert veelvuldig urineren.YoghurtYoghurt is rijk aan probiotica (goede bacteriën). Dit zorgt voor een goede darmwerking en gezonde nieren.Medische behandeling voor frequente urinering Wanneer diabetes de oorzaak is van het frequente plassen, dan moet de patiënt de bloedsuikerspiegel onder controle krijgen. Bij een overactieve blaas helpen blaastraining, gedragstherapie, voedingsaanpassingen en bekkenbodemspieroefeningen. Medicijnen zijn eveneens voorhanden zodat een patiënt minder vaak moet plassen. Deze zijn beschikbaar in pleistervorm of in tabletvorm. Een aantal patiënten krijgt botox geïnjecteerd in de blaasspier voor de behandeling van frequent plassen. Hierdoor ontspant de spier en ontstaat een hogere opslagcapaciteit in de blaas, waardoor urinelekkages verminderen. Ook een chirurgische ingreep is mogelijk, waarbij de arts een zenuwstimulator onder de huid implanteert, wat helpt bij spiertrekkingen in het bekkengebied.Complicaties van vaak urineren Pollakisurie zorgt niet enkel voor veel ongemak en schaamte. De patiënt kampt vaak met slaapstoornissen aangezien hij 's nachts wakker wordt om te gaan plassen. Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Plasproblemen (mictiemoeilijkheden): Problemen met urineren
Urineproblemen ontstaan mogelijk door fysiologische factoren, zoals de leeftijd, de anatomie en de hormonale spiegel. Mictieproblemen komen eveneens tot stand bij een (neurologische) aandoening, een infectie en drank- of medicatiegebruik. Mictiemoeilijkheden zoals vaak plassen, nadruppelen en 's nachts urineren zijn soms erg vervelend voor de patiënt waarbij hij mogelijk veel ongemak ervaart. De uroloog noteert de symptomen, onderzoekt de patiënt en voert zo nodig bijkomende onderzoeken uit. Op deze manier behandelt hij de problemen met de urinelozing. Indien nodig behandelt de arts ook de onderliggende oorzaak. 's Nachts urineren: Nycturie Bij nycturie staat een patiënt minimaal twee keer per nacht op om te wateren. Dit gebeurt bij o.a. een nieraandoening, hartinsufficiëntie, varices (spataderen) en een verlamming van de onderste ledematen. Ook bij de overgang en een zwangerschap is dit symptoom regelmatig zichtbaar. Daarnaast leiden sommige medicijnen tot het nachtelijk urineren. Fysiologisch komt nycturie voor wanneer de patiënt erg veel drinkt 's avonds.Acute retentie De patiënt is bij acute retentie plots niet meer in staat om de blaas te legen. Hij ervaart hierbij hevige en dikwijls pijnlijke plasdrang. Diverse oorzaken zijn bekend voor dit probleem, zoals een blaasobstructie (verstopping van de blaas), een neurologisch probleem of een zwelling van de blaas (door uitstelgedrag van het plassen). Urineretentie beschadigt de blaas en leidt dan tot chronisch nierfalen.Moeilijke start Wanneer een afvoerkanaal verstopt geraakt, is een moeilijke start van het plassen vaak het eerste symptoom. De patiënt gaat veelal druk uitoefenen op de buik om de mictie op te starten.Nadruppelen: post micturition dribbling (PMD) Wanneer urine in de urinebuis achterblijft, gaat de patiënt nadruppelen. Dit is te wijten aan een vernauwing van de urinebuis, verslapte bekkenbodemspieren bij prostaatproblemen, een uitstulping in de urinebuis, een prostaatvergroting of een moeilijk doorgankelijke plasbuis als gevolg van te strak zittend ondergoed bijvoorbeeld. Ook radiotherapie en chirurgische ingrepen leiden mogelijk tot nadruppelen.Onderbroken plasstraal (mictiestroom) Soms stopt een plasstraal plots om dan even later weer op te starten. Dit komt bijvoorbeeld voor bij een blaassteen (harde ophopingen van mineralen in de blaas) die voor de blaashals rolt. Hierbij ervaart de patiënt erg veel pijn. Ook een andere obstructie (verstopping) veroorzaakt mogelijk een onderbroken mictiestroom.Plots en dringend wateren: Urine-urgentie De patiënt moet hierbij plots en dringend plassen. Het gevoel van moeten plassen is onweerstaanbaar. De blaas is hierbij overactief of geïrriteerd. Indien de patiënt te laat op het toilet zit, is sprake van urgentie-incontinentie.Vaak plassen: Pollakisurie Bij pollakisurie urineren peuters, kinderen en volwassen abnormaal of frequent tijdens de daguren (> 8 keer). Soms moeten patiënten zelfs elke vijf of tien minuten plassen. Frequent urineren komt vaker voor bij jongens dan bij meisjes, en kleuters en kinderen zijn ook vaker getroffen dan volwassenen.Pollakisurie gebeurt in deze omstandigheden:een kleinere baas een overblijvend restant urine een gedeeltelijke obstructie (verstopping) als gevolg van een prostaatvergroting een ontsteking van de blaaswand (door een tumor, een vreemd lichaam of een infectie) verlittekening van de blaaswand (door radiotherapie, blaasontsteking (interstitiële cystitis), tuberculose) een overactieve blaas stress urine-incontinentie: Sommige vrouwelijke patiënten met incontinentie plassen gewild erg vaak omdat ze op deze manier urineverlies trachten te voorkomen.De behandeling is afhankelijk van de oorzaak.Weinig urineren De patiënt plast hierbij maar één of twee keer per dag. Dit komt vrij vaak voor bij patiënten die nierdialyse krijgen. Soms is dit uit gewoonte door het toiletbezoek uit te stellen omdat bepaalde toiletten vuil zijn op school of het werk bijvoorbeeld. Hierdoor ontwikkelt de patiënt een residu en een zeer grote blaascapaciteit.Zwakke plasstraal Wanneer een verstopping van de urinebuis plaatsvindt, trekt de blaasspier met meer kracht samen. Wanneer dit samentrekken verminderd is, ontstaat een zwakte van de urinestraal. De zwakke urinestraal vindt ook plaats zonder obstructie van de urinebuis. De zwakke plasstraal is niet altijd eenvoudig om te beoordelen; zeker niet wanneer dit geleidelijk optreedt. Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Goedaardige prostaatvergroting bij mannen: Plasproblemen
Bij goedaardige prostaatvergroting is de prostaatklier vergroot. De prostaat omringt de urethra, de urinebuis. Veelal ontstaat deze aandoening als gevolg van het normale verouderingsproces. Als de prostaat vergroot, blokkeert de prostaat gedeeltelijk of geheel de urineleider, waardoor plasproblemen ontstaan. Deze afwijking behoeft niet altijd een behandeling. Heel veel medicijnen, minimaal invasieve behandelingen en chirurgische technieken zijn mogelijk om de vergrote prostaat te verkleinen en de daarmee gepaard gaande plasproblemen te verhelpen. De vooruitzichten voor een goedaardige prostaatvergroting zijn over het algemeen uitstekend. Onbehandeld leidt een vergroting van de prostaat tot ernstige problemen met de urinewegen of nieren. Synoniemen goedaardige prostaatvergroting Goedaardige prostaatvergroting is tevens gekend onder deze andere gebruikte termen:benigne / goedaardige prostaathyperplasie benigne / goedaardige prostaathypertrofie vergrote prostaatEpidemiologie benigne prostaathyperplasie Goedaardige prostaatvergroting komt het meest voor bij zestigplussers. Ongeveer de helft van de mannen boven 75 jaar hebben te maken met een vergrote prostaat. Deze aandoening komt minder vaak voor bij mensen van Aziatische afkomst. Mannen met een zwarte huidskleur krijgen veelal eerder te maken met symptomen van prostaatvergroting dan mannen met een blanke huidskleur.Oorzaken aandoening: Veroudering De oorzaak van goedaardige prostaatvergroting is onbekend. Goedaardige prostaathyperplasie is een normaal onderdeel van het verouderingsproces bij mannen, veroorzaakt door veranderingen in hormoonbalans en celgroei. Door de vergroting zijn veranderingen mogelijk aan de klier en het bindweefsel van de prostaat. Door de vergroting van de klier ontstaan problemen met de urinebuis, waardoor de urinestroom belemmerd is.Risicofactoren vergroting van prostaat Enkele risicofactoren zijn bekend voor een vergrote prostaat:etnische achtergrond. Mannen met een zwarte of blanke huidskleur zijn vaker getroffen dan mannen van Aziatische afkomst familiegeschiedenis. Bloedverwanten met prostaatproblemen verhogen het risico op goedaardige prostaatvergroting levensstijl: Obesitas, alcohol en cafeïne zijn verhogende risicofactoren medicijnen: Het gebruik van bètablokkers (medicijnen voor het verlagen van de bloeddruk), bepaalde antihistaminica en decongestiva doet de kans stijgen op de ontwikkeling van een vergrote prostaat veroudering: Veelal krijgen ouderen te maken met prostaatvergroting ziekten: Diabetes mellitus (suikerziekte) en hart- en vaatziekten verhogen de kans op benigne prostaathyperplasieSymptomen: Plasproblemen Diverse plasproblemen treden op bij de patiënt. De patiënt moet namelijk meer urineren, en dit begint voornamelijk 's nachts (nycturie). Moeilijkheden of vertragingen bij het opstarten van de urinestroom, met een variabele en verminderde urinestraal en nadruppelen zijn andere vaak aanwezige symptomen. Bij veel mannen verschijnt acute urineretentie (blaas niet (volledig) kunnen ledigen) of retentie met overflowincontinentie (plots zonder aandrang urineren). Mannen hebben tevens het gevoel dat ze de blaas niet volledig kunnen legen, waardoor ze soms meer gaan persen tijdens het urineren. Grote hoeveelheden plassen (polyurie) of vaak plassen (pollakisurie) zijn andere mogelijke plasproblemen. Af en toe krijgt een man te maken met ernstige hematurie (bloed in de urine) wat het gevolg is van een breuk van de prostaataderen of als gevolg van bacteriurie (bacteriën in de urine) of een steenziekte. Soms krijgt een man te maken met ernstig nierfalen.Diagnose en onderzoeken Diagnostisch onderzoek Een onderzoek van de buik is essentieel voor het opsporen van de blaasvergroting. Daarnaast is een digitaal rectaal onderzoek nodig voor de inspectie van de endeldarm (rectum). Een goedaardige prostaat voelt glad aan. Een goed beeld van de prostaatgrootte valt echter niet te verkrijgen via een digitaal rectaal onderzoek. De arts voert bijgevolg nog een transrectale echografie (echografie langs het rectum) en soms een intraveneuze pyelografie (het maken van een röntgenfoto van het nierbekken via een injectie binnen een ader) uit. Bovendien is een urodynamische flowmeting nuttig, want dit onderzoek registreert de urinelozing afgezet tegen de tijd, wat de arts een idee geeft over de aanwezigheid van mogelijke verstopping veroorzaakt door de vergrote prostaat. Daarnaast maakt de arts een echografische scan om te bepalen hoeveel urine nog in de blaas aanwezig is (residubepaling).Differentiële diagnose Vaak krijgen mannen nog een bloedonderzoek voor het bepalen van het PSA (prostaat specifiek antigeen in bloed om prostaatkanker uit te sluiten. Prostaatkanker en goedaardige prostaatvergroting zijn niet gerelateerd maar de symptomenreeks is wel gelijkaardig. Bovendien is een urineonderzoek nodig zodat de arts dit beoordeelt op de aanwezigheid van bloed, leukocyten (witte bloedcellen), bacteriën, eiwitten of glucose, alsook om infectieuze oorzaken uit te sluiten.Andere differentiële diagnoses omvatten:Behandeling Zelfzorg Bij patiënten met lichte tot matige symptomen voert de arts een waakzaam beleid uit, omdat de symptomen na de behandeling soms ernstiger zijn dan wanneer de arts geen behandeling inzet. Mogelijke zelfzorgmaatregelen voor het verminderen van de prostaatgrootte zijn het vermijden van alcohol en cafeïne en het zorgen voor voldoende lichaamsbeweging. Bepaalde vrij verkrijgbare antihistaminica (medicatie tegen allergieën), decongestiva (waaronder neussprays), allergiepillen en bètablokkers vermijdt de patiënt eveneens, al overlegt hij hiervoor eventueel ook met de arts. Ook het dubbel plassen is voor veel mannen nuttig. Hierbij plast de patiënt even, stopt hij enkele seconden en plast hij daarna weer door. Verder is het nuttig om koude temperaturen zoveel mogelijk te vermijden want koude verhoogt de urgentie om te urineren. Het is tot slot aangewezen om de badkamer te bezoeken bij plasaandrang en dit niet uit te stellen.Professionele medische zorgMedicatiePatiënten met matige prostaatsymptomen, een blaasontsteking of blaasstenen zijn wel medisch te behandelen. Een aantal geneesmiddelen zijn inzetbaar, zoals alfablokkers. Deze medicijnen remmen de alfareceptoren van de blaashals waardoor de weerstand van de blaashals verlaagt, wat resulteert in een verbeterde urinestroom. De patiënt krijgt ook een 5-alfareductase inhibitor voorgeschreven. Dit geneesmiddel remt de omzetting van testosteron naar het krachtiger dihydrotestosteron onder invloed van het 5-alfareductase enzym in de prostaat, waardoor een verminderd prostaatvolume ontstaat.Minimaal invasieve behandelingEnkele minimaal invasieve behandelingstechnieken zijn inzetbaar voor het verkleinen van de prostaat en het verminderen van het urinevolume:hoge-intensiteit echografische energietherapie implantaten die de prostaatobstructie verminderen (bijvoorbeeld urolift) laparoscopische prostatectomie (verwijderen van de prostaat via de buikholte) laserbehandeling: gebruikt om prostaatweefsel weg te snijden of te vernietigen; meerdere soorten lasers zijn beschikbaar, waaronder groen licht, holmium en thulium; deze hebben allen voor- en nadelen prostaatslagaderembolisatie: De arts blokkeert de bloedtoevoer naar de prostaat. prostaatstents: flexibele apparaten die de urinestroom langs de prostaat verbeteren transurethrale incisie van de prostaat (TUIP): De arts plaatst een verlichte scoop in de urinebuis en maakt vervolgens twee kleine insnijdingen in de prostaatklier waardoor de urine makkelijker is via de urinebuis kan passeren. transurethrale microgolftherapie (TUMT): genereert warmte die celdood veroorzaakt in de prostaat, wat leidt tot een verkleining van de prostaat en een vermindering van het urinevolume transurethrale naaldablatie van de prostaat (TUNA)Katheter en chirurgieWanneer de nierfunctie verslechtert en de uitbreiding zich doorzet in de bovenste urinewegen, is een operatieve ingreep vereist. Bij de aanwezigheid van acute retentie of overloopretentie, is het belangrijk om de pijn te verlichten en om een urinebuiskatheter (urethrakatheter) te plaatsen. Als de katheterisatie niet mogelijk is, is een suprapubische katheterdrainage (via een katheter afvoeren van urine via de streek boven het schaambeen) nodig. Daarna zijn verschillende behandelingsopties aanwezig. De patiënt kiest bijvoorbeeld voor:een onmiddellijke transurethrale resectie van de prostaat (TURP) of een periode van katheterdrainage, gevolgd door een TURP of het aanvaarden van een permanente suprapubische katheter of urinebuiskatheterEen open prostatectomie (chirurgische verwijdering van de prostaat) is voorbehouden voor patiënten met een zeer grote prostaat (> 75 g), patiënten met bijkomende blaasstenen of blaasdivertikels en patiënten die niet om andere redenen geen TURP kunnen krijgen.Prognose van vergrote prostaat bij mannen Een vergrote prostaat is vaak vervelend, maar zorgt niet voor ernstige gezondheidsproblemen en is ook geen vorm van prostaatkanker.Complicaties door blokkeren van urineleider Een chronische obstructie van de blaas als gevolg van een goedaardige prostaatvergroting leidt tot urineretentie, nierinsufficiëntie en nierfalen, uremie (verhoogd ureumgehalte van het bloed), recidiverende urineweginfecties, hematurie en blaasstenen.
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Nycturie: Frequent nachtelijk urineren ('s nachts plassen)
Nycturie is de medische tem voor ‘nachtelijk urineren'. Dit vervelende symptoom, waarbij een patiënt meer dan één keer moet plassen gedurende de nacht, is het gevolg van diverse milde tot ernstige aandoeningen. Ook enkele omgevingsfactoren zorgen voor het frequent plassen tijdens de nacht. Afhankelijk van de oorzaak gaat dit symptoom nog gepaard met andere klachten. Vaak 's nachts urineren vereist steeds een bezoek aan een arts. Hij spoort de oorzaak op en is dan in staat om een gepaste behandeling in te zetten. De patiënt is zelf ook in staat om enkele zelfzorgtips te hanteren om het nachtelijk plassen te verminderen, maar bij aanhoudende plasklachten tijdens de nacht, is een doktersbezoek steeds nodig. Synoniemen nycturie De Engelse vertaling van ‘nycturie' is ‘nocturia'. Hierdoor schrijven veel mensen ook ‘nocturie' wanneer ze doelen op ‘nycturie'. Verder is ‘nachtelijke polyurie' eveneens een gangbare term.Oorzaken vaak nachtelijk urineren Normaal gesproken produceert het lichaam bij het slapen minder urine die meer geconcentreerd is. Hierdoor moet een patiënt minder dringend plassen, waardoor een ononderbroken goede nachtrust mogelijk is. Bij nycturie moet een patiënt vaak plassen tijdens de nacht als gevolg van een onderliggende gezondheidsprobleem waardoor de dringende plasdrang tot uiting komt. Bij nycturie maakt het lichaam te veel urine aan of anders is de blaas niet in staat om urine voldoende vast te houden. Een combinatie tussen beiden is ook mogelijk.Lichamelijke aandoeningenMogelijke aandoeningen die een frequente nachtelijke urinelozing teweegbrengen, omvatten:Psychische aandoeningen. Spanning, stress, angst, een depressie verhogen de kans op het frequent nachtelijk urineren.Omgevingsfactoren Enkele omgevingsfactoren veroorzaken eveneens het frequent plassen tijdens de nacht:alcoholgebruik een gewoonte om de hele nacht wakker te zijn gebruik van cafeïne medicatiegebruik: vooral na inname van diuretica (plaspillen) overmatig veel drinken zwaarlijvigheidSymptomen bij frequentie nachtelijke urinelozing Het primaire symptoom van nycturie is de frequente urinering 's nachts, hetgeen zowel bij mannen als bij vrouwen tot uiting komt. Afhankelijk van de oorzaak treden nog andere symptomen op:Diagnose en onderzoeken Vraaggesprek De arts bevraagt de patiënt over de klachten van nycturie om de mogelijke oorzaak op te sporen. Hij wenst informatie over de start en frequentie van de symptomen, alsook of de consistentie van de urinehoeveelheid gewijzigd is. Sommige factoren doen de klachten verergeren en misschien heeft de patiënt hierover informatie. Verder geeft de patiënt de arts informatie over het medicatiegebruik alsook of bekende familiale blaasproblemen zijn.Diagnostisch criterium Één keer per nacht plassen valt binnen het normale bereik. Van nycturie is sprake wanneer de patiënt meer dan één keer per nacht moet opstaan om te gaan plassen.Diagnostisch onderzoek Om een goede diagnose voor nycturie te verkrijgen, zijn bijkomende onderzoeken nodig om alle mogelijke oorzaken uit te sluiten. Hij voert een uitgebreid bloedonderzoek en urineonderzoek uit en daarnaast is een echografie nodig. Soms zijn nog andere beeldvormende onderzoeken en verdere gespecialiseerde testen nodig.Behandeling 's nachts plassen 's Nachts plassen is vervelend voor de patiënt en diens omgeving. Enkele zelfzorgmaatregelen zijn mogelijk. Het is echter belangrijk om nycturie met een arts te bespreken omdat dit mogelijk wijst op een aandoening waarvoor een medische behandeling nodig is.ZelfzorgEnkele natuurlijke middeltjes en zelfzorgtips verminderen nycturie.benen verhogen bruine rijst: neemt vocht op cafeïne of alcohol vermijden compressiekousen dragen gewicht verliezen: een hogere plasdrang ontstaat bij overgewicht minder vocht drinken vlak voor bedtijd niet roken: roken beschadigt de blaas vlak voor bedtijd plassen plaspillen niet vlak voor bedtijd innemen stress en ontspanning vermijden; yoga, yoga en ontspanningstechnieken helpen hierbij vermijden van volgende dranken & voedingsproducten (zeker voor bedtijd): chocolade, citrusdranken zoals limonade, sinaasappelsap en pompelmoessap, komkommer, kunstmatige zoetstoffen, meloen, pittig voedsel, soda, soep, tomaten en andere zure voedingsmiddelen, veenbessensap voedingssupplementen & vitaminen voor het verbeteren van de functie van de blaas of prostaat of het verbeteren van de slaapProfessionele medische zorg De arts behandelt de oorzaak van nycturie. Heeft de patiënt bijvoorbeeld last van een urineweginfectie, dan zet de arts antibiotica in. Voor een vergrote prostaat is soms een chirurgische ingreep nodig. Bij de aanwezigheid van diabetes schrijft de arts medicijnen voor en/of stelt de arts een ander behandelplan voor de patiënt op. Ook behandelt de arts slaapapneu met medicijnen en/of een andere levensstijl. Ook voor andere onderliggende problemen is een gezonde levensstijl noodzakelijk. In een aantal omstandigheden schrijft de arts medicijnen voor die ook inzetbaar zijn bij de behandeling van een overactieve blaas. Deze medicijnen verminderen het nachtelijk plassen. Een aantal patiënten met psychische problemen zijn voorts gebaat met melatoninetabletten om de slaap te verbeteren, waardoor ze minder moeten gaan plassen 's nachts. Kanker, hartfalen, leverfalen enzovoort vragen meer uitgebreide behandelingen.Prognose frequent 's nachts plassen Nycturie is een vervelend symptoom, waarvoor veel patiënten zich schamen. Gelukkig zijn er veel verschillende behandelingsmethoden, zoals medicijnen en andere procedures om het onderliggend probleem te verhelpen. Ook een aanpassing in de levensstijl verbetert het plaspatroon. Het lukt vaak wel om de onderliggende oorzaak achter de symptomen op te sporen en te behandelen waardoor de patiënt minder of niet meer kampt met frequent nachtelijke plassen. Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Pyelonefritis: Ontsteking van nier(en) en nierbekken
Bij pyelonefritis, een soort urineweginfectie, treedt gelijktijdig een ontsteking op van de nier en het nierbekken. Pyelonefritis is vaak het gevolg van een onbehandelde urineweginfectie en kent meestal een bacteriële oorzaak. Frequent plassen, pijn bij het plassen, bloed in de urine, koorts en misselijkheid zijn enkele veel voorkomende symptomen van de nierinfectie. De ziekte valt met antibiotica goed te behandelen, waardoor complicaties zelden optreden. Als de infectie zich echter verspreidt naar het bloed, ontstaan mogelijk ernstige problemen. Oorzaken pyelonefritis De bacteriën Escherichia coli (E. coli) veroorzaken meestal de ontsteking van het nierbekken en de nier (hogere urinewegen) doordat deze via de plasbuis de blaas binnenkomen. Vervolgens vinden deze via de urineleider een weg in het nierbekken. Ook virussen veroorzaken soms pyelonefritis. Meestal is een onbehandelde urineweginfectie de boosdoener van de nierinfectie.Risicofactoren van type urineweginfectie Patiënten met een verzwakt immuunsysteem, zwangere vrouwen, patiënten met diabetes mellitus (suikerziekte) en patiënten met nierstenen lopen op een hoger risico op het ontwikkelen van een nierinfectie. Nier- en urineweginfecties komen vaker voor bij vrouwen, omdat hun plasbuis veel korter is dan deze van mannen. Bacteriën moeten hierdoor een kortere route afleggen om in de urinewegen terecht te komen. Daarnaast draagt een obstructie (verstopping) van de urinewegen, bijvoorbeeld als gevolg van een prostaatvergroting en een tumor in de buik- of het bekkengebied, bij aan pyelonefritis. Een langdurig geplaatste blaaskatheter en de aandoeningen vesico-ureterale reflux en primaire biliaire cirrose vormen andere risicofactoren.Symptomen: Troebele urine, pijn bij het plassen en koorts Bij dit type urineweginfectie zijn één of beide nieren aangetast. De symptomen van pyelonefritis variëren en zijn afhankelijk van de leeftijd van een patiënt. Kinderen jonger dan twee jaar hebben mogelijk alleen maar hoge koorts zonder bijkomende symptomen. Oudere patiënten ervaren soms geen symptomen die verband houden met de urinewegen. Wel treden dan verwardheid, spraakproblemen en/of hallucinaties op. Enkele veel voorkomende symptomen van de ontsteking van de nier(en) en het nierbekken lijken op deze van een blaasontsteking (cystitis), maar zijn veelal ernstiger. Deze omvatten onder andere braken, frequent plassen (pollakisurie), koorts en rillingen, misselijkheid, pijn bij het plassen en rugpijn (aan de kant van de lies). Langdurige pyleonefritis leidt tot een schrompelnier (gekrompen niet door nierziekte).Bloed in urine Als de nierinfectie ernstig is, treedt bloed in de urine (hematurie) op. Dit komt vaak voor wanneer de filterfunctie van de nieren onderbroken is.Diarree Diarree kenmerkt zich door een waterige ontlasting, die acuut of chronisch optreedt. Acute diarree kent een duurtijd van een paar dagen en is het gevolg van de infectie, terwijl chronische diarree enkele weken aanhoudt en veelal gepaard gaat met een darmaandoening zoals coeliakie (maag- en darmproblemen na het eten van gluten) of de ziekte van Crohn (aandoening met buikpijn, diarree en gewichtsverlies).Frequent plassen Als de nierinfectie zich uitbreidt naar de plasbuis, gaat de patiënt frequenter urineren (pollakisurie). De plasdrang blijft aanwezig, zelfs nadat de blaas geleegd is. Dit is meestal één van de eerste tekenen van een nierinfectie.Koorts en oncontroleerbare rillingen Hoge koorts en/of rillingen zijn veel voorkomende symptomen van infecties geassocieerd met een hoog aantal kiemen.Misselijkheid Misselijkheid en braken treden mogelijk ook op als gevolg van een nierinfectie. De infectie zelf geeft een ziek gevoel in de maag. De misselijkheid is het gevolg van intense pijn, uitdroging (dehydratie), of een niet goede werking van de nieren.Pijn in de onderbuik Buikpijn in flank (links onderaan) is gerelateerd aan een nierinfectie, die niet alleen buikpijn veroorzaakt, maar ook pijn geeft tijdens het urineren. Een acute buik is hierbij mogelijk, waarbij plots ernstige buikpijn aanwezig is.Pijnlijk urineren Dysurie - ook wel bekend als pijnlijk urineren - is een vroeg teken van een urineweginfectie. Dysurie leidt tot een gevoel van pijn, ongemak, of geeft een branderig gevoel bij het plassen. Het is belangrijk om medische hulp bij dysurie in te schakelen, aangezien dit tal van verschillende oorzaken kent.Rugpijn Pijn in de rug of pijn in de flank is het gevolg van een nierinfectie en vindt veelal plaats in de buurt van waar de nieren liggen. Als de pijn niet verdwijnt (zelfs na het nemen van pijnstillers) is medische hulp vereist.Troebele urine Gezonde urine is helder en lichtgeel van kleur. Ongezonde urine heeft een troebel, wazig, of melkachtig uiterlijk (troebele urine) en kent tevens een visachtige geur (stinkende urine). Seksueel overdraagbare aandoeningen, uitdroging, infecties of ziekten die diverse lichaamssystemen aantasten, zijn hiervan mogelijk de oorzaak. Pyurie (pus in de urine) komt eveneens tot stand bij pyelonefritis.Veel plassen Ook andere plasproblemen komen voor en dan vooral bij de chronische vorm. Zo moet de patiënt overmatig grote hoeveelheden urineren, wat gekend is als 'polyurie'.Vermoeidheid Wanneer het lichaam een infectie bestrijdt, voelt de patiënt zich vermoeid of heeft hij weinig energie.Diagnose en onderzoeken Diagnostisch onderzoek De arts voert een grondig lichamelijk onderzoek uit om de oorzaak van de nierinfectie te achterhalen. Hij detecteert mogelijk gezwollen nieren bij de patiënt. De arts voert tevens een urine- en bloedonderzoek uit. Beeldvormende onderzoeken zet hij eveneens in, zoals een CT-scan (om gedetailleerde van de nieren en blaas te krijgen) en een echografie van de nieren (om nierstenen of andere obstakels te detecteren). Bij mannen vindt mogelijk een digitaal rectaal onderzoek plaats.Differentiële diagnose Volgende aandoeningen verwart de arts wel eens met pyelonefritis omdat het klinisch beeld van deze aandoeningen de symptomenreeks van pyelonefritis nabootst:Behandeling nierinfectie via antibiotica De behandeling van pyelonefritis bestaat uit een antibioticakuur van enkele weken. Indien nodig gebeurt de behandeling intraveneus (via een ader) waarbij een ziekenhuisopname vereist is. Dit gebeurt voornamelijk wanneer de patiënt overvloedig moet braken. Een urinewegobstructie vereist voorts veelal een chirurgische behandeling.Complicaties ontsteking nier(en) en nierbekken De meeste patiënten met pyelonefritis hebben geen complicaties wanneer ze tijdig en op een correcte wijze antibiotica innemen. In zeldzame gevallen resulteert pyelonefritis in permanente littekens op de nieren, wat leidt tot een chronische nierziekte, een hoge bloeddruk (hypertensie) en nierfalen. Deze problemen komen meestal voor bij patiënten met een structureel probleem in de urinewegen, een nierziekte door andere oorzaken, of herhaalde episodes van pyelonefritis. Verder breidt een nierinfectie zich mogelijk uit naar de bloedbaan, wat in medische termen gekend is als sepsis. Dit komt echter slechts zelden voor. Een verminderde nierfunctie of nierschade resulteert mogelijk in acuut of chronisch nierfalen. Bij zwangere vrouwen verhoogt tot slot het risico op een vroeggeboorte. Lees verder
donderdag, 21, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Superfood: de cantaloupe meloen
De naam cantaloupe mag dan wel exotisch klinken, de kans dat ze dit soort meloen niet in je lokale supermarkt verkopen is miniem. Gelukkig maar! De cantaloupe is niet enkel bijzonder lekker, de vrucht zit bomvol vitaminen, geeft snel een verzadigd gevoel en bevat weinig calorieën. Dit maakt de cantaloupe uiterst geschikt als tussendoortje voor mensen die willen afvallen. De cantaloupe is een smakelijke toevoeging aan een gezonde levenswijze. Wat is een cantaloupe? Cantaloupes zijn meloenen met oranje vruchtvlees, oorspronkelijk afkomstig uit Iran, India en Egypte. Er bestaan verschillende variëteiten cantaloupes en hun kleur kan dan ook onderling lichtjes verschillen. De exemplaren die je bij ons in de rekken vindt zijn gewoonlijk niet groter dan een bowlingbal. Hun schil hoort lichtgroen te zijn. Het lijkt alsof er rondom de buitenkant van de cantaloupe een netje is gespannen. Dit netje, dat overigens gewoon deel van de schil is, heeft een iets lichtere kleur. Heldere groene strepen lopen over de lengte van de cantaloupe en komen samen op twee uitersten van de meloen. In het hart van de bolvormige cantaloupe zitten pitten die makkelijk verwijderd kunnen worden.Voedingswaarden Mensen op dieet kunnen zonder schuldgevoelens cantaloupe eten. Een middelgroot exemplaar van een halve kilo bevat net iets minder dan 200 calorieën. Dit is toe te schrijven aan het feit dat er een grote hoeveelheid water in het vruchtvlees aanwezig is. Wat echter een nog opmerkelijkere eigenschap van deze meloen is, is de grote waaier aan voedingsstoffen die erin zitten. De cantaloupe voorziet je ruimschoots in de dagelijks aangeraden hoeveelheid provitamine A (een stof die in het lichaam wordt omgezet naar vitamine A) en vitamine C. Een halve cantaloupe is al genoeg om je voor een hele dag te voorzien van deze voedingsstoffen. Daarnaast is het een zeer goede bron van potassium. Andere noemenswaardige voedingstoffen in de cantaloupe zijn vitamine K, vitamine B1, vitamine B2, vitamine B6 en foliumzuur (ook bekend als vitamine B11).Voordelen voor de gezondheid Gewicht verliezen De cantaloupe past bijzonder goed in een dieet dat als doel heeft kilo's te verliezen. Het water in de cantaloupe zorgt voor een groot volume vruchtvlees maar weinig calorieën bevat. Je kan dus gerust een groot stuk uit de meloen eten zonder dat je je zorgen moet maken over je lijn. De grootte van een portie doet je denken dat je veel aan het eten bent en je voelt je dus snel verzadigd, zeker in combinatie met al het water dat je binnenkrijgt. In praktijk eet je echter maar een minimum aan calorieën.Antioxidanten Naast vitamine C en vitamine A biedt de cantaloupe nog een hele reeks andere antioxidanten. Deze beschermen onze cellen tegen stoffen die het niet goed menen met onze cellen. Een dieet zonder antioxidanten laat de schadelijke stoffen in je lichaam de vrije loop, met een heel gamma aandoeningen tot gevolg. Zo kunnen ze bijvoorbeeld knoeien met je DNA wat tot kanker kan leiden.Verlagen bloeddruk De cantaloupe is rijk aan potassium. Dit mineraal heeft ons lichaam broodnodig om allerlei redenen, maar één van de belangrijkste effecten van potassium is dat het zorgt voor een lagere bloeddruk. Veel mensen hebben vandaag een te hoge bloeddruk door hun ongezonde levensstijl. De oorzaken van een te hoge bloeddruk zijn doorgaans overgewicht, roken, hoge alcoholconsumptie en een overdaad aan zout. Het innemen van potassium verlaagt de bloeddruk, wat de kans op hartproblemen en andere aandoeningen enorm verlaagt.Serveersuggesties Cantaloupe kan op zichzelf worden gegeten als sappig tussendoortje. Daarnaast is de meest bekende manier om de meloen te serveren in combinatie met parmaham. Dit recept is niet enkel lekker, het toevoegen van de eiwitten aanwezig in het vlees maakt het een uiterst gezond voorgerecht. De cantaloupe kan ook gebruikt worden als ingrediënt in eender welke fruitsmoothie of zelfs voor de zoete toets zorgen in een slaatje.
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
De oorzaken van verhoogde spierspanning en krampen
Spierspanning is een verhoogde spanning op spieren. De spieren voelen pijnlijk en verkrampt aan. De kramptoestand maakt dat tenen of vingers zich pijnlijk gaan krommen. De kramp in de kuit kan zo heftig zijn, dat het voelt als een zweepslag (een scheurtje in de kuitspier). De nek en schouders zijn enorm pijnlijk en het voelt alsof het hoofd er niet bij hoort. ‘s Morgens uit bed komen gaat erg moeizaam. De knieën lijken niet te willen buigen bij het lopen en de neiging om door de benen te zakken is groot. Het lopen lijkt op een dronkenmansloopje. Klachten door spierspanning Verhoogde spierspanning met klachten die slaan op de spieren en gewrichten maar ook met klachten als:hoofdpijn en tinnitus (een piep in de oren) tintelingen in armen en benen overgaand tot stijf verkrampte vingers of lippen en wangen. De tintelingen zijn te vergelijken met vrieskou en ‘bevroren' vingers. buikpijn. Het gevoel dat de maag vol zit. Alsof er een steen inzit, zo'n zwaar gevoel. moeheid. Vooral om de pijn het hoofd te bieden.Oorzaken van verhoogde spierspanning Spieren met een hoge spanning zijn een signaal dat er iets aan de hand is. Vooral wanneer de pijn blijvend is. Een pijn die toeneemt en weer afneemt. Spieren waar het voelt of er pijnlijke knobbels op zitten. Spieren die een stekende pijn geven (vliegende pijn) van ellebooggewricht, naar kniegewricht, naar bovenbenen en bovenarmen. Vlagen van pijn, waar je geen vat op hebt en geen controle over hebt. Pijnstillers geven geen verlichting en het geeft een ontzettend moe gevoel. De spieren blijven in staat van paraatheid, net als na een flinke inspanning (hardlopen of wielrennen) maar komen niet meer tot ontspanning. De huisarts kan geen oorzaak vinden en gooit het op stress.Stress Hoge spierspanning kan horen bij stress. Tijdens een stressachtige periode spannen de spieren zich aan. Het lichaam is dan in een toestand van verhoogde paraatheid. Het klaar voor de startgevoel; wachtend op het startschot. Normaal gesproken zullen de spieren zich daarna weer ontspannen. In een stresssituatie gebeurt dit echter niet en blijven de spieren gespannen. Andere oorzaken van een hoge spierspanning kunnen zijn:Verlaging van het immuunsysteem Een verlaging van het immuunsysteem kan leiden tot een grotere gevoeligheid voor infecties, virale en bacteriële belastingen. Pfeiffer, ziekte van lyme of candida. Straling van alle draadloze technieken verlagen ook het menselijk immuunsysteem en pakken iemand op de zwakste plek. Gerrit Teule zegt in zijn boek ‘de elektromagnetische mens': “de verslechtering van het immuunsysteem van massa's mensen correleert vrij nauwkeurig met de invoering van de draadloze communicatie. Ziekten zoals suikerziek, allergie, astma, reuma, vermoeidheid, kanker en depressiviteit zijn terug te voeren op een langzaam instortend immuunsysteem, door ons eigen toedoen.''Fibromyalgie Fibromyalgie heeft eveneens als een van de symptomen: chronisch pijnlijke spieren. Artsen weten nog niet waar de pijn bij fibromyalgie vandaan komt. Aanwijzingen geven het vermoeden dat er waarschijnlijk teveel neurotransmitters (of stresshormonen) worden aangemaakt die de hoge spierspanningen veroorzaken.De rol van neurotransmitters Neurotransmitters (of overdrachtsstoffen) zijn chemische verbindingen die in de hersenen worden gemaakt en die het lichaam vertellen wat het moet doen, zoals de ademhaling, de bloedsomloop en het bewustzijn. Om een lichaam goed te laten functioneren moeten de verschillende lichaamsdelen met elkaar kunnen communiceren. Hier zorgen de neurotransmitters voor. Neurotransmitters dragen de ‘boodschappen' over van de ene zenuwcel (neuron) naar de andere zenuwcel of cel en reguleren bijvoorbeeld onze stemming, eetlust, slaap en onze reactie op pijn. Al die verschillende lichaamsdelen kunnen met elkaar communiceren omdat een neuron een zekere mate van elektrische geladenheid heeft, zodat de overdracht plaatsvindt en een lichaam functioneert zoals de bedoeling is. Een aantal belangrijke neurotransmitters zijn:Acetylcholine; Adrenaline; Noradrenaline; Dopamine; Gamma-aminoboterzuur (GABA); Glutamaat; Serotonine.Serotine Een neurotransmitter en serotonine speelt onder ander een rol bij de stemming, het bewegingsstelsel, de slaap en de eetlust van de mens.Dopamine Eveneens een neurotransmitter en een verhoging van de hoeveelheid dopamine zorgt voor een extreem plezierig gevoel bij een persoon.Adrenaline Een neurotransmitter en stresshormoon, welke vrijkomt bij een vecht-of vluchtsituatie. Adrenaline remt de werking van endorfine, een hormoon dat pijnstillend werkt.Noradrenaline Een neurotransmitter en stresshormoon en komt vrij bij stress of angst. Bij een tekort ontstaat er depressiviteit en bij een teveel aan noradrenaline maakt het de mens angstig, gespannen of opgewonden. Het lichaam maakt noradrenaline aan in situaties van stress maar normaal gesproken breekt de stof binnen enkele minuten weer af.Acetylcholine Een neurotransmitter die betrokken is bij de impulsoverdracht van zenuwcellen naar skeletspiercellen. Onder ander bij het samentrekken van maag en darmen, bloedvaten en bronchiën.Glutamaat Eén van de belangrijkste neurotransmitters in het zenuwstelsel. De neurotransmitter zorgt voor de geleiding van de prikkel tussen twee zenuwcellen, en speelt een grote rol in het cellulaire stofwisselingsproces.GABA Een remmende neurotransmitter en kan stress verminderen.Een onderzoek naar elektromagnetische velden en neurotransmitters Elektromagnetisch velden die bijvoorbeeld veroorzaakt worden door draadloze apparaten zoals, de smartphone, tablet, DECT telefoon, DECT babyfoon, Wifi, slimme (thermostaat) meter en alle zendmasten nodig voor de data- overdracht. Het onderzoek is op verzoek van de gemeente Selbitz (Duitsland) verricht door Dr. Horst Eger (bekend van de Naila studie ) en zeven van zijn collega's. Een dubbelblinde studie in 2009 in het dorp Rimbach waar, toen bekend werd gemaakt dat er een mast voor draadloze telefonie geplaatst zou worden, de ongerustheid onder de bevolking over de gezondheid, groot was. Via een vragenformulier werden de bewoners van Rimbach gevraagd om deel te nemen aan het onderzoek. 60 deelnemers (27 mannen en 33 vrouwen in de leeftijd van 2 tot 68) meldden zich om deel te nemen aan het onderzoek. Artsen van het INUS Medisch maakten een volledige medische geschiedenis van de deelnemers en afspraken werden gemaakt zodat de condities voor elke deelnemer hetzelfde was. Afspraken wat betreft tijdstip van onderzoek en tijd van ontbijten. Het langetermijnonderzoek werd vier maal herhaald:In februari 2004 (vóór de activering van de mast); In juli 2004; In januari 2005; In juli 2005.De deelnemers kregen elke keer een vragenlijst waar ze konden aankruisen waar ze de lichamelijke klachten moesten aankruisen. Klachten als; slaapproblemen, allergieën, huidproblemen, infecties, depressie of onder ander gewrichtsklachten. Op een schaal van 0 tot en met 5 moest de intensiteit van de klachten ingevuld worden. De onderzoekers hadden de deelnemers ingedeeld in vijf groepen naar gelang de afstand van de zendmast. Ook werden urinemonsters verzameld op het INUS Medical Center en dezelfde dag doorgestuurd naar het laboratorium DR. Bieger in München en naar een controle analyse laboratoriumElektromagnetische velden vernietigen neurotransmitters In 2011 wordt het resultaat van de studie vrij geven: elektromagnetische velden vernietigen essentiële neurotransmitters waarvan het geheugen en onze algehele gezondheid afhankelijk van is. Na installatie van de zendmast lopen de waarden van de neurotransmitter dopamine sterk af en herstellen niet. De waarden van de stresshormonen adrenaline en noradrenaline nemen toe. Conclusie: een chronische disregulatie van het catecholamine (chemische verbindingen) systeem met schade op de lange termijn. De meest voorkomende catecholamines zijn: adrenaline, noradrenaline en dopamine. Hoge catecholaminewaarden in het bloed kunnen duiden op stress.De klachten bij stress en elektrogevoeligheid vergeleken Wanneer de klachten bij stress, van fibromyalgie en elektrogevoeligheid naast elkaar worden gezet, lijkt wel om dezelfde ziekte te gaan:Klachten bij stressKlachten bij fibromyalgieKlachten bij elektrogevoeligheidSpierpijn en hoge spierspanningSpier- en gewrichtspijnSpierpijn, -spanningen of -slapte, kramp en pijnlijke gewrichtenDruk op de borst Hartritmestoornissen en druk op de borstDuizeligheid DuizeligheidHoofdpijnHoofdpijnHoofdpijn (gevoel een band om het hoofd te hebben) en een constant griepgevoelLichamelijk vermoeidheidVermoeidheidErnstige vermoeidheidMaagklachten en darmklachtenDarmklachtenMisselijkheid en diarreeRusteloosheid, gejaagdheid en gespannenheidDepressieve stemmingenDepressiviteit, gejaagdheidConcentratieproblemen, moeite met denken, en piekerenVerminderde concentratieConcentratieproblemen, onrustigEen gebrek aan eetlust Verminderde eetlustSlecht slapenSlecht slapenSlecht slapenHet ziekteverzuim door stress is fors toegenomen na de elektrificatie (het aanleggen van het elektriciteitsnet). Is fibromyalgie daarna niet ontstaan? Zijn de elektromagnetische velden schuld aan moderne welvaartsziekten? Zowel het laagfrequente (door de elektrificatie) en sinds de eeuwwisseling de massaal toegenomen elektromagnetische hoog frequente velden van alle draadloze?
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Kunnen spierkrampen worden voorkomen door magnesium?
Spierkrampen in de benen, vooral 's nachts, is een zeer ambetante aandoening. Ook trillende oogleden of andere spieren zijn tekenen van een magnesium tekort. Om spierkrampen te voorkomen en om de functies van het organisme te vervullen heeft een menselijk lichaam het mineraal magnesium nodig... Laat uw nachtrust zeker niet verstoren door onaangename spierkrampen, maar wees er tijdig bij om deze kwaal zo goed en zo spoedig mogelijk te voorkomen! Waarvoor heeft een mens magnesium nodig? Een menselijk lichaam heeft magnesium nodig, omdat dit mineraal belangrijk is voor de verwekking van energie, het aanmaken van eiwitten en de werking van de spieren. Deze zorgt tevens voor een goede ontvangst van de zenuwimpulsen door de zenuwen. Magnesium heeft het tegenovergesteld effect als calcium op de spieren. Calcium zorgt immers voor het samentrekken van de spieren, terwijl magnesium de spieren doet ontspannen. Zo regelt magnesium de spanning van de spieren. Het is tevens zeer belangrijk om steeds calcium samen met magnesium te nemen. Omdat het innemen van één mineraal, de behoefte van het andere vergroot. Het best neemt men niet meer dan 500 mg per dag, omdat het laxerend werkt, wat tot diarree kan leiden.Hoe weet men of men een magnesiumtekort heeft? Wanneer men een magnesiumtekort heeft is men rapper vermoeid en nerveus. De stresssituatie ligt op de loer. Want het lichaam is op dit moment niet immuun genoeg om deze spierkrampen te voorkomen, doordat deze magnesiumtekorten al te ver zijn gevorderd. Deze moeten dan zo vlug mogelijk weer worden bijgevuld. Het is uiteraard goed om dit euvel te voorkomen door op tijd magnesium bij te vullen.Magnesium tekorten moeten zo vlug mogelijk worden bijgevuldWaar kan men magnesium vinden? Omdat ons lichaam de noodzakelijke hoeveelheid magnesium uit de voeding haalt, is het aan te raden deze voedingsmiddelen vanzelfsprekend ook te gebruiken. Dit zijn o.a.:volkoren producten gedroogde fruitsoorten groene groenten bonen noten cacaoHelaas wordt er maar 1/3 van de ingenomen hoeveelheden magnesium door het lichaam opgenomen. Zij maken dus niet genoeg deel uit van onze voeding. Dit betekent dat het kan nuttig zijn om een magnesiumsupplement hieraan toe te voegen.Is deze magnesiumbehoefte voor iedereen hetzelfde? Nee zeker niet, de behoefte aan magnesium is voor iedereen verschillend. Bijvoorbeeld stressgevoelige mensen, die in een stressvolle periode verkeren, zullen een veel grotere behoefte hebben aan magnesium. Ook bij bepaalde personen blijkt deze behoefte veel groter te zijn dan bij anderen. Zoals bij zwangere vrouwen, ouderen en sportbeoefenaars. Via transpiratie gaat magnesium namelijk gedeeltelijk verloren. Ook wanneer men veel alcohol drinkt verhoogt de magnesiumbehoefte. En als men daarnaast regelmatig last heeft van oncontroleerbare spiersamentrekkingen, prikkelbaarheid, slapeloosheid of overgevoeligheid voor geluiden, is het raadzaam om supplementen in te nemen. Wanneer men regelmatig wordt gestoord door een voortdurende vermoeidheid is er zekerheid van een magnesium tekort.Stress gevoelige personen hebben meer behoeften aan magnesiumWat kan men hiertegen doen? Wanneer men niet genoeg magnesium uit de voeding kan opnemen – en dat voelt men snel door de voortdurende vermoeidheid die ons parten speelt – dan kan het supplement B-magnum in stressperiodes en bij tijdelijke vermoeidheid hulp bieden. Dit helpt zelfs op een natuurlijke wijze spierkrampen te bestrijden en te voorkomen. Het B-magnum effect werkt reeds al vanaf de eerste dagen. Men kan het best een kuur volgen van 1 à 2 maanden.Magnesium tekort voelt men snel door voortdurende vermoeidheidEindconclusie Wanneer men wil genieten van kramploze nachten, gevolg door een mentale rust, doet men er goed aan te overwegen, deze supplementen tot zich te nemen. Vraag liefst eerst raad aan uw arts of apotheker. B-magnum is verkrijgbaar bij apotheken in verpakkingen van 30 en 90 tabletten. Slaap zacht...! Lees verder
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Is koffie wel altijd zo gezond?
Dat koffie goede eigenschappen heeft dat weet doorgaans iedereen. Maar zijn er ook minder goede kwaliteiten aan dit plantaardig product? Volgens Dr. Andrei Dracea zou koffie slecht zijn voor mensen met hart en vaatziekten; hoge bloeddruk; bij maagzweren of zweren aan de twaalfvingerige darm; alsook bij blaasstenen. Koffie zou ook verslavend werken en slecht zijn voor de zenuwen. Mag er koffie worden gedronken voor het slapen gaan? Dit is zeker niet aan te raden, omdat koffie de bloedvaten doet verwijden om goed te kunnen denken... Wat zijn de meest goede eigenschappen van koffie? Vanuit een ander standpunt bekeken kan reeds een kleine hoeveelheid cafeïne het geestelijk prestatievermogen verbeteren, alsook de concentratie en het reactievermogen. Zweedse onderzoekers hebben ontdekt dat koffie stoffen bevat die de hersenen doen ontplooien en daarnaast ook een lichte depressie kan opheffen. Koffie zou een gunstige invloed hebben op de stemming van de mens, en werkt kalmerend. Koffie heeft zelfs een positieve werking bij hooikoorts en kan ook eventueel een goede hulp zijn bij een astma-aanval (bij gebrek aan medicijnen). Dit komt doordat koffie voor ontspanning zorgt; het bevat theofylline waardoor de bloedvaten weer worden geopend waardoor de stemming opbeurt. Zo kan koffie een mens opgewektheid bezorgen, dat zeker niet te versmaden is na een stressvolle dag. Maar, drink geen koffie voor het slapen gaan, want hiervan kan men uren wakker liggen...Hoelang is koffie werkzaam? Eén uur na het drinken van een kop koffie begint de werking van theofyline, en deze kan zo'n zestal uren duren. Zo gezien kan men 's morgens bij het ontbijt een kopje koffie drinken, om dan na de middag, er een heerlijk vieruurtje -met een lekker koekje- van te maken. Dit zal zorgen voor ontspanning, en zeker met goed gezelschap... is dat zeker niet te versmaden. Dit is niet bedoeld voor personen die geen koffie mogen drinken wegens ziekte!Wanneer is koffie af te raden? Koffie bevat ook cafeïne. De werking van de combinatie van cafeïne en nicotine is zeer schadelijk. Wie last heeft van hoge bloeddruk en daarnaast ook rookt zou eigenlijk geen koffie mogen drinken. Wanneer men dagelijks meer dan vier koppen koffie drinkt, verdrievoudigt men het risico voor een hartaandoening. Het drinken van koffie moet ook worden afgeraden bij maag- en twaalfvingerige darm zweren, doordat koffie de productie van het maagsap opwekt. Ook gevoelige en nerveuze personen drinkenbeter geen koffie, omdat deze op de zenuwcellen werkt.Hier volgen enkele tips Bij 't slapen gaan drinkt men beter geen koffie, omdat koffie de bloedvaten verwijdt, waardoor men te helder gaat denken, zodat de slaap niet komt opdagen. Drink bij nerveuze spanningen geen koffie voor het slapengaan. Koffie mag wel worden gedronken wanneer men zich zo fit en opgewekt voelt, dat men de slaap niet kan vatten. Drink dan maar een lekker kopje koffie... De slaap zal niet uitblijven! Bij hoofdpijn kan een kopje koffie soms wonderen doen in het bijzonder bij mensen die hieraan verslaafd zijn.Aan iedereen een zalige nachtrust toegewenst... met of zonder koffie! Lees verderReacties Whatever, 10-10-2013 16:13 #2Wie weet is koffie wel bar slecht op lange termijn, er wordt veel aan verdiend door alles en iedereen die het verkoopt. Het versnelt hartslag… maakt je meer prikkelbaar. etcIk denk zelf dat koffie gewoon een hard drug is net als speed want het effect is hetzelfde… als je een piep klein beetje speed neemt of cocaine lijkt het erg op een normale kop koffie qua effect.drugs is drugs. op lange termijn denk ik dat koffie funest is voor je gezondheid na pakweg je 60e-70e verjaardag. Organen zijn dan ook al zwakker… Reactie infoteur, 12-10-2013Hallo Whatever,Dat teveel koffie drinken niet goed is voor de gezondheid dat weet ondertussen zowat iedereen, maar het is niet bewezen dat koffie op lange termijn bar slecht zou zijn. Koffie heeft ook goede eigenschappen, door de antioxidant die deze bezit. Een paar tassen koffie per dag kan zeker geen kwaad, dit heeft zelfs een goede invloed op hart- en vaatziekten en kan ook ontstekingsreacties in het lichaam voorkomen. Bij spanning of stress kan koffie wel een tijdelijke oppepper zijn, omdat deze de bloedvaten doet verwijden. Dus wees gerust, met mate koffie drinken kan geen kwaad!Groetjes,Enza_9o-. Victorho (infoteur), 25-04-2008 23:26 #1Heel interessant artikel :-).Koffie geeft ook een vreselijke donkere kleur aan je tanden, net zoals thee. Van de week had ik een patient met rokersaanslag, maar dat is nog eenvoudiger te verwijderen dan koffie-aanslag. Reactie infoteur, 01-05-2008Victorho, bedankt voor uw complement en medeleven!De vriendelijke groeten,Enza_90-.
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
5-MTHF: de beste keuze voor een foliumzuur-supplement
Foliumzuur is een populair vitaminesupplement, zeker onder zwangere vrouwen. Het heeft echter ook gezondheidsvoordelen voor wie niet zwanger is. Overweeg je een dergelijk supplement te gaan gebruiken dan kun je het beste kiezen voor 5-MTHF. Dit is het eindproduct dat het lichaam maakt van oraal ingenomen foliumzuur. Door 5-MTHF te gebruiken hoeft het lichaam niet eerst een omzettingsproces te doorlopen. Bovendien heeft 5-MTHF een langere halfwaardetijd en is het metabolisch actiever dan foliumzuur. 5-MTHF en foliumzuurOver foliumzuur Foliumzuur of folaat (ook wel bekend als vitamine B11) behoort tot de meest gebruikte vitaminesupplementen. Dit komt met name doordat veel vrouwen extra foliumzuur slikken tijdens de zwangerschap. Foliumzuur komt niet voor in voedsel maar folaat wel. Dit is een groep van pteroglutamaatverbindingen die dezelfde vitaminewerking hebben als foliumzuur. Het foliumzuur dat als voedingssupplement op de markt is is in werkelijkheid pteroylmonoglutaminezuur (PMG). Dit komt niet van oorsprong in de natuur voor. Foliumzuur is de meest geoxideerde vorm van folaat en daarmee tevens de meest stabiele vorm van de vitamine. Na inname zet het lichaam de stof om in tetrahydrofolaat, vermits voldoende andere vitaminen, mineralen en aminozuren voorradig zijn om tot deze omzetting te komen. Hiervoor zijn onder meer vitamine B2 en B3, zink en serine nodig.De rol van foliumzuur in het lichaam Foliumzuur is in het lichaam als co-enzym betrokken bij verschillende belangrijke processen in de stofwisseling. Zo is het onder meer betrokken bij de synthese van rode bloedcellen, de vorming van erfelijk materiaal in het lichaam, de omzetting van aminozuren, de vorming van hemoglobine en de afbraak van proteïnen. Het is daarnaast vooral bekend als voedingssupplement dat gebruikt wordt door zwangere vrouwen. Dit komt doordat foliumzuur een belangrijke rol speelt in de ontwikkeling van de hersenen en het ruggenmerg van de baby. Bovendien verkleint het de kans op geboorteafwijkingen als een open ruggetje, een hazenlip of het neurale-buisdefect (NBD).Waarom een foliumzuur supplement innemen? Voor de aanvoer van voldoende foliumzuur zijn we afhankelijk van ons voedsel want het wordt niet door het lichaam zelf geproduceerd. Het zijn vooral de groene groenten en citrusvruchten die rijk zijn aan foliumzuur. Het komt tevens voor in gist en bepaalde soorten orgaanvlees. Het nadeel van groenten en fruit als natuurlijke bron van foliumzuur is helaas dat dit type redelijk onstabiel is. Veel van de kracht ervan gaat verloren tijdens de opslag en bereiding van voedsel. In sommige groente- en fruitsoorten gaat het gehele gehalte aan foliumzuur al binnen enkele dagen na de oogst verloren onder invloed van licht en warmte.Volg je de adviezen van het Voedingscentrum op dan zou je per dag 250 gram groente en twee stuks fruit moeten eten. Niet alleen is het zo dat nagenoeg niemand dit haalt, ook wanneer je het wel haalt krijg je vaak alsnog onvoldoende foliumzuur binnen. Om die reden is het raadzaam om dit tekort aan te vullen middels de inname van een supplement.Wat is 5-MTHF? 5-MTHF of 5-methyleen-THF is de belangrijkste van de tetrahydrofolaatverbindingen. Je zou het zo kunnen zien dat waar foliumzuur een basisproduct is, 5-MTHF een eindproduct is. Het lichaam zet foliumzuur via een aantal ingewikkelde processen om in 5-MTHF en kan het in die vorm aanspreken. Neem je een 5-MTHF-supplement in dan kan het lichaam die omzettingsstappen overslaan en direct putten uit de bron van 5-MTHF. De stof heeft bovendien een langere halfwaardetijd en is metabolisch actiever dan foliumzuur. Om deze reden is 5-MTHF de beste keuze wanneer je een foliumzuur-supplement wilt gaan gebruiken. Het is ook wel bekend onder de gepatenteerde naam Quatrefolic.5-MTHF wordt ook wel gebruikt door patiënten met onder meer kanker, astma, psoriasis of reuma die behandeld worden met methotrexaat, een geneesmiddel dat het afweersysteem onderdrukt en ontstekingen remt. De inname van foliumzuur naast dit medicijn vermindert namelijk de kans op bijwerkingen. Omdat inname van 5-MTHF het meest effectief is wordt meestal gekozen voor deze vorm.Verkrijgbaarheid 5-MTHF Wanneer je weet dat 5-MTHF de beste keuze is op het gebied van foliumzuur-supplementen, waarom gebruikt dan niet iedereen die extra foliumzuur wil innemen 5-MTHF? Naast onbekendheid met het middel is de belangrijkste reden hiervoor gelegen in de kosten. Het supplement is namelijk in vergelijking met gewone foliumzuur-supplementen - die ook vaak van huismerken verkrijgbaar zijn - aan de dure kant. 5-MTHF is onder meer verkrijgbaar van de merken Vitals, Thorne en Sanacore bij verschillende (online) drogisterijen.
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Belangrijke feiten over maagzuur, maagzweer, enz
Van onze vitale organen, doen er een aantal meestal ongemerkt hun werk. Bijvoorbeeld milt, lever, en nieren verrichten meestal hun taak zonder dat we ons daarvan bewust zijn. Andere organen laten vaak wel merken dat ze er zijn, en actief bezig zijn. Zoals bijvoorbeeld hart en longen tijdens een intensieve lichamelijke inspanning. De maag laat als spijsverteringsorgaan via geborrel en geluiden ook regelmatig weten dat ze er is, o.a. als we te weinig of juist te veel eten. Voedselvertering De maag is slechts een onderdeel van de spijsvertering, aangezien het spijsverteringsproces reeds start in de mond. Namelijk met het fijnkauwen van het voedsel. Via de slokdarm arriveert het voedsel in de maag, waar het wordt verkneed en vermenging met maagsap plaats vindt. De voedselbrij wordt door het aanwezige zoutzuur toegankelijk gemaakt voor spijsverteringsenzymen in het maagsap. Tevens doodt het zoutzuur eventuele schadelijke bacteriën in het voedsel. Nadat de maag zijn werk heeft gedaan bereikt de brij via de dunne darm het darmstelsel voor de volgende schakel in het spijsverteringsproces.Brandend maagzuur Als er wat maaginhoud terugstroomt in de slokdarm hebben we last van brandend maagzuur. Als dat incidenteel een keertje gebeurt is er weinig aan de hand. Maar als het regelmatig plaats vindt is het verstandig de huisarts te raadplegen. Het zuur in de maaginhoud kan namelijk de slokdarm aantasten, waardoor deze kan ontsteken.Melk helpt niet tegen brandend maagzuur. Wat het wel doet is het maagzuur binden, maar het is niet verstandig om via melk de klacht van brandend maagzuur te lijf te gaan. De kalk en eiwitten in de melk hebben juist een stimulerend effect op de productie van maagzuur. Om brandend maagzuur te verminderen, is het beter om niet te veel te eten en ook chocolade, vettigheid, pepermunt en alcohol te vermijden. Als er vooral ‘s-nachts klachten zijn, niet meer eten vanaf zo'n 2 tot 3 uur voor het slapen gaan. Ook kun je een beetje hoger met je hoofd gaan liggen.gepeperd eten goed of slecht? Als je snel last hebt van je maag is het inderdaad zinnig om niet te uitbundig te doen met scherpe specerijen. Dat geldt ook als je vaak last hebt van brandend maagzuur. Maar als er geen klachten zijn is het niet ongezond om scherp te eten.Kans op maagzweer Vroeger dacht men dat een maagzweer werd veroorzaakt door stress en spanning. Voor genezing werd er vaak een rustkuur voorgeschreven, wat inhield dat je zo'n 6 weken niet mocht werken en veel in bed moest liggen. Thans weet men dat een maagzweer wordt veroorzaakt door verstoring van de balans tussen zuurproductie en slijm. De oorzaak van die verstoring kan velerlei zijn. Vaak is er een infectie met de bacterie “Helicobacter pylori”. Maar het gebruik van pijnstillers zoals aspirine kunnen ook het evenwicht tussen slijm en zuurproductie verstoren. Andere oorzaken die tot een maagzweer kunnen lijden zijn alcohol en roken. Stress leidt dus niet tot een maagzweer, maar is soms wel de oorzaak van dyspepsie, een kwaal met verschillende maagklachten zoals overmatig boeren, zure oprispingen, braakneigingen, opgeblazen gevoel. Vooral mannen boven de 40 jaar kunnen met dyspepsie te maken krijgen. De kwaal kan verergeren door roken, slechte eetgewoonten, overgewicht en inderdaad spanning.Hersenen geven signaal dat maag vol is Een mooi systeem van moeder natuur dat aangeeft wanneer je moet stoppen met eten, alleen met één kleine tekortkoming. Want het signaal dat de maag vol zit, ijlt enigszins na en komt dus te laat. Vooral als je snel eet komt het zo'n 10 minuten te laat. En in die tijd kun je nog heel veel verorberen. Het is daarom verstandig om rustig te eten met voldoende pauzes, Gewoon even wachten voordat je nog eens wat neemt of aan het toetje begint. Dat helpt enorm tegen overgewicht en een opspelende maag.Boeren Als het een incidenteel verschijnsel is, zijn boeren gezond omdat ze de overdruk in het bovenste deel van de maag teniet doen. Het overmatige gas in de maag kan zo een weg naar buiten vinden.Nog een paar fabels Het drinken van sterke koffie is geen probleem voor de maag. Uit onderzoek begin 2011 bleek zelfs dat juist in de donkere koffiesoorten een bepaald bestanddeel zit dat de maagzuurproductie remt. Je zou eens een espresso kunnen proberen bij maagklachten.Het is ook een sprookje dat de maaggrootte afhankelijk is van de hoeveelheden die je eet. Dus het is niet zo dat de maag krimpt als je kleine porties eet, of minder eet.
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Hoe omgaan met een mislukte zelfmoordpoging in je omgeving?
Een zelfmoordpoging in je omgeving is een uiterst schokkende gebeurtenis. Los van het feit dat je met vele vragen zit, weet je vaak niet wat te doen. Volgend artikel geeft enkele tips die je in deze moeilijke periode kunt gebruiken. Hierbij moet in gedachten gehouden worden dat elke situatie uniek is en dat er niet één allesomvattende oplossing bestaat. Wanneer een geliefde of iemand in je naaste omgeving een mislukte zelfmoordpoging onderneemt zullen er allerlei gevoelens door jou heen razen. Woede, verdriet, onbegrip, opluchting dat de poging mislukte, … zijn allemaal gevoelens die zich kunnen opdringen. Vaak weten mensen niet wat ze moeten doen of hoe ze zich moeten gedragen in de eerste uren, dagen, weken en maanden na de poging van hun partner, vriend/vriendin of familielid.Dringende hulp Wanneer jezelf (oog)getuige bent van een zelfmoordpoging, bel dan altijd onmiddellijk de hulpdiensten (nummer 112). Volg nooit de bewering van het slachtoffer dat alles reeds in orde is. Sommige manieren (bijvoorbeeld een overdosis), kunnen aanvankelijk weinig impact hebben, maar kunnen pas na een aantal uren hun verwoestende effect hebben. Sowieso moet zelfs een persoon met lichte letsels zo snel mogelijk een arts en/of psycholoog zien. Wanneer het mogelijk is om mee te reizen met de patiënt, probeer dit dan ook. Indien niet, probeer je geliefde zo snel mogelijk te vervoegen in het ziekenhuis. Vaak voelen mensen die zelfmoord hebben proberen te plegen zich heel alleen in het ziekenhuis. Volg echter steeds de instructies van het medische personeel op. Hoe heftig de ervaring ook voor jou moge zijn geweest, de patiënt heeft er het meeste baat bij wanneer jij de richtlijnen van de dokters en verpleegsters opvolgt. Probeer ook de dagen na het voorval zo vaak als mogelijk en toegestaan bezoek te brengen aan het slachtoffer.Na de poging In het geval dat de persoon niet opgenomen wordt, zal deze na een paar uren/dagen het ziekenhuis mogen verlaten. Hierop volgt er voor de omgeving een soort van zwart gat, je weet niet goed wat je juist kunt doen. Vaak is er ook de vrees dat de persoon opnieuw een poging zou wagen. Hoewel elke situatie anders is, kunnen volgende tips mogelijk helpen bij de terugkomst van je dierbare.Haal gevaarlijke spullen uit huis Als je toegang hebt tot het huis van het slachtoffer, dan kan het nuttig zijn om in samenspraak met een arts, gevaarlijke spullen zoals messen, medicatie, drank, drugs, … weg te halen uit de omgeving van het slachtoffer.Affectie tonen Hoe zeer de persoon ook lijdt, probeer in de mate van het mogelijke – en rekening houdende met jullie relatie – oprechte liefde en affectie te tonen. Een knuffel, zoen, liefdevolle attentie, … zullen misschien niet op het even grote enthousiasme onthaald worden als vroeger, maar zullen jullie beiden goed doen. Zet echter geen druk op het slachtoffer, maar toon je bereidheid om liefde te geven. Affectie tonen houdt ook in dat je wat meer gaat moeten verdragen (echter niet alles) van de persoon in kwestie. Een slecht humeur, eindeloze gesprekken of discussies over hetzelfde onderwerp, … zijn slechts enkele voorbeelden.Luisteren De belangrijkste en meest eenvoudige manier om de persoon die zelfmoord heeft proberen te plegen te helpen, is om te luisteren naar die persoon. Deze mensen hebben weinig aan een vloedgolf aan adviezen, hoe goed bedoeld ook. Ze hebben voor hun poging vaak al honderden keren geprobeerd om zich beter te voelen of uit hun stoel te komen. Daarom kan luisteren naar die persoon zijn verhaal zeer goed zijn voor het slachtoffer. Vel geen oordelen of zeg dat je hem/haar perfect begrijpt, maar laat gewoon praten. Als je vragen hebt, kun je die zelf soms ook stellen. Weeg goed af welke vragen je kunt stellen. Zorg dat er steeds iemand bereikbaar is om te luisteren voor die persoon, via telefoon of fysiek. Spreek desnoods een beurtrol af. Indien dit niet mogelijk is, laat dan zeker het nummer van de zelfmoordlijn achter bij die persoon. Zo kan die persoon altijd met iemand praten wanneer het hem of haar weer te moeilijk wordt.Samen buitenkomen Het kan goed zijn om samen buiten te komen en leuke dingen te doen. Een kleine wandeling, eens gaan sporten, samen tv-kijken, een gezelschapsspel spelen, iets gaan drinken, … het kan zeker helpen om deze zaken te doen. Stel deze zaken voor, maar dwing geen mensen. Eén afwijzing hoeft echter niet te betekenen dat je moet opgeven. Op latere momenten is er misschien toch even zin om samen iets te ondernemen.Hulp zoeken Je kunt wel hulp aanbieden, maar besef dat je geen professionele hulpverlener bent. Belangrijk is daarom om zeker te zijn dat het slachtoffer toegang heeft tot professionele hulp. Vaak zijn mensen die een zelfmoordpoging hebben ondernomen niet echt happig om geholpen te worden. Breng daarom zeker en vast de huisarts op de hoogte. Heb je geen gegevens van die huisarts, dan kun je altijd naar het ziekenhuis bellen waar het slachtoffer heeft gelegen. Zij kunnen je normaal gezien vertellen wie de vaste huisarts van de patiënt(e) is. Probeer de persoon die zelfmoord heeft proberen te plegen ook aan te moedigen om naar de psychologische of sociale zorg te gaan. Je doet het best zonder de het slachtoffer te dwingen.Voor elke stap die je in jouw zoektocht onderneemt consulteer je het best zelf een zorgverlener, liefst een huisarts. Doe dit eventueel in het geheim als het slachtoffer zeer zorgmijdend is en niet wil dat iemand anders weet krijgt van wat er gebeurd is. Wanneer personen echt een gevaar voor zichzelf of hun omgeving vormen moet je zeker en vast de huisarts inlichten en de mogelijkheid tot gedwongen opname bespreken.Een moeilijkere zaak is het wanneer je anderen in jouw omgeving wil betrekken in de opvang van het slachtoffer. Vaak wil het slachtoffer niet dat je anderen inlicht over de poging. Probeer hier in de mate van het mogelijke rekening mee te houden. Die vriend(in) die nooit kan zwijgen ga je het best niet inlichten. Echter, je kunt beslissen om een naast familielid te contacteren. Bijvoorbeeld een partner, moeder of vader, … zeker als jij het contact met het slachtoffer verliest of als zij dichter bij het slachtoffer leven. Maak deze beslissing steeds samen met de huisarts van het slachtoffer. Wees echter altijd voorzichtig hierin; je wilt niet dat die persoon plots het onderwerp van roddel wordt, waardoor deze misschien een nieuwe poging zou wagen.Als je in de toestand zou komen dat jij de enigste bent die weet heeft van een mislukte zelfmoordpoging, breng dan altijd minstens één hulpverlener (eventueel in het geheim) op de hoogte. Niemand kan en hoeft een dergelijk geheim en verantwoordelijkheid alleen te dragen.Zorg voor jezelf Laat stoom af Hoewel je veel kan en wil doen voor het slachtoffer is het net zo belangrijk om je eigen psychologisch en fysiek welzijn in het oog te houden. Zorg zeer goed voor jezelf in de periode na de zelfmoordpoging van je geliefde. Vaak hebben mensen die zelfmoord hebben proberen te plegen een psychologisch probleem dat zeer zwaar weegt op hun omgeving. De kans is daarom zeer groot dat je alles voor die persoon wilt doen. Dat is goed, maar stel grenzen, want ook jij kunt niet alles in je eentje dragen. Spreek daarom op tijd en stond met andere mensen - die weet hebben van de poging - af zodat jullie samen eventueel een omkaderingsstrategie kunnen bedenken. Het kan ook deugd doen om samen met hen eens stoom af te laten. Vaak zullen jullie begrip en steun voor jullie eigen situatie vinden bij elkaar. Ga ook langs bij de huisarts als je zelf even de druk niet aan zou kunnen. Hierover hoef jij je niet te schamen, Daarnaast kan het ook goed zijn om zaken te doen met je eigen vriendenkring of familie, zodat je eens een namiddag of avondje weg kunt zonder al die bezorgdheid. Regel eventueel iemand die dan de zorg of het toezicht op het slachtoffer kan overnemen.Probeer te begrijpen Informeer jezelf ook over wat heeft plaatsgevonden, dit is deel van het verwerkingsproces. Waarom heeft mijn geliefde dit gedaan? Is er een bepaalde reden voor? Is er een psychische aandoening die hem zo ver heeft gebracht? Verstaan waarom iets heeft plaatsgevonden zal het ook makkelijker voor jou maken om het dierbare slachtoffer op een meer doelgerichte wijze te benaderen. Dit zal jou veel energie besparen. Ga eventueel te rade bij een specialist indien dit nodig zou blijken. Begrijp dat de mogelijkheid bestaat dat er niet altijd een rationele reden achter de wanhoopsdaad te vinden zal zijn.Verantwoordelijkheid Besef steeds dat jij uiteindelijk niet de verantwoordelijkheid draagt over de handelingen van de persoon die zelfmoord heeft proberen te plegen. Je kunt een kader scheppen waarin er veel uitgestoken handen zijn, maar je kunt nooit iemand dwingen om die handen vast te nemen. Hoe frustrerend dat ook is voor de mensen in de omgeving. Moest het slachtoffer ooit een succesvolle poging ondernemen, besef dan dat jij niet schuldig bent. Zelfs als je denkt bepaalde fouten te hebben gemaakt (bijvoorbeeld een medicament vergeten weg te nemen of een dokter niet ingelicht), dan is de keuze tot zelfmoord altijd die van de andere. Nooit die van de omgeving.Elke situatie rond zelfdoding is uniek, en het is moeilijk om zeer duidelijke richtlijnen te maken. Bovenstaande tips zijn louter ter inspiratie en zullen in sommige gevallen niet toepasbaar zijn of kunnen mogelijk een omgekeerd effect hebben. Bij vragen ga je het best langs bij jouw huisarts of de huisarts van de persoon die zelfmoord heeft proberen te plegen. Wanneer dringende medische hulp nodig is, moet je steevast de noodcentrale opbellen. Zowel in België als Nederland kan dit op het nummer 112.
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Stoornissen in de cellulaire opname van voedingsstoffen
De opname van voedingsstoffen gebeurt via het maag-darmkanaal ten behoeve van de cellulaire stofwisseling (metabolisme). Een adequate spijsvertering waarborgt de afbraak van vetten, koolhydraten en eiwitten, zodat ze kunnen worden opgenomen in het bloed. Het metabolisme in rust heeft een min of meer vaste waarde, die individueel bepaald is en wat men het basaal metabolisme noemt. Zodra het aantal calorieën uit de voeding onder of boven die waarde uitkomt, treedt respectievelijk vermagering of vetzucht op. In extreme gevallen van vermagering probeert het lichaam de bloedeiwitten ten koste van alles op peil te houden om de colloïd-osmotische druk te waarborgen en aldus (honger)oedeem te voorkomen. Zowel de hoeveelheid als de samenstelling van de voeding is dus belangrijk, omdat de fysieke voorraadvorming van met name de essentiële voedingsstoffen in feite zeer beperkt is. InhoudMaag-darmkanaal en spijsvertering In het maag-darmstelsel vindt het ingewikkelde spijsverteringsproces plaats, waarbij de voeding die men binnenkrijgt ruwweg is onder te verdelen in koolhydraten, vetten, eiwitten, mineralen, vitaminen, zouten en water. Dagelijks heeft het lichaam van al die voedingsstoffen een bepaalde hoeveelheid nodig, waarbij het aanbod voor de intracellulaire stofwisseling (metabolisme) min of meer optimaal dient te zijn. Daarbij is van belang:De hoeveelheid voedingsstoffen. De samenstelling van die hoeveelheid, ofwel de onderlinge verhouding van de voedingsstoffen.Eiwitten, vetten en koolhydratenDoordat de samenstelling voor de dagelijkse stofwisselingsbehoefte wisselt, is het lichaam in staat de vetten, eiwitten en koolhydraten binnen beperkte grenzen om te zetten in elkaars deelstoffen en er een voorraadje van aan te leggen. Eenvoudig gezegd kan bijvoorbeeld een te veel aan koolhydraten worden omgevormd in vetten. Dat geldt ook voor de eiwitten die men binnenkrijgt.Voorraad aan voedingsstoffen Koolhydraten worden omgezet in glycogeen en opgeslagen in de spieren. De lever fungeert in dat opzicht echter als de grootste 'graanschuur'. Vet hoop zich voornamelijk op onder de huid. De stapeling van eiwit is beperkter, waarbij het voedsel minimaal ongeveer 1 gram eiwit per kilogram lichaamsgewicht dient te bevatten. Vitaminen en mineralen kunnen eveneens in geringe mate worden opgeslagen. Dat geldt overigens ook voor water.Calorieën Het bovenstaande doet al vermoeden dat men voeding (hoeveelheid en samenstelling) elke dag min of meer in optimale vorm moet binnenkrijgen. Wanneer de hoeveelheid calorieën uit de voeding onder of boven de waarde van het basaal metabolisme uitkomt, treedt respectievelijk vermagering of vetzucht op. In rust dient de celstofwisseling een minimale hoeveelheid energie te produceren om de primaire levensprocessen op gang te houden, zoals de spijsvertering, de bloedsomloop, de ademhaling en de hartactiviteit. Men noemt dat het basaal metabolisme of de grondstofwisseling. Zodra het aanbod aan voedingsstoffen daalt, kwijnen ook de intracellulaire energieprocessen en worden de reserves aangesproken. Uiteindelijk treedt er vermagering op.Individueel Het spreekt vanzelf dat tuinieren meer vraagt van de stofwisseling dan een boek lezen. Wat betreft de stofwisselingsactiviteit in relatie tot de dagelijkse werkzaamheden zijn formules bedacht en schema's opgesteld zodat iedereen zich een indruk kan vormen omtrent de energiebehoefte tijdens de verschillende graden van lichamelijke (en psychische) activiteit. De grondstofwisseling is daarbij een soort ijkpunt dat individueel bepaald is.Weinig aanbod aan voedingsstoffen Het lichaam kan met name de eiwitten slechts beperkt voorradig houden. In dat opzicht spelen de bloedeiwitten een belangrijke rol. Alle vitaminen zijn van belang in het stofwisselingsproces. Zoals vitamine B, dat onmisbaar is voor de opbouw van de huidcellen. Vitamine C is cruciaal voor de celopbouw van de vaatwanden. Een tekort aan mineralen veroorzaakt spier- en zenuwafwijkingen. Zelfs een gering tekort heeft op sluipende wijze invloed op de algemene conditie, zoals een ijzerdeficiëntie. Een adequate vochthuishouding is eveneens essentieel voor de instandhouding van de stofwisseling, aangezien 80 procent van het totale lichaamsvocht zich in de cellen bevindt. Uitdroging is overigens een toenemend probleem bij hoogbejaarden, gelet ook op het feit dat op hogere leeftijd het dorstgevoel vermindert.Veel aanbod aan voedingsstoffen Een te veel aan vitamine D leidt tot stoornissen in de stofwisseling van de botcellen. Vetzucht ligt altijd op de loer bij degenen die meer calorieën opnemen dan het lichaam dagelijks verbruikt. Hoewel de nieren en darmen een overmatige toevoer van voedingsstoffen remmen, door meer uitscheiding in urine en ontlasting, is deze functie van beperkte waarde. Vetzucht veroorzaakt allerlei klachten, variërend van een overbelasting van de ruggengraat en knieën tot hart-en vaatziekten, diabetes en tal van maag-darmstoornissen.Gebalanceerde voeding De klassieke deficiëntieziekten van vroeger, zoals berri-berri en scheurbuik, behoren in de westerse wereld tot het verleden. Dat neemt niet weg dat ondanks deze positieve ontwikkelingen er in het westerse eetpatroon verschuivingen hebben plaatsgevonden die te denken geven. In vergelijking met 'vroeger' – door de eeuwen heen – krijgt men immers de helft minder eiwitten binnen en bijna drie keer zoveel vetten terwijl men dankzij de moderne levenswijze gemiddeld minder calorieën verbruikt. Daar komt bij dat de hoeveelheid vitamine C en foliumzuur die men binnenkrijgt met ruim een derde is afgenomen.Gezondheid Een gebalanceerde, gevarieerde voeding wat betreft hoeveelheid en samenstelling – de beroemde 'schijf van vijf'' – doet de stofwisseling optimaal verlopen. Vitaminen zijn onmisbaar voor de stofwisselingsprocessen, waarbij ook de voedingsstoffen/bouwstoffen in de juiste verhouding moeten worden aangeboden aan de lichaamscellen. Deze micro-energiecentrales doen onzichtbaar hun werk en staan zowel op de korte als lange termijn aan de basis van het lichamelijk en geestelijk functioneren en dus van de gezondheid. Lees verder
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Abnormaal vaginaal bloedverlies: Oorzaken & risicofactoren
Bij abnormaal vaginaal bloedverlies vindt een zware of ongebruikelijke bloeding van de baarmoeder (via de vagina) plaats. Dit gebeurt tijdens de normale menstruatieperiode maar eveneens daarbuiten. Meestal ontstaan deze abnormale vaginale bloedingen door een hormonale onbalans. Dit resulteert uit heel wat aandoeningen of omgevingsfactoren. Dit symptoom treedt mogelijk bij kinderen, tieners en vrouwen voor, tijdens en na de menopauze op. Naast de vele, willekeurige, zware of lichte bloedingen, treden ook eventuele klachten op door de hormonale onbalans zoals hot flashes en een droge vagina. Diverse medicijnen en chirurgische ingrepen zijn mogelijk om de onderliggende oorzaak van abnormaal vaginaal bloedverlies te verhelpen. Synoniemen abnormaal bloedverlies uit de vagina In medische termen spreken artsen soms van 'anovulatoire bloeding' of 'polymenorrhea'. Een oude term die soms nog gangbaar is om het abnormaal vaginaal bloedverlies aan te duiden, is 'dysfunctionele baarmoederbloeding' / 'dysfunctionele vaginale bloeding'. Tot slot staan op het Internet artikels waarin de term 'abnormale baarmoederbloeding' opgenomen is.Menstruatiecyclus Elke menstruatiecyclus is anders. De meeste vrouwen hebben tussen de 24 en 34 dagen een start van de menstruatieperiode. Deze houden gemiddeld vier tot zeven dagen aan. Bij jonge meisjes is het bereik groter; daar start de menstruatieperiode tussen de 21 tot 45 dagen. Vrouwen uit het vierde decennium hebben minder vaak of met meer intervalperioden hun menstruatieperiode. De vrouwelijke hormoonniveaus zijn maandelijks erg variabel. De hormonen oestrogeen en progesteron komen vrij als onderdeel van het ovulatieproces (vrijgave van een ei). Bij abnormaal vaginaal bloedverlies zijn de eierenstokken niet in staat om een ei vrij te geven.Leeftijd van optreden klachten Jonge meisjes Soms ontstaat abnormaal vaginaal bloedverlies bij jonge meisjes, nog voordat de menstruatieperiode begonnen is. Deze abnormale situatie is het gevolg van:een probleem aan de urinewegen een trauma een vreemd lichaam (zoals speelgoed, munten of toiletpapier) irritatie van het genitale gebied (als gevolg van badschuim, zeep, lotions, of een infectie) misbruikTieners Veel meisjes krijgen te maken met abnormaal vaginaal bloedverlies, vooral in de eerste paar maanden nadat de menstruatieperiode gestart is. Veelal is dit normaal en verdwijnt dit zonder behandeling wanneer de hormonale balans zich weer herstelt. Duurt de bloeding langer dan normaal of is deze zwaarder dan normaal, dan is medische aandacht nodig. Bovendien ontstaan de abnormale bloedingen bij jongeren soms door een aantal aandoeningen.Premenopauzale vrouwen Bij vrouwen ontstaat mogelijk abnormaal vaginaal bloedverlies door abrupte veranderingen in hormoonspiegels tijdens de ovulatie. Vaginale bloedingen of kleine hoeveelheden bloedverlies zijn dan mogelijk. Doorbraakbloedingen verschijnen soms bij premenopauzale vrouwen die hormonale anticonceptie (de pil) gebruiken. Onvoorspelbaar lichte of zware vaginale bloedingen komen soms voor bij vrouwen die niet regelmatig ovuleren. Verder leiden een aantal ziekten sneller tot abnormaal vaginaal bloedverlies.Vrouwen tijdens de overgang Voor het einde van de menstruatie komt de vrouw in de overgang terecht, hetgeen in medische termen gekend is als de 'perimenopauze'. De ovulatie is hierbij minder regelmatig. De eierstokken maken nog steeds oestrogeen aan, maar de secretie van progesteron daalt. Het endometrium (baarmoeder) gaat hierdoor groeien, wat een risicofactor is voor de vorming van poliepen of endometriale hyperplasie (verdikt slijmvlies van de baarmoeder dat een voorloper is van kanker). Door deze veranderingen treedt mogelijk abnormaal vaginaal bloedverlies op. Ook bij een zwangerschap (wat dan nog mogelijk is) en het slikken van hormonale anticonceptiemedicijnen komen sneller verschijnen sneller abnormale vaginale bloedingen.(Post)menopauzale vrouwen Het is normaal dat een (post)menopauzale vrouw te maken krijgt met bloedverlies als ze langer dan drie maanden de pil gebruikt heeft en dan stopt met deze medicijnen. De bloedingen die hiermee gepaard gaan houden gemiddeld één tot acht maanden aan en zijn te wijten aan een hormonale onbalans. Abnormaal bloedverlies na de menopauze buiten deze oorzaak vereist echter steeds medische aandacht.Oorzaken en risicofactoren: Hormonale onbalans Door een hormonale onbalans ontstaan bij veel adolescenten en vrouwen abnormaal vaginaal bloedverlies. Dit treedt tevens op bij een aantal aandoeningen of omgevingsfactoren.AandoeningenBij heel wat aandoeningen ontstaan sneller abnormale vaginale bloedingen:Omgevingsfactoren GewichtVrouwen met overgewicht of zwaar gewichtsverlies (van meer dan 4,5 kg) lopen meer risico op de abnormale vaginale bloedingen.LeeftijdTieners en premenstruele vrouwen hebben meer kans op abnormaal vaginaal bloedverlies.Medicijnen & medische behandelingenVoorts dragen hormonale middelen om een zwangerschap tegen te gaan (zoals een spiraaltje) bij aan het ontstaan van abnormaal vaginaal bloedverlies. Ook het gebruik van bloedverdunners (antistollingsmedicijnen) leidt soms tot abnormaal vaginaal bloedverlies. Corticosteroïden (krachtige ontstekingsremmers) veroorzaken soms abnormale vaginale bloedingen. Tot slot is abnormaal vaginaal bloedverlies af en toe een bijwerking van radiotherapie (behandeling via bestraling).ZwangerschapVooral premenopauzale vrouwen krijgen te maken met abnormaal vaginaal bloedverlies als gevolg van een zwangerschap.Symptomen van abnormale bloeding uit de baarmoeder Een bloeding uit de baarmoeder brengt variabele symptomen met zich mee, zoals zware of lichte bloedingen of vake of willekeurige bloedingen.Abnormaal vaginaal bloedverlies Symptomen van abnormaal vaginaal bloedverlies omvatten:abnormale vaginale bloedingen na de geslachtsgemeenschap abnormale vaginale bloedingen na de menopauze bloedingen die meer dagen dan normaal of meer dan zeven dagen aanhouden menstruele cycli die langer zijn dan 38 dagen of korter dan 24 dagen ovulatiepijn (Mittelschmerz) (pijn rond eisprong) tijd tussen menstruatieperiode verandert elke maand vaginale bloedingen tussen de menstruatieperiode (in de vorm van druppelen of een bloeding) zwaardere bloedingen (zoals verliezen van grote bloedstolsels, zich 's nachts moeten beschermen, elke 2 tot 3 uur een nieuwe tampon of een nieuw maandverband gebruiken)Hormonale onbalans Door de hormonale onbalans ontstaan mogelijk volgende klachten:een overmatige groei van lichaamshaar in een mannelijk patroon (hirsutisme) gevoeligheid en droogheid van de vagina hot flashes: intens gevoel van warmte in het gezicht, snelle hartslag (tachycardie) of onregelmatige hartslag, blozen of roodheid in gezicht en nek, slaapstoornissen, koude rillingen stemmingswisselingen vermoeidheid als gevolg van bloedarmoede door ijzertekort (ferriprieve anemie)Onderliggende ziekten of problemen Talloze klachten komen mogelijk tot stand bij de aandoeningen of omgevingsfactoren die leiden tot abnormaal vaginaal bloedverlies. Enkele van de meest voorkomende maar lang niet alle symptomen zijn:Diagnose en onderzoeken De arts wil eerst andere mogelijke oorzaken van een onregelmatige bloeding uitsluiten. Daarom voert hij eerst een gynaecologisch onderzoek uit en neemt hij een uitstrijkje. Een uitgebreid bloedonderzoek is nodig om onderliggende ziekten en infecties op te sporen. Mogelijk neemt de arts een cultuur om een infectie aan te tonen. Een endometriumbiopsie (weefselmonster van de bekleding van de baarmoeder wegnemen en microscopisch laten onderzoeken) is inzetbaar om (een voorloper van) kanker te diagnosticeren, maar is ook nuttig in de keuze van een hormonale behandeling. Verder voert de arts mogelijk een hysteroscopie uit waarbij hij de baarmoeder bekijkt via de vagina. Tot slot zet hij mogelijk een transvaginale echografie in om problemen in de baarmoeder of het bekkengebied te identificeren.Behandeling van abnormaal vaginaal bloedverlies Medicatie Een medische behandeling is onnodig wanneer bloedarmoede niet optreedt als gevolg van bloedverlies en wanneer geen ernstige onderliggende aandoening de oorzaak is van het abnormaal vaginaal bloedverlies. Een medische behandeling verloopt veelal medicamenteus om de bloedingen weer onder controle te krijgen. De arts zet bijvoorbeeld volgende medicijnen in:antibiotica (bestrijden van een infectie) een lage dosis anticonceptiva een spiraaltje dat het hormoon progestine vrijgeeft hoge dosis oestrogeentherapie voor vrouwen met zeer zware bloedingen hormoontherapie ijzertabletten bij bloedarmoede (of een voeding met voldoende ijzer) niet-steroïdale anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID'S) die de vrouw net voor de menstruatieperiode opstart ovulatiestimulerende geneesmiddelen bij een zwangerschapswens speciale medicijnen bij bloedstollingsproblemenChirurgie Chirurgie is nodig bij de aanwezigheid van een poliep of fibroïd. Ook bij zeer ernstige symptomen of bij de diagnose van kanker of een voorloper van kanker is een operatie soms nodig. Hierbij vernietigt of verwijdert de arts de baarmoederbekleding. De baarmoeder zelf verwijderen is af en toe nodig en dit gebeurt dan met een ingreep die in medische termen gekend is als 'hysterectomie'.Prognose abnormale vaginale bloedingen Abnormale baarmoederbloedingen tasten de levenskwaliteit mogelijk aan, omdat het in sommige situaties onvoorspelbaar is wanneer de bloeding zal starten, hetgeen leidt tot angst. Ook gaat de vrouw mogelijk de dagelijkse activiteiten beperken tijdens de menstruatieperiode. Bij sommige vrouwen gaat het zelfs zo ver dat ze het huis niet meer durven verlaten. Hormoontherapie verlicht in veel gevallen wel de symptomen. Vaak zijn de symptomen verdwenen of verminderd wanneer de arts de oorzaak van de bloeding aanpakt. Een grondig onderzoek naar de oorsprong van de symptomen is hiervoor bijgevolg essentieel.Complicaties abnormale vaginale bloeding Een abnormale bloeding uit de baarmoeder heeft soms onvruchtbaarheid tot gevolg. Daarnaast ontstaat een verhoogd risico op endometriumkanker (baarmoederkanker). Ernstige bloedarmoede als gevolg van veel bloedverlies is tot slot een andere mogelijke complicatie.
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Okselpijn: Oorzaken en symptomen van pijn aan oksel(gebied)
Een oksel is één van de gevoeligste gebieden van het lichaam. Af en toe krijgt iemand te maken met okselpijn. Hierbij zijn één of beide oksels getroffen en de milde tot ernstige pijn komt plots of geleidelijk op. Diverse oorzaken zijn bekend van okselpijn. Meestal zijn deze goedaardig zoals angst, een huidinfectie of overbelasting. Maar af en toe is een pijnlijke oksel een symptoom van een ernstige aandoening. Diverse andere symptomen komen mogelijk tot stand bij het pijnlijke okselgebied. Soms zijn deze dermate ernstig, vervelend of pijnlijk dat het inschakelen van medische hulp noodzakelijk is. Meestal zijn enkele zelfzorgmaatregelen voldoende om okselpijn te voorkomen of behandelen, maar af en toe is medicatie of een andere medische behandeling toch noodzakelijk. Oorzaken okselpijn Meestal vormen milde aandoeningen of omgevingsfactoren zoals een verkoudheid, de griep, het gebruik van krukken, spierpijn en bacteriële infecties pijn in het okselgebied, maar af en toe is okselpijn een teken van ernstige infecties en immunologische aandoeningen, waaronder kanker en HIV. Bij ernstige pijn of okselpijn die interfereert met dagelijkse activiteiten, is het verstandig om een arts te raadplegen.Allergenen en irriterende stoffen voor de huidVeel deodoranten, antitranspiratiemiddelen, zepen, wasmiddelen en cosmetische producten bevatten allergenen. Dit zijn stoffen die de huid mogelijk irriteren waardoor een allergische reactie tot stand komt. Sommige irriterende stoffen en allergenen leiden tot allergische contactdermatitis, een aandoening waarbij roodheid en kleine blarenverschijnen. Irriterende contactdermatitis heeft roodheid, pijn, zwelling en warmte tot gevolg. De haren en huidschilfers van huisdieren en andere omgevingsfactoren brengen ook allergenen met zich mee die leiden tot een allergische reactie en soms ook pijn in de oksels.Angst Angst veroorzaakt bij een aantal mensen onderarmpijn in combinatie met trillen, zweten, een verhoogde hartslag (tachycardie) en irritatie. Soms is pijn onder rechteroksel hiervan het gevolg.Borstvoeding Het geven van borstvoeding resulteert in pijn in de borst maar ook in de oksel. Sommige vrouwen melden 'schietpijn' in de oksel tijdens de borstvoeding. Dit vloeit voornamelijk voort uit:de aanwezigheid van een infectie is zoals mastitis (gebruikelijk tijdens de borstvoeding) de borstgevoeligheid bij het produceren van meer melk dan de vrouw afgeeft een slechte borstvoeding (de borst mag niet naar beneden worden getrokken)Cysten Wanneer lichaamsvloeistoffen zich ophopen in de oksels, ontstaat een zwelling en pijn. Cysten geraken mogelijk besmet en dan vooral door Staphylococcus-bacteriën, die meestal op de huid leven.Gezwollen lymfeklieren Lymfeklieren zijn essentieel voor een effectieve immuunrespons van het lichaam. Ze weren vreemde materialen af en stimuleren daarnaast de vrijlating van immuuncellen, die op hun beurt de vreemde lichamen vernietigen en verwijderen. Wanneer iemand lijdt aan een bacteriële, schimmel-, of virale infectie, vullen de lymfeklieren zich met de binnendringende cellen waardoor de lymfeklieren gaan zwellen. Deze zwelling, in medische termen gekend als "lymfadenitis", veroorzaakt een ontsteking en pijn.Oorzaken van gezwollen lymfeklieren zijn onder meer:een bovenste luchtweginfectie een keelontsteking een oorontsteking een tandinfectie een verkoudheid wonden en huidinfectiesGordelroos en het herpes zoster-virus Gordelroos is een infectieziekte die het gevolg is van het herpes zoster-virus. De aandoening kenmerkt zich door een pijnlijke, schilferende huiduitslag aan de oksels (okseluitslag) in combinatie met een brandend of tintelend gevoel in de oksel. De huiduitslag is meestal aanwezig op de borst, de rug en de onderarm.Hidradenitis suppurativa Hidradenitis suppurativa of acne inversa is een chronische huidaandoening waarbij een ontsteking van de zweetklieren en de haarfollikels ontstaat. Meestal heeft de patiënt eerst puistachtige knobbeltjes of blaasjes onder de oksels die daarna omgevormd worden tot cysten en puisten. Uiteindelijk barsten deze open waardoor tunnels onder de huid ontstaan. Een vroege medische verzorging en behandeling is nodig om lelijke littekens en mogelijke besmetting te voorkomen.Intertrigo Intertrigo is een aandoening waarbij de huid ontstoken is. De huidziekte resulteert uit wrijving en vocht in de huidplooien. De patiënt presenteert zich bij deze aandoening met roodheid, pijn, een branderig gevoel. Soms kenmerkt de ziekte zich door een onaangename geur. Candida is een soort gist die mogelijk intertrigo tot stand brengt.Kanker De lymfeklieren in de oksel zwellen soms op of zijn pijnlijk wanneer een patiënt lijdt aan kanker of een behandeling krijgt voor kanker. De lymfeklieren in de oksels werken hierbij erg hard, waardoor een overbelasting ontstaat. De patiënt ervaart hierdoor aanhoudende lymfeknooppijn. Dit gebeurt voornamelijk bij borstkanker, lymfekanker, longkanker en het Pancoast-syndroom (vorm van longkanker met een longtoptumor). Lymfeknooppijn is vaak een bijwerking van kankerbehandelingen, zoals chemotherapie en/of radiotherapie (behandeling via bestraling) en/of chirurgie.Kankers die vaak leiden tot okselpijn omvatten:een lymfoom of kanker van het lymfestelsel kanker die ontstaan is in een ander orgaan of lichaamsdeel en zich verspreid heeft naar de oksel leukemie en kanker van de bloedvormende weefsels, waaronder het lymfesysteem en beenmergLipomen Een goedaardig rubberachtig en beweeglijk gezwel van vetweefsel is gekend als een lipoom. De meeste lipomen zijn niet pijnlijk. Lipomen die snel groeien, veroorzaken mogelijk wel pijn doordat ze zenuwen of bloedvaten aantasten. Patiënten moeten bijgevolg bij de aanwezigheid van deze goedaardige okselgezwellen medische hulp inroepen.Lupus Systematische lupus erythematosus is een chronische auto-immuunaandoening. De ziekte veroorzaakt een ontsteking door het hele lichaam waaronder de lymfeklieren.MaagzuurIndigestie (zure reflux), waarbij maagzuren terug naar de slokdarm vloeien, veroorzaakt mogelijk scherpe pijn op in de borst die uitstraalt naar de oksel.Ontstoken haarfollikel of ingegroeide haartjes Wanneer enkele haarfollikels (haarzakjes) geïnfecteerd geraken, is sprake van folliculitis. Hierbij vormen zich rode, gezwollen bultjes die erg gevoelig zijn bij aanraking. Wanneer naburige haarzakjes geïnfecteerd raken, ontstaat een pijnlijke ontsteking van het onderliggende weefsel.Perifeer vaatlijden Bij perifeer vaatlijden vernauwen de kleine bloedvaten van de armen en benen, waardoor de zuurstoftoevoer naar de omringende weefsels belemmerd is. Zuurstofarme spieren en cellen sterven hierdoor stilaan af, wat gepaard gaat met scherpe pijnscheuten.Psoriasis Psoriasis is een auto-immuunziekte die ook de oksels aantast. Hierop verschijnen roodbruine huidplaques die bedekt zijn met een schilferende huiduitslag. De symptomen van psoriasis zijn voor de meeste patiënten doorgaans zeer vervelend en pijnlijk, vooral bij blootstelling aan wrijving en vocht.Reumatoïde artritis Reumatöide artritis is een chronische auto-immuunaandoening met een zwelling en ontsteking van inwendige weefsels van de gewrichten en andere organen waaronder mogelijk de oksels.Spierpijn Het overmatig gebruiken van of letsel aan de borst- of armspieren leidt tot pijn in de oksel. De pectoralis is één van de grote spieren van de borstkas die loopt tot aan de schouders. Soms ontstaat schade aan deze spier door trek- of hefbewegingen of bij het sporten. Ook ontstaat mogelijk schade aan de coroacobrachialis (een spier in de bovenarm). Deze spier is nodig om gooi- en duwbewegingen te maken. De okselgebieden zijn hierdoor erg gevoelig.Suikerziekte (diabetes) Diabetes mellitus leidt tot neuropathie of zenuwbeschadiging als gevolg van brandende pijn in het getroffen lichaamsdeel. Diabetische neuropathie (zenuwschade door diabetes met pijn aan vele lichaamsdelen) komt vaak tot stand door onbehandelde en chronische diabetes.Tattoo Tijdens en na het plaatsen van een tattoo onder de oksel, heeft de patiënt mogelijk pijn. Deze pijn verdwijnt na verloop van tijd.Tinea corporis (ringworm van het lichaam) Ringworm (lichaamsschimmel) is een vaak voorkomende schimmelinfectie die de bovenste huidlaag voorziet van een rode, ringvormige huiduitslag. De oksel is vaak getroffen door dit type huiduitslag omdat de schimmel die de ziekte veroorzaakt, goed gedijt in warme gebieden. Ringwormschimmels gebruiken daarnaast de keratine in het okselhaar als voedsel. Ringwormuitslag is soms zeer pijnlijk. De schimmelinfectie leidt tot een ontstoken, jeukende (okseljeuk) en schilferende huid.Virale infecties Enkele infecties leiden tot 'saaie pijn' in de oksel. Dit gebeurt bij bijvoorbeeld volgende virale infecties:aids klierkoorts (virale infectie met keelpijn, gezwollen lymfeklieren, vermoeidheid en lichte koorts die vooral bij adolescenten en jongvolwassenen voorkomt) mazelen (virale infectieziekte die gepaard gaat met symptomen aan de ogen (oogbindvliesontsteking) en een huiduitslag) tyfus waterpokken (virale infectie met algemene symptomen en huiduitslag)Deze pijn gaat mogelijk gepaard met andere symptomen zoals onder andere keelpijn, koorts en lichaamspijn.Zwangerschap Tijdens de vroege zwangerschap ervaren sommige vrouwen okselpijn in combinatie met borstpijn (gevoelige borsten). De okselpijn in de vroege zwangerschap is geassocieerd met hormonale veranderingen.Andere oorzaken Af en toe is okselpijn een symptoom van een zeldzame, ernstige aandoening zoals:de kattenkrabziekte (aandoening met huidletsels en gezwollen lymfeklieren) een aantal seksueel overdraagbare aandoeningen, zoals syfilis het afsterven van bindweefsel (bindweefseldegeneratie) HIV mastitis (borstweefselontsteking met pijn, een afscheiding, roodheid, zwelling, vergrote lymfeklieren en knobbeltjes in de oksel) schouderdislocatie sporotrichose (huidinfectie door schimmel met rode tot paarse bultjes op de huid) toxoplasmose (een virus dat zich in gebakken vlees en katuitwerpselen bevindt en de ogen en hersenen aantast) tuberculose (bacteriële infectie met longproblemen)Ernstige symptomen bij pijn aan oksels Pijn aan de oksel gaat soms gepaard met ernstige symptomen. Deze klachten duiden vaak op een ernstigere aandoening. Ervaart de patiënt één of meer van deze tekenen, dan is het nodig om meteen een arts op te zoeken.ademhalings- en slikproblemen constipatie of veranderde stoelgang een ernstig branderig gevoel een ongebruikelijke ontsteking van de huid een zwelling van meerdere lymfeklieren in het lichaam, zoals in de lies, in het hoofd en in de hals gevoelloosheid of een tintelend gevoel in de armen gezwollen lymfeklieren die ten minste één of twee weken aanhoudt zonder bekende oorzaak harde knobbels in de okselregio of de lymfeklieren koorts en nachtelijk zweten onverklaarbaar gewichtsverlies onverklaarbare ernstige vermoeidheid pijn onder de rechteroksel die zich beweegt in de richting van de borst (mogelijk een teken van een hart- en vaataandoening) pijn op de borst problemen met het bewegingsbereik van de armen of vingers spierzwakte van de arm uiterst pijnlijk okselgebied of bij aanraking heel gevoelige lymfeklierenBehandeling van pijn aan oksel Wanneer de oorzaak van okselpijn gevonden is, is een passende behandeling nodig. Deze bestaat meestal uit zelfzorgmaatregelen maar soms is het pijnlijk okselgebied enkel medisch te behandelen met behulp van medicatie of een andere medische procedure.ZelfzorgDoor enkele zelfzorgmaatregelen te treffen, is het mogelijk om okselpijn te voorkomen of effectief te behandelen.De oksel schoon houden voorkomt een infectie Een scheermes niet gebruiken bij het scheren (dit leidt tot verdere irritatie en veroorzaakt wondjes en snijwonden) Een warm kompres toepassen op de lymfeklierzwelling om de pijn te verzachten IJs toepassen vermindert spierpijn Irriterende stoffen (zepen, detergenten) en andere allergenen vermijden Loszittende kleding dragen zodat schuurplekken niet tot stand komen Massage bevordert de bloedsomloop en vermindert de zwelling Overmatige blootstelling aan heet water of warm weer voorkomt zweten (zweten is namelijk niet goed bij geïrriteerde en pijnlijke oksels omdat bacteriën hierdoor verder gaan groeien) Persoonlijke spullen niet delen om bacteriële infecties te voorkomen Snelle lauwe baden en douches nemen in plaats van warme baden Vet en kruidig voedsel vermijden Vette crèmes gebruiken om een extreme droge huid en verwante huidaandoeningen te voorkomen (producten met glycerine of andere hydraterende eigenschappen zijn aanbevolen omdat deze de huid binnendringen) Voldoende rust nemen bij een infectie of ziekte Vrij verkrijgbare medicijnen zoals ibuprofen verminderen de ontsteking en de bijbehorende pijnProfessionele medische zorgEnkele medicijnen verminderen de pijn in het okselgebied. Via topische (op de huid aangebrachte) corticosteroïden (sterke ontstekingsremmende medicijnen), antimycotica (geneesmiddelen tegen schimmelinfecties), antibiotica of medicinale crèmes behandelt de arts de onderliggende huidaandoening die okselpijn veroorzaakt. Okselpijn geassocieerd met kanker of kankerbehandelingen vereisen anti-inflammatoire geneesmiddelen en pijnstillers. Verder behandelt de arts auto-immuunaandoeningen, waaronder lupus en reumatoïde artritis. Meestal vermindert de pijn aan het okselgebied wanneer de symptomen van deze ziekten onder controle zijn.Prognose is meestal goed De vooruitzichten van okselpijn zijn meestal goed, al treden bij een aantal ziekten die gepaard gaan met pijnlijke oksels, soms levensbedreigende complicaties op.Complicaties van pijnlijk okselgebied Vooral bij patiënten met een zwak immuunsysteem geraken de lymfeklieren besmet. Onbehandeld ontstaan matige tot ernstige complicaties waaronder abcesvorming en bacteriëmie.Abces: In een niet eerder bestaande zakvormige holte bevindt zich pus met bacteriën. Abcesvorming gebeurt voornamelijk bij een overbelasting van een lymfeklier. Abcessen zijn mogelijk zeer pijnlijk. De arts zet een kuur met antibiotica in en voert het pus weg (drainage). Bacteriëmie: Bij bacteriëmie ontstaat een infectie van de bloedbaan. Dit treedt voornamelijk op bij een onbehandelde bacteriële infectie van de lymfeklieren, waardoor sepsis (bloedvergiftiging) tot stand komt. Sepsis is levensbedreigend en vereist een ziekenhuisopname. Zonder de juiste behandeling leidt sepsis tot orgaanfalen en uiteindelijk de dood. Lees verder
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Buitenbaarmoederlijke zwangerschap: Oorzaken en symptomen
Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is een zwangerschap die zich buiten de baarmoeder (uterus) bevindt. Dit vindt meestal doch niet altijd in een eileider plaats. Deze zwangerschap, die levensbedreigend is voor de moeder, heeft enkele oorzaken en risicofactoren. Het is belangrijk om vroege tekens te herkennen om een zo effectief mogelijke behandeling met een geneesmiddel of chirurgische ingreep in te zetten. Wanneer het embryo zich namelijk buiten de baarmoeder ontwikkelt en de eileider scheurt, ontstaan ernstige complicaties en zelfs de dood. Een snelle behandeling is dan ook nodig om het leven van de moeder te redden maar ook om het risico op een succesvolle volgende zwangerschap te verhogen. Synoniemen buitenbaarmoederlijke zwangerschap Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is eveneens gekend onder deze synoniemen:ectopische zwangerschap gravitas extrauterina paracyesisOorzaken: Embryo groeit in foute plaats Bij de meeste zwangerschappen gaat de bevruchte eicel door de eileider naar de baarmoeder (uterus). Als de beweging van het ei geblokkeerd of vertraagd is door de eileiders, leidt dit tot een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Enkele oorzaken hiervan zijn onder andere:De aanwezigheid van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap in het verleden Endometriose: De cellen van het baarmoederslijmvlies bevinden zich in andere lichaamsdelen waardoor pijn rond de menstruatie bij de vrouw ontstaat. Geboorteafwijking in de eileiders Littekens na een gescheurde appendix (appendicitis) Littekens uit het verleden door infecties of een operatie aan de vrouwelijke geslachtsorganenSoms is de oorzaak onbekend. Hormonen spelen hierbij mogelijk een rol.Risicofactoren De volgende factoren verhogen het risico op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap:Een zwangerschap bij het hebben van een spiraaltje Leeftijd boven de 35 jaar Na het afbinden van de eileiders (chirurgische sterilisatie) (twee jaar of later na de ingreep) Na het ongedaan maken van een sterilisatie (om zwanger te worden) Salpingitis (eileiderontsteking: ontsteking van het slijmvlies van de eileiders of salpinges) vaak veroorzaakt door onbehandelde seksueel overdraagbare aandoeningen (soa's), zoals gonorroe (symptomen aan urinewegen, ogen, keel en bloedbaan) of chlamydia (bacteriële infectie met symptomen aan genitaliën) Sommige onvruchtbaarheidsbehandelingen Roken Veel seksuele partnersLocatie ectopische zwangerschap: Meestal in eileiders Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap bevindt de vrucht zich in plaats van in de baarmoeder, in de buikholte (abdominale graviditeit), in een eileider (tubaire graviditeit) of in een eierstok (ovariële graviditeit). De meest voorkomende plaats van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is in één van de twee eileiders.Symptomen Vroege symptomen in de zwangerschap variëren van vrouw tot vrouw. Veel vrouwen ervaren echter helemaal geen symptomen totdat de buitenbaarmoederlijke zwangerschap openbreekt. Enkele vroege symptomen van een zwangerschap zijn gevoelige borsten, vermoeidheid of misselijkheid. Andere symptomen omvatten:abnormale vaginale bloedingen afwezigheid van de menstruatie milde krampen aan één zijde van het bekken pijn in de onderbuik of het bekkengebied pijn in de onderrugAls het gebied rond de abnormale zwangerschap openbreekt en gaat bloeden, verergeren de symptomen en dan ervaart de patiënte volgende klachten:een lage bloeddruk (hypotensie) ernstige, scherpe en plotselinge pijn in de onderbuik (een acute buik: plots ernstige buikpijn) flauwvallen intense druk in de endeldarm pijn in de schouderDiagnose en onderzoeken De arts voert een gynaecologisch onderzoek uit; dit onthult een gevoelig bekkengebied. Daarnaast is een zwangerschapstest en een transvaginale echografie nodig. De arts meet tevens het HCG (Humaan Choriongonadotrofine Hormoon). Het embryo produceert dit hormoon tijdens de zwangerschap (zwangerschapshormoon). Dit valt te meten via een urineonderzoek of bloedonderzoek. Als de bloedspiegel van HCG niet snel genoeg stijgt, wijst dit mogelijk op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.Behandeling via medicijn of chirurgie Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is levensbedreigend. De arts moet de zwangerschap beëindigen en de cellen verwijderen om het leven van de moeder te redden. Dit gebeurt via het toedienen van een medicijn of chirurgie.Medicijn De behandeling hangt wel af van de grootte van het embryo en de symptomen die de vrouw vertoont. Een duidelijke buitenbaarmoederlijke zwangerschap met een relatief klein embryo is te behandelen met het medicijn “methotrexaat”. De arts injecteert dit geneesmiddel in een spier waardoor dit het embryo bereikt via de bloedbaan. De zwangerschap breekt hierdoor af. Buikpijn of krampen en eventueel misselijkheid, braken en diarree zijn mogelijk wanneer het geneesmiddel begint te werken.Te vermijdenEnkele zaken vermijdt de patiënte best:alcohol alle krachtige inspanningen multivitaminen of supplementen die foliumzuur bevatten niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's: ibuprofen, aspirine en naproxen) seks zonlichtEen bloedonderzoek bevestigt de volledige verwijdering van de buitenbaarmoederlijke zwangerschap (duurt meestal enkele weken).Operatie Bij symptomen van een scheuring (zoals ernstige buikpijn, pijn in de schouder, of zware bloedingen), of tekenen van shock (zoals zwakte, een bleke huid die klam aanvoelt, duizeligheid of flauwvallen), is onmiddellijke medische hulp nodig. Een operatie is aanbevolen wanneer medicijnen niet meer nodig zijn. Soms is hierbij een bloedtransfusie vereist.Andere vrouwen krijgen een chirurgische verwijdering van de embryo (laparoscopische chirurgie). Bij ernstige schade of hevige bloedingen verwijdert de arts de eileider. Laparoscopische chirurgie vereist algemene anesthesie, speciale apparatuur, en een chirurg met ervaring in de techniek. De hersteltijd bedraagt gemiddeld één week.Prognose Eén op de drie vrouwen die een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad heeft, krijgt later in het leven weer een baby. Ze hebben wel een verhoogd risico op een andere buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Sommige vrouwen hebben moeilijkheden om opnieuw zwanger te geraken.Een succesvolle zwangerschap na een ectopische zwangerschap is afhankelijk van diverse factoren:De kinderen die ze reeds gebaard heeft De leeftijd van de vrouw De reden van de eerste buitenbaarmoederlijke zwangerschap De snelheid van de verwijdering van het embryo bij de eerste ectopische zwangerschap (des te vroeger dit gebeurd is, des te sneller een patiënte weer zwanger geraakt)Preventie De meeste vormen van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap die zich voordoen buiten de eileiders zijn waarschijnlijk niet te voorkomen. De risico's zijn wel te verminderen door het vermijden van omstandigheden die littekens toebrengen aan de eileiders. Dit gebeurt door veilig te vrijen en maatregelen te treffen om een infectie te voorkomen. Daarnaast is een vroege diagnose en behandeling van alle infecties veroorzaakt door seksuele handelingen nodig. Stoppen met roken is tot slot een ander advies om de eileiders te beschermen.
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Okselgezwellen: Oorzaken, symptomen en behandeling
Een okselgezwel is een zwelling of een bult onder de arm. Een zwelling onder de oksel heeft mogelijk diverse oorzaken die vaak goedaardig en onschuldig zijn, zoals onder andere cyste of goedaardige vetgezwellen. Soms zijn echter ook ernstigere oorzaken toe te schrijven aan een gezwel onder de oksel, zoals kanker of een ziekte. De grootte van een okselgezwel varieert van een erwt groot tot zelfs de grootte van een golfbal. Deze zijn pijnlijk of pijnloos, en beweegbaar of juist vast, en mals of hard. Soms gaan hiermee andere symptomen gepaard. Veel zelfzorgmaatregelen zijn voorhanden bij de aanwezigheid van een knobbel onder de oksel, maar in sommige omstandigheden is het aangeraden om professioneel medisch advies in te winnen. De arts gebruikt diverse diagnostische onderzoeken om de oorzaak te achterhalen en zet dan een gepaste behandeling in. Auto-immuunaandoeningen Enkele auto-immuunaandoeningen resulteren mogelijk in knobbels onder de oksels, zoals systematische lupus erythematosus (schade aan gewrichten en organen), reumatöide artritis (chronische auto-immuunaandoening met een ontsteking van gewrichten en andere organen) en juveniele reumatöide artritis (chronische auto-immuunaandoening met een ontsteking van gewrichten en andere organen).Borstchirurgie Chirurgische ingrepen rond het borstgebied zoals een chirurgische verwijdering van de borst (mastectomie) en een borstvergroting leiden soms tot knobbeltjes onder de oksel. Anderzijds wijst de aanwezigheid van knobbeltjes onder de oksel na een chirurgische verwijdering van de borst bij borstkanker soms op het weer opflakkeren van borstkanker.Cysten of abcessen Cysten of abcessen onder de huid produceren eveneens grote, pijnlijke knobbels onder de oksel waardoor okselpijn tot stand komt. Ze zijn het gevolg van het fout scheren of het werken met antitranspiratiemiddelen (geen deodoranten). Dit komt het vaakst voor bij kinderen en jongeren die zich net beginnen te scheren. Aangezien deze bulten onschuldig zijn, is een behandeling niet nodig. Dankzij een ander merk verdwijnen de symptomen veelal. Veroorzaken de gezwellen echter blijvende problemen of zijn ze lelijk, dan voert de arts mogelijk chirurgie of liposuctie uit, of hij geeft de patiënt een injectie met corticosteroïden (sterke ontstekingsremmende medicijnen). De arts bekijkt hiervoor de grootte van het knobbeltje en de ernst van de symptomen.Fibrocystische borsten Vrouwen die onmiddellijk voor de menstruatiecyclus last hebben van knobbeltjes in de borsten of borstpijn (gevoelige borsten), krijgen mogelijk te maken met een gezwelachtig gevoel in de oksels. Dit treedt op wanneer de aandoening zich verspreid van het borstweefsel naar het okselweefsel.Hidradenitis suppurativa Hidradenitis suppurativa, een chronische huidontsteking van de haarzakjes, veroorzaakt pijnlijke knobbeltjes onder de oksels of lies die komen en gaan bij hormonale veranderingen.Infecties Lymfeklieren werken als filters die ziektekiemen of tumorcellen vangen en zijn bijgevolg belangrijk voor het afweersysteem. Wanneer ze in actie schieten tegen indringers, vergroten de lymfeklieren waardoor ze gemakkelijk voelbaar zijn. Daarom zijn de lymfeklieren in het okselgebied mogelijk vergroot. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij een ontsteking van de arm of borst (mastitis). Wanneer de haarzakjes ontstoken zijn, treedt ook een bultje op onder de oksels (folliculitis). Andere virale infecties, zoals gordelroos (virale infectie met huiduitslag aan de oksels en symptomen aan gezicht), varicella (waterpokken: meestal milde virale infectie met algemene symptomen en huiduitslag), klierkoorts (virale infectie met keelpijn, gezwollen lymfeklieren, vermoeidheid en lichte koorts die vooral bij adolescenten en jongvolwassenen voorkomt), en HIV/AIDS veroorzaken vaak knobbels onder de oksels. Bobbeltjes die pijn doen, in enkele dagen toenemen in grootte en daarnaast rood en geïrriteerd zijn, wijzen vaak doch niet altijd op een infectie. Veelal gaan dan ook andere symptomen gepaard met deze zwelling. De zwelling neemt af wanneer de patiënt hersteld is van de infectie. Een behandeling is overbodig bij een virale infectie, al helpen hierbij wel vrij verkrijgbare geneesmiddelen. Heeft de patiënt last van een bacteriële infectie die een gezwel onder de oksel veroorzaakt, dan schrijft de arts antibiotica voor.Ingegroeide haartjes Scheren leidt zeker bij meisjes soms tot onschuldige ingegroeide haartjes, wat doet denken aan knobbeltjes onder de oksels.Kattenkrabziekte De kattenkrabziekte (aandoening met huidletsels en gezwollen lymfeklieren) is een bacteriële infectie die een patiënt krijgt nadat hij gekrabd, gelikt of gebeten is door een kat of kitten. Hierdoor ontstaat aanvankelijk een klein wondje dat lijkt op een insectenbeet, maar enkele weken later ontstaat een zwelling op één of meer lymfeklieren vlakbij deze wonde. Meestal ontstaat de zwelling in de nek of onder de oksels. Bij deze ziekte gaan nog diverse symptomen gepaard zoals vermoeidheid, een verlies van eetlust, hoofdpijn, een huiduitslag, keelpijn, koorts en een algemeen ziek gevoel. De patiënt herstelt meestal spontaan na twee tot vier weken, maar af en toe schrijft de arts wel antibiotica voor.Lymfangiomen Soms heeft een patiënt bij of kort na de geboorte (voor tweejarige leeftijd) één of meer lymfangiomen in de oksel. Dit zijn goedaardige gezwellen die zich vaak in het hoofd, de nek of de mond bevinden, maar soms ook optreden in de oksels.Medische behandelingen Enkele medische behandelingen veroorzaken mogelijk okselgezwellen zoals:bijwerkingen van vaccinaties, vaak bij: pokken tyfus mazelen (virale infectieziekte die gepaard gaat met symptomen aan de ogen (oogbindvliesontsteking) en een huiduitslag) bof (virale infectie met gezwollen oorspeekselklieren) rubella (rodehond: huiduitslag aan romp, gezicht, armen en benen)een allergische reactie op penicilline of jodium het gebruik van bepaalde medicijnenDe arts schrijft mogelijk bepaalde medicijnen voor tegen een allergische reactie, gekend als “antihistaminica”, of anders vermijdt de patiënt de uitlokkende factor.Niet-infectieuze aandoeningen Een okselknobbel vloeit mogelijk voort uit niet-infectieuze aandoeningen zoals het chronisch vermoeidheidssyndroom (aanhoudende en diepe vermoeidheid), een allergische reactie, borstweefsel dat zich verspreidt in de oksel, een trauma aan de schouder of onderarm of een lymfatische obstructie.Opbouw van keratine Een andere mogelijke oorzaak van gezwellen in de oksels is de opbouw van keratine, gekend als ‘epidermoïdgezwellen'. Epidermoïdgezwellen zijn goedaardige kleine knobbeltjes onder de huid. Epidermoïde gezwellen zijn overal op de huid mogelijk, maar ze zijn het vaakst te vinden op het gezicht, de nek en de romp. Ze groeien langzaam, zijn pijnloos en hebben geen behandeling nodig. Bij cosmetische problemen, pijnlijke, besmette of opengebroken gezwellen is een bezoek aan de arts wel nodig.Overactieve schildklier Wanneer de schildklier overmatig veel schildklierhormonen in het lichaam produceert (hyperthyreoïdie), ontwikkelt een patiënt sneller een knobbel onder de oksel. De klieren in de oksel zwellen hierdoor op.Overproductie van talg Stress of hormonale veranderingen tijdens de menstruatie en tijdens de zwangerschap veroorzaken af en toe okselgezwellen. Deze zijn het gevolg van een overproductie van talg waarbij de poriën verstoppen, wat resulteert in puistjes en knobbeltjes.Tumoren Goedaardig Ook bij een goedaardig vetgezwel zoals een lipoom, of een goedaardig gezwel bestaande uit bindweefsel en epitheel (fibroadenoom) is een knobbel onder de oksel zichtbaar. Bij een lipoom en een fibroadenoom gaan geen extra symptomen gepaard en daarom is een behandeling niet nodig. Is het gezwel onder de oksel echter toch pijnlijk, dan helpt een warm kompres of maakt de patiënt gebruik van vrij verkrijgbare pijnstillers.Kwaadaardig Een okselgezwel is tevens zichtbaar bij kankers zoals bloedkanker in het beenmerg (leukemie), een lymfoom, een melanoom (huidkanker), borstkanker of uitgezaaide kanker die de lymfeklieren bereikt heeft. Een niet-beweegbare en vaak pijnloze knobbel wijst vaak doch niet altijd op kanker. Wanneer de patiënt de diagnose van kanker gekregen heeft, is chirurgie in combinatie met chemotherapie en/of radiotherapie (behandeling via bestraling) vereist.Zwanger Zwangere vrouwen ervaren mogelijk bulten onder de oksels. Dit is het gevolg van de aanwezigheid van overtollig borstweefsel dat tot aan de oksels reikt. Dit breidt zich nog uit in de latere stadia van de zwangerschap.Gerelateerde symptomen Okselgezwellen zijn microscopisch klein (enkele millimeters) of groot en merkbaar (tot circa vijf centimeter). Deze gezwellen bevinden zich op en rond of in de buurt van de oksels. Het meest voor de hand liggende symptoom van een okselgezwel is de abnormale klontvormige structuur die zich op de oksel ontwikkelt. De meeste gezwellen zijn pijnloos, tenzij ze openbarsten, besmet of ontstoken zijn. Ook groeien de meeste gezwellen in de oksel langzaam, en zijn ze glad wanneer ze met de hand bewogen worden onder de huid. Ze voelen aan als 'erwtjes'.Bij sommige patiënten gaan symptomen gepaard bij de okselgezwellen zoals:braken doffe of juist scherpe pijn rond de onderarm een (plotseling) verlies van eetlust een gezwollen arm een huiduitslag een knobbeltje in de borst een knobbeltje in de lies (meestal door een vergrote lymfeklieren) of een ontsteking van andere lymfeklieren gewrichtspijn jeuk koorts misselijkheid onverklaarbare blauwe plekken onverklaarbare bloedingen pijn in de borst pusvorming die stinkt vermoeidheidEnkele van de voorkomende symptomen van een geïnfecteerd okselgezwel zijn roodheid, gevoeligheid, pijn en warmte in de omgeving van het gezwel. Om een onderhuids abces te voorkomen, is een behandeling met een warm kompres nodig. Op die manier lekt het vocht uit het gezwel sneller weg.Diagnose onderzoeken van zwelling Lichamelijk onderzoek De arts bevraagt de patiënt over volgende zaken:De eventueel andere aanwezige symptomen De eventuele wijziging van de zwelling De gevoeligheid/pijnfactor van de zwelling De mogelijke factoren waardoor de zwelling onder de oksel toeneemt De mogelijkheid dat de patiënte borstvoeding geeft De start van de zwellingDaarna onderzoekt hij de patiënt en bekijkt en betast hij grondig en voorzichtig deze zwelling met de hand.Diagnostisch onderzoekEen bloedonderzoek is nodig om andere aandoeningen, een allergische reactie of een infectie uit te sluiten. Hierbij telt de patholoog het aantal rode en witte bloedcellen. Bij vrouwen is een mammografie (röntgenfoto van de borst) soms vereist om borstkanker uit te sluiten. Daarnaast is een allergieonderzoek nodig als de lichamelijke symptomen en de informatie van de patiënt wijzen op een allergische reactie. Een aspiratie is een ander mogelijk nuttig onderzoek, waarbij de arts vocht uit het bultje onder de oksel verwijdert door middel van een dunne naald. Soms is een CT-scan of echografie nodig om te kijken waaruit de zwelling bestaat. Tot slot voert de arts een biopsie uit van het okselgezwel als alle andere onderzoeken niets opgeleverd hebben. Daarbij verwijdert hij een stukje weefsel van het okselgezwel, wat hij dan microscopisch laat onderzoeken door de patholoog.Prognose van knobbel onder oksel De vooruitzichten van een gezwel onder de oksel zijn zeer variabel en afhankelijk van de onderliggende oorzaak. Sommige okselgezwellen zijn permanent zoals bij een lipoom, maar ongevaarlijk. Andere zwellingen onder de oksel verdwijnen uiteindelijk nadat de onderliggende oorzaak behandeld of verdwenen is, zoals bij een virale infectie. Een snelle diagnose is echter nodig om de vooruitzichten bij een kankergezwel te verbeteren.Tips bij okselgezwellen Het is niet aangeraden om de bultjes uit te knijpen of om deze zelf door te prikken in de hoop dat het mogelijke vocht hieruit verdwijnt. Deze zaken veroorzaken namelijk mogelijk een ernstige infectie. Blijft een gezwel enkele weken aanwezig zonder vermoedelijk onderliggende oorzaak, of zijn hierbij symptomen aanwezig die verergeren, dan wint de patiënt best medisch advies in want dit wijst soms toch op een onderliggend probleem. Medisch advies is tevens nodig wanneer het okselgezwel gepaard gaat met ademhalingsproblemen of kortademigheid, epileptische aanvallen, koorts, verwardheid en veranderingen in het bewustzijn en warme, gevoelige en rood uitziende lymfeklieren. Lees verder
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid
Premenstrueel syndroom: Symptomen voor en bij menstruatie
Het premenstrueel syndroom verwijst naar verschijnselen die optreden in de tweede helft van de menstruele cyclus (14 of meer dagen na de eerste dag van de laatste menstruatie) en die één of twee tot vier dagen na het starten van de menstruatie weer weggaan. De vrouw heeft hierbij milde tot intense mentale en/of fysieke problemen zoals angst, gevoelige borsten, een verlies aan libido en duizeligheid. De diagnose bestaat vooral uit het uitsluiten van andere aandoeningen. Een gezonde levensstijl is de sleutel in de behandeling van PMS, de afkorting van het premenstrueel syndroom. Daarnaast is vrij verkrijgbare en op doktersvoorschrift verkrijgbare medicatie beschikbaar om de verschijnselen van het syndroom te minderen. Synoniemen premenstrueel syndroom Het premenstrueel syndroom is eveneens gekend onder deze synoniemen:PMS premenstrual dysphoric disorder premenstruele dysfore stoornisOorzaken PMS De exacte oorzaak van PMS is niet bekend. Veranderingen in de hormoonspiegels in de hersenen spelen vermoedelijk een rol. Vrouwen met het premenstrueel syndroom reageren ook anders op deze hormonen. Het PMS is gerelateerd aan sociale, culturele, biologische en psychologische factoren.Risicofactoren bij vrouwen Drie op de vier vrouwen ervaren PMS-symptomen tijdens de vruchtbare jaren. PMS komt vaker voor bij vrouwen:die een fysiek of emotioneel trauma hebben opgelopen die gebruik maken van verslavende middelen met een geschiedenis van een postpartumdepressie (depressie na de bevalling) of een affectieve stemmingsstoornis met een geschiedenis van huiselijk geweld met een persoonlijke of familiale voorgeschiedenis van een zware depressie of PMS met minstens één kind tussen het late tweede decennium en het late vierde decenniumDe symptomen verergeren vaak in het laatste derde decennium en in het vierde decennium wanneer de vrouw de overgang naar de menopauze nadert.Symptomen voor en bij menstruatie De symptomen keren vaak terug in een voorspelbaar patroon. De ernst varieert echter per maand en per vrouw. De meeste vrouwen ervaren (zeer) milde tot matige symptomen. Circa 20% van de vrouwen ervaart zeer intense symptomen. De meest voorkomende symptomen van PMS zijn zowel mentaal als fysiek gerelateerd.Mentale problemen Mentale problemen die gepaard gaan met het premenstrueel syndroom zijn:angst / een angstige stemming / een toename van angst concentratieproblemen een depressie een nerveuze gespannenheid een slecht beoordelingsvermogen een slecht zelfbeeld gevoelens van schuld hopeloosheid huilbuien minder tolerantie voor geluiden en verlichting nervositeit prikkelbaarheid sociale isolatie spanning stemmingswisselingen verdriet vergeetachtigheid verwardheid vijandig of agressief gedrag, met uitbarstingen van woede naar zichzelf of anderen toeFysieke problemen De meest voorkomende fysieke problemen zijn:borstpijn (gevoelige borsten) buikpijn en/of buikkrampen constipatie of diarree duizeligheid een gevoel van een gezwollen buik en borsten een gewichtstoename, gerelateerd aan vochtretentie (het vasthouden van vocht) een hongergevoel/overeten/vreetbuien (polyfagie) een opgeblazen gevoel of gasvorming een strakke huid aan vingers en benen een verlies van libido (neemt bij sommige vrouwen toe) gewrichtspijn (medische term: artralgie) hartkloppingen (palpitaties) hoofdpijn onhandigheid opflakkeringen van acne slaapproblemen (te veel of te weinig slapen) sloomheid spierpijn (myalgie) vermoeidheidDiagnose en onderzoeken De diagnose van PMS is lastig omdat hiervoor geen specifieke laboratoriumonderzoeken beschikbaar zijn. De arts moet bijgevolg andere aandoeningen uitsluiten en wanneer de symptomen niet aan een andere ziekte toe te schrijven zijn, is sprake van het PMS. Hiervoor voert hij wel eerst een grondig lichamelijk en gynaecologisch onderzoek uit bij de vrouw, en overloopt hij haar medische geschiedenis. Een bloedonderzoek en onderzoeken naar een mogelijke schildklieraandoening zijn ook nodig. De vrouw noteert bovendien de symptomen inclusief de ernst, de duurtijd, en de datum waarop deze symptomen verschijnen. Dit plaatst ze in een dagboek/kalender dat ze gedurende minimaal drie maanden bijhoudt. Dit helpt bij het bevestigen van de diagnose van het premenstrueel syndroom.Behandeling via een gezonde levensstijl en medicatie Zelfzorg Een gezonde levensstijl is de eerste stap naar het behandelen van PMS. Dit vermindert bij veel vrouwen de symptomen. Dit houdt in dat een vrouw voldoende moet drinken, maar liefst geen frisdranken, alcohol of dranken met cafeïne. Dit vermindert het opgeblazen gevoel, de vochtretentie en andere symptomen. Een evenwichtige voeding met volle granen, groenen en fruit en weinig of geen zout en suiker is de basis voor een gezonde levensstijl. Minimaal om de drie uur een kleine maaltijd eten is ook aanbevolen. Het is goed om regelmatig inspanning te leveren om de ernst van de PMS-symptomen te minderen. Vaker en langer inspanningen leveren vlak voor de menstruatie is hierbij aangewezen. Medicatie nemen voor slapeloosheid is nuttig, maar het is nog beter om zelf te werken aan andere slaapgewoonten en een regelmatig dagritme uit te bouwen. Voedingssupplementen zoals vitamine B6, calcium en magnesium helpen tevens bij een aantal vrouwen. Dit geldt ook voor tryptofaan dat zich in zuivelproducten bevindt. Vrij verkrijgbare medicijnen zoals aspirine, ibuprofen en andere NSAID's (niet-steroïdale anti-inflammatoire geneesmiddelen) verminderen de hoofdpijn, de rugpijn, de menstruele krampen, en de gevoelige borsten. Yoga, meditatie of massage zijn andere behandelingen waardoor de vrouw beter leert omgaan met stress en spanning. Alternatieve behandelingen omvatten kruidengeneesmiddelen en acupunctuur, waarmee sommige vrouwen zeker gebaat zijn. Professionele medische zorg Daarnaast is een arts in staat om de hoeveelheid of het merk van de anticonceptiepil aan te passen. In ernstige gevallen schrijft de arts antidepressiva voor (geneesmiddelen tegen de behandeling van een depressie). Diuretica (plaspillen) helpen bij ernstige vochtretentie wat een opgeblazen gevoel veroorzaakt, verminderen de gevoelige borsten, en verminderen de problemen met de gewichtstoename. Ook zet de arts soms medicijnen in tegen angst.Prognose De symptomen verdwijnen veelal twee tot vier dagen nadat de menstruatie gestart is. Wanneer een behandeling vereist is, ervaren de meeste vrouwen deze als positief. Af en toe zijn de symptomen van PMS dermate erg dat het dagelijks functioneren van de vrouw is aangetast. Ook verdwijnen de symptomen bij een aantal vrouwen niet, al komt dit niet vaak voor. Wanneer invaliderende symptomen aanwezig blijven, is sprake van premenstruele dysfore stoornis. De voornamelijk mentaal gerichte symptomen hiervan zijn onder meer een depressie, stemmingswisselingen, woede, angst, een overweldigend gevoel, concentratieproblemen, prikkelbaarheid en spanning.
woensdag, 20, september, 2017
Source: InfoNu Mens en Gezondheid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *